สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 276 : ตอนที่ 272 สัตว์เลี้ยงตัวใหม่ของไอวี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 343 ครั้ง
    1 ก.พ. 63

ตอนที่ 272
“สามสิบกว่าคนเลยงั้นเหรอครับ !!” อิจิยะอุทานเมื่อรู้จำนวนของผู้รอดชีวิตที่หลังดวงจันทร์
“ใช่มีนักบินอวกาศจากทุกประเทศเลยพวกนั้นสร้างฐานทัพใต้ดินหลบอาศัยอยู่ด้วยกันมาตั้งสิบปี” สตีฟพยักหน้า
“สิบปีรอดมาได้ไงกันครับเนี่ยปกติอาหารน่าจะหมดไปตั้งแต่ห้าปีแรกแล้วถึงจะเอาของทุกฐานทัพลับมารวมกันก็เถอะแต่ด้วยจำนวนคนขนาดนั้นปริมาณการบริโภคน่าจะสูง” อิจิยะแปลกใจ
“เพราะเจ้าผีเสื้ออวกาศนั่นแหละมันกินเศษเหล็กอย่างพวกดาวเทียมเข้าไปแล้วก็วางไข่พวกนักบินอวกาศพวกนั้นกินตัวอ่อนของผีเสื้อน่ะเลือดของตัวอ่อนก็กินแทนน้ำเนื้อก็กินเป็นโปรตีนไปตัวอ่อนตัวนึงใหญ่เป็นเมตรถ้าบริหารเรื่องอาหารให้ดีกินได้นานอยู่” สตีฟพูด
“รอดมาได้เพราะตัวอ่อนของสัตว์กลายพันธ์เหรอครับเนี่ยนักบินอวกาศพวกนั้นหัวไวมากถึงแม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดก็เป็นเลิศแต่พอคิดดูแล้วก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่เพราะนักบินอวกาศพวกนั้นน่าจะเป็นเหล่าหัวกะทิที่ถูกเลือกให้ไปประจำที่ฐานทัพลับด้านหลังดวงจันทร์” อิจิยะพูด
“ใช่” สตีฟพยักหน้าเห็นด้วย
“แล้วตอนนี้พวกนักบินอวกาศ....”
“ไม่ต้องห่วงให้อาหารและน้ำสำหรับเดือนนึงเอาไว้แล้วถ้าจัดการให้ดีหน่อยสองเดือนยังไหวเลยที่เหลือก็แค่ให้คุณส่งยานอวกาศขึ้นไปรับน่ะอยากพากลับมาด้วยอยู่หรอกแต่ไม่รู้จะพากลับมายังไง” สตีฟบอก
“งั้นเหรอครับเรื่องส่งยานอวกาศขึ้นไปรับคงไม่ยากเพราะมีแบบแปลนยานอวกาศเก็บเอาไว้อยู่ไปรบกวนขอให้คุณจีเวลสร้างคงใช้เวลาไม่ถึงสัปดาห์” อิจิยะพูด
“แบบนั้นก็ดีพวกนั้นคงคิดถึงโลกแย่อยู่บนนั้นตั้งสิบปีความรู้สึกคงเหมือนติดคุกเลยล่ะมั้ง” สตีฟพูดพลางคิดว่าบนนั้นนี่คุกดีๆนี่เองส่วนผู้คุมคงเป็นเจ้าผีเสื้ออวกาศ
“ครับผมจะจัดการเรื่องช่วยเหลือผู้รอดชีวิตเป็นอันดับแรกเรื่องในครั้งนี้ขอบคุณมากนะครับคุณสตีฟ” อิจิยะขอบคุณสตีฟ
“ไม่เป็นไรเรื่องเล็กน้อยแต่อย่าเรียกให้ช่วยบ่อยแล้วกันมันทำให้ไม่มีเวลาอยู่กับลูกกับเมีย” สตีฟพูดก่อนจะขอตัวกลับนิวยอร์คเพราะซาร่านั้นรออยู่ที่คอนโด
สองชั่วโมงต่อมา
ฟ้าว !! สตีฟบินกลับมาถึงท้องฟ้าเหนือมหานครนิวยอร์คก็ในช่วงเย็นเขาตรงดิ่งกลับห้องทันทีไม่ได้คิดจะไปเถลไถลที่ไหนสตีฟบินมาลงที่ระเบียงคอนโดของเขาแต่พอเท้าแตะถึงพื้นก็ต้องแปลกใจเพราะในห้องมีเสียงโวยวายของพวกเด็กๆอยู่
“อ้าไอรี่ไปทางนั้นแล้วรีบจับเร็วเข้า !!” เสียงไอวี่ตะโกนโวยวาย
“เราจับไม่ทันอ่ะมันวิ่งเร็วมากแถมคล่องแคล่วด้วย” เสียงไอรี่ตอบ
“ซาช่ากับแอนนาช่วยกันสกัดมันเร็วมันจะเข้าไปห้องนอนแล้วเดี๋ยวมันไปทำโอลิเวียตื่น” เสียงไอวี่ตะโกนบอกอีกสองคน
หืออยู่กับครบแก๊งค์เลยเหรอเนี่ยว่าแต่เล่นอะไรกันอยู่ !! สตีฟคิดในใจก่อนจะเปิดประตูระเบียงเข้าไป
ครืด !! ฟุ่บ !! ทันทีที่สตีฟเปิดประตูระเบียงออกก็มีสิ่งมีชีวิตบางอย่างพุ่งเข้ามา
หมับ !! สตีฟคว้าเจ้าสิ่งมีชีวิตนั่นเอาไว้พลางทำหน้าแปลกใจ
“หือ...ตัวอะไรเนี่ย” สตีฟทำหน้าแปลกใจพลางตรวจสอบมัน
หน้าต่าง
บีเวอร์กลายพันธ์ Level : 182
สัตว์กลายพันธ์จอมแทะว่ากันว่ามันชอบแทะไม้เป็นที่สุด

error loaded

“บีเวอร์มาไงฟระ !!” สตีฟอุทานออกมา
“อ๊ะคุณลุงกลับมาแล้วเหรอคะขอบคุณนะคะที่จับเจ้านี่เอาไว้ให้มันวิ่งซนไปทั่วห้องเลย” ไอวี่วิ่งเข้ามาพลางเห็นเจ้าบีเวอร์ที่อยู่ในมือสตีฟ
“ไปเอาเจ้านี่มาทำไมเนี่ยเลเวลมันสูงเอาเรื่องเลยนะถ้าโอลิเวียบาดเจ็บเพราะมันขึ้นมาทำไง” สตีฟดุไอวี่พลางทำท่าเหมือนจะหักคอเจ้าบีเวอร์ในมือ
จี๊ด !! เจ้าบีเวอร์ร้องออกมาเหมือนรู้ว่าสตีฟเป็นอันตรายกับมัน
“อ๊ะคุณลุงอย่าแกล้งมันนะเจ้านี่มันเป็นสัตว์กินพืชมันไม่ทำอันตรายต่อใครหรอก” ไอวี่บอกพลางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เมื่อเห็นสตีฟกำลังจะจัดการเจ้าบีเวอร์ของเธอ
“แน่ใจว่ามันเป็นสัตว์กินพืช ??” สตีฟทำหน้าเหมือนไม่เชื่อแต่จริงๆเขาก็รู้อยู่แล้วว่ามันคือสัตว์กินพืช
“ใช่ถ้าคุณลุงไม่เชื่อล่ะก็หนูมีหลักฐานแอนนาเอาหลักฐานมาเร็ว” ไอวี่หันไปบอกแอนนา
“อ่ะนี่ค่ะคุณลุงหลักฐาน” แอนนาวิ่งไปหยิบหนังสือสารบัญสัตว์โลกมาพลางเปิดให้สตีฟดูซึ่งหน้าที่เธอเปิดนั้นเป็นข้อมูลของเจ้าบีเวอร์
“นี่มันข้อมูลก่อนที่โลกจะเข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธ์ตอนนี้โลกเข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธ์ไปแล้วไม่แน่ว่าข้อมูลอาจจะไม่ถูกต้องแล้วก็ได้” สตีฟบอกตอนนั้นเองเสียงซาร่าก็ดังมาจากครัว
“สตีฟปล่อยมันเถอะน่าเลเวลแค่นี้เองลำพังแค่เด็กๆก็จัดการมันได้อยู่แล้วแถมฉันเองก็เฝ้าระวังดูมันอยู่มาพักนึงแล้วถ้ามันเป็นอันตรายฉันไม่ปล่อยไว้หรอกน่า” ซาร่าบอกกับสตีฟ
“งั้นเหรอถ้าเธอว่างั้นจะปล่อยไว้ก็ได้” สตีฟพยักหน้าก่อนจะยื่นเจ้าบีเวอร์คืนให้ไอวี่
“ขอบคุณค่ะคุณลุงได้ตัวแล้วไอรี่ไปเตรียมน้ำอุ่นเร็วเราจะอาบน้ำให้มันกัน” ไอวี่พูดพลางรีบอุ้มเจ้าบีเวอร์วิ่งไปห้องน้ำ
จากนั้นเด็กๆทั้งสี่คนก็กรูกันไปที่ห้องน้ำเพื่อลุมจัดการอาบน้ำให้บีเวอร์
“ผมกลับมาแล้วซาร่าว่าแต่ทำอะไรอยู่” สตีฟเดินไปที่ครัวพลางกอดซาร่าจากด้านหลัง
“กำลังหัดทำสตูเนื้ออยู่น่ะว่าแต่ปลอดภัยดีใช่มั้ยเที่ยวดวงจันทร์เป็นไงบ้าง” ซาร่าตอบสตีฟพลางถามถึงเรื่องที่สตีฟไปดวงจันทร์มา
“ก็เรียบร้อยดีจัดการเจ้าผีเสื้อนั่นไปแล้วส่วนที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่คุณอิจิยะไปเนื้อนี่เธอหั่นเล็กไปหน่อยนะตอนเคี่ยวเนื้อมันจะหดลงอีกหั่นให้ใหญ่กว่านี้หน่อยแล้วก็ตอนผัดใช้ไฟแรงได้เลยมันจะได้หอมๆเราผัดเพื่อให้ผิวด้านนอกของเนื้อสุกเลยไม่ต้องกังวลเรื่องเนื้อด้านในจะสุกหรือไม่เพราะยังไงก็เคี่ยวอีกเป็นชั่วโมง” สตีฟบอกพลางดูเนื้อที่ซาร่าหั่นเตรียมเอาไว้
“งั้นเหรอนึกว่าสูตรในหนังสือจะใช้ได้เสียอีก” ซาร่าพยักหน้าก่อนจะหั่นเนื้อให้ชิ้นใหญ่กว่าเดิม
“สูตรมันใช้สำหรับทำสตูที่เดียวน่ะแต่เธอจะเคี่ยวหม้อใหญ่นี่ว่าแต่ไอ้เจ้าบีเวอร์นั่นมาไงแล้วไหงเด็กพวกนั้นถึงมาอยู่ห้องเราได้” สตีฟสงสัย
“เด็กพวกนั้นเป็นห่วงนายน่ะเลยขอกลับมากับฉันด้วยเห็นว่าจะมาอยู่นี่สักเดือนส่วนเจ้าบีเวอร์นั่นตอนกำลังเหาะกลับมาเจอมันถูกสัตว์กลายพันธ์ลุมทำร้ายอยู่แอนนาสงสารมันเลยขอให้ลงไปช่วย” ซาร่าอธิบาย
“มันไม่เป็นอันตรายต่อโอลิเวียแน่นะถึงจะเป็นสัตว์กินพืชแต่เลเวลมันตั้งหนึ่งร้อยแปดสิบสองแค่แรงพุ่งชนของมันก็ฆ่าโอลิเวียได้แล้ว” สตีฟเป็นกังวล
“ไม่เป็นไรหรอกฉันดูอยู่ตลอดมันออกจะกลัวคนด้วยซ้ำขนาดแค่เด็กพวกนั้นพยายามจะเอามันไปอาบน้ำยังวิ่งหนีไปทั่วห้องเลย” ซาร่าพูดให้สตีฟคลายกังวล
“เฮ้อ...ถ้าเธอว่างั้นก็แล้วแต่แล้วกันแต่ถ้ามันมีแนวโน้มจะเป็นอันตรายกับโอลิเวียล่ะก็กลายเป็นเศษเนื้อแน่” สตีฟถอนหายใจออกมาพลางพูดอาฆาตเอาไว้
“อือ...ไหนๆก็มาแล้วช่วยจัดการผักพวกนั้นหน่อยสิ” ซาร่าชี้ไปที่แครอทและหัวหอม
“โอเคเดี๋ยวช่วยเอง” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินไปล้างมือให้เรียบร้อยและช่วยซาร่าเตรียมของสำหรับเคี่ยวสตูเนื้อ
สองชั่วโมงต่อมา
“นี่คุณลุงบนดวงจันทร์มีกระต่ายมั้ยคะ” ไอรี่ถามขณะกำลังตักสตูเข้าปากอยู่
“ไม่มีสักตัว” สตีฟส่ายหน้า
“แล้วผีเสื้อนั่นจัดการยากหรือเปล่าคะ” ซาช่าถามบ้าง
“ไม่เลยเลเวลมันห้าร้อยต้นๆต่อยเต็มแรงไปหมัดเดียวก็เหลือแต่ชื่อแล้ว” สตีฟตอบ
“แล้วมีฐานทัพลับหรือเปล่าคะเห็นคุณพ่อเคยพูดให้ฟังว่าด้านหลังดวงจันทร์มีฐานทัพลับอยู่” แอนนาสงสัย
“มีสิที่นั่นมีฐานทัพลับอยู่แต่มันไม่ได้สร้างบนดินแล้วถูกย้ายไปใต้ดินโดยพวกนักบินอวกาศที่ยังรอดชีวิต” สตีฟบอกแอนนา
“มีคนรอดชีวิตด้วยเหรอสตีฟ” ซาร่าแปลกใจเพราะก่อนหน้านี้สตีฟไม่ได้บอกว่าเจอผู้รอดชีวิตด้วย
“ใช่เป็นพวกนักบินอวกาศจากนานาประเทศน่ะพวกนั้นรอดชีวิตตั้งสามสิบกว่าคน” สตีฟพูด
“โหรอดมาได้ยังไงกันคะเนี่ยตั้งสิบปียอดไปเลย” ไอวี่ร้องโหเมื่อรู้ว่ามีคนรอดชีวิตอยู่นอกโลก
“พวกนั้นรอดโดยการกินตัวอ่อนของผีเสื้อน่ะน้ำก็กินเลือดของตัวอ่อนเอาเก่งมากเลยล่ะที่รอดมาจนป่านนี้แต่ก็ต้องขอบคุณพวกนั้นด้วยนะที่คอยกินตัวอ่อนเจ้าผีเสื้อนั่นตลอดเพราะถ้าไม่คอยกินล่ะก็มีหวังบนดวงจันทร์มีผีเสื้ออวกาศเป็นร้อยๆตัวแน่และถ้าเป็นแบบนั้นงานนี้คงไม่ง่ายแบบนี้เพราะต้องตามเก็บเจ้าผีเสื้อที่อยู่ในอวกาศให้หมดไม่งั้นคงส่งดาวเทียมขึ้นฟ้าไม่ได้ถ้ายังจัดการผีเสื้ออวกาศไม่หมด” สตีฟพูด
“จริงด้วยสินะผีเสื้อนั่นอาศัยในอวกาศถ้ามีเป็นจำนวนมากคงกระจายไปทั่วอวกาศแบบนั้นนายคงต้องไปตามเก็บถึงดาวอังคารเลยมั้งเนี่ย” ซาร่าพยักหน้าเห็นด้วย
“ใช่น่ะสิเผลอๆอาจจะมากกว่าร้อยตัวด้วยเพราะถ้าตัวอ่อนโตขึ้นมาตัวนึงมันก็ออกลูกได้อีกเผลอมีเป็นพันเป็นหมื่นตัว” สตีฟพูดแล้วรู้สึกขนลุกเพราะถ้ามันไม่ถูกฆ่าตั้งแต่ยังเป็นตัวอ่อนล่ะก็มีหวังกระจายไปทั่วจักรวาลแล้วแบบนั้นเขาก็ต้องไล่ฆ่ามันนานเท่าไหร่กว่าจะได้กลับบ้านมาหาลูกและเมีย
“ว่าแต่ไอ้บีเวอร์นั่นปล่อยมันกลับสู่ธรรมชาติไม่ดีกว่าเหรอ” สตีฟพูดก่อนจะมองไปยังเจ้าบีเวอร์ที่นอนอยู่ข้างโต๊ะกินข้าว
“ไม่เอาหนูอยากเลี้ยงดูสิมันน่ารักออกมีลายสีเงินบนตัวมันด้วย” ไอวี่ส่ายหน้าพลางชี้ลายที่ว่าให้สตีฟดู
“นั่นมันลายที่ไหลเล่าขี้เรื้อนชัดๆ” สตีฟพูดออกมาเพราะสิ่งที่ไอวี่ชี้บอกว่าเป็นลายของมันนั้นคือขี้เรื้อนที่เกิดจากความสกปรก
“ใช่ไอวี่นั่นน่ะขี้เรื้อนบอกแล้วก็ไม่เชื่อเธอน่ะเอาแต่บอกว่ามันเป็นลายอยู่นั่นแหละ” ซาช่าพยักหน้า
“เอ๋...ไม่จริงน่าลายสีเงินชัดๆ”ไอวี่ยังไม่เชื่อว่ามันคือขี้เรื้อน
“เหอะเอาที่สบายใจถ้าขี้เรื้อนมันติดไปบนตัวเธอจะไม่พาไปหาหมอหรอกนะแล้วก็อย่าไปเล่นกับโอลิเวียล่ะเดี๋ยวมันจะทำโอลิเวียคัน” สตีฟบอก
“โกหกน่ามันติดกันด้วยเหรอคะคุณลุง !!” ไอวี่ทำหน้าเหวอ
“ไม่รู้สิแต่ขี้เรื้อนก็คือโรคผิวหนังที่เกิดจากความสกปรกคงติดกันได้นั่นแหละทางที่ดีเอาไปปล่อยเหอะอยากเลี้ยงสัตว์ไว้หาตัวที่มันน่ารักน่าเลี้ยงกว่านี้ดีกว่าคิดอะไรอยู่ถึงจะเลี้ยงบีเวอร์เนี่ย” สตีฟทำหน้าไม่เข้าใจ
“หนูว่ามันน่ารักออกไอรี่ล่ะคิดว่ามันน่ารักมั้ย” ไอวี่หันไปถามฝาแฝดของเธอ
“อืมก็น่ารักดีนะว่าแต่มันหิวหรือเปล่าไอวี่” ไอรี่พยักหน้าพลางสงสัย
“ก็คงหิวล่ะมั้ง...นี่คุณลุงหนูขอให้อาหารมันได้มั้ย” ไอวี่หันมาพูดกับสตีฟ
“ตามใจเถอะอยากเลี้ยงมันนี่จัดการเรื่องอาหารเองแล้วกัน” สตีฟบอก
“ขอบคุณค่ะหนูขอให้อาหารมันก่อนนะ” ไอวี่พยักหน้าก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้และยกเก้าอี้ขึ้นมาท่ามกลางความสงสัยของทุกคนและทันใดนั้นเองจู่ๆไอวี่ก็ทุ่มเก้าอี้ลงบนพื้น
โคร่ม !! เฮ้ย !! เสียงเก้าอี้ถูกทุ่มลงพื้นจนหักสตีฟที่มองอยู่ถึงกับร้องอุทานออกมาและอ้าปากค้างไป
หมับ !! ไอวี่หยิบขาเก้าอี้ข้างหนึ่งที่หักเดินเข้าไปหาเจ้าบีเวอร์ก่อนจะยื่นไปที่ปากของมัน
“เอาล่ะเด็กดีคุณลุงอนุญาตแล้วกินซะนะจะได้ไม่หิว” ไอวี่พูดกับเจ้าบีเวอร์มันเงยหน้าขึ้นมามองอย่างลังเลเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปหาขาเก้าอี้นั่นและเริ่มแทะทันที
โอ้ยตรูจะบ้าเอาเก้าอี้นั่นพึ่งจะสั่งทำมาใหม่นะเนี่ยสตีฟยกมือขึ้นกุมขมับพูดคนเดียวอยู่ในใจเพราะเก้าอี้นั่นพึ่งจะสั่งทำมาใหม่หลังจากพังไปก่อนหน้านี้ (ตอนที่ 263)
“เดี๋ยวเถอะไอวี่เอาเก้าอี้ไปเป็นอาหารให้มันได้ยังไง” ไอรี่ดุฝาแฝดของเธอ
“เอ๋...ไม่ได้เหรอบีเวอร์มันกินไม้นะไม้ในห้องนี่ก็มีแต่เก้าอี้นี่” ไอวี่ทำหน้างง
“ไม่ได้เก้าอี้พวกเราใช้อยู่เอาไปให้มันกินแบบนี้เธอจะเอาที่ไหนนั่งล่ะไปเอาขาเตียงคุณลุงในห้องนอนสิมันเป็นไม้เหมือนกัน” ไอรี่บอก
“อ๊ะจริงด้วยถ้าอย่างนั้นไปหักขาเตียงก่อนนะ” ไอวี่ที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบลุกขึ้นเตรียมวิ่งเข้าไปห้องนอนสตีฟทันที
สตีฟที่เห็นดังนั้นก็เบิกตากว้างก่อนจะใช้ความเร็วสูงสุดของเขาพุ่งไปคว้าคอเสื้อไอวี่เอาไว้ทันที
“พอเลยนั่นเตียงตรูนะเห้ยไปหักขาเตียงแล้วคืนนี้ตรูจะนอนยังไง” สตีฟรีบห้ามไอวี่
“เอ๋...แต่ว่า” ไอวี่ทำหน้างง
“พอไม่ต้องเถียงเดี๋ยวกินข้าวเสร็จก่อนจะพาไปร้านเฟอร์นิเจอร์ไม้ที่นั่นมีเศษไม้ขายอยากได้ไม้เท่าไหร่เอาไว้เป็นอาหารมันซื้อมาเลย” สตีฟบอก
“จริงนะคุณลุงพูดจริงนะ” ไอวี่ที่ได้ยินสิ่งที่สตีฟบอกก็จ้องมองสตีฟด้วยสายตาเป็นประกายทันที
“เออ...เดี๋ยวซื้อให้ซื้อสักสิบตันไปเลยเป็นไงให้เจ้าบีเวอร์มันกินให้ท้องแตกตายไปเลย” สตีฟพูดประชด
“เย้...คุณลุงใจดีที่สุดเลย” ไอวี่ร้องตะโกนอย่างดีใจก่อนจะรีบไปจัดการกินสตูให้หมดส่วนสตีฟก็มองไปยังเจ้าบีเวอร์ที่กำลังแทะขาเก้าอี้ของเขาเป็นอาหารอยู่
คอยดูเถอะไอ้เวรคนอื่นเผลอเมื่อไหร่ตรูจะเอาเอ็งไปปล่อยที่ขั้วโลกเหนือ !! สตีฟหมายมั่นไว้ว่าถ้าพวกเด็กๆเผลอเมื่อไหร่จะจับมันไปปล่อยที่ขั้วโลกเหนือให้รู้แล้วรู้รอด
จบ...

     ขอฝากนิยายเรื่อง Ghost & Doctor และ ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์ ด้วยนะครับใครว่างๆไม่มีอะไรอ่านเข้าไปอ่านสองเรื่องนี้ค่าเวลาก่อนได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 343 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3433 เอกเองครับ (จากตอนที่ 276)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:02

    พูดถึงบีเวอร์ เลยนึกถึงกระรอกที่สตีฟจับไปให้แอนนาได้ ตายไปแล้วใช่ไหมเอ่ย

    #3,433
    0
  2. #3405 0897375544 (จากตอนที่ 276)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:01

    ติดทั้ง 3 เรื่องเลย
    #3,405
    0
  3. #3387 PalmPump (จากตอนที่ 276)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:59
    ตัวละครโผล่มา จะธรรมดาได้ไง
    #3,387
    0