สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 275 : ตอนที่ 271 ข้อความถึงโลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,017
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 419 ครั้ง
    28 ม.ค. 63

ตอนที่ 271
ทันทีที่สตีฟแนะนำตัวเสร็จเหล่านักบินอวกาศหลายสัญชาติที่มาอยู่รวมกันในฐานทัพใต้ดินลับด้านหลังดวงจันทร์ก็อ้าปากค้าง
“ดะ...เดี๋ยวสิล้อเล่นกันหรือไง”
“นั่นสินี่มันเรื่องล้อเล่นอะไรกัน”
“อากิโอะนี่นายเล่นอะไร”
“เฮ้ย...เดี๋ยวก่อนสิคนๆนี้เป็นใครไม่เคยเห็นในฐานทัพมาก่อนนะแถมดูเสื้อผ้าสิไม่ได้ใส่ชุดนักบินอวกาศด้วยเข้ามาในนี้ได้ยังไงกัน”
“อ๊ะจริงด้วย”
“เป็นคนที่โลกส่งความช่วยเหลือมาหรือเปล่า?”
“เอาล่ะอย่าพึ่งเถียงกันเลยให้ผมอธิบายก่อนได้มั้ย” สตีฟยกมือพลางห้ามเหล่านักบินอวกาศทำให้ทุกคนเริ่มเงียบลง
“โอเค...อธิบายมานายเป็นใครใช่ทีมช่วยเหลือจากโลกหรือเปล่า” นักบินอวกาศคนหนึ่งพูด
“ผมชื่อสตีฟ แมคดูวัลล์ เป็นคนอเมริกันและผมไม่ใช่ทีมช่วยเหลือจากโลกที่พวกคุณคิดว่าใช่หรอกนะ !!” สตีฟบอกและทันทีที่สตีฟบอกออกไปเหล่านักบินอวกาศที่ส่งเสียงฮือฮากันทันที
“ถะ...ถะ...ถ้าไม่ใช่แล้วนายมาที่นี่ได้ยังไงกัน!!”
“บินมาน่ะสิ” สตีฟตอบ
“บินมาเนี่ยนะถ้าอย่างนั้นก็มียานอวกาศพาเรากลับโลกได้น่ะสิ...ไม่สินายมาที่นี่ได้ยังไงกันไม่โดนเจ้าผีเสื้อนั่นโจมตีเหรอ !!”
“ผีเสื้อตัวนั้นตายไปแล้วคุณสตีฟเขาจัดการไปแล้วล่ะ” อากิโอะพูด
“จัดการไปแล้วบ้าน่า”
“เป็นไปไม่ได้ผีเสื้อนั่นน่ะนะ”
“ไอ้เจ้าผีเสื้อที่ปืนเลเซอร์ยังทำอะไรมันไม่ได้นั่นเนี่ยนะจะตาย!!”
“นี่มันบ้าอะไรกันอากิโอะอย่ามาล้อเล่นน่าผีเสื้อนั่นเป็นสิ่งมีชีวิตตัวเดียวที่สามารถต่อชีวิตพวกเราได้นะ”
“เอาล่ะๆผมรู้ว่าพวกคุณคงสับสนและเป็นกังวลเรื่องอาหารแต่ไม่ต้องกังวลแล้วถึงเป้าหมายตอนแรกผมจะไม่ได้มาช่วยเหลือพวกคุณเพราะไม่ได้คิดว่าจะมีคนรอดชีวิตอยู่ในอวกาศแบบนี้ซึ่งเป้าหมายของผมคือกำจัดเจ้าผีเสื้อนั่นแต่ในเมื่อมาเจอพวกคุณรอดชีวิตอยู่แบบนี้แล้วไม่ปล่อยให้ตายหรอกน่าแล้วก็จะรีบกลับไปโลกให้ทางนั้นมารับพวกคุณกลับโลกให้เร็วที่สุด” สตีฟพูดทำให้ทั้งห้องเริ่มเงียบลงอีกครั้ง
“เอ่อคุณสตีฟผมว่าคุณควรอธิบายสถานการณ์บนโลกให้พวกเรารับรู้ก่อนดีกว่าเพราะคุณเองก็ยังไม่ได้อธิบายให้พวกเราทราบทั้งหมดเลย” เฉินพูด
“โอเคก็ได้แต่ก่อนอื่นพวกคุณกินให้อิ่มท้องก่อนดีกว่านะระหว่างกินข้าวผมจะเล่าให้ฟังเองว่าเกิดอะไรขึ้นกับโลกในระหว่างที่พวกคุณทั้งหมดติดอยู่บนนี้กว่าสิบปี” สตีฟพูดพลางล้วงเข้าไปในกระเป๋ามิติของเขา
ฟุ่บ !! ตึง !! สตีฟหยิบศพสัตว์กลายพันธ์ในกระเป๋ามิติที่เก็บไว้ออกมาตัวหนึ่งและทันทีที่สตีฟเอามันออกมาเหล่านักบินอวกาศก็แตกตื่นกันใหญ่พวกเขาต่างสงสัยว่ามันคือตัวอะไรถึงลักษณะทางกายภาพมันจะคล้ายหมูที่มีบนโลกแต่ขนาด หน้าตาและสีของมันก็ไม่เหมือนทั้งหมดบ้างก็สงสัยว่าเอามันออกมาจากไหนตัวใหญ่ขนาดนี้ไม่น่าจะเก็บไว้ในกระเป๋าได้เลย
หน้าต่าง
ศพของหมูป่าลาวา Level : 147
เหอะๆยังกับพวกมนุษย์ถ้ำแค่หยิบหมูลาวาเลเวลร้อยกว่าออกมาจากกระเป๋ามิติตัวเดียวก็แตกตื่นกันใหญ่ !! สตีฟคิดในใจหมูป่าลาวาตัวนี้เขาเก็บไว้ในกระเป๋ามิติเมื่อนานมาแล้วสมัยที่ชีน่าพาเขาไปหาประสบการณ์ที่แคนนาดาในตอนที่พึ่งจะเข้าสู่วงการฮีโร่
สตีฟไม่สนความแตกตื่นของเหล่านักบินอวกาศพวกนั้นเขาหยิบเครื่องครัวออกมาจากกระเป๋ามิติและเริ่มทำอาหารทันที
สิบนาทีต่อมา
อึก !!!! เสียงเหล่านักบินอวกาศกว่าสามสิบชีวิตกลื่นน้ำลายกันดังอึกมองดูสเต๊กชิ้นหนาที่วางอยู่ตรงหน้า
“รีบกินเลยสิครับเดี๋ยวมันจะเย็นซะก่อนหมูป่าลาวาน่ะมีไขมันแทรกยิ่งกว่าเนื้อ A5 อีกนะ” สตีฟพูด
“นะ...นะ...นี่มันสเต๊กจริงงั้นเหรอเฉินฉันไม่ได้ฝันอยู่แน่นะ” อากิโอะหันไปพูดกับเฉิน
“ถ้านายฝันฉันเองก็ฝันด้วย” เฉินพูด
นักบินอวกาศคนอื่นๆนั้นยังไม่กล้าทำอะไรกับสเต๊กตรงหน้าตัวเองปล่อยให้นักบินอวกาศสามคนที่พาสตีฟมานั้นจัดการทดลองกินมันเข้าไปก่อน
“กะ...กะ...กินกันเถอะเดี๋ยวมันจะเย็น” อิวานบอกก่อนจะใช้มีดและส้อมในมือที่สตีฟหยิบมาแจกให้ตัดลงไปบนสเต๊กเนื้อหนาทันที
ฉับ !! ฉูด !! ทันทีที่มีดผ่าลงไปบนเนื้อสเต๊กหมูป่าลาวาน้ำที่แทรกอยู่ในเนื้อก็กระฉูดออกมาทันทีซึ่งอิวานตกใจมากเพราะไม่เคยเห็นเนื้อหมูที่ไหนจะกักเก็บความชุ่มชื้นได้มากขนาดนี้มาก่อน
หึ...ตกใจล่ะสิก็บอกแล้วหมูป่าลาวาน่ะมีชั้นไขมันแทรกเยอะยิ่งกว่าเนื้อ A5 เสียอีกถึงเลเวลมันจะน้อยแต่ก็เป็นหนึ่งในเนื้อสัตว์กลายพันธ์ชั้นยอดเลยเอาไว้ว่างๆต้องแวะไปแคนนาดาอีกเพราะเราเองก็มีเหลืออยู่ในกระเป๋ามิติไม่มาก สตีฟคิดในใจ
“นี่มัน !!” และทันทีที่อิวานใช้ส้อมจิ้มเนื้อสเต๊กหมูป่าลาวาเข้าไปในปากเขาก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ
“ปะ...เป็นไงบ้างอิวานมันกินได้ใช่มั้ย” อากิโอะถามอิวานนักบินอวกาศชาวรัสเซียเพื่อนของเขาแต่ทว่าอิวานกลับไม่ตอบเขารีบใช่มีดหั่นสเต๊กตรงหน้าของเขาและกินชิ้นต่อไป...ต่อไป...และต่อไปทันทีและอากิโอะที่เห็นอาการนั้นจึงคิดว่ามันต้องอร่อยมากแน่ๆเขาจึงรีบจัดการของตัวเองบ้างตามด้วยเฉินนักบินอวกาศชาวจีนและเมื่อนักบินอวกาศคนอื่นๆเห็นว่ามันกินได้พวกเขาก็เริ่มจัดการสเต๊กของพวกเขาบ้าง
“เอาล่ะระหว่างที่พวกคุณกำลังกินผมจะอธิบายสถานการณ์บนโลกในตอนนี้ให้มนุษย์ถ้ำแบบพวกคุณฟังแล้วกันเริ่มจากย้อนไปเมื่อสิบปีก่อนโลกของเราได้เข้าสู่............” สตีฟที่เห็นว่าทุกคนกำลังกินสเต๊กที่เขาทำอยู่ก็เริ่มอธิบายสถานการณ์ของโลกให้นักบินอวกาศทุกคนฟังสตีฟใช้เวลาเล่าไปเรื่อยส่วนพวกนักบินอวกาศนั้นก็กินสเต๊กหมูป่าลาวาโดยไม่สนใจสตีฟสักนิดแน่นอนพวกเขาเติมไปหลายรอบเพราะสตีฟทำเอาไว้เยอะมากก็นะหมูป่าลาวาที่สตีฟเอาออกมาขนาดของมันหนักตั้งกว่าครึ่งตันเลยทีเดียว
ยี่สิบนาทีต่อมา
“เอาล่ะทุกคนคงรู้กันหมดแล้วว่าสิบปีที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นกับโลกบ้างมีใครไม่เข้าใจตรงไหนบ้างมั้ย” สตีฟถามพวกเหล่านักบินอวกาศแต่ก็ไม่มีใครสงสัยเลยทำให้สตีฟพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
“ฟู่ว...ไม่เคยกินอิ่มแบบนี้มาก่อนเลย” อากิโอะพ่นลมหายใจออกมาหลังจากกินสเต๊กชิ้นหนาไปกว่ายี่สิบชิ้น
“นั่นสิที่ผ่านมาฉันพลาดมากที่ไม่กินหมูมาตลอดชีวิต” นักบินอวกาศอีกคนพูด
“เฮ่...อาลัวนายเป็นคนอินเดียไม่ใช่เหรอกินหมูไม่ได้นี่” อากิโอะหันไปพูดกับนักบินอวกาศชาวอินเดีย
“ก็มันไม่ใช่หมูนี่หน้าตาไม่เหมือนเลยสักนิดก่อนหน้านี้ชายคนนั้นก็บอกว่ามันคือหมูป่าลาวา” อาลัวนักบินอวกาศชาวอินเดียพูด
“ว่าแต่คุณสตีฟเมื่อไหร่จะอธิบายสถานการณ์บนโลกให้เราฟังล่ะครับ” อากิโอะหันมาถามสตีฟ
“หือ...ก็อธิบายไปแล้วนี่” สตีฟทำหน้างง
“ฮะ...อธิบายตอนไหนกัน !!” อากิโอะทำหน้าสงสัย
“ก็ตอนที่พวกคุณกำลังกินไงเล่าผมอธิบายไปตั้งยี่สิบนาที” สตีฟบอก
“คุณอธิบายไปแล้ว...ใช่เหรออิวาน” อากิโอะทำหน้างงพลางหันไปหาเพื่อน
“ยังนะคุณสตีฟเขายังไม่ได้อธิบายอะไรเลย” อิวานพูดก่อนจะหันไปหานักบินอวกาศคนอื่นๆซึ่งพวกเขาเหล่านั้นก็ยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่าสตีฟยังไม่ได้อธิบาย
อ้าวเวรอย่าบอกนะว่ามัวแต่กินเลยไม่ได้สนใจที่ตรูพูดเลยนี่ตรูเสียเวลาเปลืองน้ำลายยี่สิบนาทีไปฟรีๆใช่มั้ยเนี่ยสตีฟคิดในใจ
“เอาล่ะผมจะเล่าให้ฟังอีกรอบก็ได้ต้องเล่าย้อนไปเมื่อสิบปีก่อนจู่ๆโลกของเราก็เข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธ์สัตว์ทั่วโลกไม่ว่าจะสัตว์บก สัตว์น้ำหรือแม้แต่สัตว์เลี้ยงจู่ๆพวกมันก็เกิดการกลายพันธ์ขึ้นพวกมันแข็งแรงดุร้ายและออกล่ามนุษย์เป็นอาหารการกลายพันธ์นั้นทำให้มนุษย์ทั่วโลกเสียชีวิตไปนับพันล้านคนกว่ามนุษย์จะตั้งตัวได้ก็ใช้เวลาหลายเดือนแต่การกลายพันธ์นั้นไม่ได้เกิดกับสัตว์เพียงอย่างเดียวมันเกิดขึ้นกับมนุษย์ด้วย” สตีฟเริ่มเล่าใหม่อีกครั้ง
“เกิดขึ้นกับมนุษย์ด้วยงั้นเหรอครับ !!” อากิโอะอุทานออกมา
“ใช่มันเกิดกับพวกเราด้วยแต่เราไม่ได้กลายพันธ์หรือวิวัฒนาการอะไรแบบนั้นหรอกนะเพราะสิ่งที่เกิดกับมนุษย์น่ะคือพลังพิเศษหรือที่เราเรียกว่าสกิลพิเศษ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะบอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับมนุษย์
“สกิลงั้นเหรอถ้าอย่างนั้นคุณพอจะยกตัวอย่างไดมั้ย” อิวานถาม
“ก็คล้ายๆในหนังซุปเปอร์ฮีโร่นั่นแหละที่มีคนบินได้ ควบคุมไฟได้ ควบคุมสายฟ้า ควบคุมลมอะไรทำนองนั้นสกิลมีหลากหลายมากทั้งมีประโยชน์และไม่มีประโยชน์อย่างผมนี่ไงได้สกิลทำความสะอาด สกิลทำอาหาร สกิลเย็บปักถักร้อยมีแต่สกิลที่ไม่จำเป็นสำหรับการต่อสู้ทั้งนั้น” สตีฟตอบจากนั้นเหล่านักบินอวกาศก็เริ่มถามว่ามีประเทศไหนบ้างที่ล่มสลายไปแล้วซึ่งสตีฟก็ตอบไปตามที่รู้ทำให้ภายในห้องเริ่มมีแต่น้ำตาและความโศกเศร้าเมื่อรู้ว่าประเทศของตนล่มสลายไปแล้วซึ่งนั่นหมายความว่าครอบครัวของพวกเขาเองก็คงจะไม่มีอยู่อีกแล้ว
“เอาล่ะผมรู้ว่าพวกคุณเสียใจผมเองก็เสียครอบครัวไปกับยุคสัตว์กลายพันธ์เช่นกันแต่พวกคุณก็อุส่ารอดมาได้แล้วอย่าพึ่งหมดอาลัยตายอยากไปเลยผมจะทิ้งอาหารและน้ำเอาไว้สำหรับพวกคุณทุกคนมันน่าจะพอสำหรับหนึ่งเดือนผมจะรีบกลับลงไปโลกให้เร็วที่สุดหวังว่าการช่วยเหลือจะถูกส่งมาถึงพวกคุณโดยเร็ว” สตีฟพูดพลางหยิบเอาอาหารและน้ำออกมาเป็นจำนวนมาก
เหล่านักบินอวกาศเหล่านั้นที่ได้ยินสตีฟพูดและเอาอาหารออกมาพวกเขาก็เริ่มทำใจได้ก่อนจะช่วยกันจัดการเก็บอาหารและน้ำให้เรียบร้อย
“เอาล่ะผมไปก่อนนะคงไม่นานมากหรอกที่จะมีคนมารับเพราะบนโลกมีตาลุงนั่นอยู่แค่ยานอวกาศลำเดียวไม่เกินสัปดาห์ตาลุงนั่นก็สร้างเสร็จแล้ว” สตีฟพูดพลางนึกถึงจีเวลเขาคิดว่าจีเวลนั้นคงใช้เวลาไม่เกินเจ็ดวันในการสร้างยานอวกาศมารับนักบินอวกาศพวกนี้
บนโลก
“นานเท่าไหร่แล้วที่สตีฟหายไปด้านหลังดวงจันทร์ !!” อิจิยะถามลูกน้องของเขาที่กำลังใช้กล้องดูดาวขนาดใหญ่ช่วยกันส่องไปที่ดวงจันทร์อยู่
“สามชั่วโมงแล้วครับคุณอิจิยะ” ลูกน้องของอิจิยะตอบและตอนนั้นเองก็มีการเคลื่อนไหวบางอย่าง
“อ๊ะ...มีบางอย่างเคลื่อนไหวออกมาจากด้านหลังดวงจันทร์ครับลักษณะคล้ายมนุษย์กำลังยืนยันว่าใช่คุณสตีฟหรือไม่” ลูกน้องของอิจิยะพูดก่อนพยายามยืนยันว่าเป็นใคร
“เป็นคุณสตีฟครับยืนยันว่าเป็นคุณสตีฟครับ” ลูกน้องของอิจิยะรายงานเมื่อสามารถยืนยันได้
“ฟู่ว...โล่งอกไปทีปลอดภัยสินะเขาบาดเจ็บหรือเปล่า” อิจิยะถอนหายใจออกมา
“ไม่บาดเจ็บครับตอนนี้คุณสตีฟกำลังส่งสัญญาณ SOS อยู่กำลังแปลสัญญาณครับ” ลูกน้องของอิจิยะบอกพลางแปลสัญญาณ SOS ที่สตีฟกำลังส่งมาจากนอกโลกซึ่งสตีฟส่งสัญญาณ SOS โดยการใช้ไอพ่นที่ติดอยู่บนถุงมือปล่อยออกมาให้เป็นจังหวะโดยมีจานิสเป็นคนควบคุม
“แปลสัญญาณเรียบร้อยครับเป้าหมายถูกกำจัด” ลูกน้องของอิจิยะบอก
“เยี่ยม !! แบบนี้ก็สามารถส่งดาวเทียมขึ้นไปได้สักที !!” อิจิยะพูดออกมาอย่างดีใจ
“อ๊ะข้อความยังไม่หมดครับยังมีต่ออีกชุดกำลังแปลข้อความครับ...พบ...ผู้...รอด...ชีวิต....ข้อความอีกชุดบอกว่าพบผู้รอดชีวิตครับ !!” ลูกน้องของอิจิยะรีบแปลข้อความอีกชุด
“ผู้รอดชีวิตงั้นเหรอถ้าอย่างนั้นแสดงว่าฐานทัพลับด้านหลังดวงจันทร์มีจริง !!” อิจิยะอุทานออกมา
“เอายังไงดีครับคุณอิจิยะ” ลูกน้องของอิจิยะถาม
“ติดต่อคุณจีเวลด่วนการช่วยเหลือต้องมาก่อนเราต้องไปรับผู้รอดชีวิตให้เร็วที่สุด !!” อิจิยะตอบออกมาทันที
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 419 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3397 Aceriz (จากตอนที่ 275)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:40
    ขอบคุณครับ
    #3,397
    0
  2. #3396 92253 (จากตอนที่ 275)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:22

    สสายฟรีรออิอิ

    #3,396
    0
  3. #3377 -chin-jung- (จากตอนที่ 275)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 00:07
    รอๆอิอิ
    #3,377
    0