สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 271 : ตอนนี้ 267 เอาการเอางานและเอาเก่ง !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,006
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 291 ครั้ง
    21 ม.ค. 63

ตอนที่ 267
“นายเป็นอะไรสตีฟ !!” ซาร่าที่ยืนอยู่ข้างๆสตีฟพูดกระซิบถามที่ข้างหู
“จะ...จะ...อ้วกอ่ะ” สตีฟตอบกลับไป
“อ้วกเนี่ยนะทำไมอ่ะ !!” ซาร่าทำหน้างง
“ก็เผลอไปจินตนาการตอนปู่แยงจูบยายหลันตอนสิ้นสุดพิธีสาบานน่ะสิ” สตีฟพูดพลางสมีสีหน้าแย่ลงเมื่อจินตนาการภาพนั้น
“นายจะบ้าหรือไงนี่มันพิธีแบบจีนอย่างมากก็แค่ป้อนขนม” ซาร่าพูด
อ้าวเหรอไอ้เราก็นึกว่าเหมือนตอนงานแต่งเราที่สาบานเสร็จแล้วจะต้องจูบเจ้าสาว !! สตีฟคิดในใจก่อนจะมองภาพบ่าวสาวที่กำลังนั่งทำพิธีการแต่งงานแบบจีนอยู่
“เอาล่ะค่ะตอนนี้ก็ได้เวลาฤกษ์งามยามดีแล้วขอเชิญเจ้าบ่าวและเจ้าสาวคำนับฟ้าดินได้ค่ะ !!” เหมยลี่ที่ทำหน้าที่เป็นพิธีกรของงานพูดเมื่อเห็นว่าได้เวลาแล้ว
พรึ่บ !! ยายหลันและปู่แยงลุกขึ้นก่อนจะเดินไปที่หน้าโต๊ะพิธี
“คำนับครั้งที่หนึ่ง !!”
“คำนับครั้งที่สอง !!”
“คำนับครั้งที่สาม !!”
และเมื่อบ่าวสาวคำนับครบสามครั้งแล้วก็มีการป้อนขนมให้แก่กันอย่างที่ซาร่าบอก
“ฟู่ว...นึกว่าจะต้องเห็นฉากจูบเสียแล้ว !!” สตีฟถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อมันไม่มีฉากจูบอย่างที่เขาจินตนาการ
“นายนี่ก็เวอร์ไปถ้าฉันกับนายแก่จะไม่แสดงความรักกันอย่างหอมแก้มหรือจูบกันหรือไง” ซาร่าพูด
“เอ่อ...ก็คงมีทำบ้างล่ะมั้ง” สตีฟพูดอย่างไม่แน่ใจ
“เห็นมั้ยล่ะไม่เห็นจะต้องไปรู้สึกสยองอะไรเลยความรักน่ะสวยงามเสมอแหละไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่!!” ซาร่าบอก
“นั่นสินะความรักน่ะสวยงามเสมอ” สตีฟยิ้มออกมาพลางมองโอลิเวียที่หลับอยู่ในอ้อมอกของซาร่า
“ว่าแต่นายจะไปอวกาศเมื่อไหร่” ซาร่าถามสตีฟ
“ไม่รู้สิเรื่องแผนกับกำหนดการให้คุณอิจิยะจัดการเหอะเห็นว่ายังต้องรอให้ตาลุงจีเวลดัดแปลงอุปกรณ์ใหม่เสียก่อนเพราะตอนนี้ฉันบินได้ด้วยการใช้ไอพ่นซึ่งมันจำเป็นต้องใช้ออกซิเจนในการเผาไหม้ถ้าขึ้นไปบนอวกาศแล้วมันไม่มีออกซิเจนฉันที่ไม่มีสกิลแบบเธอคงเคลื่อนไหวไม่สะดวก” สตีฟอธิบาย
“งั้นเหรอ” ซาร่าพยักหน้าเข้าใจแล้วจากสตีฟอธิบายให้ฟัง
“เอาล่ะค่ะตอนนี้ก็ได้เสร็จสิ้นพิธีงานแต่งแล้วจากนี้เป็นงานเลี้ยงขอเชิญแขกทุกท่านที่โต๊ะจีนได้เลยค่ะ !!” เหมยลี่ประกาศเมื่อเสร็จสิ้นพิธีงานแต่งแล้วส่วนคู่บ่าวสาวอย่างยายหลันและปู่แยงนั้นต้องแยกตัวไปเปลี่ยนชุด
“อ๊ะงานเลี้ยงแล้วไปกันเถอะซาร่า” สตีฟบอกซาร่า
“อื้อ” ซาร่าพยักหน้าแต่ก่อนที่พวกเขาจะได้เดินไปไหนก็มีเสียงเด็กแสบร้องตะโกนมาแต่ไกล
“คุณลุงสตีฟ !!!!x2” เสียงของสองแฝดตะโกนเรียกเขาสตีฟหันไปก่อนจะเห็นไอวี่และไอรี่กำลังวิ่งมาหาเขาด้านหลังมีซาช่าและแอนนารีบตามเดินมา
“ว่าไงเสียงดังมาแต่ไกลเลยนะ” สตีฟยิ้มให้ทั้งคู่
“คิดถึงคุณลุงจังเลยมีตัวอะไรเจ๋งๆมาฝากมั้ยคะ” ไอรี่ถาม
“ใช่ๆคุณลุงมีสัตว์กลายพันธ์ตัวไหนเจ๋งๆที่พึ่งจัดการไปมาฝากพวกเราบ้างมั้ยตอนนี้พวกหนูกำลังเรียนวิธีการสตาฟสัตว์อยู่นี่หนูกับไอวี่สตาฟจรเข้เพลิงไปตัวแล้วเนี่ย !!” ไอวี่พูด
“จะไปมีได้ไงเล่าช่วงนี้เลี้ยงแต่ลูก” สตีฟตอบ
“อ๊ะพี่สาวซาร่าสวัสดีค่ะหนูขอเล่นกับน้องได้มั้ย” ไอวี่หันมาหาซาร่าพลางมองดูโอลิเวียที่หลับอยู่
“ตอนนี้น้องหลับอยู่เอาไว้รอให้ตื่นก่อนนะ” ซาร่าบอก
“โธ่...อดเล่นกับน้องเลย” ไอวี่ทำสีหน้าผิดหวังเมื่อรู้ว่าไม่ได้เล่นกับโอลิเวียเพราะกำลังหลับอยู่
“คุณลุงสวัสดีค่ะ...พี่สาวสวัสดีค่ะ” แอนนาทักทายสตีฟและซาร่าส่วนซาช่านั้นเพียงยิ้มให้เขาบางๆ
“สวัสดีจ๊ะหนูแอนนาเป็นไงบ้างสบายดีมั้ย” ซาร่าพยักหน้าพลางถามเธอ
“สบายดีค่ะช่วงนี้อยู่กับคุณพ่อ” แอนนาตอบ
“อ้าวแล้วคุณพ่อไม่มาด้วยเหรอ” สตีฟสงสัยเพราะไม่เห็น
“คุณพ่อต้องดูแลไร่น่ะค่ะเลยไม่ว่างมา” แอนนาบอก
หือ...อดีตนักการเมืองหันไปทำไร่ปลูกผักแล้วเหรอเนี่ยสงสัยจะเบื่อเรื่องการเมืองแล้วสินะสตีฟคิดในใจ
“ไงสตีฟมายืนอยู่แถวนี้เองไอที่โต๊ะสิ !!” จีเวลเดินเข้ามาทักทายสตีฟ
“อ้าวตาลุงมาด้วยเหรอเนี่ยนึกว่าจะหมกตัวอยู่ที่นั่นถาวรไปเลยเสียอีก” สตีฟพูด
“ตอนแรกกะจะไม่มาอยู่หรอกเพราะกำลังสร้างของเล่นอยู่แต่พอรู้ว่านายจะมาก็เลยอยากเจอน่ะสิ” จีเวลพูด
“งั้นเหรอควรดีใจมั้ยล่ะเนี่ยว่าแต่คุณอิจิยะคุยยังเรื่องอวกาศน่ะ” สตีฟถาม
“ก็เกริ่นไว้แล้วล่ะเห็นว่าต้องไปจัดการสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ในอวกาศเพื่อจะได้ส่งดาวเทียมขึ้นไปเพื่อใช้นำทางในการเดินเรือสินะ” อิจิยะตอบ
“อืม” สตีฟพยักหน้า
“ถ้าเป็นแบบนั้นคงต้องเอารองเท้ากับถุงมือไปปรับแต่งใหม่เพราะมันไม่ได้ออกแบบมาให้บินในอวกาศได้แต่ปรับแต่งไม่ยากหรอกใช้เวลาไม่กี่วันก็เสร็จเอาของมาสิ” อิจิยะพูด
“ได้” สตีฟพยักหน้าก่อนจะหยิบถุงมือและรองเท้าส่งไปให้จีเวล
“โอเคเอาไว้ปรับแต่งเสร็จแล้วจะฝากไว้ที่คุณอิจิยะแล้วกัน” จีเวลรับไปก่อนจะเก็บไว้ในกระเป๋า
“คุณลุงไปที่โต๊ะเร็วค่ะหนูหิวแล้ว !!” ไอรี่พูดก่อนจะจูงมือสตีฟและลากไปที่โต๊ะจีนที่ทางเจ้าภาพเตรียมไว้ให้พวกเขา
จากนั้นพวกเขาทั้งกลุ่มก็ไปที่โต๊ะจีนซึ่งโต๊ะจีนภายในงานนั้นมีแค่สามโต๊ะเท่านั้นดูเหมือนปู่แยงและยายหลันจะชวนแขกแต่คนที่สนิทจริงๆเท่านั้น
“อ้าวคุณสตีฟนึกว่ากลับไปแล้วนะครับเนี่ย” อิจิยะที่นั่งอยู่ที่โต๊ะคนเดียวพูด
“จะกลับได้ไงเล่ายังไม่ได้แสดงความยินดีกับบ่าวสาวเลย” สตีฟพูด
“ว่าแต่คุยกับคุณจีเวลแล้วใช่มั้ยครับ” อิจิยะถาม
“อืมส่งอุปกรณ์ให้ตาลุงไปดัดแปลงละว่าแต่ภารกิจจะเริ่มเมื่อไหร่” สตีฟตอบพลางถามถึงกำหนด
“คงใช้เวลาอีกสักพักครับเพราะตอนนี้เรายังหาสัตว์กลายพันธ์ตัวนั้นไม่เจอไม่รู้ว่ามันบินไปที่ไหนแต่ถ้าเจอตัวเมื่อไหร่ภารกิจจะเริ่มทันทีครับ” อิจิยะบอก
“เหอะๆอวกาศทั้งอวกาศคือบ้านของมันสินะหวังว่าคงไม่บินไปเที่ยวเล่นอยู่แถวดาวเสาร์หรอกนะเฟ้ยตรูขี้เกียจบินตามไปเก็บมัน” สตีฟพูด
“ฮ่ะๆสตีฟถ้านายจะบินตามไปถึงดาวเสาร์จริงคงใช้เวลาเป็นปีกว่าจะกลับมาถึงโลกลูกนายคงโตจนมีแฟนแล้วล่ะ” จีเวลหัวเราะออกมา
“แฟนบ้าบออะไรเล่าระยะทางไปกลับโลกกับดาวเสาร์อย่างมากก็ใช้เวลาสามปีไม่ใช่หรือไงถึงตอนนั้นลูกตรูก็แค่สามสี่ขวบเท่านั้นเองเฟ้ย !!” สตีฟพูด (เรื่องเวลาการเดินทางไรท์สมมุติเอาเองนะครับขี้เกียจหาข้อมูล)
จ๊อก !! ท้องของสตีฟเริ่มร้องออกมาเพราะตั้งแต่เช้าเขายังไม่ได้กินอะไรเลย
“เริ่มกินกันดีกว่าว่าแต่อาหารโต๊ะจีนนี่เขากินกันไงอ่ะมีให้แค่ขนมจีบกับข้าวเกรียบเองเหรอ !!” สตีฟพูดพลางมองบนโต๊ะที่เหลือขนมจีนอยู่ไม่กี่ลูกเพราะโดนเด็กๆจัดการไปเกือบหมดแล้ว
“มันมาทีละชุดครับคุณสตีฟนี่แค่อาหารเรียกน้ำย่อยเท่านั้น” อิจิยะบอก
“อ้อเหมือนฟูลคอร์สสินะ” สตีฟพยักหน้าเข้าใจซึ่งนั่งรอไม่ถึงห้านาทีอาหารจานต่อไปก็มาเสิร์ฟคราวนี้สตีฟจึงก้มหน้าก้มตากินบ้างเพราะหิวจะแย่แล้ว
ระหว่างที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับอาหารอยู่นั่นเองบ่าวสาวก็กลับมาในงานพร้อมกับชุดที่เปลี่ยนเป็นชุดกี่เพ้าสบายๆไม่ใช่ชุดพิธีที่มากไปด้วยเครื่องประดับแล้ว
“มาถึงก็เห็นลื้อก็ก้มหน้าก้มตากินเลยงั้นเหรอเป็นไงอร่อยมั้ยอาสตีฟ !!” ยายหลันเดินเข้ามาทักทายโต๊ะของพวกเขาส่วนปู่แยงนั้นแยกไปคุยกับแขกอีกโต๊ะ
ยายหลันเธอนั่งลงตรงเก้าอี้ที่ว่างอยู่ก่อนจะตักอาหารขึ้นมาชิม
“อร่อยไม่เลวเลยยาย” สตีฟเงยหน้าขึ้นมาคุยกับยายหลัน
“เหรอดีแล้วอาหารพวกนี้สูตรอั้วะเอง” ยายหลันบอก
“ยายหลันคะยินดีด้วยนะคะ” ซาร่าแสดงความยินดีกับยายหลัน
“ขอบใจนะยัยหนู” ยายหลันพยักหน้า
“คุณยายคะยินดีด้วยนะคะขอให้มีน้องไวๆนะคะแล้วหนูจะปกป้องน้องเอง” ไอรี่พูด
“ใช่ๆยายต้องมีน้องผู้ชายนะคะหนูจะให้น้องจีนลูกของคุณลุง” ไอวี่บอก
“ไม่ยอมหรอกเฟ้ยที่สำคัญพวกเธอไม่ดูสภาพยายเลยหรือไงแก่ป่านนี้แล้วมีลูกไม่ได้แล้วเฟ้ยมดลูกฝ่อหมดแล้ว” สตีฟโวยวาย
ผัวะ !! ยายหลันฟาดมือลงไปบนหัวของสตีฟ
“ฝ่อบ้าบออะไรของลื้ออั้วะฝึกลมปราณร่างกายยังแข็งแรงดีดูอย่างเจ้าแยงสิได้ยาดีของลื้อไปร่างกายย้อนอายุมาตั้งเยอะเอาไว้อั้วะไปหาเลือดนกฟีนิกซ์มาบ้างอั้วะเองก็กลับไปสาวเหมือนเดิมแล้ว” ยายหลันพูด
“หือ !!” สตีฟที่ได้ยินดังนั้นก็ทำหน้าแปลกใจก่อนจะหันไปมองปู่แยงที่คุยกับแขกอยู่อีกโต๊ะ
โอ๊ะ...ปู่แยงผมกลับมาเป็นสีดำแล้วเหรอเนี่ยแถมนั่นอายุลดลงมาจริงๆด้วยยังกับลุงอายุสี่สิบเลือดฟีนิกซ์มันเจ๋งขนาดนี้เลยเหรอฟระเนี่ย !! สตีฟพึ่งสังเกตุปู่แยงเพราะก่อนหน้านี้ปู่แยงอยู่ในชุดพิธีลุ่มล่ามแถมยังใส่หมวกเอาไว้จึงไม่รู้ว่าผมแกกลับมาดกดำเหมือนหนุ่มๆแล้วส่วนยายหลันเองถึงจะอายุร้อยกว่าปีแล้วแต่จากการที่แกฝึกฝนลมปราณทำให้ร่างกายของแกยังไม่แก่เท่าอายุร่างกายของยายหลันนั้นถ้าดูจากภายนอกล่ะก็อายุราวๆแค่หกสิบปีเท่านั้น
“เพราะปู่แยงกลับมาเตะปี๊ปดังแล้วสินะถึงขอแต่งงานกับยายเนี่ย !!” สตีฟพูดพลางพยักหน้าเข้าใจ
“อะแฮ่ม...แอบนินทาเจ้าบ่าวแบบนี้เลยเหรอครับคุณสตีฟ” ปู่แยงเดินเข้ามาได้ยินสิ่งที่สตีฟพูดพอดี
“ไม่ได้แอบนินทาปู่ผมนินทาตรงๆเลยยินดีด้วยนะครับที่แต่งงานแล้วก็ยินดีด้วยที่ปู่กลับมาเตะปี๊ปดังแล้ว” สตีฟกล่าวกับปู่แยง
“ฮ่ะๆช่างเรื่องนั้นเถอะครับแต่ขอบคุณนะครับผมนึกว่าจะต้องตายคาเตียงเสียแล้วแต่พอได้เลือดฟีนิกซ์ที่คุณสตีฟหามาให้ผมก็กลับมาแข็งแรงและมีชีวิตอีกครั้ง” ปู่แยงพูด
“ไม่เป็นไรปู่คนกันเองน่าว่าแต่คิดไงถึงแต่งกับยายหลันเนี่ย” สตีฟถามอย่างสงสัยซึ่งคำถามของสตีฟทำให้ทุกคนในโต๊ะสนใจอย่างรู้กันหมด
“ก็เพราะระหว่างที่นอนป่วยใกล้ตายอยู่บนเตียงผมก็มีเรื่องให้คิดมากมายตอนนั้นผมก็คิดได้ว่ามีเรื่องนึงที่อยากทำก่อนตายก็คือการแต่งงานผมน่ะชอบเจ้หลันมานานแล้วแต่เจ้หลันแกเห็นผมเป็นแค่น้องชายของเพื่อนมาตลอดแต่หลังจากผมกลับมาแข็งแรงเพราะได้เลือดนกฟินิกซ์ผมก็จึงตัดสินใจบอกความในใจออกไปและขอแต่งงานผมน่ะไม่อยากเสียใจทีหลังจึงตัดสินใจไปแบบนั้นแต่นึกไม่ถึงว่าเจ้หลันจะตอบตกลง” ปู่แยงพูดพลางหันมามองยายหลันด้วยสายตาหวานซึ้ง
โอ้ยตรูนับถือโคตรปู่แยงกล้าพูดเรื่องแบบนี้ท่ามกลางสายตาประชาชีหน้าตาเฉยเลยใจโคตรได้สตีฟคิดในใจ
“แล้วคุณยายล่ะคะทำไมถึงตกลงแต่งงานล่ะคะ” แอนนาถามยายหลันบ้าง
“ไม่รู้สิเพราะเห็นถึงความรักและความจริงใจในสายตาล่ะมั้งอั้วะรู้ดีเจ้าแยงเป็นคนดีและเอาการเอางานแค่ไหนที่สำคัญอั้วะคิดว่าเจ้าแยงน่าจะเอาเก่งด้วยเลยตกลงไป !!” ยายหลันพูดส่วนปู่แยงก็นั่งลงและขอกินอาหารบ้างเพราะยังไม่ได้กินอะไรเช่นกันซึ่งงานนี้มีแต่คนกันเองงานจึงเป็นไปแบบสบายๆ
พรวด !!x4 สตีฟ อิจิยะ จีเวลและปู่แยงได้ยินคำพูดสุดท้ายของยายหลันก็พ่นอาหารออกมาจากปากเพราะความตกใจพวกเขาทั้งสี่คนเงยหน้ามองยายหลันที่พูดเรื่องแบบนี้น่าตาเฉยก็อ้าปากค้าง
“เอ่อคุณยายคะเอาเก่งคืออะไรเหรอคะ !!” ไอวี่ถามอย่างสงสัย
“เอาเก่งก็คือ....”
“หยุดเลยยายไม่ต้องอธิบายให้เด็กมันฟัง !!” สตีฟรีบห้าม
“เอ๋...คุณลุงห้ามทำไมล่ะคะหนูเองก็อยากรู้เอาเก่งหมายความว่ายังไง !!” ไอรี่เองก็อยากรู้
“คิกๆ...สตีฟนายอธิบายให้เด็กๆฟังสินายเองก็เอาเก่งนี่นา” ซาร่าหัวเราะออกมาพลางพูดแกล้งสตีฟ
“เอ๋....คุณลุงก็เอาเก่งเหรอคะ !!x2” ไอวี่และไอรี่อุทานออกมาเมื่อได้ยินซาร่าพูด
หมับ !! สตีฟยกมือขึ้นกุมหัวก่อนจะถอนหายใจออกมา
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 291 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3367 -chin-jung- (จากตอนที่ 271)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 10:56
    ไม่นะสตีฟอย่าบอกเด็ก555
    #3,367
    0