สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 270 : ตอนที่ 266 อวกาศ ??

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,978
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 377 ครั้ง
    17 ม.ค. 63

ตอนที่ 266
“ว้าวนี่น่ะเหรอห้องทำงานของประธานาธิบดี” ซาร่าพูดอย่างตื่นเต้นเมื่อเข้ามายืนอยู่ในห้องทำงานของประธานาธิบดีในทำเนียบขาว
“ดูเป็นยังไงบ้างครับ” อิจิยะถามซาร่า
“ก็ดูธรรมดากว่าที่คิดน่ะค่ะนึกว่าจะดูไฮเทคอะไรแบบนี้สตีฟนายว่าไงบ้าง” ซาร่าตอบตามความรู้สึก
“ห้องเราสวยกว่าเยอะน่าอยู่กว่าด้วยว่าแต่คุณอิจิยะนี่ปุ่มอะไรเหรอ” สตีฟมองดูปุ่มที่อยู่บนโต๊ะพลางเอื้อมมือจะไปกด
“อย่ากดครับ !!” อิจิยะรีบห้ามทันทีสตีฟที่ได้ยินดังนั้นก็รีบชักมือกลับ
“ทำไมถึงห้ามกดเหรอคะหรือว่าเป็นปุ่มปล่อยระเบิดนิวเคลียร์” ซาร่าสงสัยก่อนจะเดาไปมั่วๆ
“ใช่ครับนั่นเป็นปุ่มทำลายระเบิดนิวเคลียร์ที่อยู่ในประเทศทั้งหมดถ้าเมื่อครู่ผมไม่หยุดคุณสตีฟเอาไว้มีหวังอเมริกาหายไปจากแผนที่โลกแน่ครับ” อิจิยะบอกด้วยสีหน้าจริงจัง
“เฮ้ย...ปุ่มอันตรายแบบนั้นทำไมเอามาติดไว้ให้เห็นโง่ๆแบบนี้ฟระ !!” สตีฟอุทานออกมา
“เรื่องจริงเหรอคะ” ซาร่าดูเหมือนจะไม่เชื่อเธอจ้องมองอิจิยะเพื่อหาความจริงจังในคำพูดนั่น
“มันไม่ใช่เรื่องจริงครับผมก็แค่พูดเล่น” อิจิยะยิ้มออกมา
“อ้าวไอ้คุณอิจิยะกวนตรีนตรูเหรอเนี่ยเดี๋ยวก็หลังมือให้หรอก !!” สตีฟที่ได้ยินว่าล้อเล่นก็มองอิจิยะอย่างเอาเรื่อง
“ก็ว่าแล้วว่ามันต้องไม่ใช่เรื่องจริงเพราะปุ่มสำคัญแบบนั้นจะเอามาไว้อะไรตรงนี้ที่สำคัญนิวเคลียร์นั่นจะมีจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้” ซาร่าพูด
“นิวเคลียร์น่ะมีจริงครับมันถูกเก็บเอาไว้ในรัฐทั่วประเทศทั้งหมดก็น่าจะห้าสิบลูก” อิจิยะตอบ
“นั่นมันแสดงว่ามีเก็บไว้ทุกรัฐงั้นเหรอคะ !!” ซาร่าอุทานออกมา
“เอาจริงดิเฮ้ยนี่ประเทศเรามีระเบิดนิวเคลียร์มากขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย !!” สตีฟตกใจเมื่อรู้ว่าประเทศตนเก็บระเบิดนิวเคลียร์ไว้มากขนาดนั้น
“ใช่ครับนี่พวกผมเองก็เก็บกู้มาหลายลูกแล้วตลอดระยะเวลาสิบปีเพราะว่าเราไม่มีกำลังคนมากพอที่จะไปดูแลระเบิดนิวเคลียร์แต่ละลูกนิวเคลียร์พวกนี้นั้นถ้าไม่ดูแลมันอาจจะเกิดอุบัติเหตุสารเคมีรั่วไหลเอาได้” อิจิยะบอก
“โฮ่ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ไอ้ปุ่มควบคุมการยิงนิวเคลียร์อยู่ที่ไหนอ่ะ” สตีฟถามด้วยความสงสัยใคร่รู้
“นั่นความลับครับ” อิจิยะตอบ
“โธ่...ขี้งกชะมัด” สตีฟร้องออกมาอย่างเสียดาย
“แต่พวกคุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับนิวเคลียร์ของเราตอนนี้มีไปก็ยิงไปไหนไม่ได้เพราะไม่มีระบบดาวเทียมทำให้ไม่สามารถกำหนดพิกัดที่จะยิงได้ถ้าจะใช้มันก็ต้องใช้ยิงมันไปตรงๆเหมือนตอนที่เราจัดการกับมังกรดำเทียแมทนั่นแหละครับ” อิจิยะบอก
“งั้นเหรอแต่ว่าพอนึกถึงตอนที่ใช้นิวเคลียร์จัดการเทียแมทแล้วขนลุกทุกทีตอนนั้นน่ะเกือบตายเลยนะเฮ้ย!!” สตีฟพูด
“ว่าแต่คุณซาร่าจะลงไปดูชั้นใต้ดินมั้ยครับ” อิจิยะหันมาถามซาร่า
“คงไม่ล่ะค่ะฉันไม่อยากรู้ความลับของรัฐบาลมากไปกว่านี้หรอกอยู่แบบไม่รู้ดีกว่าสบายใจกว่าเยอะ” ซาร่าปฎิเสธ
“แต่ผมอยากรู้นะคราวก่อนยังไม่ได้ทัวร์ทำเนียบขาวให้ทั่วเลยผมล่ะโคตรอยากจะเห็นห้องปฏิบัติการลับของประธานาธิบดีเลยไม่รู้จะเหมือนในหนังมั้ย” สตีฟพูด
“วันนี้เกรงว่าจะไม่ทันครับเพราะจะดูให้ครบทุกส่วนคงใช้เวลาหลายชั่วโมงเอาไว้มีเวลาคุณแวะมาสิครับผมจะลงทะเบียนการเข้าออกระดับสูงสุดเอาไว้ให้คุณ” อิจิยะบอก
“โอ้ได้เลยเอาไว้จะมาเดินเล่น” สตีฟพยักหน้ารัวๆเมื่อได้ยินสิ่งที่อิจิยะบอก
“เฮ้อ...ผู้ชายนี่ชอบดูอะไรพวกนี้เหรอเนี่ยฉันเอาเวลาไปเดินดูเครื่องสำอางยังดีกว่าเยอะเลย” ซาร่าบ่นออกมาเมื่อได้เห็นสตีฟตื่นเต้นแบบนี้
“โธ่ซาร่าพวกผู้ชายก็ชอบแบบนี้ทุกคนแหละน่าตอนเด็กพวกผู้ชายอย่างเราชอบเล่นสร้างฐานลับกันจะตายผมเองยังสร้างฐานลับในห้องนอนตัวเองเลยนะ” สตีฟบอกพลางนึกถึงฐานลับที่เคยสร้างสมัยเด็ก
“ฐานลับในห้องนอนนายอย่าบอกนะว่าไอ้ที่เอาผ้าห่มมาขึงตรงมุมห้องนั่นคือฐานลับ !!” ซาร่านึกถึงเรื่องราวตอนเด็กแน่นอนครอบครัวเธอและสตีฟสนิทกันจึงแวะไปมาหาสู่กันบ่อย
“ใช่นั่นแหละฐานลับตอนเด็กของผม” สตีฟพยักหน้า
“เหอะ...ปัญญาอ่อนชะมัด” ซาร่าทำหน้าดูถูก
“มาดูถูกฐานลับของผู้ชายว่าปัญญาอ่อนงั้นเหรอเธอนั่นแหละปัญญาอ่อนผมจำได้นะตอนเด็กเธอเอาลังกระดาษมาสร้างเป็นบ้านตุ๊กตาเหมือนกันนั่นน่ะโคตรปัญญาอ่อนเลยแถมยังซึมไปตั้งหลายวันเพราะบ้านตุ๊กตาพังไม่ใช่เหรอ” สตีฟเมื่อโดนดูถูกเรื่องฐานลับของเขาก็เริ่มตอบโต้กลับไป
“อ๊ะนี่นายรู้เรื่องบ้านตุ๊กตาได้ยังไงกันฉันไม่เคยบอกใครแม่แต่พ่อกับแม่เลยนะ !!” ซาร่าอุทานออกมา
“จะไม่รู้ได้ไงก็ผมเนี่ยแหละที่พังมันเองกับตรีน” สตีฟเผลอพูดออกมา
“อ๊ะนายนี่เองที่ทำลายมันรู้มั้ยฉันร้องไห้ไปหลายวันเพราะบ้านตุ๊กตาพังเลยนะตายซะเถอะสตีฟ !!” ซาร่าที่ได้ยินดังนั้นก็วิ่งไล่ตีสตีฟทันทีโอลิเวียที่หลับไปแล้วตื่นขึ้นมาก่อนจะหัวเราะอย่างชอบใจเมื่อเห็นสตีฟกำลังถูกไล่ตีอยู่
อิจิยะที่มองดูซาร่าและสตีฟที่วิ่งไล่ตีกันอยู่ในห้องทำงานของประธานาธิบดีก็ถอนหายใจออกมา
เฮ้อ...พวกคุณนั่นแหละปัญญาอ่อนทั้งคู่เลยทะเลาะกันเพราะเรื่องฐานลับกับบ้านตุ๊กตาตอนเด็กเนี่ยนะแถมลูกสาวคุณยังหัวเราะชอบใจอีกนี่เรากำลังดูรายการตลกอยู่หรือไงนะไอ้เราก็มีเรื่องจะขอร้องคุณสตีฟด้วยสิรอให้ทะเลาะกันให้เสร็จก่อนแล้วกันอิจิยะคิดในใจก่อนจะมองดูสองผัวเมียไล่ตีกันอยู่ในห้อง
ห้านาทีต่อมา
“ฮ่า......โอ๊ย...ไม่ไหวแล้ว...ซาร่าปล่อยผมเถอะ” สตีฟหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา
“ว่าไงสตีฟจะยอมยัง !!” ซาร่าตะโกนถามสตีฟที่ถูกขึงเอาไว้กลางอากาศ
“ยอมแล้วผมยอมแล้วอย่าเอาขนนกมาใกล้นะ !!” สตีฟรีบบอกเพราะเขาเจอซาร่าขึงเอาไว้ด้วยสกิลแรงโน้มถ่วงของเธอและเอาขนนกมาไล่เขี่ยไปตามจุดที่เขาอ่อนไหว
ตุ่บ !! สตีฟถูกปล่อยร่วงลงมาที่พื้นห้อง
“แฮ่ก !! แฮ่ก !! แฮ่ก !! เธอนี่ใจร้ายชะมัดซาร่า” สตีฟหอบหายใจเอาอากาศเข้าไปในปอดก่อนจะบ่นออกมา
“นายนั่นแหละใจร้ายบ้านตุ๊กตานั่นฉันใช้เวลาทำตั้งหลายวันเลยนะรู้มั้ย” ซาร่าพูด
“โธ่เรื่องสมัยไหนแล้วนั่นตอนนั้นผมพึ่งจะแปดขวบเองมั้ง” สตีฟบอก
“เชอะ !!” ซาร่าที่ได้ยินสตีฟพูดอย่างนั้นก็สะบัดหน้าไปอีกทางก่อนจะเห็นอิจิยะที่มองมาที่เธอและสตีฟอยู่และเมื่อนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้ทำอะไรลงไปหน้าเธอจึงค่อยๆแดงจนแทบสุก
“ฮ่ะๆพวกคุณนี่รักกันดีนะครับทำเอาผมอิจฉาชักอยากจะมีครอบครัวบ้างเลย” อิจิยะหัวเราะออกมา
“อ้าวคุณอิจิยะยังอยู่อีกเรอะ !!” สตีฟลุกขึ้นมาก่อนจะมองอิจิยะ
“พอดีมีเรื่องอยากจะขอร้องคุณสตีฟน่ะครับ” อิจิยะบอก
“เฮ้ยๆ...อย่าบอกนะว่าจะให้ตรูไปซัดกับตัวอะไรอีกแล้ว” สตีฟพูดดัก
“ใช่ครับเป็นอย่างที่คุณพูดผมอยากให้คุณไปจัดการสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่ง” อิจิยะพยักหน้า
“นั่นไงตรูว่าแล้วตอนเล่นหวยไม่แม่นแบบนี้บ้างฟระ !!” สตีฟสบถยออกมา
“มีอะไรกำลังคุกคามความสงบสุขของอเมริกาอีกแล้วเหรอคะคุณอิจิยะ” ซาร่าถามด้วยความเป็นห่วง
“เปล่าหรอกครับมันไม่ได้คุกความความปลอดภัยของอเมริกาแต่เราจำเป็นต้องจัดการสัตว์กลายพันธ์ตัวนั้น” อิจิยะบอก
“จำเป็นสินะตัวอะไรล่ะถ้าเลเวลสูงมากผมก็ไม่ไหวนะก่อนหน้านี้ยังโดนนกฟีนิกซ์เลเวลเจ็ดร้อยสิบเอ็ดถีบตกทะเลอยู่เลย” สตีฟบอก
“เป็นสัตว์กลายพันธ์ประเภทผีเสื้อตัวหนึ่งครับเราไม่มีข้อมูลชื่อและเลเวลของมันเรามีแต่รูปถ่ายที่ถ่ายได้จากกล้องกำลังสูง” อิจิยะบอกก่อนจะหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋ามิติของเขา
ฟุ่บ !! สตีฟหยิบรูปมาจากมือของอิจิยะมาดูซาร่าเองก็เดินเข้ามาดูด้วย
“ผีเสื้อจริงๆด้วยขนาดตัวมันเท่าไหร่น่ะ” สตีฟมองดูรูปก่อนจะถาม
“ขนาดจากปีกอีกด้านไปอีกด้านน่าจะราวๆห้าร้อยเมตรครับ” อิจิยะตอบ
“ตัวใหญ่มากเลยนะคะนั่น” ซาร่าพูด
“นั่นสิเลเวลก็ไม่รู้ว่าแต่มันอยู่ที่ไหนอ่ะพื้นหลังของภาพดูไม่ออกเลยว่าเป็นสถานที่ไหน” สตีฟสงสัย
“อยู่บนนั้นครับ” อิจิยะชี้มือไปข้างบน
“บนเพดาน...ไม่สิท้องฟ้าเหรอ” สตีฟทำหน้างง
“สูงกว่านั้นครับ” อิจิยะส่ายหน้า
“อวกาศเหรอคะ !!” ซาร่าอุทานออกมา
“ฮะ...อวกาศเนี่ยนะล้อเล่นน่า !!” สตีฟตกใจเมื่อได้ยินซาร่าบอกว่าอวกาศ
“ใช่ครับมันอยู่บนอวกาศ” อิจิยะพยักหน้าเมื่อซาร่าเดาถูก
“เฮ่ๆ...ไม่ตลกนะเฟ้ยไอ้คุณอิจิยะจะให้ตรูไปสู้กับผีเสื้อบนอวกาศเนี่ยนะที่สำคัญไอ้ตัวนี้มันอาศัยอยู่ในอวกาศได้ไงบนนั้นไม่มีออกซิเจนให้หายใจนะเฟ้ย” สตีฟโวยวายออกมา
“ผมก็ไม่รู้หรอกครับว่ามันอยู่นั่นได้ยังไงแต่เจ้าผีเสื้อตัวนี้เรามีข้อมูลจากคลิปวีดีโอของดาวเทียมสมัยก่อนอยู่ด้วยนี่คือคลิปของมันครับ” อิจิยะพูดก่อนจะหยิบมือถือออกมาและเปิดคลิปวีดีโอให้ดู
“หือนี่มัน !!” สตีฟอุทานออกมาเมื่อเห็นภาพของผีเสื้อในวีดีโอซึ่งผีเสื้อในวีดีโอนั้นตัวเล็กกว่าตัวที่เห็นในภาพถ่าย
ซึ่งภาพในวีดีโอนั้นเป็นภาพถ่ายจากดาวเทียมสำรวจทางธรนีวิทยา
ฟ้าม !! บึ้ม !! ซ่า !! คลิปที่สตีฟและซาร่าเห็นนั้นเป็นคลิปผีเสื้อตัวนี้บินพุ่งเข้าใส่ดาวเทียมก่อนดาวเทียมจะระเบิดและภาพก็ตัดไป
“ผีเสื้อตัวนี้มันทำลายดาวเทียมงั้นเหรอคะ” ซาร่าพูด
“ใช่ครับดาวเทียมหลายพันดวงนอกโลกของเราถูกมันทำลายทั้งหมดภายในหนึ่งปีหลังจากโลกเข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธ์” อิจิยะพยักหน้า
“แสดงว่าที่ให้ผมขึ้นไปจัดการมันก็เพื่อที่จะส่งดาวเทียมขึ้นไปสู่อวกาศสินะ” สตีฟเข้าใจแล้วว่าทำไมอิจิยะต้องการให้เขาจัดการมัน
“ใช่ครับตราบใดที่ยังมีมันอยู่บนอวกาศเราก็ไม่สามารถส่งดาวเทียมออกไปนอกโลกได้” อิจิยะบอก
“แสดงว่าการคมนาคมของโลกใกล้จะกลับมาใช้การได้แล้วเหรอคะ” ซาร่าอุทานออกมาเมื่อรู้ว่ารัฐบาลกำลังจะส่งดาวเทียมขึ้นสู่อวกาศ
“ใช่ครับถึงตอนนี้เส้นทางเดินเรือในมหาสมุทรแปซิฟิกเราสามารถหาเส้นทางที่ปลอดภัยได้แล้วจากการช่วยเหลือของราชาเงือก” อิจิยะพูด
“แบบนั้นไม่จำเป็นต้องอาศัยดาวเทียมก็ได้นี่นาก่อนหน้านี้ผมยังขับเรือไปที่ฮาวายเองอยู่เลย” สตีฟบอก
“มันไม่มีความแม่นยำครับคุณสตีฟการเดินเรือโดยอาศัยทิศทางและแผนที่ทางภูมิศาสตร์ที่เก่ากว่าสิบปีนั้นมันอันตรายเกินไปถ้าเรามีดาวเทียมนำทางล่ะก็เราจะสามารถเดินเรือได้แม่นยำไม่ออกนอกเส้นทางเพราะเส้นทางที่ทางราชาเงือกรับประกันว่าปลอดภัยนั้นไม่ได้รวมทั้งมหาสมุทรนะครับยังมีสัตว์กลายพันธ์อีกหลายเผ่าพันธ์เลยที่แข็งแกร่งกว่าราชาเงือกแต่ถ้าไม่อยากขึ้นไปอวกาศคุณสตีฟก็ไปจัดการเผ่าพันธ์ที่เป็นอันตรายทางทะเลให้หมดไปก็ได้นะครับนั่นเป็นอีกทางเลือกนึง” อิจิยะพูดออกมา
“ใครจะไปล่ะเฟ้ยทะเลมีขนาดพื้นที่สามในสี่ของโลกเลยนะเห้ยถ้าไปจัดการให้ต้องใช้เวลากี่ปีล่ะนั่น” สตีฟโวยวายออกมา
“ถ้าอย่างนั้นคงเหลือทางเลือกเดียวแล้วล่ะครับ” อิจิยะยิ้มออกมา
“เฮ้อ...ทำยังกับตรูมีทางเลือกงั้นแหละ” สตีฟถอนหายใจออกมาเพราะแค่คิดว่าต้องไปสู้ในอวกาศก็เหนื่อยจนไม่อยากจะขยับตัวแล้ว
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 377 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3373 mummummi (จากตอนที่ 270)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 20:04
    อย่าให้สตีฟไปเดินเล่นเลย ยิ่งซวยๆเผลอกดนั่นนี่มั่วๆเดี๋ยวระเบิดปรมาณูก็บึ้มหมด
    #3,373
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #3369 cattycall (จากตอนที่ 270)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 08:59

    ขอขอบคุณที่อัพนิยายสนุกๆเรื่องนี้
    #3,369
    0