สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 267 : ตอนที่ 263 ปราบผี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,954
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 257 ครั้ง
    13 ม.ค. 63

ตอนที่ 263
“หลวงพี่ผมพันสายสิญจน์เสร็จแล้วทำอะไรต่อ” สตีฟถามหลังจากพันสายสิญจน์จนครบร้อยรอบซึ่งมันหมดม้วนพอดีด้วยความบังเอิญ
“ถ้าอย่างนั้นโยมจัดการจุดเทียนได้เลย” หลวงพี่จอห์นนี่พูด
“ครับหลวงพี่ !!” สตีฟพยักหน้าก่อนจะหยิบไฟแช็กที่มีติดกระเป๋ามิติออกมาจุดไฟบนเทียนพรรษาเล่มยักษ์ทั้งสี่ทันที
พรึ่บ !! พรึ่บ !! พรึ่บ !! พรึ่บ !! เทียนพรรษาทั้งสี่เล่มถูกจุดขึ้นมา
“เอาล่ะโยมมานั่งพนมมือข้างๆอาตมานี่และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นห้ามออกจากเขตสายสิญจน์นี่เด็ดขาด” หลวงพี่จอห์นนี่สั่งสตีฟ
สตีฟลงมานั่งข้างหลวงพี่จอห์นนี่อย่างว่าง่ายและเมื่อสตีฟนั่งลงแล้วหลวงพี่ก็หยิบธูปหอมออกมาจากในกระเป๋าหนึ่งดอกก่อนจะลุกขึ้นใช้เปลวไฟจากเทียนพรรษาจุดธูปจนติด
“หลวงพี่จุดธูปทำไมเหรอครับ” สตีฟถามด้วยความสงสัย
“ควันธูปคือตัวเชื่อมระหว่างพิภพคนตายและพิภพคนเป็น” หลวงพี่จอห์นนี่ตอบ
“อ๋อแบบนี้นี่เอง” สตีฟพยักหน้าอย่างเข้าใจ
เมื่อธูปถูกจุดติดแล้วหลวงพี่จอห์นนี่ก็กลับมานั่งก่อนจะพนมมือและถือธูปหอมดอกนั้นเอาไว้และเริ่มท่องคาถาออกมา
“โอมมมมม....จะเป่าคาถามหาระรวย...ดลหัวใจคนสวยให้มาหลงสเน่ห์ !!” หลวงพี่จอห์นนี่ท่องบทสวดออกมาเป็นภาษาไทยสตีฟที่ได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วเพราะบทสวดหลวงพี่แกดูแปลกๆ
บทสวดอะไรของหลวงพี่แกฟระทำไมเหมือนแกกำลังร้องเพลงอยู่เลยสตีฟได้แต่สงสัยในใจแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป
สตีฟยังคงนั่งฟังหลวงพี่ท่องคาถาบทสวดไปเรื่อยๆจนกลิ่นควันธูปเริ่มลอยอบอวนไปทั่วห้องและเนื่องด้วยธูปนั้นเป็นธูปหอมกลิ่นดอกไม้ที่กระตุ้นให้ร่างกายตื่นตัวทำให้โอลิเวียที่หลับไปเพราะร้องไห้ไปก่อนหน้านี้ตื่นขึ้นมา
แอ้ !!! ทันทีที่โอลิเวียตื่นขึ้นมาเธอก็ร้องไห้ออกมาทันทีเพราะไม่ชอบกลิ่นควันธูป
“โอ๋...อย่าร้องนะโอลิเวียลูกพ่อเงียบก่อนหลวงพี่กำลังทำพิธีไล่ผีอยู่” สตีฟรีบปลอบโอลิเวียทันทีเพราะกลัวเสียงร้องของโอลิเวียจะไปรบกวนสมาธิหลวงพี่จอห์นนี่
แต่ทว่าโอลิเวียไม่มีวี่แววจะหยุดร้องเลยทันใดนั้นเองจู่ๆตู้เสื้อผ้าที่อยู่ในห้องนอนก็โผล่ออกมาตรงหน้าสตีฟและหลวงพี่จอห์นนี่
ฟุ่บ !! ตู้เสื้อผ้าที่อยู่ในห้องนอนลอยอยู่กลางห้องรับแขกแห่งนี้
“เฮ้ย !!x2” สตีฟและหลวงพี่จอห์นนี่อุทานออกมา
“ละ...ละ...หลวงพี่มันออกมาแล้ว” สตีฟพูดเสียงสั่น
“อะ...อะ...อาตมาเห็นแล้วออกมาจริงเหรอเนี่ย !!” หลวงพี่จอห์นนี่พูดเสียงสั่นๆเหมือนตกใจมาก
“หือหลวงพี่ทำไมเสียงสั่นๆล่ะเหมือนกับกำลังตกใจอยู่เลย” สตีฟถามอย่างสงสัยเพราะหลวงพี่ไม่น่าจะมีท่าทีตกใจแบบนี้
“ปะ...ปะ...เปล่าไม่มีอะไร” หลวงพี่จอห์นนี่พูดพยายามบังคับเสียงตัวเองให้หยุดสั่น
“หลวงพี่เอาไงดีจัดการมันเลยมั้ย” สตีฟถาม
“โยมนั่งนิ่งๆไว้ให้อาตมาจัดการเองเรื่องนี้เป็นเรื่องของมือโปร” หลวงพี่จอห์นนี่ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ครับหลวงพี่ผมฝากด้วยนะครับจัดการมันให้ได้” สตีฟพยักหน้าอย่างมาดมั่นเมื่อหลวงพี่ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
อูยอาตมาจะไปจัดการมันยังไงล่ะเนี่ยเกิดมาก็ไม่เคยเจอผีมาก่อนไม่นึกว่าจะมีจริงเอาวะไหนก็มาถึงขนาดนี้แล้วเอาให้สุดไปเลยแล้วกัน หลวงพี่จอห์นนี่คิดในใจก่อนจะลุกขึ้นยืน
“เจ้าผีร้ายแกจงออกไปจากที่นี่และไปสู่สุขติซะอย่าให้อาตมาต้องใช้กำลัง !!” หลวงพี่จอห์นนี่ตวาดออกมาพลางชี้ไปที่ตู้เสื้อผ้าและสิ้นเสียงตวาดของหลวงพี่จอห์นนี่ตู้เสื้อผ้าก็พุ่งใส่ทันที
เฮ้ย !! โคร่ม !! หลวงพี่จอห์นนี่อุทานออกมาเมื่อตู้เสื้อผ้าพุ่งใส่แต่เนื่องด้วยตู้เสื้อผ้านั่นพุ่งเข้าใส่ไม่เร็วนักหลวงพี่จึงหลบได้แถมยังหลบในท่าเอนตัวไปด้านหลังขนานกับพื้นเกือบจะเป็นเส้นตรงทำให้ตู้เสื้อผ้าที่พุ่งใส่นั้นพุ่งไปกระแทกกำแพงที่ด้านหลังจนตู้ถึงกับแตกเสื้อผ้าของซาร่าที่อยู่ในตู้กระจายออกมากองที่พื้นทันที
“สุดยอดหลวงพี่ท่าหลบโคตรเท่ห์เลย” สตีฟอุทานออกมามองหลวงพี่จอห์นนี่ตาเป็นประกาย
เอิ๊ก !! แปะ !! แปะ !! แปะ !! เสียงโอลิเวียหัวเราะออกมาพลางปรบมืออย่างชอบใจแน่นอนสตีฟไม่มีเวลามาสนใจโอลิเวียที่อุ้มอยู่
“หลวงพี่เป็นไรเปล่า !!” สตีฟถามหลวงพี่อย่างเป็นห่วง
ฟู่ว...ดีนะเมื่อก่อนอาตมาเคยเลียนแบบท่าหลบของพระเอกในเรื่องเดอะเมททริก หลวงพี่จอห์นนี่คิดในใจ
“อาตมาไม่เป็นอะไรมากแต่ดูท่าเจ้าผีตัวนี้จะไม่ยอมไปง่ายๆสงสัยต้องเล่นแรงสักหน่อย” หลวงพี่จอห์นนี่พูดก่อนจะหยิบช้อนออกมา
“ช้อน ???” สตีฟทำหน้างงและสงสัยว่าหลวงพี่หยิบช้อนออกมาทำไม
ไม่แน่ว่าไอ้ผีตัวนี้อาจจะเป็นคนที่ใช้สกิลล่องหนมาเล่นตลกกับพวกเรา นี่คือสิ่งที่หลวงพี่จอห์นนี่คิดอยู่ในใจและเมื่อเขาหยิบช้อนออกมาแล้วเขาก็เดินไปที่เทียนพรรษาก่อนจะใช้ช้อนในมือตักน้ำตาเทียนขึ้นมา
“เอาล่ะไอ้ผีตัวนี้มันจะต้องโดนน้ำตาเทียนของอาตมา !!” หลวงพี่จอห์นนี่พูดก่อนจะสะบัดช้อนออกไปทันที
“เฮ้ย !!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจเพราะจู่ๆหลวงพี่ก็สะบัดน้ำตาเทียนไปทั่วห้องแน่นอนสตีฟไม่ได้กลัวน้ำตาเทียนเพราะความร้อนจากน้ำตาเทียนทำอะไรเขาไม่ได้เลยสักนิดแต่ทว่ากับโอลิเวียลูกสาวเขาที่ยังเป็นทารกอยู่นั้นคนละเรื่อง
“ตายซะ !! ตายซะ !! ตายซะ !! ตายซะ !!” หลวงพี่จอห์นนี่สะบัดน้ำตาเทียนช้อนแล้วช้อนเล่าไปทั่วห้องทันที
สตีฟรีบกอดลูกสาวของเขาไว้แน่นก่อนจะพยายามใช้ร่างตัวเองบังน้ำตาเทียนที่กำลังถูกสาดเพราะถ้ามันมาโดนผิวของลูกสาวเขาล่ะก็อาจจะเป็นเรื่องใหญ่ได้
และทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีเสียงกรีดร้องดังออกมา
กรี๊ด !!!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียงกรีดร้องเหมือนใครกำลังเจ็บปวดร้องดังออกมา
“โดนแล้วโดนมันแล้วไปตายซะเจ้าผีร้าย !!” หลวงพี่จอห์นนี่ตะโกนออกมาอย่างสะใจเมื่อได้ยินเสียงร้อง
เหอะใช่อย่างที่อาตมาสันนิษฐานมันไม่ใช่ผีแต่เป็นคนเป็นไงล่ะโดนน้ำตาเทียนร้อนๆเข้าไปถึงกับกรี๊ดแตกเลย หลวงพี่จอห์นนี่คิดในใจอย่างลิงโลดก่อนจะเร่งสาดน้ำตาเทียนเข้าไปอีกทันทีที่น้ำตาเทียนที่เทียนพรรษาเล่มแรกเริ่มหมดเขาก็เดินไปที่เทียนพรรษาเล่มที่สองเล่มที่สามและสี่วนไปเรื่อยๆ
กรี๊ด !!!!!!!!!! กรี๊ด !!!!!!!! เสียงกรีดร้องคล้ายคนกำลังเจ็บปวดดังออกมาเรื่อยๆไม่นานมันก็เงียบไป
ก่อนหน้านี้
ภายในคอนโดห้องหนึ่งซึ่งคอนโดห้องนี้อยู่ใต้ห้องของสตีฟพอดีมีผู้ชายคนหนึ่งอาศัยอยู่คนเดียวเขากำลังดูหนังสยองขวัญอยู่
โคร่ม !! เสียงดังโครมคล้ายกับมีอะไรหนักๆดังขึ้นมาจากด้านบนทำให้ชายที่อาศัยอยู่ภายในคอนโดห้องนี้มองขึ้นไปบนเพดาน
“ไอ้ห้องข้างบนนี่กำลังทำอะไรวะเมื่อเช้าก็โครมครามอยู่พักใหญ่กำลังย้ายของเข้าบ้านหรือไงเนี่ยไม่ไหวดูหนังไม่รู้เรื่องเลย” ชายคนนี้บ่นออกมาก่อนจะหยิบรีโมทและเร่งเสียงจนเกือบจะสุด
กรี๊ด !!!!!!!!!!!!!! เสียงตัวเอกที่กำลังหนีฆาตกรโรคจิตอยู่กรีดร้องออกมาทำให้ชายที่กำลังดูโทรทัศน์อยู่สะดุ้งโหยง
“โดนแล้วโดนมันแล้วไปตายซะเจ้าผีร้าย !!” เสียงจากห้องด้านบนดังขึ้นอีกครั้ง
“อะไรของห้องข้างบนมันวะเสียงดังจังเว้ยหนังกำลังสนุกเลย” ชายคนนี้ส่ายหน้าออกมาก่อนจะเร่งเสียงจนสุดทันที
กรี๊ด !!!!!!!!! กรี๊ด !!!!!!!!เสียงตัวเอกในโทรทัศน์กรีดร้องออกมาอีกครั้งเมื่อเพื่อนของเธอถูกฆ่าด้วยฆาตกรโรคจิต
“หวังว่าข้างบนคงไม่ทำเสียงดังอีกนะไม่งั้นคงต้องไปตักเตือนกันบ้าง” ชายคนนี้พูดพลางเงยหน้ามองบนเพดานก่อนจะเลิกสนใจและดูหนังต่อทันทีเพราะกำลังสนุก
กลับมาที่สตีฟ
แฮ่ก !! แฮ่ก !! แฮ่ก !! แฮ่ก !! หลวงพี่จอห์นนี่หอบหายใจออกมาก่อนจะยกมือขึ้นกุมหน้าผากแถมยังร่างของหลวงพี่จอห์นนี่ยังเซไปเซมาเหมือนจะล้ม
สตีฟที่กอดโอลิเวียอยู่ค่อยๆหันไปมองหลวงพี่จอห์นนี่ช้าๆก่อนจะเห็นว่าแกหยุดสาดน้ำตาเทียนไปทั่วห้องแล้วก็เอ่ยปากถาม
“ระ...ระ...เรียบร้อยแล้วเหรอครับหลวงพี่” สตีฟถาม
“อะ...อืมมันคงไปผุดไปเกิดแล้วล่ะ” หลวงพี่จอห์นนี่ตอบ
คงหนีไปแล้วโดนน้ำตาเทียนไปซะขนาดนั้นหลวงพี่จอห์นนี่คิดในใจ
“โอ้...ยอดไปเลยแล้วหลวงพี่เป็นไงบ้าง” สตีฟพูดออกมาอย่างดีใจ
“ไม่เป็นอะไรมากโยมอาตมาแค่หน้ามืดนิดหน่อย” หลวงพี่จอห์นนี่พูดก่อนจะค่อยๆนั่งลงพักเหนื่อย
“หลวงพี่พักก่อนแล้วกันครับ” สตีฟพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะมองดูโอลิเวียในอ้อมกอดของตัวเองซึ่งเธอหลับไปอีกแล้ว
ดีนะโอลิเวียหลับไปแล้วไม่งั้นคงตกใจแย่ที่มาเห็นเหตุการณ์เหนื่อธรรมชาติแบบนี้สตีฟคิดในใจ
“เอาล่ะในเมื่อปราบผีเสร็จแล้วเห็นทีอาตมาคงต้องขอตัว” หลวงพี่จอห์นนี่พูดเมื่อค่อยยังชั่วแล้วเขาลุกขึ้นมาก่อนจะเก็บของสำหรับทำพิธีลงกระเป๋ามิติไป
“ขอบคุณมากครับหลวงพี่” สตีฟกล่าวขอบคุณ
“ไม่เป็นไรโยมมันเป็นกิจของสงฆ์น่ะ” หลวงพี่จอห์นนี่พูด
“ครับหลวงพี่ส่วนเรื่องไปส่งที่แอเรียห้าสิบเอ็ดนั้นเดี....”
“เอาจริงไม่ต้องไปส่งอาตมาก็ได้อาตมาว่าจะเดินธุดงค์ไปเองโยมแค่บอกพิกัดมาก็พอ” หลวงพี่จอห์นนี่บอกสตีฟ
“เอางั้นเหรอหลวงพี่” สตีฟทำหน้าหนักใจเพราะจะไปถึงนั่นไม่ใช่ง่ายๆแถมจะหาเจอหรือเปล่าก็อีกเรื่องเพราะที่นั่นถูกพรางตาเอาไว้อยู่
“ใช่เอาอย่างที่อาตมาว่านั่นแหละโยมแค่เขียนจดหมายแนะนำตัวให้ก็พอเผื่อคนที่นั่นจะไม่ให้อาตมาเข้าไปจับมิวทู” หลวงพี่จอห์นนี่บอก
“ได้ครับถ้าหลวงพี่ยืนยันแบบนั้นเดี๋ยวผมเขียนจดหมายแนะนำตัวให้” สตีฟพยักหน้าก่อนจะหยิบกระดาษออกมาและเขียนจดหมายแนะนำตัวก่อนจะให้หลวงพี่จอห์นนี่ไป
“ขอบใจมากโยมถ้าอย่างนั้นอาตมาไปก่อนนะไม่ต้องส่ง” หลวงพี่จอห์นนี่พยักหน้ารับจดหมายมาก่อนจะเดินออกจากห้องไปทันที
“เฮ้อ...หมดเรื่องหมดราวเรื่องผีสักทีที่เหลือก็เก็บกวาดห้องสินะไอ้ผีตัวนี้นี่ก็จริงๆเลย” สตีฟถอนหายใจออกมาเมื่อหลวงพี่จอห์นนี่ออกจากห้องไปแล้ว
สตีฟเดินไปเก็บซากตู้ที่พังและเก็บเสื้อผ้าของซาร่าเข้ากระเป๋ามิติไปก่อนจะหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดออกมาทำความสะอาดคราบน้ำตาเทียนที่กระจายไปทั่วห้องหลังจากจัดการจนสะอาดเรียบร้อยแล้วสตีฟก็ออกจากห้องเพื่อไปหาซื้อตู้และเก้าอี้ที่พังไปเมื่อเช้ากลับมาคืนให้เหมือนเดิมแล้วก็ต้องไปเรียกช่างมาติดกระจกใหม่ด้วยก่อนที่ซาร่าจะกลับมา
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 257 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3362 yokza01 (จากตอนที่ 267)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 20:31
    กดซื้อไม่ได้ช
    #3,362
    0
  2. #3361 yokza01 (จากตอนที่ 267)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 20:31
    กดซื้อไม่ได้ช
    #3,361
    0