สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 262 : ตอนที่ 258 อดีตก่อนจะมาเป็นนกฟีนิกซ์ !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,934
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 415 ครั้ง
    2 ม.ค. 63

ตอนที่ 258
ก่อนหน้านี้
“บ้าเอ้ยยังตามมาไม่เลิกอีกโกรธแค้นอะไรตรูนักหนาฟระแค่ยิงใส่ทีเดียวเอง” สตีฟบ่นออกมาก่อนซึ่งด้านหลังห่างไปไม่ไกลมีนกฟีนิกซ์ตัวใหญ่กำลังตามเขามาอยู่มันตามมาเป็นสิบกิโลเมตรแล้วก็ยังไม่เลิกตามเลย
ตอนนี้สตีฟบินลงมาจนพ้นชั้นสตราโทสเฟียร์แล้วซึ่งตอนนี้เขาอยู่ในชั้นบรรยากาศโทรโปสเฟียร์ซึ่งเป็นชั้นบรรยากาศที่อยู่ต่ำกว่าก้อนเมฆนั่นเองหรือพูดง่ายๆคืออยู่ในช่วงระยะที่สูงจากพื้นโลกไม่เกินสิบกิโลเมตรและเมื่อมาอยู่ในชั้นนี้แล้วนั้นทำให้ความกดอากาศกลับมาอยู่ในสภาพปกติทำให้สตีฟสามารถหายใจได้สะดวกและสามารถพูดได้อย่างปกติ
สตีฟในตอนนี้เขาพยายามบินด้วยความเร็วหลายร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงเพื่อสลัดการตามล่าของเจ้านกฟีนิกซ์นี่แต่ก็ยังสลัดเจ้านกฟีนิกซ์ข้างหลังไม่พ้น
“สมแล้วที่เลเวลเจ็ดร้อยสิบเอ็ดความเร็วมันเหลือเชื่อจริงๆยังกับเครื่องบินเจ็ทขับไข่หรือเราจะเร่งความเร็วสูงสุดหนีมันดู” สตีฟพูด
ถ้าเจ้านายบินด้วยความเร็วสูงสุดที่พันกิโลเมตรต่อชั่วโมงไอพ่นจะทนได้แค่สิบนาทีเท่านั้นครับ !! จานิสเตือน (สตีฟเคยใช้ความเร็วสูงสุด ตอนที่ 168)
กี๊ซ !! เจ้านกฟีนิกซ์ร้องออกมาดูเหมือนมันจะหงุดหงิดที่ตามความเร็วสตีฟไม่ทัน
ฟู่ม !! เปลวเพลิงบนร่างของเจ้านกฟีนิกซ์ปะทุแรงรุนแรงขึ้นมา
แย่แล้วครับเจ้านายพลังงานความร้อนเป้าหมายที่อยู่ด้านหลังกำลังเพิ่มขึ้นครับสองแสนองศา...สามแสน...สี่แสน...ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นไม่หยุดเลยครับจานิสบอกกับสตีฟ
ทันทีที่จานิสเตือนสตีฟก็รู้สึกร้อนวูบจากด้านหลังทั้งที่อยู่ห่างกันเป็นร้อยเมตร
ซี่ !! อ๊าก !! เสียงผิวหนังสตีฟเริ่มพองจนเขาอดที่จะร้องออกมาไม่ได้สตีฟกำลังจะหันกลับไปดูว่าเจ้านกฟีนิกซ์มันกำลังจะทำอะไรแต่ทว่าก่อนที่จะหันไปจู่ๆเขาก็เห็นแสงบางอย่างวูบผ่านเขาไป
ฟุ่บ !! แสงสีทองไหววูบผ่านสตีฟไปสตีฟยังไม่ทันได้ตอบสนองอะไรเขาก็รู้สึกถึงแรงกระแทกและความร้อนมหาศาลที่ด้านหลัง
ตู้ม !! ร่างของสตีฟร่วงลงมาจากท้องฟ้าทันที
อ๊าก !! สตีฟร้องตะโกนออกมาเขาร่วงตกลงมาจากความสูงหลายกิโลเมตรเหนือพื้นดินพุ่งลงสู่ผืนน้ำด้านล่าง
สตีฟไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ว่าที่เขากำลังร่วงลงมาและรู้สึกถึงแรงกระแทกอย่างแรงนั้นจะต้องเป็นฝีมือเจ้าฟีนิกซ์แน่นอน
ภาพของทะเลและเรือของเขาปรากฎแก่สายตาสตีฟเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ
“จานิสโว๊ยตรูกำลังร่วง !!” สตีฟร้องตะโกนบอกจานิส
ใช่ครับเจ้านายกำลังตกลงไปยังพื้นด้านล่างด้วยความเร็วหนึ่งพันเมตรต่อวินาทีตกด้วยความเร็วอัตราคงที่ใช้สมการ + ตอนนี้เจ้านายอยู่สูงเหนือระดับน้ำทะเลเจ็ดพันเมตรแทนที่ H ด้วยความสูงเท่ากับเจ็ดพันและ U เท่ากับศูนย์บวกกับเศษหนึ่งส่วนสองส่วนค่า G คือแรงโน้มถ่วงของโลกมีค่าเท่ากับสิบทำการคำนวณหาระยะเวลาที่ตกลงถึงพื้นซึ่งจากที่แล้วนั้นเจ้านายจะตกถึงพื้นในเจ็ดวินาทีครับอ้อตอนนี้เหลือแปดวินาทีแล้วหลังจากคำนวณเสร็จ จานิสอธิบายพร้อมคำนวณให้เสร็จสรรพ
ซึ่งสตีฟก็เผลอฟังเพลินจนลืมไปเลยว่าตนนั้นกำลังร่วงลงจากท้องฟ้าด้วยความเร็วที่สูงมากและทันใดนั้นเองสตีฟก็ร่วงลงมาทะลุเถ้าภูเขาไฟที่ลอยอยู่เหนือท้องฟ้ารอบเกาะฮาวายเขาเห็นภาพของทะเลและเรือยอร์ชของเขาที่อยู่ด้านล่างและเมื่อเป็นแบบนั้นเขาก็ได้สติ
“เฮ้ย !! เอ็งจะคำนวณทำไมล่ะเนี่ยตรูจะให้เอ็งหาทางทำอะไรสักอย่างจะตกถึงทะเลแล้วโว้ยถ้าตกลงไปล่ะก็ถึงตรูจะมีค่าพลังกายเกือบสองพันแต่ถ้าตกด้วยความสูงและความเร็วขนาดนี้ล่ะก็ถ้าโชคดีร่างตรูคงไม่เละกลายเป็นเศษเนื้อแต่ตรูก็ไม่มั่นใจนะเฟ้ยว่ากระดูกตรูจะไม่แหลกจนกลายเป็นเศษคุกกี้ถ้าเป็นแบบนั้นตรูตายนะเฟ้ย !!” สตีฟโวยวายเสียงดัง
เจ้านายก็ไม่บอกก็นึกว่าเจ้านายต้องการให้คำนวณหาเวลาที่เจ้านายจะตกถึงพื้นถ้าอย่างนั้นรบกวนเจ้านายหันถุงมือมือและรองเท้าลงไปด้านล่างด้วยครับจะใช้ความเร็วสูงสุดทำอะไรสักอย่างดูน่าจะพอชะลอความเร็วได้ประมาณครึ่งหนึ่งเพราะเหลือเวลาไม่มากนักจานิสบอก
สตีฟที่ได้ยินดังนั้นก็ไม่รอช้ารีบทำแบบที่จานิสว่าทันที
ฟู่ม !! ไอพ่นที่ถุงมือและรองเท้าถูกปล่อยออกมาเต็มกำลังแต่ก็มันช่วยชะลอความเร็วที่กำลังตกลงมาเท่านั้นเพราะสตีฟตกลงมาเร็วยิ่งกว่ากระสุนปืนไรเฟิลเสียอีก (ความเร็วของกระสุนไรเฟิลอยู่ที่ 335m/s กระสุนลูกโม่.357 อยู่ที่ 410m/s)
ฟ้าว !! ความเร็วที่สตีฟตกลงมาจากฟ้าลดลงแต่มันก็ยังไม่มากพอที่จะทำให้เขากลับมาบินได้อิสระอีกครั้งร่างของเขายังคงตกลงไปเบื้องล่าง
ว๊าก !!!!!!!!!!!!!!! สตีฟร้องตะโกนออกมาและไม่กี่วินาทีต่อมาสตีฟก็ตกลงไปในทะเล
ตู้ม !! อัก !! สตีฟกระอักเลือดออกมาหลังจากตกกระแทกลงทะเลร่างของเขาจมดิ่งลงไปลึกหลายร้อยเมตร
จุกชะมัดแถมปวดไปทั่วทั้งตัวเลยกระดูกหักมั้ยฟระเนี่ยสตีฟคิดในใจหลังจากจมลึกลงมาเขาก็พยายามว่ายน้ำขึ้นไปด้านบน
เฮือก !! ไม่กี่วินาทีสตีฟว่ายขึ้นมาบนผิวน้ำได้ในที่สุดเขาหันมองดูรอบๆก่อนจะตกใจเพราะเรือของเขาที่เคยจอดอยู่นั้นหายไปแถมเกาะฮาวายก็มีสภาพเละเทะไปหมดมีสัตว์กลายพันธ์จากทะเลมากมายนอนดิ้นอยู่อยู่บนเกาะ
“เกิดอะไรขึ้น !!” สตีฟพูดตอนนั้นเองก็มีใครบางคนโผล่ขึ้นมาจากใต้น้ำจนสตีฟสะดุ้ง
“ยะ ยะ ยาย !!” เป็นยายหลันนั่นเองที่โผล่ขึ้นมาจากใต้น้ำ
“ใช่อั้วะเอง” ยายหลันพูดก่อนจะเปิดหน้ากากหมวกดำน้ำขึ้นมาเผยให้เห็นหน้าเหี่ยวๆของแก
“ยายเป็นไงบ้างปลอดภัยนะแล้วเหมยลี่กับพวกองค์หญิงเงือกล่ะ” สตีฟรีบถามทันที
“พวกอั้วะสี่คนปลอดภัยดีอั้วะขึ้นมาดูสถานการณ์ด้านบนส่วนอีกสามคนนั้นรอดูสถานการณ์อยู่ที่ก้นทะเล” ยายหลันตอบ
“ฟู่ว !! โล่งอกไปทีว่าแต่ตอนผมตกลงมาเกิดอะไรขึ้นทำไมสัตว์กลายพันธ์พวกนั้นถึงขึ้นไปบนเกาะหมดเลยพวกมันเป็นปลานี่หายใจบนบกได้ด้วยเหรอ” สตีฟสงสัย
“จะเกิดอะไรขึ้นล่ะก็คลื่นยักษ์น่ะสิลื้อตกลงมาเร็วขนาดนั้นพอบวกกับน้ำหนักตัวของลื้อมันไม่ต่างอะไรกับอุกกาบาตที่ตกลงมาเลยนะ” ยายหลันบอก
“คลื่นยักษ์งั้นเหรออย่าบอกนะว่าสัตว์กลายพันธ์พวกนั้นถูกคลื่นยักษ์ที่เกิดจากผมที่ตกลงมาในทะเลซัดขึ้นไปบนเกาะหมดเลย” สตีฟอุทาน
“ใช่คลื่นสูงเป็นร้อยเมตรเลยถ้าอั้วะไม่บอกให้ทุกคนกระโดดลงทะเลล่ะก็คงโดนคลื่นยักษ์ซัดหายไปแล้วเหมือนกับเรือยอร์ชของลื้อ !!” ยายหลันพูด
“ระ ระ เรืองั้นเหรอ...เรือผมโดนคลื่นซัดหายไปงั้นเหรอไม่นะเรือยอร์ช !!!!!!” สตีฟร้องโวยวายออกมา
“โวยวายไปได้ลื้อเนี่ยก็แค่เรือยอร์ชลำเดียวเงินอั้วะมีเยอะแยะเดี๋ยวซื้อให้ใหม่ก็ได้” ยายหลันบอก
“ซื้อให้ใหม่จริงนะยาย !!” สตีฟตาเป็นประกายทันทีเมื่อได้ยินยายหลันบอกจะซื้อให้ใหม่
“อือจริงสิว่าแต่เจ้านั่นน่ะเหรอนกอมตะ !!” ยายหลันเงยหน้าขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะเห็นนกยักษ์ตัวใหญ่ที่มีเพลิงสว่างสดใสปกคลุมทั่วตัว
กี๊ซ !!!!!! เสียงนกฟีนิกซ์ที่อยู่บนท้องฟ้าโก่งคอร้องดังไปทั่วท้องฟ้ามันดีใจที่ทำให้สตีฟตกลงมาในทะเลได้มันบินวนไปวนมาอยู่อย่างนั้นก่อนจะร้องเพลงภาษาไทยออกมา
สี่กุมารหาญกล้า...ตรี..คฑา..จักร...สังข์... ♪♫♬ เจ้านกฟีนิกซ์ร้องเพลงเป็นภาษาไทยออกมา
“ใช่ยายเจ้านั่นคือนกฟีนิกซ์เป้าหมายของเราแถมมันยังร้องเพลงภาษาไทยด้วย” สตีฟเงยหน้าดูมันก่อนจะตอบยายหลันไป
“ภาษาไทยจริงด้วยมันพูดได้และมีความคิดเหมือนกับกริฟฟอนที่ขั้วโลกเหนืองั้นเหรอแต่ว่าอั้วะตรวจสอบอะไรไม่ได้เลยนอกจากเลเวลนี่เลเวลมันสูงถึงเจ็ดร้อยสิบเอ็ดเลยนี่สูงมาก” ยายหลันพูด
“ดูเหมือนจะใช้ระบบตรวจสอบสัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลเกินห้าร้อยได้นั้นจะต้องผ่านเงื่อนไขอะไรสักอย่างก่อนอ่ะยายซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าต้องผ่านเงื่อนไขอะไรแต่ผมตรวจสอบมันได้แล้ว” สตีฟบอก
“งั้นเหรอแล้วลื้อลองสู้กับมันยังพอจะจัดการมันได้มั้ย” ยายหลันถาม
“เหอะๆยังเข้าไม่ถึงตัวมันเลยยายเพลิงจากตัวมันมีความร้อนสูงมากถ้าไม่ใช่ผมคงเหลือแต่ขี้เถ้าไปละ...แต่ที่แน่นอนเลยคือความเร็วมันมากกว่าผมอ่ะส่วนค่าความแข็งแกร่งน่าจะไม่เกินสองพันหรอกเพราะมันโจมตีใส่ผมไปทีตอนอยู่บนฟ้าแต่ก็รอดมาได้ที่ผมบาดเจ็บเป็นเพราะความร้อนจากเปลวเพลิงบนตัวมันมากกว่าและที่ตกลงมาก็เป็นเพราะมันใช้ความเร็วกระแทกจนผมตกลงมาแล้วก็นะผมยิงเลเซอร์ใส่มันได้อยู่ทีไม่รู้มันบาดเจ็บมั้ย” สตีฟพูดในตอนนั้นเองเจ้านกฟีนิกซ์ก็บินกลับไปที่เกาะ
“เฮ้ยแม่งจะหนี....” สตีฟพูดยังไม่ทันจบประโยคก็มีของเหลวบางอย่างตกลงมาจากท้องฟ้า
แหมะ !! ของเหลวนั่นตกลงมาโดนหน้าผากสตีฟพอดีเขายกมือขึ้นมาปาดออกมาดูก่อนจะเห็นว่าเป็นของเหลวสีแดงแวววาวยังกับสีของทับทิม
“อะไรฟระเนี่ย” สตีฟอุทานออกมาเขาเตรียมจะสะบัดมันออกแต่ก่อนที่จะได้ทำแบบนั้นยายหลันก็คว้ามือของเขาเอาไว้ก่อน
หมับ !! ยายหลันคว้ามือของสตีฟเอาไว้
“นี่มันเลือด !!” ยายหลันพูด
“เลือดงั้นเหรอหรือว่า....” สตีฟที่ได้ยินยายหลันบอกว่ามันคือเลือดก็เบิกตาโพลงก่อนจะรีบตรวจสอบของเหลวที่หล่นลงมาโดนหน้าผากเขา
หน้าต่าง
เลือดนกฟีนิกซ์ Level : 711
เป็นเลือดของนกแก้วมาคอว์ที่กลายพันธ์เป็นนกเพลิงหรือนกฟีนิกซ์ในตำนาน
“ยายนี่มันเลือดนกฟีนิกซ์มันบาดเจ็บเจ้านั่นมันบาดเจ็บ” สตีฟรีบบอกยายหลันทันที
“จริงเหรอเลือดนกฟีนิกซ์จริงงั้นเหรอ” ยายหลันที่ได้ยินดังนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“ใช่ยายผมตรวจสอบแล้วเลือดนกฟีนิกซ์จริงๆดูเหมือนค่าพลังกายมันจะไม่สูงมากนักแต่ค่าความเร็วของมันสูงลิบเพราะขนาดผมยังมองไม่เห็นการโจมตีของมันเลย” สตีฟพยักหน้าก่อนจะรีบเอาขวดนมเปล่าๆออกมาจากกระเป๋ามิติและเอาเลือดนั่นใส่ขวดและปิดฝาให้เรียบร้อยก่อนจะยื่นให้ยาย
“ยายเอาไปให้เหมยลี่ใช้สกิลของเธอตรวจสอบเร็วเข้าสกิลของเธอตรวจสอบได้โคตรละเอียดเอาไปให้เธอดูว่าใช่เลือดที่เราต้องการมั้ย” สตีฟบอกกับยายหลัน
“อั้วะเข้าใจแล้ว” ยายหลันพยักหน้าก่อนจะรีบดำน้ำลงไปทันทีส่วนสตีฟก็มองดูนกฟีนิกซ์ที่บินกลับเข้าเกาะฮาวายไป
“หือเดี๋ยวก่อนนะเมื่อครู่ข้อมูลมันบอกว่าไอ้เจ้านกฟีนิกซ์นั่นมันคือนกแก้วมาคอว์ที่กลายพันธ์อย่าบอกนะว่าที่มันชอบร้องเพลงเพราะแต่ก่อนมันเป็นนกแก้ว !!” สตีฟนึกถึงข้อมูลที่พึ่งจะตรวจสอบไปเมื่อครู่ซึ่งเขาไม่แน่ใจนักว่าอ่านผิดหรือไม่จะตรวจสอบใหม่อีกรอบเพื่ออ่านก็ไม่ทันแล้วเพราะเลือดมีแค่หยดเดียวซึ่งยายหลันเองก็ดำลงไปที่ก้นทะเลพร้อมของแล้ว
ใต้ทะเล
ยายหลันรีบดำน้ำลงมาใต้ทะเลและเมื่อลงมาถึงก้นทะเลแล้วยายหลันก็พบกับเหมยลี่และองค์หญิงเงือกทั้งสองนั่งรออยู่แถวกอสาหร่าย
“นี่คือเลือดของนกฟีนิกซ์เหรอคะ !!” เหมยลี่อุทานเมื่อยายหลันที่ขึ้นไปดูสถานการณ์ด้านบนกลับลงมาพร้อมกับขวดนมที่มีของเหลวสีแดงบรรจุอยู่ข้างในหนึ่งหยด
“สตีฟบอกอั้วะมาอย่างนั้นแต่อั้วะตรวจสอบไม่ได้เห็นแต่เลเวลของมันซึ่งเลเวลมันตรงกับนกฟีนิกซ์ที่อั้วะเห็นตอนขึ้นไปบนผิวน้ำ” ยายหลันบอกซึ่งตอนที่แกตรวจสอบของเหลวนั้นแกเห็นเพียงแค่เลเวลเจ็ดร้อยสิบเอ็ดเท่านั้นส่วนอย่างอื่นแกไม่เห็นเลย
“งั้นหนูขอใช้สกิลตรวจสอบดูหน่อยนะคะ” เหมยลี่บอกก่อนจะยื่นมือไปหยิบขวดนมที่ยายหลันถือเอาไว้มาและรีบใช้สกิลของเธอตรวจสอบ
“นี่มัน !!” เมื่อเหมยลี่ตรวจสอบดูแล้วก็อุทานออกมา
“เป็นไงบ้างใช่เลือดนกฟีนิกซ์มั้ย” ยายหลันที่เห็นเหมยลี่อุทานก็รีบถาม
“ยายดูเองเถอะค่ะ” เหมยลี่ไม่ตอบแต่เธอเปิดข้อมูลที่ตรวจสอบได้ให้ยายหลันดูแทน
หน้าต่าง
เลือดนกฟีนิกซ์ Level : 711
น้ำหนัก 0.013 กรัม
เป็นเลือดของนกแก้วมาคอว์ที่กลายพันธ์เป็นนกเพลิงหรือนกฟีนิกซ์ในตำนาน
ข้อมูล
เลือด = สามารถใช้รักษาอาการบาดเจ็บและโรคภัยให้หายเป็นปลิดทิ้งได้
เนื้อ = สามารถนำไปเป็นอาหารที่ใช้สำหรับยืดอายุผู้ที่ทานเข้าไปได้
ขน = กันความร้อนได้มากกว่า 500000 องศา
“เป็นเลือดนกฟีนิกซ์จริงด้วยแถมยังมีสรรพคุณรักษาอาการบาดเจ็บเท่านี้เจ้าแยงก็มีโอกาสหายแล้วสินะแถมถ้าเป็นขนของมันกันความร้อนได้ตั้งห้าแสนองศามากกว่าตอนที่ลื้อเอาข้อมูลขนมันให้ดูอีกนะตอนนั้นแค่ห้าพันองศาเองดูเหมือนยิ่งเลเวลของมันสูงขนก็จะยิ่งกันความร้อนได้มากเท่านั้นนี่ถ้าเลเวลของมันเกินหนึ่งพันแล้วได้ขนมันมาทำเป็นชุดพวกเราคงอาศัยอยู่บนดวงอาทิตย์ได้เลยล่ะมั้ง” ยายหลันพูดอย่างดีใจก่อนจะเห็นสีหน้าเซ็งๆของเหมยลี่
“หือลื้อไม่ดีใจเหรออาหมวยปู่ลื้อจะหายแล้วนะ” ยายหลันถามอย่างแปลกใจสีหน้าเหมยลี่ดูเซ็งๆ
“ก็ดีใจยายแต่หนูกำลังเซ็งอ่ะ” เหมยลี่พูด
“เซ็ง...ลื้อเซ็งเรื่องอะไร” ยายหลันสงสัย
“ก็ยายดูดิไอ้ตรงข้อมูลเลือดนี่น่ะสิยายไอ้นกฟีนิกซ์นั่นมันกลายพันธ์มาจากนกแก้วมาคอว์อ่ะโธ่เอ้ยหนูนึกว่าจะเป็นนกสายพันธ์ในตำนานแปลกๆหรืออะไรพวกนี้ที่ไหนได้ดันกลายพันธ์จากนกแก้วซะงั้นหนูอุส่าตั้งความหวังกับมันเอาไว้สูงที่ไหนได้ไอ้นกนี่ก็แค่นกแก้วอ่ะ” เหมยลี่บอก
ยายหลันที่ได้ยินดังนั้นก็ได้ทำหน้างงเพราะแกนั้นไม่ได้อ่านข้อมูลละเอียดนักมัวแต่อ่านว่าเลือดมันใช้รักษาได้จริงหรือเปล่าแต่เมื่อพอกลับไปอ่านใหม่ก็เห็นว่าข้อมูลมันบอกว่าเจ้านกฟีนิกซ์ตัวนี้กลายพันธ์มาจากนกแก้วมาคอว์จริงๆ
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 415 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3335 Aceriz (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 23:42
    ขอบคุณครับ
    #3,335
    0
  2. #3334 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 21:41
    รออ่านนะคะ
    #3,334
    0
  3. #3333 cattycall (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 12:21
    เพลงเพราะมาก55555
    #3,333
    0
  4. #3332 Nazzga2 (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 10:29
    ลองเปิดเพลงทีมของอเวนเจอร์ด้วยมั่ย เพื่อนกฟีนิคมันจะร้องตามจังหวะ
    #3,332
    0
  5. #3330 0897375544 (จากตอนที่ 262)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 10:03
    สตีฟสอนเพลงอื่สให้ด้วยจิ
    #3,330
    0