สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 255 : ตอนที่ 251 ศัตรูโดยธรรมชาติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,753
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 444 ครั้ง
    3 ธ.ค. 62

ตอนที่ 251
สตีฟใช้เวลาอยู่ในห้องเครื่องเกือบชั่วโมงในที่สุดเขาก็ซ่อมใบพัดที่หักงอเพราะไอวีน่ามาชนมันจนสามารถใช้การได้ส่วนเรื่องแผงวงจรนั้นเขาก็แค่เชื่อมต่อจานิสเข้ากับตัวเครื่องยนต์เท่านี้ระหว่างที่เขาอยู่บนเรือเขาก็สามารถควบคุมเรือผ่านเอไอของหรือจานิสได้ตลอดเวลา
“ลื้อเป็นยังไงบ้างเรียบร้อยมั้ย” ยายหลันถามสตีฟ
“ฝีมือผมซะอย่างต้องเรียบร้อยอยู่แล้วสิยาย” สตีฟโม้ทันที
“หึลื้อก็แค่คอยทำตามที่เอไอลื้อแนะนำแท้ๆยังจะมาโม้อะไรอีกเสร็จแล้วก็รีบไปกันได้แล้วอยู่ในห้องแบบนี้อั้วะอึดอัด” ยายหลันพูด
“โอ้” สตีฟพยักหน้าเขาจัดการเอาเครื่องยนต์ที่ซ่อมเสร็จแล้วใส่กลับลงไปในทะเลเหมือนเดิมก่อนจะลุกขึ้นและเตรียมออกจากห้องเครื่องแห่งนี้ไปพร้อมยายหลัยแต่ก่อนที่เขาจะไปเปิดประตูของห้องเครื่องประตูมันก็ถูกเปิดออกเสียก่อนพร้อมด้วยเหมยลี่ที่โผล่เข้ามา
“สตีฟองค์หญิงเงือกอะไรนั่นรู้สึกตัวแล้ว” เหมยลี่ที่พึ่งเปิดประตูเข้ามาบอกกับสตีฟ
“ฟื้นแล้วงั้นเหรอถ้าอย่างนั้นรีบไปดูกันเถอะฉันอยากจะรู้เหมือนกันว่ายัยไอวีน่ามาอยู่แถวนี้ได้ยังไง” สตีฟพูดก่อนจะรีบขึ้นไปด้านบนเพื่อดูอาการของไอวีน่า
สระน้ำบนเรือ
ในสระน้ำนั้นองค์หญิงเงือกไอวีน่ากำลังสำรวจอาการตัวเองอยู่ตอนแรกที่เธอฟื้นขึ้นมาเธอตกใจมากแต่ทว่าพอเหลือบไปเห็นมนุษย์ผู้หญิงคนหนึ่งเธอก็นึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้เธอเห็นเรือของมนุษย์ผู้ที่เคยช่วยเหลือเผ่าเงือกของเธอจึงว่ายน้ำเข้ามาเพื่อขอความช่วยเหลือแต่นึกไม่ถึงว่าพอว่ายเข้ามาถึงจะถูกอะไรบางอย่างดูดเข้าไปและสติของเธอก็ดับวูบไปรู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ในสระน้ำนี่แล้วและมีผู้หญิงเผ่ามนุษย์คนหนึ่งเฝ้าเธออยู่
“เฮ่...ฟื้นแล้วจริงด้วยเป็นไงบ้างเนี่ยยัยองค์หญิงเพี้ยน” สตีฟวิ่งขึ้นมาจากใต้ท้องเรือเมื่อเห็นไอวีน่าฟื้นแล้วจริงๆก็รีบทักทันที
“อย่ามาเรียกข้าว่าองค์หญิงเพี้ยนนะเจ้านี่ยังเป็นคนที่เสียมารยาทเหมือนเดิม” ไอวีน่าว่ายมาเกาะที่ขอบสระก่อนจะพูดกับสตีฟ
“จะไม่ให้เรียกเพี้ยนได้ยังไงอยู่ดีไม่ว่าดีว่ายเข้ามาติดใบพัดเรือคนอื่นเขาไม่โดนใบเรือปั่นจนตายก็ดีแค่ไหนแล้ว” สตีฟพูด
“ขะ ขะ ข้าไม่ได้ตั้งใจสักหน่อยข้าแค่จะรีบเข้ามาขอความช่วยเหลือ” ไอวีน่าพูด
“ขอความช่วยเหลืองั้นเหรอเกิดอะไรขึ้นว่าแต่พี่สาวฝาแฝดเธอไปไหนแล้วทำไมเธอถึงมาอยู่ทะเลแถวนี้ล่ะแถวนี้น่ะห่างจากเมืองบาดาลหลายร้อยกิโลเมตรเลยนะ” สตีฟถามรัวเป็นชุดจนไอวีน่าไม่รู้จะตอบคำถามไหนก่อน
“นี่ลื้อถามเป็นชุดแบบนั้นจะให้คุณหนูนางเงือกนี่ตอบคำถามไหนก่อนล่ะ” ยายหลันเห็นว่าไอวีน่าไม่รู้จะเริ่มตอบคำถามไหนก่อนจึงพูดช่วย
“ถ้าอย่างนั้นเอาเป็นว่าเธอมาทำอะไรแถวนี้” สตีฟเริ่มถามใหม่
“ข้ากับพี่ออกมาหาเพื่อนที่มักจะว่ายมาแถวนี้ทุกๆปีน่ะเพื่อนข้ามีขนาดตัวใหญ่มากเลยล่ะใหญ่พอๆกับเรือเจ้าเลยลำตัวของเพื่อนข้าสวยมากมีสีน้ำเงินเหมือนกับท้องทะเลเลยลาทุกครั้งที่เพื่อนข้ามามักจะมีเรื่องเล่ามาเล่าให้พวกเราสองพี่น้องฟังเสมอ” ไอวีน่าตอบก่อนจะวาดมือไปบนอากาศยกน้ำในสระขึ้นมาสร้างเป็นรูปอะไรบางอย่างให้พวกสตีฟดู
“รูปร่างแบบนี้มันคุ้นๆอยู่นา” สตีฟรู้สึกคุ้นๆรูปร่างที่ไอวีน่าสร้างขึ้นด้วยน้ำให้พวกเขาดู
“หือนี่มันวาฬสีน้ำเงินนี่นาวาฬพวกนี้ถ้าจำไม่ผิดมันชอบว่ายน้ำไปทั่วโลก” เหมยลี่พูด
“เหรอมนุษย์อย่างพวกเจ้าเรียกเพื่อนข้าว่าวาฬสีน้ำเงินงั้นเหรอเนี่ย” ไอวีน่าพยักหน้า
วาฬงั้นเหรอจะใช้ตัวที่เขมือบเมียตรูเข้าไปตอนนั้นหรือเปล่าหว่า สตีฟนึกถึงวาฬยักษ์ตัวหนึ่งที่เคยเขมือบซาร่าเข้าไปในท้องจนทำให้เขาต้องว่ายน้ำตามมันไปจนไปถึงยุโรปนู่น (ตอนที่ 87 ตอนนั้นซาร่าโดนวาฬสีน้ำเงินเลเวล 268 กินเข้าไป)
“แล้วยังไงต่อ” สตีฟถามต่อ
“ก็หลังจากที่คุยกันเสร็จพวกเราก็กลับระหว่างทางข้าอยากว่ายน้ำดูพระอาทิตย์ตกไปด้วยจึงขึ้นมาผิวน้ำท่านพี่พยายามห้ามข้าแล้วเพราะบอกว่าอันตรายแต่ข้าก็ไม่เชื่อระหว่างที่กำลังว่ายน้ำมองพระอาทิตย์ตกอยู่นั่นเองก็มีนกเพลิงตัวใหญ่มันบินเข้ามาโจมตีข้าและท่านพี่มันพยายามเข้ามาจับข้าด้วยกรงเล็บของมันแต่ท่านพี่ก็ปกป้องข้าเอาไว้จนตัวเองโดนจับพาขึ้นไปบนท้องฟ้าและระหว่างที่กำลังจะว่ายน้ำกลับไปที่เมืองของข้าเพื่อแจ้งเรื่องแก่ท่านพ่อก็เห็นมีอะไรบางอย่างลอยอยู่ผิวน้ำเสียก่อนพอมองดูดีๆข้าจึงจำได้ว่าสิ่งที่ลอยอยู่เหนือน้ำนั้นคือเรือของเจ้า” ไอวีน่าพูดอธิบายให้ทุกคนฟัง
“นกเพลิงหรือว่าฟีนิกซ์ !!” สตีฟอุทานออกมาพลางหันหน้าไปมองยายหลันและเหมยลี่
“ข้าไม่รู้หรอกว่าพวกเจ้าเรียกมันว่าอะไรแต่ตอนข้ายังเล็กๆท่านพ่อเคยเล่าให้ฟังว่าที่เกาะกลางทะเลเป็นที่อยู่อาศัยของศัตรูโดยธรรมชาติของพวกหรือก็คือเจ้านกเพลิงนั่นท่านพ่อเคยเตือนเอาไว้ว่าอย่าเข้าไปใกล้อาณาเขตหากินของมันและถ้าหลงเข้ามาในอาณาเขตของมันก็อย่าขึ้นมาบนผิวน้ำข้านึกว่าเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาเพื่อให้ข้าและท่านพี่กลัวเสียอีกแต่นึกไม่ถึงว่ามันจะมีตัวตนอยู่จริง” ไอวีน่าพูดพลางนึกถึงเรื่องที่พ่อของเธอเคยเล่าให้ฟังสมัยเด็กๆ
“สรุปว่าไอรีนพี่สาวเธอโดนจับไปสินะป่านนี้โดนฟีนิกซ์เขมือบลงท้องไปละมั้ง” สตีฟพูดทำเอาไอวีน่าถึงกับหน้าถอดสี
“ฮือ...ไม่นะท่านพี่ !!” ไอวีน่าร้องไห้ออกมา
เผียะ !! ยายหลันที่เห็นองค์หญิงเงือกร้องไห้ก็ฟาดมือลงบนแขนสตีฟ
“ลื้อก็พูดไปจะไปทำให้คุณหนูองค์หญิงเงือกตื่นตระหนกทำไม” ยายหลันดุสตีฟ
“อ้าว...ยายโดนจับไปงั้นไงๆก็โดนเขมือบแน่ผมแค่พูดตามความจริง” สตีฟยังไม่เลิกพูด
“โฮ...ข้าขอโทษท่านพี่...ข้าขอโทษ !!” ไอวีน่ายิ่งร้องไห้หนักเข้าไปใหญ่
“ใจเย็นๆก่อนอย่าพึ่งร้องตามธรรมชาติของสัตว์ปีกอย่างพวกนกน่ะถ้ามันจะกินอาหารล่ะก็มันจะกินทันทีแต่ในกรณีนี้ที่มันจับเหยื่อกลับไปแบบนี้แสดงว่ามันไม่คิดจะกินเหยื่อที่จับไป” เหมยลี่พูด
“หมายความว่าไงอ่ะเหมยลี่ถ้าไม่กินมันจะจับไปทำไม” สตีฟสงสัยกับสิ่งที่ได้ยิน
“ก็หมายถึงมันคงจะจับกลับไปที่รังเพื่อเตรียมอาหารเอาไว้ในฤดูหนาวน่ะสิ” เหมยลี่พูด
“หือเตรียมเอาไว้หน้าหนาวงั้นเหรอ” สตีฟอุทานเบาๆเมื่อได้ยินที่เหมยลี่อธิบาย
“เหมือนพวกหมีสินะ” ยายหลันพยักหน้า
“ใช่ค่ะยายโดยปกติแล้วนั้นพอถึงหน้าหนาวสัตว์น้ำส่วนมากจะลงไปอยู่ในน้ำลึกไม่ขึ้นมาบนผิวน้ำทำให้พวกนกหาอาหารได้ยากขึ้นดังนั้นก่อนที่จะเข้าหน้าหนาวพวกมันจึงต้องตุนอาหารเอาไว้ก่อนและการจับเหยื่อกลับไปเป็นๆนั้นจะช่วยรักษาความสดเอาไว้ได้มากด้วยเพราะเหตุนี้พี่สาวขององค์หญิงเงือกคนนี้จึงยังไม่น่าจะตาย” เหมยลี่บอกเพิ่มเติม
“ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าไปช่วยพี่ข้าได้หรือไม่โดยเฉพาะเจ้าสตีฟข้าขอร้องได้โปรดช่วยพี่ข้าด้วย” ไอวีน่าพูดก่อนจะหันมาขอร้องสตีฟ
“เอายังไงดีน้าขอร้องดูไม่จริงใจเลยไม่ค่อยอยากไปช่วยเลยแฮะ” สตีฟแกล้งแหย่ไอวีน่าจนทำเอาเธอเกือบร้องไห้ออกรอบ
“สตีฟลื้อก็อย่าไปแกล้งเด็กให้มากนักเดี๋ยวลูกลื้อโตไปก็โดนคนอื่นแกล้งบ้างหรอก” ยายหลันดุสตีฟอีกครั้ง
“โฮ่...ก็ลองมีใครมาแกล้งลูกผมดิยายผมจะตบให้หัวหลุดเลย” สตีฟพูด
“สตีฟเจ้าได้โปรดไปช่วยพี่สาวข้าด้วยเถอะนะข้าขอร้อง” ไอวีน่าขอร้องสตีฟอีกครั้งสตีฟเงียบไปครู่หนึ่งแกล้งทำเป็นลังเลจนไอวีน่าเริ่มใจไม่ดี
ควับ !! ยายหลันและเหมยลี่ที่เห็นสตีฟยังไม่เลิกแกล้งก็หันควับมากดดันเขา
โธ่...ไม่แกล้งแล้วก็ได้หมดหนุกเลยสตีฟคิดในใจก่อนจะเดินไปที่ริมสระและนั่งลงยองๆก่อนจะยกมือขึ้นวางลงบนหัวของไอวีน่าและขยี้ผมเธอเบาๆ
“ไม่ต้องห่วงไอวีน่าพี่สาวเธอน่ะฉันจะไปช่วยให้เองเพราะยังไงฉันก็จะไปที่เกาะนั้นอยู่แล้ว” สตีฟพูด
“จริงนะ...เจ้าจะไปช่วยพี่ข้าจริงๆนะสตีฟ” ไอวีน่าที่ได้ยินสตีฟพูดอย่างนั้นก็ดีใจมาก
“จริงสิจะไปโกหกทำไมล่ะ” สตีฟพยักหน้า
“ขอบคุณมากข้าขอบคุณเจ้ามาก” ไอวีน่ายิ้มออกมา
“เอาล่ะจานิสอีกกี่ชั่วโมงถึงจะเดินทางถึงเกาะฮาวาย” สตีฟเอ่ยถามจานิส
ด้วยความเร็วระดับนี้จากการคำนวณคาดว่าจะถึงเกาะฮาวายในอีกสามชั่วโมงยี่สิบสองนาทีครับเจ้านายจานิสรายงานให้สตีฟฟัง
“อือ...ราวๆเที่ยงคืนสินะ” สตีฟดูเวลาว่าจะถึงกี่โมง
“เอาล่ะระหว่างนี้ก็พักผ่อนกันเถอะว่าแต่ไอวีน่าเธอพอจะรู้ความเก่งของเจ้าฟีนิกซ์นั่นมั้ย” สตีฟถามไอวีน่า
“ถ้าจำไม่ผิดท่านพ่อเคยเล่าว่ามันเก่งกว่าท่านพ่อไม่มากนัก” ไอวีน่าบอก
“เก่งกว่าโพไซดอนอีกงั้นเหรอชักจะแย่แฮะ” สตีฟที่ได้ยินดังนั้นก็เริ่มกังวล
“ลื้อรู้แล้วเหรอเลเวลมันประมาณไหน” ยายหลันถาม
“ก็พอประมาณได้อยู่ยายตอนที่เจอไอวีน่าตอนนั้นเธอเลเวลสามร้อยหกสิบห้า ตอนนี้เธอเลเวลสี่ร้อยยี่สิบสองก็ขึ้นมาราวๆหกสิบเลเวล ส่วนพ่อของเธอก็เลเวลมากกว่าห้าร้อยในตอนนั้นถ้าเลเวลขึ้นมาพอๆกันพ่อของยัยนี่ก็น่าจะเลเวลเกือบหกร้อยแล้วเจ้าฟีนิกซ์นั่นก็คง....”
“มากกว่าหกร้อยสินะ” ยายหลันพยักหน้า
“อือเผลอจะแข็งแกร่งกว่าเจ้ามังกรดำเทียแมทอีก” สตีฟพูดด้วยน้ำเสียงค่อนข้างเครียดเพราะถ้ามันเลเวลสูงกว่าเทียแมทล่ะก็งานช้างแน่เพราะตอนนั้นถ้าไม่มีนิวเคลียร์ที่สามารถระเบิดได้รุนแรงกว่าปกติล่ะก็คงไม่สามารถจัดการเทียแมทได้
“ถ้ามันเลเวลสูงขนาดนั้นจริงฉันกับยายหลันคงเป็นได้แค่ตัวถ่วงของนาย” เหมยลี่ที่ได้ยินเลเวลของฟีนิกซ์ที่สตีฟวิเคราะห์ก็พูดออกมาขนาดลำพังแค่องค์หญิงเงือกในสระน้ำนี่เธอกับยายหลันก็ไม่มีปัญญาไปสู้แล้วนับประสาอะไรกับสัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลมากกว่าหกร้อย
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 444 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3623 Fikusa (จากตอนที่ 255)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 13:45
    ต้องฟาร์มสักพักอ่ะ
    #3,623
    0
  2. #3298 Aceriz (จากตอนที่ 255)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 02:44
    ขอบคุณครับ
    #3,298
    0
  3. #3297 mummummi (จากตอนที่ 255)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 09:24
    โห เวลระดับนี้ สตีฟจะไหวป่ะเนี่ย
    #3,297
    0
  4. #3296 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 255)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 10:58
    รออ่านนะคะ
    #3,296
    0