สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 254 : ตอนที่ 250 อย่างลื้อต้องโดนประหารชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 464 ครั้ง
    30 พ.ย. 62

ตอนที่ 250
ซ่า !! สตีฟโผล่ขึ้นมาจากทะเลพร้อมกับแบกบางอย่างไว้บนบ่า
“เฮ่...ยายหลันช่วยไปเอาบันไดมาให้หน่อยสิแล้วก็เหมยลี่ไปจัดการเปลี่ยนน้ำในสระให้เป็นสระน้ำเกลือหน่อย” สตีฟตะโกนบอกยายหลันและเหมยลี่ที่อยู่บนเรือ
“รอเดี๋ยวอั้วะจะไปเอามาให้” ยายหลันตะโกนกลับมาก่อนจะรีบไปหาบันไดมาให้สตีฟ
“สตีฟนายแบกอะไรมาด้วยอ่ะสัตว์กลายพันธ์เหรอไม่ฆ่ามันซะล่ะ” เหมยลี่ยังคงไม่ไปตามที่สตีฟบอกตะโกนถามเธอยังไม่ได้ตรวจสอบว่าสตีฟแบกอะไรขึ้นมาด้วย
“เดี๋ยวค่อยอธิบายไปเปลี่ยนน้ำในสระให้หน่อยเร็ว!!” สตีฟไม่มีเวลามาอธิบายยืดยาวเขาไล่เหมยลี่ไปเปลี่ยนน้ำในสระอีกครั้ง
“ก็ได้จะไปเปลี่ยนให้” เหมยลี่เห็นว่าสตีฟคงไม่อธิบายในตอนนี้จึงรีบไปจัดการเปลี่ยนน้ำในสระแบบที่สตีฟบอก
ระหว่างที่ยายหลันไปเอาบันไดและเหมยลี่ไปเปลี่ยนน้ำสตีฟก็ต้องว่ายน้ำตามเรือไปด้วยดีนะที่เรือตอนนี้เหลือใบพัดแค่อันเดียวจึงทำให้ความเร็วมันตกลงมามากสตีฟจึงว่ายน้ำตามไปได้แบบสบายๆ
“ว่าแต่ยัยองค์หญิงเงือกคนน้องมาอยู่นี่ได้ไงเนี่ยแถมนี้มันไกลจากเมืองบาดาลหลายร้อยกิโลอยู่นะอย่าบอกนะว่าพอเห็นเรือตรูแล้วนึกสนุกจึงว่ายขึ้นมาโหม่งเรือเล่นจนโดนดูดเข้าไปในใบพัดเรือแล้วยัยเงือกพี่สาวไปไหนไม่ได้ตัวติดกันตลอดเรอะ” สตีฟพูดอย่างสงสัยใช่แล้วเงือกสาวที่มาติดในใบพัดเรือเขานั้นก็คือไอวีน่าองค์หญิงเงือกฝาแฝดคนน้องนั่นเอง
“สตีฟอั้วะเอาบันไดมาให้แล้ว !!” เสียงยายหลันตะโกนลงมาจากข้างบนก่อนเธอจะโยนบันไดพาดลงมาจากระเบียงของเรือ
หมับ !! สตีฟคว้าบันไดเอาไว้ด้วยมือข้างหนึ่งทันที
“ดึงผมขึ้นไปเลยยาย !!” สตีฟตะโกนบอกยายหลันให้ดึงเขาขึ้นไป
ครืด !! ครืด !! ครืด !! ยายหลันค่อยๆดึงสตีฟขึ้นมาอย่างช้าๆไม่นานสตีฟและองค์หญิงเงือกไอวีน่าก็ขึ้นมาอยู่บนเรือ
“สตีฟฉันเตรียมสระน้ำเกลือเสร็จแล้วว่าแต่นายเอาสัตว์กลายพันธ์นี่ขึ้นมาทำไมอ่ะ” เหมยลี่ที่จัดการเปลี่ยนน้ำในสระเกลือเสร็จแล้ววิ่งกลับมาบอกสตีฟ
“ก็เอามารักษาอ่ะดินี่คนรู้จักฉันเองล่ะ” สตีฟบอก
หน้าต่าง
ไอวีน่า Level : 422
องค์หญิงคนเล็กแห่งเผ่านางเงือก
“เลเวลสี่ร้อยยี่สิบสองเลยงั้นเหรอเลเวลสูงน่าดูเลยลื้อมั่นใจนะว่าจะไม่เป็นอันตรายเพราะอั้วะกับอาเหมยลี่เอาไม่อยู่หรอกนะ” ยายหลันที่ตรวจดูสถานะของนางเงือกที่สตีฟบอกว่าเป็นคนรู้จักพูดออกมา
“สัตว์กลายพันธ์ที่มีสติปัญญาสินะถึงขนาดตั้งชื่อให้ตัวเองได้แบบนี้” เหมยลี่พูดเธอนั้นเคยได้ยินเรื่องของสัตว์กลายพันธ์ที่มีสติปัญญามาบ้างแต่พึ่งจะเคยเห็นตัวจริงเป็นครั้งแรก
“ไม่ต้องห่วงน่ายายยัยเงือกนี่น่ะให้ความรู้สึกปลอดภัยมากกว่ากิฟฟารีนอีก” สตีฟพูดถึงกริฟฟอนที่เจอกันที่ขั้วโลกเหนือซึ่งเขาเป็นคนตั้งชื่อให้ (ตอนที่ 225)
“เอาล่ะยังไงขอพาตัวยัยนี่ไปรักษาก่อนนะเผื่อฟื้นขึ้นมาจะได้ถามว่าไปไงมาไงถึงไปติดในใบพัดเรือได้” สตีฟพาไอวีน่าไปที่สระก่อนจะค่อยๆวางเธอลงไปในสระอย่างเบามือ
“นี่ยายเงือกแบบยัยนี่รักษาไงอ่ะต้องรักษาแบบปลาป่ะ ?” หลังจากสตีฟวางไอวีน่าไว้ในสระก็หันไปถามยายหลัน
“อั้วะก็ไม่รู้สิอั้วะไม่เคยเลี้ยงปลา” ยายหลันตอบสตีฟเห็นดังนั้นก็หันหน้าไปขอความช่วยเหลือจากเหมยลี่ต่อ
“นายไม่ต้องมองฉันเลยฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันแต่นางเงือกที่ชื่อไอวีน่านี่ก็เหมือนคนนี่รักษาแบบคนก็ได้มั้งสตีฟ” เหมยลี่พูด
“อืมนั่นสินะลองรักษาแบบคนก่อนแล้วกัน” สตีฟพยักหน้าก่อนจะหยิบพวกกล่องยาออกมาและลงไปในสระก่อนจะเริ่มทำความสะอาดแผลและจัดการรักษาให้เรียบร้อยไม่นานองค์หญิงเงือกก็กลายเป็นมัมมี่เพราะแผลเธอเต็มตัวไปหมด
“เอาล่ะเท่านี้ก็เรียบร้อยที่เหลือก็รอให้เธอฟื้นคงไม่นานนักหรอกเพราะเลเวลเธอตั้งสี่ร้อยยี่สิบสองความสามารถในการฟื้นตัวสูงอยู่แล้ว” สตีฟพูด
“แล้วจากนี้ลื้อจะเอายังไงต่อล่ะใบพัดเสียไปตัวแบบนี้เราเดินทางได้ช้าลงไปหลายชั่วโมงแถมเรือใหญ่ขนาดนี้ใช้ใบพัดอันเดียวในการเดินทางอั้วะกลัวว่าเครื่องยนต์มันจะไม่ไหวและพังเอาเสียก่อน” ยายหลันบอก
“นั่นสินะงั้นเราไปดูกันเถอะยายไปดูว่าเราสามารถซ่อมมันได้มั้ย” สตีฟพยักหน้าเห็นด้วยกับยายหลันจากนั้นสตีฟและยายหลันก็เดินไปที่ห้องเครื่องทันที
“เดี๋ยวสิสตีฟนายจะทิ้งฉันไว้กับสัตว์กลายพันธ์...ไม่สิองค์หญิงเงือกเลเวลสี่ร้อยตัวนี้งั้นเหรอ” เหมยลี่ที่เห็นว่าสตีฟกับยายหลันกำลังจะไปและทิ้งให้เธออยู่กับองค์หญิงเงือกนี่เพียงลำพังก็กังวลขึ้นมา
“ก็บอกแล้วไม่เป็นไรยังไงฝากดูอาการให้หน่อยนะถ้าฟื้นแล้วมาเรียกที” สตีฟหันกลับมาก่อนจะเอ่ยปากฝากไอวีน่าไว้กับเหมยลี่
“ดะ.....” เหมยลี่กำลังจะพูดแต่ก็ไม่ทันแล้วสตีฟและยายหลันเดินไปเสียแล้ว
นี่นายคิดจะทิ้งฉันให้อยู่กับองค์หญิงเงือกเลเวลสี่ร้อยยี่สิบสองจริงๆงั้นเหรอถ้าเกิดเธอฟื้นขึ้นมาแล้วอาละวาดตบใส่ฉันสักฉาดฉันไม่ตายคาที่หรือไงเหมยลี่คิดในใจอย่างเป็นกังวล
ห้องเครื่อง
สตีฟและยายหลันเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องเครื่องของเรือยอร์ชหน้าห้องนั้นที่ข้างประตูมีปรอทวัดความร้อนภายในห้องติดอยู่ปรอทวัดความร้อนหน้าห้องเครื่องนั้นพุ่งขึ้นสูงไปถึงสองร้อยกว่าองศาซึ่งถือว่าเป็นอุณหภูมิที่สูงเป็นอย่างมากแต่กับสตีฟและยายหลันที่เป็นฮีโร่เลเวลสูงแล้วนั้นความร้อนแค่นี้ไม่ได้มีผลกับทั้งคู่เลย
เอี๊ยด !! เอี๊ยด !! เอี๊ยด !! สตีฟหมุนล็อกเพื่อเปิดประตูทันทีที่ประตูถูกเปิดออกความร้อนสูงก็พุ่งเข้ากระแทกหน้าทั้งคู่ทันที
“โหยังกับซาวน่าแน่ะ” สตีฟพูด
“ดูเหมือนเครื่องยนต์ตัวนึงจะพังไปแล้วคงเป็นตัวที่เงือกตัวนั้นเข้าไปติดจนพังนั่นแหละดูสิควันขโมงเลยลื้อจะเอายังไง” ยายหลันถามสตีฟ
“คงต้องรีบปิดเครื่องตัวที่เสียนั่นแหละยายไม่งั้นถ้าระเบิดขึ้นมาจะยุ่งเดี๋ยวเรือจะจมเอาผมไม่อยากว่ายน้ำกลับบ้านหรอกนะเหนื่อยจะตาย” สตีฟบอกถึงแม้เขาจะเคยว่ายน้ำไปยุโรปมาแล้วก็เถอะนะ
“อืองั้นรีบกันเถอะ” ยายหลันเห็นด้วยจากนั้นทั้งคู่ก็เดินเข้าไปในห้องเครื่องที่อุณหภูมิสูงถึงสองร้อยองศา
สตีฟและยายหลันช่วยกันจัดการปิดเครื่องยนต์ที่พังและดึงมันขึ้นมาจากทะเลและพอปิดเครื่องแล้วอุณหภูมิภายในห้องก็เริ่มลดลงควันที่ฟุ้งกระจายอยู่ภายในห้องเครื่องก็เริ่มลดลงจนทัศนวิสัยเริ่มดีขึ้น
“เอาล่ะไหนดูซิว่าเสียตรงไหนบ้าง” สตีฟพูดหลังจากดึงเครื่องยนต์ขึ้นมาจากทะเลจนเห็นใบพัด
ภาพของใบพัดที่หักงอปรากฏให้สตีฟและยายหลันเห็น
“สภาพใบพัดเรือดูไม่ดีเลยนะลื้อจะซ่อมได้หรือไหนจะเรื่องแผงวงจรอีกดูเหมือนจะไหม้” ยายหลันเป็นกังวล
“ผมเองก็ไม่รู้อ่ะยายผมไม่ใช่ช่างเครื่องนะ” สตีฟบอก
“อ้าวถ้าอย่างนั้นลื้อจะทำยังไง” ยายหลันถึงกับงงเมื่อเจอสตีฟพูดแบบนี้
“ก็ไม่เห็นยากถามคนที่รู้ก็จบจริงมั้ยจานิส !!” สตีฟยิ้มออกมาถึงเขาจะไม่รู้ว่าจะเริ่มซ่อมยังไงแต่จานิสน่ะรู้แน่นอนเพราะเขาคิดว่ามันจะต้องมีฐานข้อมูลเรื่องพวกนี้ติดตั้งมากับจานิสแน่ๆ
ครับผมมีฐานข้อมูลเรื่องเครื่องกลอยู่น่าจะพอแนะนำเจ้านายได้ว่าควรซ่อมมันอย่างไรไม่ทราบว่าตัวใบพัดเครื่องยนต์มีการหักหรือบิ่นเสียหายหรือเปล่าครับ เสียงจานิสดังมาจากถุงมือของสตีฟ
“ไม่มีบิ่นนะจานิสแค่งอเป็นเลขแปดเฉยๆคิดว่าซ่อมได้มั้ย” สตีฟบอกสภาพของใบพัดเครื่องยนต์
ถ้าแบบนั้นก็ไม่ยากครับด้วยกำลังของเจ้านายคงสามารถบิดมันกลับให้เป็นรูปทรงเดิมได้ด้วยมือเปล่าแต่เจ้านายต้องระวังไม่ให้ใบพัดหักครับ จานิสพูด
“โอ้ไม่ยากจริงด้วยถ้าอย่างนั้นแผงวงจรล่ะ” สตีฟพยักหน้าเข้าใจพลางถามถึงวิธีซ่อมแผงวงจร
แผงวงจรยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ครับตอนนี้ตัวผมคุณจีเวลได้อัพเกรดใหม่เข้าไปแล้วขอแค่เจ้านายดึงสายจากด้านหลังผมออกมาและเชื่อมเข้ากับตัวเครื่องยนต์ผมก็จะสามารถบังคับเรือลำนี้ได้ผ่านตัวผมเองโดยไม่ต้องพึ่งแผงวงจรเหมือนกับที่เจ้านายเชื่อมผมเข้ากับตัวห้องเพื่อใช้ไฟฟ้าฟรียังไงล่ะครับ จานิสอธิบายว่าต้องทำอย่างไรตอนนั้นเองจู่ๆยายหลันก็ด่าเขาเฉย
“สตีฟลื้อนี่เลวมาก....” ยายหลันด่าสตีฟ
“อ้าวยายด่าผมไมเนี่ย” สตีฟงง
“ก็เมื่อครู่จานิสเอไอของลื้อยังบอกอยู่เลยว่าลื้อใช้จานิสเชื่อมเข้ากับตัวบ้านเพื่อใช้ไฟฟรี” ยายหลันพูด
“เอ่อ...แล้วมันยังไงอ่ะยาย” สตีฟสงสัยว่ามันผิดอะไร
“ก็ลื้อโกงค่าไฟหลวงลื้อมันเลวถ้าเป็นประเทศอั้วะล่ะก็ลื้อต้องโดนประหารชีวิตด้วยเครื่องประหารหัวสุนัข !!” ยายหลันชี้หน้าด่าสตีฟ
เฮ้อ...ตรูละเพลียกับยายเลยตรูไม่ได้แอบใช้ไฟฟรีสักหน่อยห้องตรูก็แค่โดนตัดไฟแล้วแกนพลังงานของเจ้าจานิสก็ผลิตกระแสไฟฟ้าเองได้อยู่แล้วจะไปต่อไฟหลวงให้ยุ่งยากทำไมและถึงแม้ตอนนี้เราจะไม่อยู่ห้องซาร่าก็ยังมีเอไอของเธออยู่ต่อมันใช้ไฟฟ้าฟรีได้เหมือนกัน สตีฟนึกถึงตอนที่เขาออกมาจากห้องและใช้เอไอซินดี้ต่อเข้ากับตัวห้องแทนจานิส
อีกด้านหนึ่ง
“ป่านนี้สตีฟจะถึงอาวายหรือยังนะ” ซาร่าพูดออกมาตอนนี้เธอกำลังจะป้อนนมให้โอลิเวียลูกสาวของเธอ
กึก !! เธอหยิบขวดนมออกมาจากกระเป๋ามิติก่อนจะเดินไปหาโอลิเวียที่อยู่ในห้องนอน
“อ๊ะลืมขวดน้ำไปเลยต้องไปกรอกน้ำก่อน” ซาร่านึกขึ้นได้ว่าขวดน้ำที่เตรียมไว้มันหมดจึงรีบวางขวดนมเอาไว้บนโต๊ะภายในห้องนั่งเล่นและเดินไปที่ครัวเพื่อกรอกน้ำใส่ขวดตอนนั้นเองจู่ๆก็เกิดบางอย่างขึ้น
ฟุ่บ !! ขวดนมที่ซาร่าวางทิ้งเอาไว้บนโต๊ะของห้องนั่งเล่นได้หายไปโดยที่ซาร่าไม่ทันสังเกตุ
เพียงครู่เดียวเธอก็กรอกน้ำเสร็จเธอจึงเดินกลับมาที่โต๊ะเพื่อจะหยิบขวดนมที่วางเอาไว้แต่ตอนนั้นเองขวดนมที่วางทิ้งเอาไว้บนโต๊ะห้องนั่งเล่นมันก็หายไป
“เอ๊ะขวดนมหายไปไหน” ซาร่าอุทานอย่างแปลกใจและในตอนนั้นเธอก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังออกมาจากภายในห้องนอนเธอนั้นเปิดประตูห้องนอนค้างเอาไว้จึงได้ยินเสียงที่ดังมาจากภายในห้องนอนได้
แจ๊บ !! แจ๊บ !! แจ๊บ !! แจ๊บ !! แจ๊บ !! เสียงแจ๊บดังขึ้นเบาๆมาจากในห้องนอนซาร่าจึงเดินไปดูก่อนจะเห็นโอลิเวียลูกสาวของเธอกำลังดูดนมจากขวดอยู่
“หือนี่เราเอาขวดนมไปใส่ปากลูกเมื่อไหร่ล่ะเนี่ย” ซาร่ายิ่งงงเข้าไปใหญ่ว่าเธอเอาขวดนมไปใส่ปากให้ลูกเธอดูดตั้งแต่เมื่อไหร่
“หรือว่าเราจะเบลอกันนะช่างมันละกัน” ซาร่านึกไม่ออกว่าเอาขวดนมไปใส่ปากลูกสาวเธอตอนไหนและในเมื่อเธอคิดไม่ออกจึงเลิกคิดเธอเดินไปนั่งลงข้างๆลูกสาวของเธอเพื่อรอให้ดูดนมจนพร่องจะได้ป้อนน้ำต่อ
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 464 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3622 Fikusa (จากตอนที่ 254)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 13:17
    เด็กแสบ
    #3,622
    0
  2. #3502 suchert123 (จากตอนที่ 254)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 21:51
    ทำไมโง่กันจังวะ วางเเปปเดียวลืมละ??
    #3,502
    0
  3. #3478 Sirayu Manachot (จากตอนที่ 254)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 18:58

    ตัวแสบรุ่นสองต่อจากแอนนาสินะ


    #3,478
    0
  4. #3293 Aceriz (จากตอนที่ 254)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 19:25
    ขอบคุณครับ
    #3,293
    0
  5. #3292 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 254)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 08:54
    รออ่านนะคะ
    #3,292
    0
  6. #3291 เทวะพระเจ้า (จากตอนที่ 254)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 08:40
    ลูกสาวฉายแววตัวป่วนมาแต่ไกลเลย
    #3,291
    0