สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 248 : ตอนที่ 245 สตีฟกับยักษ์ขี้โมโห

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,957
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 488 ครั้ง
    12 พ.ย. 62

ตอนที่ 245
เมื่อสตีฟกลับมาถึงแอเรียห้าสิบเอ็ดเขาก็รีบพาทุกคนไปหาด็อกเตอร์เพื่อรักษา
“ทุกคนเป็นยังไงบ้างครับแล้วพอจะรักษาคุณอิจิยะได้มั้ยครับ” สตีฟถามด็อกเตอร์หลังจากด็อกเตอร์ออกมาจากห้อง
“ก็น่าจะได้ถึงแม้จะเป็นยาสลบชนิดที่ไม่เคยเห็นมาก่อนก็เถอะแต่ขอเวลาวิเคราะห์ยาสลบที่ตกค้างอยู่ในปอดสักหน่อยชั่วโมงนึงก็น่าจะทำยาแก้พิษได้ถ้าเดี๋ยวจะลองไปขอให้แบนเนอร์ช่วยเขาน่าจะเชี่ยวชาญด้านนี้มากกว่าฉันที่เป็นหมอผ่าตัด” ด็อกเตอร์บอกกับสตีฟ
“แบนเนอร์ ??” สตีฟทำหน้างงเพราะไม่รู้ว่าด็อกเตอร์กำลังพูดถึงใคร
“เขาเป็นเพื่อนฉันเองเป็นคนที่อยู่ที่นี่แหละแต่ไม่ค่อยได้ออกไปไหนเพราะพอแก่ตัวแล้วควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยได้ออกมาทีไรข้าวของบ้านคนอื่นก็พังตลอดเป็นผลจากช่วงวัยทองน่ะฮอร์โมนเลยลดลง” ด็อกเตอร์บอกพลางหยิบมือถือขึ้นมาและโทรออก
เพื่อนงั้นเหรอรุ่นคุณตาสินะสงสัยจะเป็นคนอารมณ์ร้อนขี้โมโหแฮะสตีฟคิดในใจหลังจากได้ยินนิสัยเพื่อนของด็อกเตอร์
“แบนเนอร์ขอแรงมาช่วยที่บ้านฉันหน่อยสิ” ด็อกเตอร์พูดกับปลายสาย
โฮ่ก !!!!!!!!!!!!! มีเสียงคำรามดังออกมาจากมือถือทำเอาสตีฟถึงกับสะดุ้งเพราะเสียงนั้นดังมากขนาดไม่ได้เปิดลำโพงนะเนี่ย
“ขอโทษนะแบนเนอร์ที่รบกวนเวลานั่งดูซีรีส์ของนายแต่ช่วยหน่อยพอดีมีคนโดนยาสลบชนิดใหม่ที่ฉันไม่รู้จักน่ะนายก็รู้ฉันไม่เชี่ยวชาญอะไรพวกนี้เอาเป็นว่ารีบมานะฉันจะรอที่บ้าน” ด็อกเตอร์บอกก่อนจะรีบตัดสายไป
“เฮ้อ...สงสัยได้ตกแต่งบ้านใหม่แน่ๆ” ด็อกเตอร์ถอนหายใจออกมา
“เอ่อ...ดูเหมือนเขาอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยนะครับ” สตีฟพูดอย่างเป็นกังวล
“อืมวัยทองก็แบบนี้ล่ะหงุดหงิดง่าย” ด็อกเตอร์บอกและยังไม่ทันให้สตีฟได้พูดอะไรต่อจู่ๆก็มีเสียงระเบิดเกิดขึ้นอาคารบ้านของด็อกเตอร์ก็สั่นไหวอย่างรุนแรง
ตู้ม !! โคร่ม !! เสียงระเบิดดังมาจากด้านนอกของอาคารตัวอาคารสั่นไหวราวกับแผ่นดินไหว
“กะ กะ เกิดอะไรขึ้นแผ่นดินไหวไม่สิศัตรูบุกเหรอ !!” สตีฟอุทานออกมาพลางหันหน้าไปหาด็อกเตอร์แต่ด็อกเตอร์นั้นเพียงหลับตาและถอนหายใจออกมาเท่านั้น
“ไม่มีอะไรหรอกก็แค่คนขี้โมโหมาแล้วเท่านั้นแหละ” ด็อกเตอร์พูด
“คนขี้โมโหเหรอครับอย่าบอกนะว่าเป็นคุณตาที่ชื่อแบนเนอร์ที่ด็อกเตอร์ขอให้มาช่วยน่ะ !!” สตีฟพูดออกมาอย่างตกใจ
“อืม” ด็อกเตอร์ตอบพลางพยักหน้าเบาๆ
ตู้ม !! ตึง !! ตึง !! มีเสียงบางอย่างหนักๆตกลงที่ทางเข้าหน้าบ้านด็อกเตอร์ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่ยังกับฝีเท้าของไดโนเสาร์ทุกย่างก้าวทำเอาอาคารบ้านด็อกเตอร์ถึงกับสะเทือน
โคร่ม !! เสียงประตูบ้านของด็อกเตอร์ถูกกระชากออกไปเผยให้เห็นร่างของยักษ์ผิวสีเขียวร่างของมันใหญ่มากจากที่สตีฟเห็นเพราะเขาเห็นเพียงแค่ช่วงเอวเท่านั้นขนาดประตูบ้านด็อกเตอร์มันสูงกว่าสองเมตรยังเห็นร่างยักษ์นั่นได้แค่ช่วงเอวเอง
“ด็อกประตูบ้านนายมันเกะกะหว่ะแถมเล็กด้วยทำเอาฉันเดินเข้าไปไม่ได้เลย !!” ร่างนั่นตะโกนเข้ามาเสียงดัง
“แบนเนอร์ประตูบ้านฉันไม่เกะกะหรอกนะทำไมนายไม่ทำหัวให้มันเย็นๆแล้วค่อยเข้ามาล่ะ” ด็อกเตอร์พูด
แบนเนอร์ไอ้ยักษ์เนี่ยนะคือตาลุงที่ชื่อแบนเนอร์เพื่อนด็อกเตอร์น่ะสตีฟตกใจเป็นอย่างมาก
“ไม่เอาน่ารำคานจะตายไปเอาเป็นว่าเอาตัวอย่างยากับเครื่องมืออกมาแล้วกันจะทำงานมันข้างนอกนี่แหละ !!” แบนเนอร์ที่อยู่ในร่างยักษ์ตัวเขียวพูดก่อนจะนั่งลงมันที่หน้าบ้านทั้งอย่างนั้น
ตึง !! เสียงร่างยักษ์นั่นนั่งลงกับพื้นเสียงดังจนสตีฟถึงกับผวาเพราะดันเผลอไปจินตนาการว่าตนถูกยักษ์ตัวนั้นนั่งทับพอดี
แบนถ้าตรูโดนทับมีหวังแบนสตีฟคิดในใจถึงมันจะเป็นไปไม่ได้ก็เถอะเพราะตอนนี้ค่าสถานะเขาสูงมาก
“เฮ้อ...เอาแบบนั้นก็ได้เอานี่พ่อหนุ่มมาช่วยฉันขนของหน่อยแล้วกัน” ด็อกเตอร์ถอนหายใจออกมา
“ดะ..ดะ..ได้ครับ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะไปช่วยด็อกเตอร์ขนของสตีฟเก็บของที่ด็อกเตอร์บอกให้เก็บไว้ในกระเป๋ามิติของเขาและเมื่อได้ของครบแล้วด็อกเตอร์ก็พาสตีฟออกมาด้านนอก
โอ้โหตัวใหญ่โคตรขนาดนั่งอยู่ยังสูงประมาณสามเมตรได้เลยนะเนี่ยถ้ายืนไม่ห้าเมตรเหรอฟระสตีฟคิดในใจหลังจากเห็นขนาดตัวของคุณตาร่างยักษ์ที่ชื่อแบนเนอร์
“เอาล่ะฉันขอกางเต็นท์สุญญากาศก่อนนะ” ด็อกเตอร์พูด
“จะกางทำไมวะด็อกมันเกะกะ !!” แบนเนอร์พูดออกมาอย่างหงุดหงิด
“นายจะบ้าหรือไงไม่กางจะทำงานยังไงเล่า” ด็อกเตอร์บอกพลางส่ายหน้าอย่างปลงๆก่อนจะวาดมือเป็นวงกลมสร้างบางอย่างคล้ายหลุมมิติของชีน่าขึ้นมา
อะไรฟระมิติเหมือนคุณชีน่างั้นเหรอสตีฟคิดในใจเขาไม่รู้ว่าด็อกเตอร์กำลังทำอะไรแต่ไอ้วงแบบนี้มันคล้ายกับสกิลมิติของชีน่าเลย
วู่บ !! เมื่อวงเวทย์นั่นเป็นรูปร่างดีแล้วด็อกเตอร์ก็ยื่นมือเข้าไปมือของเขาหายไปในวงเวทย์ที่สร้างขึ้นมาพลางหยิบบางอย่างออกมาจากมิตินั่นซึ่งมันก็คือโครงเหล็กและผ้าใบสีขาวนั่นเองเขาโยนของที่หยิบออกมาไปบนฟ้าและใช้มืออีกข้างโบกมันบังคับให้ลอยอยู่บนฟ้าแบบนั้นเขาหยิบชิ้นส่วนโครงเหล็กและผ้าใบออกมาเรื่อยๆจนกระทั่งมีโครงเหล็กหลายสิบแท่งกับผ้าใบหลายผืนลอยอยู่เต็มท้องฟ้า
เฮ้ย...เป็นไปได้ไงสกิลมิติจริงด้วยไม่ใช่ว่าสกิลคุณชีน่าเป็นสกิลยูนีคหรอกเหรอแล้วนั่นมันสกิลแรงโน้มถ่วงของซาร่านี่มันเป็นสกิลยูนีคเหมือนกันด็อกเตอร์ใช้ได้ไงเนี่ย !! สตีฟตกใจมากเขานั้นเข้าใจผิดว่าที่ด็อกเตอร์กำลังใช้อยู่ตอนนี้คือสกิล
“เจ้าหนุ่มพ่อบ้านหลบมาทางนี้หน่อยเดี๋ยวเหล็กจะเสียบหัวเอา” ด็อกเตอร์หันมามองสตีฟพลางบอกให้เขาหลบ
“ครับ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินหลบไปหาด็อกเตอร์
วู่บ !! เมื่อสตีฟหลบไปแล้วด็อกเตอร์ก็โบกมืออีกครั้งก่อนโครงเหล็กที่ลอยอยู่บนฟ้าจะพุ่งลงมาเสียบที่พื้น
ฉึก !! ฉึก !! ฉึก !! ฉึก !! ฉึก !! ฉึก !! เสียงโครงเหล็กพุ่งลงมาเสียบเรียงกันอย่างสวยงามมันเรียงกันเป็นโครงของเต๊นท์และเมื่อโครงเหล็กถูกเรียงเสร็จแล้วด็อกเตอร์ก็ขยับมืออีกครั้งทำให้ผ้าใบลอยลงมาคลุมโครงเหล็กพวกนั้น
“สุดยอด !!!” สตีฟพูดออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นอะไรแบบนี้
“เอาล่ะไอ้เปี๊ยกเอาอุปกรณ์ออกมาได้แล้วฉันจะได้กลับไปดูซีรี่ส์ต่อสักที” แบนเนอร์เมื่อเห็นว่าตั้งเต๊นท์สุญญากาศเสร็จแล้วก็หันมาตะคอกใส่สตีฟ
“คะ...คะ...ครับ” สตีฟรีบตอบก่อนจะหยิบของจากในกระเป๋ามิติของเขามาวางอย่างรวดเร็วโดยไม่สนที่โดนเพื่อนด็อกเตอร์เรียกเขาว่าเปี๊ยกเลยสักนิดเพราะจากขนาดตัวของเขาและของลุงร่างยักษ์นี่เขาก็เปี๊ยกจริงๆนั่นแหละนะ
“ด็อกแล้วไหนยาสลบที่ว่าล่ะ !!” แบนเนอร์หันมาถามด็อกเตอร์เสียงดัง
“นู่นกำลังพามาใจเย็นสิ” ด็อกเตอร์พูดพลางมองไปที่ประตูบ้านเขาซึ่งมีเตียงที่อิจิยะนอนไม่ได้สติอยู่กำลังลอยมาซึ่งเป็นฝีมือของด็อกเตอร์นั่นเอง
“เอามางี้เลยเนี่ยนะ !!” แบนเนอร์พูดอย่างหงุดหงิด
“ใช่นายต้องสกัดเอามันออกมาจากปอดฉันขอตัวไปดูในบ้านก่อนนะไม่รู้นายทำข้าวของตรงไหนพังบ้าง” ด็อกเตอร์พูดก่อนจะวางเตียงลงกลางเต๊นท์และเดินกลับเข้าบ้านไป
“อ้อเจ้าหนุ่มพ่อบ้านอยู่รอตรงนี้กับแบนเนอร์ด้วยล่ะถ้าแบนเนอร์รักษาเสร็จแล้วให้มาเรียกในบ้านด้วย” ก่อนที่ด็อกเตอร์จะเข้าบ้านเขาก็หันมาพูดกับสตีฟ
“ได้ครับ” สตีฟพยักหน้าและเมื่อด็อกเตอร์ไปแล้วแบนเนอร์ก็หันหน้ามามองอิจิยะที่อยู่บนเตียงก่อนจะหันกลับไปมองอุปกรณ์ต่างๆที่ด็อกเตอร์เตรียมไว้ให้และหยิบแก้วบีกเกอร์ขึ้นมา (แก้วสำหรับทดลอง)
เพล้ง !! ทันทีที่หยิบขึ้นมามันก็แตกออกทันที
“ชิ !! เป็นแก้วที่ไม่ทนเอาซะเลยหงุดหงิดโว๊ย !!!!” แบนเนอร์สบถออกมาอย่างอารมณ์เสีย
เอ่อตามือใหญ่ขนาดนั้นแถมแรงก็น่าจะเยอะโคตรหยิบแก้วแบบนั้นไม่แตกก็บ้าแล้วสตีฟคิดในใจ
“นี่ไอ้เปี๊ยกช่วยกันหน่อยหยิบแก้วมา” แบนเนอร์หันมาสั่งสตีฟ
“ครับ...แล้วผมต้องทำไงต่อ” สตีฟรีบหยิบแก้วขึ้นมาถือในมือก่อนที่คนขี้โมโหจะหงุดหงิดไปมากกว่านี้
“เอามาครอบปากไว้สิโง่จริง” แบนเนอร์พูด
ควับ !! สตีฟรีบเอาแก้วครอบปากทันทีแต่ทว่าเขาดันครอบของตัวเองไม่ครอบของอิจิยะ
ตู้ม !! แบนเนอร์ที่เห็นดังนั้นก็กระทืบเท้าเสียงดังทันที
“เล่นตลกอะไรของเอ็งไอ้เปี๊ยกครอบปากผู้ป่วยสิโว๊ย !!” แบนเนอร์หงุดหงิดจนร่างที่เป็นสีเขียวเริ่มกลายเป็นสีแดง
“ขอโทษครับ !! ขอโทษครับ !! ขอโทษครับ !!” สตีฟรีบขอโทษขอโพยก่อนจะรีบเอาแก้วบีกเกอร์ไปครอบปากของอิจิยะไว้ก่อนที่คุณตาร่างยักษ์จะโมโหไปมากกว่านี้
“ก็แค่เนี้ยะ !!!” แบนเนอร์พูดก่อนร่างที่เริ่มกลายเป็นสีแดงจะค่อยๆกลับมาเป็นสีเขียวอีกครั้ง
เพื่อนด็อกเตอร์แม่งโคตรน่ากลัวเลยเล่นเอาเหงื่อตรูแตกพลั่กเลยสตีฟคิดในใจมือเขาตอนนี้เย็นไปหมดจากความกลัว
แบนเนอร์เมื่อเห็นว่าบีกเกอร์ถูกครอบปากผู้ป่วยเอาไว้เรียบร้อยแล้วเขาก็ยกมือขึ้นเหนือหัวท่ามกลางความสงสัยของสตีฟว่าจะทำอะไรทันใดนั้นเองมือก็ถือฟาดลงมาอย่างรวดเร็วความเร็ว
ตู้ม !! อัก !! เฮ้ย !! มือของแบนเนอร์ฟาดลงมาอย่างรวดเร็วตรงท้องของอิจิยะจนเขาถึงกับสำลักเลือดขนาดสตีฟที่มีค่าความเร็วสูงมากยังมองเห็นเป็นแค่เงาของมือลางๆเท่านั้นซึ่งนั่นแสดงว่าค่าความเร็วเพื่อนของด็อกเตอร์นั้นอยู่ในระดับใกล้เคียงกับเขาเลยทีเดียว
“เอาล่ะรีบเอาบีกเกอร์นั่นไปใส่ในเครื่องนั้นซะแล้วก็อย่าหงายมันล่ะยาสลบที่ตกค้างอยู่ในปอดน่ะจะลอยขึ้นข้างบนเพราะมันเบากว่าอากาศ” แบนเนอร์ชี้ไปที่เครื่องมือสำหรับแยกโมเลกุลเขาพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นท่ามกลางสีหน้าตะลึงของสตีฟ
นี่คือวิธีสกัดยาสลบที่ตกค้างอยู่ในปอดของคุณตาร่างยักษ์เหรอเนี่ยพระเจ้าจอร์จคุณอิจิยะไม่รู้ซี่โครงหักไปกี่ท่อนแล้วนั่น สตีฟอุทานในใจ
“เร็วสิโว๊ยไอ้เปี๊ยกเดี๋ยวมันก็ระเหยหมดหรอกฉันขี้เกียจทุบอีกรอบนะมันเสียเวลา” แบนเนอร์ตะคอกใส่เมื่อเห็นสตีฟยังยืนนิ่งสตีฟที่พึ่งจะได้สติเพราะเสียงตะคอกรีบใช้ความเร็วระดับสูงของเขาพุ่งไปที่เครื่องแยกโมเลกุลทันที
ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟหายไปอย่างรวดเร็วแบนเนอร์ที่เห็นความเร็วนั่นก็ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“เร็วดีนี่ไอ้เปี๊ยกน่ามาอยู่เป็นลูกมือให้ฉันนะจะได้เอาไว้ใช้งานเวลาเปลี่ยนแผ่นดูซีรีส์ !!” แบนเนอร์พูดกับสตีฟ
ตรูไม่อยากอยู่โว๊ยแล้วที่สำคัญคุณตาจะโบราณไปมั้ยซีรีส์สมัยนี้เขาดูในมือถือกันแล้วนี่คุณตายังใช้แผ่นอีกเรอะ !!! สตีฟได้แต่ตะโกนคัดค้านอยู่ในใจ
และเมื่อสตีฟใส่บีกเกอร์นั่นลงไปในเครื่องเรียบร้อยแล้วแบนเนอร์ก็เดินมาจัดการล็อกบีกเกอร์ให้แน่นก่อนจะปิดฝาและกดเดินเครื่องทันที
วี๊ด !! เครื่องแยกโมเลกุลเริ่มทำงานทันที
“เอาล่ะระหว่างรอก็ช่วยเตรียมของที่เหลือหน่อยแล้วกันไอ้เปี๊ยก !!” แบนเนอร์บอกกับอิจิยะ
“ครับผมจะรีบเตรียมให้เลยครับ” สตีฟตอบเขานั้นไม่กล้าหือเลยสักนิดเพราะเขากลัวโดนทุบแบบอิจิยะนั่นเอง
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 488 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3540 starmom3 (จากตอนที่ 248)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 16:25

    สสนุกมาก จะสนุกกว่านี้ถ้าสตีฟสุขุมขึ้นอันนี้อะไรไม่รู้ตกใจทุกอย่างอะไรๆก้อุทะเสียงดัง อายุปาไป30แล้วทำตัวเหมือนเดียวอยู่เลย ขี้สงใส ไม่ค่อยใช้หัวคิด แต่สนุกครับ

    #3,540
    0
  2. #3536 Fikusa (จากตอนที่ 248)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 12:48
    น่าสงสาร ฮ่าๆๆๆๆ
    #3,536
    0
  3. #3247 deknoomza (จากตอนที่ 248)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 07:31
    hunk ในหนังสูงประมาณ3เมตรเองนินี้สูง5เมตรเชียว
    #3,247
    0
  4. #3246 0923652545 (จากตอนที่ 248)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 17:13
    ทำต่อไปเรื่อยๆนะ
    #3,246
    0
  5. #3245 Aceriz (จากตอนที่ 248)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 17:00
    ขอบคุณครับ
    #3,245
    0
  6. #3244 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 248)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 13:55
    รออออออ
    #3,244
    0
  7. #3243 sakuraix (จากตอนที่ 248)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 11:38
    ตอนจบเขียนผิดป่าว

    "แบนเนอร์บอกกับอิจิยะ"
    #3,243
    0
  8. #3242 0897375544 (จากตอนที่ 248)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 10:00
    สตีฟทำของกินอร่อยๆ มาให้ฮัคด้วยสิ
    #3,242
    1
    • #3242-1 ฮิซาโอะ(จากตอนที่ 248)
      12 พฤศจิกายน 2562 / 13:35
      สตีฟกลายเป็นอิจิยะเเล้วหรอ!!สตีฟมีสกิลเปลี้ยนหน้าตั้งเเต่เมื่อไหร่
      #3242-1