สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 245 : ตอนที่ 242 อดทำการบ้าน !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,736
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 451 ครั้ง
    6 พ.ย. 62

ตอนที่ 242
หลังจากสตีฟออกมาจากทำเนียบขาวเขาก็รีบตรงไปที่ทางเข้าลับทันทีเมื่อมาถึงสตีฟก็พบกับยายหลันและหนูแอนนาที่รออยู่แต่เขาก็ต้องแปลกใจที่เห็นว่ามีคนอื่นนอกจากสองคนนั้นอยู่ด้วยตอนแรกเขาก็คิดว่าเป็นพวกวายร้ายที่หลงเข้ามาแต่พอดูดีๆแล้วกลับไม่ใช่
“เป็นคุณนั่นเองพ่อของหนูแอนนาใช่มั้ย !!” สตีฟอุทานหลังจากเดินเข้ามาใกล้และเห็นหน้าชัดๆของชายที่นอนอยู่
“ใช่ครับผมเป็นพ่อของแอนนาถ้าจำไม่ผิดคุณเป็นเพื่อนบ้านผมสินะขอบคุณนะครับที่ช่วยดูแลลูกสาวตอนที่ผมไม่อยู่” ทรัมป์เองก็จำสตีฟได้
“ไม่เป็นไรครับเอาจริงๆผมเองก็ไม่ได้ดูแลหนูแอนนาเท่าไหร่เลย” สตีฟพูดเพราะหลังจากที่ทรัมป์ติดคุกไปนั้นหนูแอนนาไปอาศัยอยู่กับพวกเด็กๆ
“ว่าแต่ทำไมสภาพคุณถึงบาดเจ็บอย่างนี้ล่ะ” สตีฟสงสัย
“เอ่อคือว่า....” ทรัมป์เองก็ตอบไม่ได้เพราะไม่มีความทรงจำในช่วงที่ถูกล้างสมองอยู่เลยส่วนแอนนาก็นั่งเงียบเธอไม่กล้าพูดว่าที่พ่อของเธอบาดเจ็บแบบนี้เป็นเพราะเธอเอาเจ้ากระบองช็อตไฟฟ้าที่สตีฟให้ไว้เอาไปโจมตีใส่พ่อของเธอ
“ช่างเถอะคุณคงปกป้องหนูแอนนาจะได้รับบาดเจ็บล่ะมั้งทั้งๆที่รู้ว่าสกิลหนูแอนนาคืออะไรสมกับเป็นยอดคุณพ่อผมเองก็เป็นคุณพ่อแล้วเหมือนกันเอาไว้ต้องดูคุณเป็นตัวอย่างซะแล้ว” สตีฟยักไหล่พลางปล่อยผ่านเรื่องนี้ไป
“นี่แล้วทำไมลื้อถึงกลับมาคนเดียวล่ะหาเจ้าหนุ่มอิจิยะไม่เจอเหรอ” ยายหลันถามบ้างเมื่อมีจังหวะ
“หาเจอครับแต่เขายังโดนจับอยู่คือทางนั้นมีข้อเสนอบางอย่างมาให้ด้วย” สตีฟตอบก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องที่ตกลงเอาไว้กับซานตาน่าและเล่าเรื่องที่สิบผู้ก่อตั้งทั้งเก้าถูกจับเป็นตัวประกันให้ฟังด้วย
ทรัมป์ที่ได้ฟังก็ตกใจมากเพราะนึกไม่ถึงว่าคนต้นเรื่องทั้งหมดจะเป็นหนึ่งในสิบผู้ก่อตั้งเสียเองซึ่งสถานการณ์ในอเมริกานั้นเขาก็ได้ฟังคร่าวๆแล้วจากยายหลันแต่เขาไม่รู้ว่าหัวหน้าองค์กรวายร้ายจะเป็นคนในสิบผู้ก่อตั้งเองซะงั้น
“ไบพาสงั้นเหรอมันคืออะไร” ยายหลันทำหน้างงหลังจากได้ยินเรื่องทั้งหมด
“ผมเองก็ไม่รู้คงเป็นถนนอะไรสักอย่างมั้งยาย” สตีฟเองก็ไม่รู้
“ผมว่าไม่น่าจะใช่ถนนนะครับ” ทรัมป์พูด
“อืมอั้วะเองก็คิดว่าไม่น่าจะใช่เอาเป็นว่ามีเวลาอีกสองวันเรากลับไปปรึกษากับคนที่นั่นก่อนดีกว่า” ยายหลันเองก็คิดว่ามันไม่น่าจะใช่ถนน
“อืมถ้าอย่างนั้นเรากลับกันเถอะ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะหยิบเอารถเต่าของเขาออกมาจากกระเป๋ามิติก่อนจะช่วยกันพาทรัมป์ไปนั่งเบาะหลังโดยมีแอนนาคอยดูพ่อตัวเองอยู่ข้างๆส่วนยายหลันก็นั่งอยู่ข้างคนขับแต่ก่อนที่สตีฟจะได้ออกรถยายหลันก็พูดบางอย่างขึ้นมาเสียก่อน
“ไปส่งอั้วะที่โรงประมูลหน่อยนะ” ยายหลันพูด
“หือทำไมอ่ะยายไม่กลับไปด้วยกันเหรอ” สตีฟสงสัย
“อั้วะจะไปอธิบายสถานการณ์ตอนนี้ให้เจ้าแยงฟังแล้วก็เป็นห่วงเจ้าแยงกับหลานสาวมันด้วยล่ะนะที่นั่นไม่มีฮีโร่เลเวลสูงอย่างเจ้าแยงเป็นเสาหลักอีกแล้วถ้าเกิดมีพวกวายร้ายเลเวลสูงๆบุกเข้ามาจะแน่เอา” ยายหลันพูด
ที่แท้ก็เป็นห่วงปู่แยงมีซัมติงกับปู่แกป่ะเนี่ยไม่น่าจะใช่แค่น้องเพื่อนธรรมดาแล้วสตีฟคิดในใจเพราะขนาดดั้นด้นมาจากไทยสู่อเมริกาที่อยู่คนละซีกโลกไม่แน่ว่ายายหลันแกอาจจะแอบชอบปู่แยงก็ได้
(ไรท์ : คิดบ้าอะไรฟระสตีฟยายแกอายุร้อยกว่าปีแล้วนะส่วนปู่แยงก็อายุเกือบแปดสิบแล้วจะมีซัมติงอะไรกันอีกฟระ)
(สตีฟ : คนแก่ก็มีหัวใจนะเว้ย !!)
“เอางั้นก็ได้ถ้าอย่างนั้นผมฝากทางนั้นด้วยแล้วกัน” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเริ่มสตาร์ทรถและออกรถทันทีไม่กี่นาทีต่อมาสตีฟก็ได้ส่งยายหลันลงที่หน้าโรงประมูลและเมื่อยายแกลงรถก็เดินเข้าไปในโรงประมูลทันที
“เอาล่ะเรากลับกันเถอะ” สตีฟหันไปบอกแอนนาแต่ทว่าเมื่อเขาหันกลับไปก็เห็นว่าแอนนานั้นหลับไปแล้ว
เอาเถอะนี่ก็เลยเที่ยงคืนมาแล้วจะง่วงก็ไม่แปลกก็ยังเด็กอยู่นี่เนอะสตีฟคิดในใจก่อนจะขับรถกลับเนวาด้าไปเงียบๆปล่อยให้หนูแอนนาได้หลับพักผ่อนไป
สองชั่วโมงต่อมา
เมื่อสตีฟมาถึงแอเรียห้าสิบเอ็ดก็ต้องทำหน้ายุ่งเพราะเขาหาทางเข้าแอเรียห้าสิบเอ็ดไม่เจอซึ่งก่อนหน้านี้เขาสามารถกำหนดพิกัดได้นั้นเป็นเพราะจานิสเปิดใช้ระบบจับคู่สัญญาณฉุกเฉินกับซาร่านั่นเองแต่ทว่าตอนนี้จานิสนั้นพลังงานหมดอยู่จึงปิดระบบตัวเองไปแล้ว
อ๊ะจริงด้วยก่อนออกมาย่าของตาลุงจีเวลให้ของที่เอาไว้ใช้ผ่านเข้าไปในโดมเอาไว้นี่นาสตีฟนึกขึ้นได้ว่าก่อนออกมาย่าของจีเวลให้บางอย่างเอาไว้เขารีบหยิบมันออกมา
“มีปุ่มให้กดด้วยแฮะคงต้องลองกดดูล่ะมั้ง” สตีฟเห็นว่ามันมีปุ่มอยู่จึงลองกดดู
กริ๊ก !! ทั้งทีที่สตีฟกดปุ่มลงไปก็มีแสงสีแดงพุ่งออกไปจากของชิ้นนั้นที่ย่าของจีเวลให้มา
โอ้...ที่แท้ก็เป็นเลเซอร์นำทางสตีฟคิดในใจก่อนจะขับตามเลเซอร์นั่นไปไม่นานแสงเลเซอร์ที่ถูกยิงเพื่อนำทางนั้นก็ได้พุ่งไปชนกับกำแพงบางอย่างจนแสงของมันขาดหายไป
“ถึงแล้วสินะ” สตีฟพูดออกมาพลางขับผ่านกำแพงนั่นไป
วู่บ !! เมื่อขับรถผ่านเข้ามาสตีฟก็ได้เห็นเมืองภายในแอเรียห้าสิบเอ็ดอีกครั้งเขายังจำได้ตึกไหนเป็นที่พักของซาร่าสตีฟขับรถไปที่หน้าตึกนั้นทันทีและก่อนที่เขาจะได้ลงจากรถเขาก็ได้ยินเสียงของซาร่ามาจากระเบียงด้านบนเสียก่อน
“สตีฟ !!” เสียงซาร่าตะโกนเรียกชื่อเขาเสียงดัง
“ซาร่า !!!” สตีฟชะโงกหน้าออกไปนอกรถก่อนจะเห็นซาร่ากำลังเหาะลงมาจากระเบียงเขารีบลงจากรถพลางอ้าแขนเตรียมสวมกอดซาร่าสุดที่รักของเขาทันที
“คิดถึงเธอจังเล.....” สตีฟที่กำลังพูดและอ้าแขนรอรับซาร่าอยู่ต้องชะงักไปเพราะเธอดันเหาะผ่านเขาไปซะงั้น
“แอนนาหนูเป็นยังไงบ้างลูกแล้วนี่พ่อหนูนี่นาทำไมบาดเจ็บหนักขนาดนี้ล่ะเนี่ย !!” ซาร่าเหาะผ่านหน้าสตีฟไปพลางไปหยุดอยู่ที่ประตูหลังของรถเต่าก่อนจะรีบถามแอนนาเพราะหลังจากยายหลันมาพาแอนนาไปเธอก็เป็นห่วงมากเพราะแอนนายังเป็นแค่เด็กคนนึงเท่านั้นแถมเธอก็เป็นครูจึงรักเอ็นดูพวกเด็กๆมากกว่าปกติแถมตอนนี้ก็เป็นแม่คนแล้วด้วย
“อืม....พี่สาวเองเหรอคะหนูไม่เป็นไรส่วนคุณพ่อบาดเจ็บค่ะ” แอนนาลืมตาขึ้นมาก่อนจะเห็นว่าเป็นซาร่าจึงตอบกลับไป
“คงผ่านการต่อสู้มาสินะพี่สาวจะพาคุณพ่อหนูไปหาคุณหมอเอง” ซาร่าพูดก่อนจะหันมาหาสตีฟ
“สตีฟนายรออะไรอยู่ล่ะปลดล็อกรถสิหรือจะให้ฉันเอาไปทั้งรถ !!” ซาร่าพูดกับสตีฟด้วยน้ำเสียงเหมือนจะหงุดหงิดใครมา
“เอ่อ...นี่เธอจะไม่ห่วงฉันหน่อยเหรอซาร่า” สตีฟพูดเสียงเหมือนคนกำลังน้อยใจ
“ห่วง...ไม่เห็นจะต้องห่วงเลยนายเก่งอยู่แล้วรีบปลดล็อกรถเร็วฉันจะได้พาพ่อของหนูแอนนาไปรักษาแล้วนี่ยายหลันกับคุณอิจิยะไปไหนล่ะช่างเถอะเอาไว้ค่อยถามแล้วกันตอนนี้คนเจ็บต้องมาก่อน” ซาร่าที่เห็นสตีฟไม่ยอมปลดล็อกรถอีกก็ฉุนเฉียวขึ้นไปอีก
ง่ะไม่ห่วงตรูจริงด้วยตรูก็ผ่านการต่อสู้มาเหมือนกันนะแล้วทำไมต้องฉุนเฉียวด้วยตรูทำไรผิดฟระสตีฟคิดในใจก่อนจะรีบปลดล็อกรถให้เพราะสีหน้าซาร่าเริ่มดูหงุดหงิดแล้ว
ติ๊ด !! ทันทีที่สตีฟปลดล็อกรถซาร่าก็เปิดประตูและใช้สกิลแรงโน้มถ่วงของเธอกับพ่อของหนูแอนนาทันทีร่างของทรัมป์ค่อยๆลอยออกมาจากรถ
“ป่ะหนูแอนนาเราพาคุณพ่อหนูไปหาหมอกันเถอะ” ซาร่าพูด
“ค่ะ” แอนนาพยักหน้าจากนั้นซาร่าก็พาทรัมป์และแอนนาเหาะไปหาหมอที่อยู่ภายในแอเรียห้าสิบเอ็ดทันทีซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเขาคือชายแก่ในชุดผ้าคลุมสีแดงที่ชอบหมุนๆมือสร้างบางอย่างคล้ายวงเวทย์หรือก็คือที่ทุกคนเรียกกันว่าด็อกเตอร์นั่นเอง
“ง่ะไม่สนตรูจริงเลย” สตีฟมองซาร่าที่เหาะไปโดยไม่สนใจเขาเลย
“คุณลุงคะ !!!x2” เสียงสองแฝดดังมาจากในอาคารสตีฟมองไปก่อนจะเห็นเธอวิ่งออกมาพร้อมกับซาช่าและจีเวลที่เดินรั้งท้าย
“ไงทั้งสองคนเป็นห่วงลุงงั้นเหรอ !!” สตีฟยิ้มร่าพลางอ้าแขนรอรับทั้งคู่
หมับ !! หมับ !! ทั้งคู่วิ่งมาพร้อมกระโดดเกาะแขนสตีฟเหมือนกับลูกลิง
“เปล่าค่ะหนูไม่เป็นห่วงไอรี่ต่างหากที่เป็นห่วง” ไอวี่พูด
“อะไรกันไอวี่ฉันไม่ได้เป็นห่วงคุณลุงซักหน่อยคุณลุงน่ะเป็นเจ้าโล้นแล้วนะไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเลย” ไอรี่บอก
มีอะไรกับทรงผมโล้นๆของตรูป่ะเนี่ยหรือตรูควรหาวิกมาใส่ดีสตีฟคิด
“ถ้าไม่เป็นห่วงทำไมถึงรีบมาล่ะ” สตีฟแกล้งถามดู
“ก็มาเอาของฝากไงคะคุณลุงออกไปข้างนอกมีของมาฝากหนูบ้างมั้ย” ไอวี่พูด
“ใช่ๆคุณลุงเอาของฝากมาเลย” ไอรี่พยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของฝาแฝดเธอ
“ไม่มีเฟ้ยไม่ได้ไปเที่ยวจะมีของฝากได้ไงเอาล่ะลงไปเลย” สตีฟพูดพลางสะบัดไล่ให้ทั้งสองคนลงจากแขนของเขา
“คุณลุงปลอดภัยนะคะแล้วยายหลันกับคุณอิจิยะล่ะทำไมกลับมาแค่นี้หรือว่าภารกิจ...” ซาช่าพูดหลังจากเห็นว่ามีแค่สตีฟและแอนนา
“เรื่องรายละเอียดเอาไว้ค่อยคุยนะแต่พวกนั้นปลอดภัยดี” สตีฟพูดบ่ายเบี่ยงไปก่อน
“ไงสตีฟปลอดภัยดีนะแล้วคนอื่นๆล่ะ” จีเวลถามบ้าง
“อืมเกิดอะไรหลายๆอย่างขึ้นน่ะเอาไว้ค่อยเล่าข้างในแล้วกันว่าแต่ย่าลุงอยู่ไหนอ่ะ” สตีฟตอบก่อนจะถามถึงย่าของจีเวล
“นอนไปตั้งแต่สองทุ่มแล้วเอาไว้คุยกันพรุ่งนี้ดีกว่าวันนี้นายพึ่งจะผ่านการต่อสู้มารีบไปพักผ่อนเถอะ” จีเวลพูด
“อืมก็ได้พวกเธอเองก็รีบไปนอนได้แล้วนี่ตีสองกว่าแล้วนะทำไมยังไม่นอนกันอีก” สตีฟดุพวกไอวี่และไอรี่
“อะไรกันพวกหนูอุส่าเล่นไพ่รอคุณลุงเลยนะ” ไอวี่พูด
“ใช่ๆพอได้ยินเสียงรถคุณลุงก็รีบลงมาจากห้องเลยเนี่ยคุณลุงยังจะมาดุหนูอีกไปนอนก็ได้เชอะโป้งแล้ว” ไอรี่ทำหน้าเหมือนน้อยใจเธอปล่อยมือจากแขนสตีฟก่อนจะชวนฝาแฝดของเธอกลับเข้าไปในตึกพลางลากซาช่ากลับไปด้วย
“นี่ตาลุงเอาไพ่มาให้พวกเด็กๆเล่นงั้นเหรอถ้าติดการพนันขึ้นมาจะทำไงพวกเธอยังเด็กอยู่นะเฟ้ย” สตีฟหันไปพาลใส่จีเวลแทน
“พวกเธอเล่นไพ่ยูกิต่างหากเล่าแล้วก็ไม่ต้องไปดุพวกเธอหรอกพวกเธอน่ะเป็นห่วงนายกับหนูแอนนามากถึงไม่ยอมหลับยอมนอนกันเลย” จีเวลพูด
อ้าวก็เป็นห่วงตรูนี่หว่า...หึนึกว่าจะไม่มีใครเป็นห่วงเสียแล้วว่าแต่ไพ่ยูกิงั้นเหรอนั่นมันเกมไพ่ในตำนานสมัยรุ่นพ่อตรูเลยนะนั่นสตีฟเริ่มยิ้มออกหลังจากได้ยินแบบนั้นเขามองดูแผ่นหลังของเด็กทั้งสามคนที่เดินกลับเข้าไปในตึก
“เอาล่ะไปกันเถอะ” จีเวลพูดหลังจากเห็นสตีฟยังยืนโง่ๆอยู่หน้าตึก
“อืม” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินเข้าตึกไปพร้อมกับจีเวล
“เออว่าแต่ตาลุงรู้มั้ยซาร่าเมียผมเธอเป็นอะไรดูฉุนเฉียวไงไม่รู้” ระหว่างเดินสตีฟเกิดสงสัยขึ้นมาจึงหันไปถามจีเวล
“เอ่อ...รู้สึกว่าจะเป็นประจำเดือนมั้งเพราะเมื่อเย็นเห็นบ่นปวดท้องอยู่” จีเวลเองก็ไม่แน่ใจนักแต่เห็นว่าเมื่อตอนเย็นซาร่านั้นบ่นปวดท้อง
“อ้าวเวรเอ้ยไฟแดงมาอดทำการบ้านเลยตรู !!” สตีฟที่ได้ยินว่าซาร่าประจำเดือนมาก็พูดออกมาอย่างผิดหวัง
ผัวะ !! จีเวลที่ได้ยินดังนั้นก็โบกหัวสตีฟไปที
“ไอ้เจ้าบ้าเวลาแบบนี้ยังจะหื่นอีก”
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 451 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3256 Fikusa (จากตอนที่ 245)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 15:11
    โบกซะเหม่งสะเทือน
    #3,256
    0
  2. #3223 Englishup (จากตอนที่ 245)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 20:44

    ขอถามคำถามนึงครับ ไม่ทราบว่าไรท์วางพล็อตเรื่องนี้ไว้แบบไหนครับ? อธิบายให้เข้าใจหน่อยเผื่อถ้าคนไม่รู้แล้วมาอ่านมันเหมือนจะออกทะเล ไรท์ควรบอกคนอ่านไว้หน่อยก็ดีนะครับ

    #3,223
    0
  3. #3222 deknoomza (จากตอนที่ 245)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 15:39
    เพิ่งคลอดลูกไม่นานไม่ใช่หรอทำไม ปจด มาแล้วอะ
    #3,222
    0
  4. #3221 @niinc (จากตอนที่ 245)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 13:26

    ในชีวิตจริงผู้หญิงแบบซาร่านี่เหมาะแก่การสร้างสามีเจ้าชู้มาก คือสนใจแต่สิ่งที่ตัวเองทำความสุขของตัวเอง ใช้ชีวิตแบบกดขี่สามีให้รู้สึกต่ำต้อย ถึงจะห่วงหรือไม่ไม่แสดงออกมาก็เท่านั้นสามีก็ได้แต่ทนๆไป

    พอสามีออกไปเจอบ้านมีคนนับถือให้ความชื่นชมก็ง่ายต่อการเฉไฉไปหน่ะแหละ

    #3,221
    0
  5. #3220 Aceriz (จากตอนที่ 245)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 12:12
    ขอบคุณครับ
    #3,220
    0
  6. #3219 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 245)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 11:11
    รออ่านนะคะ
    #3,219
    0
  7. #3218 0897375544 (จากตอนที่ 245)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 08:40
    ตบให้หนักๆเลย น่าจะช่วยกันกู้โลกก่อนสิ สตีฟ
    #3,218
    0