สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 242 : ตอนที่ 239 คุ้นๆเหมือนรู้จัก !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,006
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 481 ครั้ง
    28 ต.ค. 62

ตอนที่ 239
เปรี๊ยะ !! อ๊าก !! ตุ่บ !! เสียงวายร้ายคนหนึ่งถูกไฟฟ้าช็อตจนร่างดำเมี่ยมไปทั้งตัวก่อนร่างจะล้มลงกับพื้นเสมือนกับหุ่นกระบอกที่ถูกตัดสายทิ้ง
“ในที่สุดก็หมดเสียที” สตีฟพูดพลางหันไปมองที่ด้านหลังที่มีร่างของพวกวายร้ายและนักโทษนับร้อยนอนเรียงรายอยู่เต็มบริเวณหน้าทำเนียบขาวซึ่งหลังจากเขาจัดการป้อมปืนเสร็จและรอโอกาสช่วงที่พวกวายร้ายกำลังเติมกระสุนปืนก็บุกเข้ามาจัดการพวกมันทันที
แน่นอนก็มีบ้างที่ตายแต่ส่วนมากเขาจัดการแค่อาการสาหัสจนอยู่ในสภาพไม่สามารถกลับมาสู้ได้เสียมากกว่า
เจ้านายใช้เวลาไปทั้งหมดยี่สิบสองนาทีในการจัดการคนทั้งหมดครับจานิสรายงานให้ฟัง
“โฮ่ใช้ไปตั้งยี่สิบสองนาทีนี่ถ้าไม่มีสกิลอาณาเขตอะไรนี่แค่สามวินาทีก็เหลือแหล่แล้ว” สตีฟพูด
ครับเจ้านายแต่ตอนนี้ผมว่ามีบางอย่างแปลกๆครับพอได้ยินที่จานิสบอกสตีฟก็ขมวดคิ้วสงสัยเพราะไม่เข้าใจว่ามันกำลังจะบอกอะไร
“นายหมายถึงอะไร” สตีฟถาม
ผมตรวจจับสัญญาณสิ่งมีชีวิตจากทางใต้จากจุดที่เจ้านายอยู่ไม่ได้เลยครับเพราะถ้าคำนวณจากข้อมูลพื้นที่ในฐานข้อมูลของผมสองร้อยเมตรมันน่าจะครอบคลุมไปจนสุดกำแพงทางใต้ของทำเนียบขาวครับจานิสตอบสิ่งที่สตีฟถาม (เผื่อใครลืมเอไอของสตีฟและซาร่านั้นสามารถตรวจจับสัญญาณสิ่งมี่ชีวิตในรัศมีสองร้อยเมตรได้
“หือทางใต้ก็คุณอิจิยะน่ะสิหรือว่าจะออกไปนอกรั้วไม่สิไม่เห็นจำเป็นต้องออกไปเลยเพราะอยู่ในป่าน่าจะปลอดภัยกว่ามีที่กำบัง” สตีฟมองดูทางใต้ของอาคารทำเนียบขาวจากระยะสวนตรงนั้นไปยังรั้วด้านหลังน่าจะสองร้อยเมตรพอดีตอนนี้เขาอยู่หน้าประตูทำเนียบขาวซึ่งจานิสไม่น่าจะคำนวณพลาด
ส่วนทางด้านยายหลันนั้นสตีฟยังได้ยินเสียงต่อสู้อยู่
เอาไว้ค่อยไปดูทางใต้แล้วกันไปช่วยยายหลันแกก่อนสตีฟคิดในใจก่อนจะรีบวิ่งไปช่วยยายหลันแต่ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้วิ่งไปจู่ๆก็มีบางอย่างโผล่ขึ้นมาจากเงาของเขา
เคร้ง !! สตีฟได้ยินเสียงเหมือนมีใครเอาเหล็กมาฟันที่รองเท้าของเขาทำให้เขารีบหันมามองก่อนจะเห็นหัวชายคนหนึ่งหน้าตาคุ้นๆโผล่ขึ้นมาจากเงาของเขา
หน้าของชายคนนี้ถูกแต่งไปด้วยเครื่องสำอางสีขาวทั้งหน้าส่วนที่จมูกก็ถูกทาสีแดงเอาไว้แต้มใหญ่ๆคล้ายกับพวกนักแสดงเป็นตัวตลกยังไงยังงั้น
“เฮ่แกนี่หน้าคุ้นๆอยู่นา” สตีฟมองอย่างพินิจแต่เขายังจำชายคนนี้ไม่ได้ทันที
“เคี๊ยก !! เคี๊ยก !! เคี๊ยก !! แกนี่เก่งไม่เลวเลยฉันอุส่ารอให้แกเหนื่อยจากการกำจัดพวกกระจอกนี่อยู่ตั้งนานแต่นึกไม่ถึงแกจะไม่มีความเหนื่อยเลยตอนแรกนึกว่าแกจะมีสกิลเกี่ยวกับเลเซอร์เสียอีกตอนเห็นใช้มันทำลายป้อมปืนแต่กลับไม่ใช่เพราะแกดันมีสกิลเกี่ยวกับสายฟ้าด้วยและที่สำคัญรองเท้าที่แกใส่นี่ไม่ธรรมดาเลยนี่นาทั้งที่กะจะตัดข้อเท้าทิ้งค่อยๆทรมานแกแท้ๆ” โจ๊กเกอร์พูดออกมาพลางหัวเราะเสียงคล้ายคนสติไม่ค่อยจะดีตามสไตล์ของมัน
โจ๊กเกอร์นั้นจำสตีฟไม่ได้เพราะตอนนั้นสตีฟจัดการโจ๊กเกอร์ตายในเสี้ยววินาที (ตอนที่ 85)
ไอ้เจ้าหมอนี่หัวเราะโคตรโรคจิตเลยหลุดมาจากโรงพยาบาลบ้าหรือไงฟระสตีฟคิดในใจก่อนจะเตะหวดไปที่หน้าของมัน
วู่บ !! แต่ทว่าทันทีที่โจ๊กเกอร์เห็นสตีฟเตะหวดมามันก็หลบเข้าไปในเงาของสตีฟทันทีก่อนจะโผล่มาอีกครั้งที่เงาของโคมไฟใกล้ๆกันด้านหลังของสตีฟพร้อมทั้งปามีดใส่เขาทันทีจากด้านหลัง
ด้านหลังครับเจ้านาย !! จานิสรีบเตือนทำให้สตีฟหันกลับมาแต่ทว่าตอนนี้ค่าสถานะของเขานั้นเทียบเท่าแค่คนธรรมดาเท่านั้นทำให้ตอบสนองไม่ทัน
เคร้ง !! และเป็นอีกครั้งที่มีดไม่สามารถแทงเข้าไปในร่างของสตีฟได้มันถูกชุดที่ซาร่าให้มาใส่ป้องกันเอาไว้ได้
ตึก !! ตึก !! ตึก !! ตึก !! เสียงหัวใจของสตีฟเต้นรัวดั่งกลองเหงื่อเขาถึงกับแตกเต็มหน้า
เวรเอ้ยประมาทไปนี่ถ้าไม่ได้ใส่เสื้อของซาร่าเอาไว้โดนไปแล้วเนี่ยตรูสตีฟคิดในใจ
“เคี๊ยกๆ !! ไม่ใช่แค่รองเท้างั้นเหรอเสื้อก็ด้วยดูเหมือนจะต้องเล็งที่หัวสินะ” โจ๊กเกอร์หัวเราะอย่างชอบใจเมื่อเห็นว่าสตีฟนั้นจัดการได้ยาก
“จานิสยิง !!” สตีฟพูดออกมาพลารีบยกมือขึ้นเล็งไปที่โจ๊กเกอร์ที่โผล่มาจากเงาของโคมไฟอย่างรวดเร็ว
ปิ้ว !! ตู้ม !! ซึ่งโจ๊กเกอร์ที่เห็นดังนั้นก็รีบหลบเข้าไปในเงาอีกครั้งทันทีเมื่อเห็นสตีฟยกมือขึ้นมามันนั้นเฝ้าดูการต่อสู้ของสตีฟมาพักใหญ่จึงรู้ว่าสตีฟทำอะไรได้บ้าง
“ชิ !! จานิสตอนมันหลบเข้าไปในเงาตรวจจับมันไม่ได้เลยเหรอ” สตีฟสบถพลางถามจานิส
ไม่ได้ครับเจ้านายจานิสตอบ
“ถ้าอย่างนั้นต้องลองนี่” สตีฟหลับตาลงพลางเร่งประสาทสัมผัสขึ้นทันทีและมันก็ได้ผลสตีฟเริ่มสัมผัสถึงการคงอยู่ของโจ๊กเกอร์ได้แล้ว
ทางนั้น !! เมื่อสตีฟรู้แล้วว่าโจ๊กเกอร์อยู่ตรงไหนก็พุ่งไปทันทีก่อนจะใช้ลมปราณพร้อมกับหมัดมังกรที่พึ่งจะเรียนมาจากปู่แยงต่อยใส่ไปตรงเงาของกำแพงจุดหนึ่ง
“หมัดมังกรคำราม !!” สตีฟตะโกนชื่อท่าออกมาเพื่อความเท่ห์
โฮ่ก !! เกิดเสียงคำรามขึ้นมาจากการออกหมัดของสตีฟ
ตู้ม !! และวินาทีที่หมัดของเขาสัมผัสกับเงาตรงกำแพงก็ถึงกับทำให้กำแพงระเบิดดังตู้มเหมือนกับถูกค้อนที่หนักหลายร้อยกิโลทุบทันที
อ๊าก !! สตีฟได้ยินเสียงของโจ๊กเกอร์ร้องออกมาก่อนร่างของมันจะค่อยๆโผล่ออกมาจากกำแพง
“ทะ ทะ ทำได้ยังไงกัน” โจ๊กเกอร์ที่โผล่ออกมามองดูท้องตัวเองที่ยุบไปจากแรงของหมัดเลือดมันไหลออกมาจากมุมปากตอนนี้ซี่โครงของมันหักลงแล้ว
“ทำไมตรูต้องบอกเอ็งด้วยฟระ” สตีฟตอบกลับไปอย่างกวนตรีนก่อนจะต่อยซ้ำลงไป
หมัดมังกรคำราม !! หมัดมังกรคำราม !! หมัดมังกรคำราม !! หมัดมังกรคำราม !! หมัดมังกรคำราม !! หมัดมังกรคำราม !! สตีฟซ้ำไปหลายหมัดเขาตะโกนชื่อท่าออกมาจนคอถึงกับแห้งแน่นอนเจ้าตัวตลกนี่ตายคาที่อีกแล้วด้วยฝีมือของสตีฟ
“แฮ่ก !! แฮ่ก !! แฮ่ก !! ชักไม่เท่ห์แล้วแฮะนี่ถ้าสู้กันเป็นร้อยหมัดเส้นเสียงตรูคงอักเสบว่าแต่ไอ้หมอนี่หน้าตามันคุ้นจริงๆ” สตีฟพยายามนึกถึงหน้าของเจ้าตัวตลกนี่แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกก่อนจะมีเสียงระเบิดดังขึ้นเรียกความสนใจของสตีฟ
ตู้ม !! เสียงระเบิดดังมาจากทางทิศที่ยายหลันอยู่ซึ่งพอสตีฟหันไปก็เห็นควันสีดำกำลังลอยขึ้นฟ้า
“นี่ไม่ใช่การโจมตีของยายหลันนี่ !!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะรีบวิ่งไปหายายหลันโดนทิ้งร่างของโจ๊กเกอร์ที่ถูกลืมอย่างน่าสงสารไว้ทันที
(โจ๊กเกอร์ : เคี๊ยก !! เคี๊ยก !! ไอ้เวรไรท์เอ็งจะให้ตรูออกมาบทเดียวแล้วถูกฆ่าอีกทำไมเดี๋ยวก็เชือดซะนี่)
(ไรท์ : ขอโทษครับเอ็งมันเป็นได้แค่ตัวประกอบสำหรับนิยายตรูแต่ไม่ต้องห่วงสัปดาห์ก่อนตรูไปอุดหนุนหนังที่เอ็งแสดงมาแล้วเห็นว่าทำยอดไปได้กว่า 543 ล้านเหรียญทั่วโลกเลยนี่เมื่อสัปดาห์ก่อน [อ้างอิงจาก boxoffice])
(โจ๊กเกอร์ : เคี๊ยก !! เคี๊ยก !! แล้วไปถ้าไม่อุดหนุนล่ะก็จะเชือดให้)
ก่อนหน้านี้
ในช่วงที่สตีฟกำลังจัดการกับโจ๊กเกอร์อยู่ยายหลันเองก็พึ่งจัดการกับพวกวายร้ายคนสุดท้ายเสร็จพอดี
ฉัวะ !! ยายหลันดึงกระบี่ออกมาบางอกของวายร้ายคนสุดท้ายที่พึ่งจัดการเสร็จ
โฮ่ก !! ตู้ม !! เสียงคำรามของมังกรดังขึ้นก่อนจะมีเสียงระเบิดตามมาจากทางด้านหน้าของทำเนียบขาวทำให้ยายหลันหันไปมองก่อนจะได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นอีกหลายครั้ง
ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! เสียงระเบิดพวกนี้เกิดจากสตีฟที่ต่อยซ้ำไปที่โจ๊กเกอร์นั่นเอง
“ลื้อพึ่งจะใช้หมัดมังกรงั้นเหรอเนี่ยทำไมไม่ใช้ตั้งแต่ทีแรกจะได้มาช่วยอั้วะจัดการพวกนี้บ้างไม่ไหวเลยนะลื้อเนี่ยแทนที่จะมารีบช่วยคนแก่กระดูกกระเดี้ยวยิ่งไม่ค่อยจะดีอยู่” ยายหลันส่ายหน้าเบาๆพลางเตรียมเก็บกระบี่เข้าฝักและในจังหวะนั้นเองสัมผัสของยายหลันก็จับได้ถึงอะไรบางอย่างกำลังลอยมาหาแก
ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตมาจากข้างบนยายหลันคิดในใจก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปและเห็นว่ามีบางอย่างกำลังตกลงมาตรงหัวพอดี
“ตุ๊ก.....” ยายหลันยังพูดไม่ทันจบประโยคเจ้าสิ่งที่ตกลงมาหรือมันก็คือตุ๊กตาหมีก็เกิดระเบิดขึ้น
บึ้ม !! เสียงระเบิดดังสนั่นยายหลันที่ไม่ทันตั้งตัวโดนเข้าไปเต็มๆร่างของยายแกกระเด็นปลิวเพราะแรงระเบิดไปเกือบห้าเมตร
“อึก !! นี่มัน” ยายหลันที่โดนระเบิดเข้าไปนั้นยังไม่ตายแต่อาการก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ตอนนี้เลือดของยายแกถึงกับท่วมตัวบนร่างกายหลายแห่งมีรอยไหม้จากระเบิด
“โฮ่...ไม่ธรรมดาเลยนี่ยายแก่ระเบิดนั่นถ้าคนปกติโดนเข้าไปร่างเละเป็นชิ้นๆเลยนะ” เสียงของชายอายุไม่มากเท่าไหร่พูดขึ้นยายหลันพยายามเงยหน้ามองก่อนจะเห็นว่ามีชายคนหนึ่งกำลังยืนอยู่บนระเบียงด้านบนของทำเนียบขาวในมือของชายคนนั้นมีตุ๊กตาหมีหลายตัวใช่แล้วชายคนนี้คือบอมเบอร์ที่เคยบุกโรงเรียนของซาร่านั่นเอง
เป็นฝีมือมันนี่เองสกิลเกี่ยวกับระเบิดงั้นเหรอนี่ถ้าไม่ได้โคจรลมปราณเอาไว้คงร่างแหลกอย่างที่มันว่ายายหลันคิดในใจก่อนจะค่อยๆพยุ่งร่างตัวเองลุกขึ้นมาทั้งๆที่เลือดท่วมตัวไปหมด
“โอ้ลุกขึ้นมาได้ด้วยงั้นเอาไปอีกสองตัวละกัน” บอมเบอร์พูดขึ้นมาก่อนจะปาตุ๊กตาหมีอีกสองตัวใส่ยายหลัน
ฟ้าว !! เสียงตุ๊กตาหมีลอยมาแต่ยายหลันเองก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองโดนโจมตีง่ายๆอีกครั้งเธอรีบชักกระบี่ออกมาก่อนจะฟันใส่ทันที
“เพลงกระบี่ดอกท้อ กระบวนท่าฟัน !!” ยายหลันฟันกระบี่ออกไปเป็นแนวขวางส่งผลให้เกิดคลื่นกระบี่พุ่งไปยังตุ๊กตาหมีสองตัวที่ถูกโยนมา
ตู้ม !! ตู้ม !! ตุ๊กตาหมีสองตัวที่ถูกบอมเบอร์โยนลงมาระเบิดขึ้นกลางอากาศทันทีแรงระเบิดของมันนั้นทำให้เกิดควันจนมองไม่เห็นอะไรไปครู่หนึ่งแต่พอเมื่อควันจางลงยายหลันก็ต้องเบิกตากว้างเพราะมีตุ๊กตาหมีอีกนับสิบตัวถูกโยนลงมา
ไม่ทันแน่จำนวนเยอะเกินไปยายหลันคิดในใจแต่แกก็ยังไม่ยอมแพ้แกวาดกระบี่ไปข้างหลังเตรียมใช้เพลงกระบี่ของแกจัดการกับตุ๊กตาหมีบนฟ้าอีกครั้งถึงแม้จะจัดการไม่ได้ทั้งหมดแต่ถ้าจัดการได้บางส่วนแกคิดว่าแรงระเบิดที่เหลือไม่น่าจะฆ่าแกได้
“เพลงกระบี่ดอกท้อ กระบวนท่า.....” ยายหลันใช้เพลงกระบี่ของแกอีกครั้งฟันไปข้างหน้าแต่ทว่าก่อนที่แกจะได้ฟันออกไปจู่ๆก็มีลำแสงจากไหนไม่รู้ยิงใส่ตุ๊กตาหมีทั้งหมด
ปิ้ว !! ตู้ม !! ตุ๊กตาหมีทั้งหมดถูกทำลายทันทีภายใต้ลำแสงนั่นยายหลันและบอมเบอร์หันไปมองทิศที่ลำแสงถูกยิงมาทันทีก่อนจะเห็นชายหันโล้นคนหนึ่งเดินออกมาจากมุมอาคาร
“ลื้อย้ายก้นมาได้แล้วรึ !!/ แกมัน !!!!” ยายหลันที่เห็นสตีฟก็ยิ้มออกทันทีส่วนบอมเบอร์ที่เห็นสตีฟก็อุทานออกมาพลางหน้าซีดเพราะเขายังจำสตีฟได้เพราะสตีฟนั้นเป็นคนจัดการเขาจนอาการสาหัสและตายในรถฉุกเฉินซึ่งดีที่โจ๊กเกอร์ใช้สกิลกับเขาเอาไว้ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้ในตอนนี้
ซึ่งตอนนั้นสตีฟแค่หลังมือใส่บอมเบอร์เบาๆเพียงหวังให้สลบแต่สตีฟคงนึกไม่ถึงว่าเพียงแค่หลังมือเบาๆของเขานั้นถึงกับทำให้บอมเบอร์อาการสาหัสและตายตอนที่กำลังพาไปรักษาที่โรงพยาบาลหลังจากพวกตำรวจมาจับ
“ยายใครทำ !!!” สตีฟตะโกนถามยายหลันที่เลือดท่วมตัวเสียงดังถึงเขานั้นนับถือยายหลันเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งเพราะตลอดที่เดินทางด้วยกันมายายหลันสอนแต่แทบทุกอย่างให้สตีฟโดยไม่หวงวิชา
ควับ !! ยายหลันมองไปที่ระเบียงทำให้สตีฟมองตามสายตายายแกไปก่อนจะเห็นว่ามีชายคนหนึ่งยืนอยู่บนนั้นในมือของชายคนนั้นถือตุ๊กตาไว้หลายตัวสตีฟหรี่ตามองมันอย่างพินิจ
“ใครวะคุ้นๆเหมือนรู้จักอีกแล้ว” สตีฟพูดขึ้นมาเบาๆเขารู้สึกเหมือนเคยเจอชายคนนี้ที่ไหนมาก่อน
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 481 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3253 Fikusa (จากตอนที่ 242)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 13:30
    ตื้บเขาตายในพริบตาจะจำได้ไง ฮ่าๆๆๆๆ
    #3,253
    0
  2. #3202 Aceriz (จากตอนที่ 242)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 02:10
    ขอบคุณครับ
    #3,202
    0
  3. #3201 SonaMiKi (จากตอนที่ 242)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 15:52
    สตีฟเอ้ยจำใครได้บ้างเนี่ย
    #3,201
    0
  4. #3200 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 242)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 15:47
    สตีฟ สู้ๆ
    #3,200
    0
  5. #3199 0897375544 (จากตอนที่ 242)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 13:00
    สตีฟ จัดการให้หมดเลย สู้ๆ
    #3,199
    0