สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 239 : ตอนที่ 236 เริ่มแผนการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,912
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 460 ครั้ง
    21 ต.ค. 62

ตอนที่ 236
โฮ่ก !!!! เสียงของมังกรคำรามดังไปทั่วห้องประมูลที่ด้านข้างปู่แยงที่ยืนดูอยู่ได้แต่อ้าปากค้างมองดูสตีฟที่กำลังออกหมัดวิชาของตระกูลซีเกียงอยู่ทุกครั้งที่สตีฟต่อยออกมาจะมีมังกรที่เกิดขึ้นจากปราณปรากฎขึ้นมา
“นะ นะ นี่มันอะไรกันแค่สามชั่วโมงคุณก็สำเร็จหมัดมังกรแล้วนี่คุณเป็นใครกันแน่” ปู่แยงพูดขึ้นมาอย่างตกตะลึง
ฟู่ว !! สตีฟค่อยๆลดมือลงก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมังกรที่เคยปรากฏออกมาจากหมัดของเขาก็ค่อยๆหายไป
“แค่ใช้ปราณคู่กับการออกหมัดก็ทำให้มีมังกรออกมาได้วิชาของจีนนี่เป็นวิชาที่ลึกลับจริงๆ” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปหาปู่แยง
“เป็นไงบ้างปู่ผมทำพลาดตรงไหนบ้างมั้ย” สตีฟถามปู่แยง
“ไม่เลยคุณไม่พลาดเลยมันสมบูรณ์แบบมากคุณทำได้ยังไงกันคุณสตีฟ” ปู่แยงตอบพลางส่ายหน้า
“แหะๆอย่างนั้นเหรอครับคงเป็นเพราะผมมีค่าความเร็วสูงมากล่ะมั้งพอตั้งใจมองเลยเห็นภาพตอนที่ปู่แสดงให้ดูก่อนเป็นภาพช้ามันเลยจำง่ายน่ะ” สตีฟนึกถึงเหตุผลที่ตนเองทำได้
“เป็นอย่างที่เจ้หลันพูดเอาไว้เลย” ปู่แยงนึกถึงสิ่งที่ยายหลันพูดกล่อมให้เขาสอนหมัดมังกรให้สตีฟ
ลื้อจะต้องแปลกใจถ้าได้สอนมันให้สตีฟปู่แยงนึกถึงคำพูดของยายหลัน
“ว่าแต่ป่านนี้ยายหลันยังไม่กลับมาอีกงั้นเหรอเนี่ย” สตีฟพูดเปรยขึ้นมาแต่ทว่าเมื่อสิ้นคำก็มีเด็กร่างเล็กพุ่งเข้ามาจากตรงทางเข้า
“คุณลุง !!!!” เป็นหนูแอนนานั่นเองที่ปรี่เข้ามาหาสตีฟ
“หนูแอนนามาแล้วงั้นเหรอ” สตีฟเดินเข้าไปหาพลางย่อตัวลงมารับหนูแอนนาที่ปรี่เข้ามา
“ค่ะหนูมาช่วยคุณลุงแล้ว” แอนนาพยักหน้า
“เฮ้อ...เอาจริงลุงไม่อยากให้หนูมาเลยนะ” สตีฟถอนหายใจ
“แต่จำเป็นต้องให้หนูไปเอาของมาให้ไม่ใช่เหรอคะ” แอนนาพูด
“ยายหลันอธิบายคร่าวๆให้ฟังแล้วสินะ” สตีฟถาม
“ค่ะยายหลันบอกแล้วว่าจำเป็นต้องใช้สกิลของหนูเพื่อลงไปเอาของมาให้พวกคุณลุง” แอนนาตอบ
“แล้วยายหลันล่ะ” สตีฟสงสัยว่ายายหลันไปไหน
“ไปหาคุณลุงอิจิยะค่ะ” แอนนาพูด
“คุณสตีฟเด็กคนนี้ ??” ปู่แยงเดินเข้ามาพลางมองแอนนา
“สกิลของเธอจำเป็นต่อแผนน่ะครับเผลอๆเธอเป็นหัวใจหลักของแผนเลยด้วย” สตีฟบอก
“ต้องให้เด็กตัวเท่านี้ออกไปสู้....” ปู่แยงเองก็รู้สึกไม่ค่อยดีนักที่ต้องให้เด็กที่น่าจะอยู่แค่ชั้นประถมออกไปสู้แบบนี้
“เอาน่าปู่อย่าพูดเรื่องเครียดๆเลยเราไปรวมตัวกับพวกยายหลันดีกว่าป่านนี้คุณอิจิยะเขาคงคิดแผนเสร็จเรียบร้อยแล้วล่ะ” สตีฟพูดพลางจูงมือหนูแอนนาเอาไว้และพาเดินออกไปจากห้องประมูล
ด้านนอก
สตีฟหนูแอนนาและปู่แยงออกมาสมทบกับยายหลันและอิจิยะพวกเขาทั้งหมดนั่งคุยกันอยู่ในห้องส่วนตัวของปู่แยง
“แผนก็เป็นอย่างที่บอกไปครับผมยายหลันและคุณสตีฟจะทำหน้าที่บุกเข้าไปตรงๆจากด้านหน้าคุณสตีฟจะต้องคนนำเพราะคุณนั้นมีถุงมือที่สร้างจากกระดูกมังกรอยู่” อิจิยะพูด
“ได้” สตีฟพยักหน้า
“อ้อจริงสิมีของฝากจากเมียลื้อด้วย” ยายหลันนึกขึ้นได้ว่าตอนกลับไปที่แอเรียห้าสิบเอ็ดซาร่าฝากบางอย่างมาให้
ควับ !! ยายหลันแกหยิบของฝากมาจากกระเป๋ามิติของแก
“ชุดสูทของซาร่านี่นา” สตีฟเห็นของที่ยายหลันเอาออกมาก็รู้ทันทีว่าคืออะไรเพราะนี่มันคือชุดสูทของซาร่าที่จีเวลสร้างให้จากกระดูกมังกรนั่นเองซึ่งซาร่านั้นได้ถุงมือกับชุดสูท ส่วนเขาได้รองเท้ากับถุงมือ
“อืม...อั้วะบอกสถานการณ์คร่าวๆไปเมียลื้อเป็นห่วงเลยเอาชุดสูทนี่ฝากมาให้ลื้อก็ใส่เอาไว้แล้วกัน” ยายหลันส่งมันให้สตีฟ
“ขอบใจนะยาย” สตีฟพยักหน้าก่อนจะรับมันมาดีที่ชุดสูทนี่ออกแบบมาให้ใส่ได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชายสตีฟเลยใส่มันได้แถมร่างของเขาก็ไม่ได้ใหญ่กว่าซาร่ามากนักจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องขนาดของชุด
“ว่าแต่ของที่คุณลุงอิจิยะจะให้หนูไปเอามันอยู่ที่ไหนเหรอคะแล้วหน้าตาเป็นยังไง” แอนนาถาม
“อืม...จากลางสังหรณ์มันน่าจะอยู่ที่ชั้นใต้ดินชั้นที่ยี่สิบใต้ทำเนียบขาวนะ” อิจิยะหลับตาลงครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมา
“ลางสังหรณ์เนี่ยนะ !!” สตีฟพูดออกมา
“ผมมีสกิลสุดยอดลางสังหรณ์น่ะคุณสตีฟแล้วมันก็แม่นมากด้วยเพราะมันไม่เคยพลาดเลย” อิจิยะบอก
“เฮ้อ...แล้วอย่างนี้หนูแอนนาจะลงไปได้เหรอผมไม่ได้อย่างนั้นอย่างนี้นะเพราะถ้าเป็นผมซ่อนอยู่ชั้นใต้ดินล่ะก็จะปิดตายทางเข้าซะเลย” สตีฟถาม
“ผมมีข้อมูลที่ซานตาน่าไม่รู้อยู่น่ะครับเพราะซานตาน่านั้นไม่ใช่คนอเมริกัน” อิจิยะพูด
เอ็งก็ไม่ใช่คนอเมริกันไม่ใช่หรือไงเพราะเอ็งน่ะเป็นคนญี่ปุ่นสตีฟได้แต่คิดในใจแต่ก็ไม่พูดออกมา
“ลื้อมีข้อมูลอะไรอย่างนั้นหรือ” ยายหลันสงสัยว่าอิจิยะมีข้อมูลอะไรอีก
“ผมมีข้อมูลเส้นทางลับที่ใช้หลบหนีของประธานาธิบดีสมัยก่อนน่ะครับ” อิจิยะพูด
“โฮ่ถ้าอย่างนั้นทางเข้ามันอยู่ไหนล่ะ” สตีฟถาม
“ตรงนี้ครับ” อิจิยะตอบพลางหยิบแผนที่ฉบับหนึ่งออกมา
“โรงงานบำบัดน้ำเสียเก่างั้นเหรอแสดงว่าหนูแอนนาต้องมุดท่อลงไป!!” สตีฟอุทาน
“ใช่แล้วครับโรงงานนี่อยู่ห่างจากทำเนียบไปสี่กิโลเมตรมันเป็นโรงงานที่ถูกทิ้งร้างมาเนิ่นนานแล้วและเนื่องจากชื่อเจ้าของเป็นของเอกชนเลยไม่มีใครนึกถึงว่าจะเป็นทางลับของรัฐบาล” อิจิยะพูดก่อนจะหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาพร้อมปากกาเขาเริ่มวาดบางอย่างลงไปในกระดาษนั่นไม่นานอิจิยะก็วางปากกาลง
“นี่คืออะไร” สตีฟถาม
“ก็ระบบที่ต้องให้หนูแอนนาไปเอาไงครับ” อิจิยะบอก
“เนี่ยนะเจ้าระบบนั่น” สตีฟอุทาน
“นี่ลื้อสร้างระบบขึ้นมาในรูปลักษณ์นี้จริง ??” ยายหลันเองที่ได้เห็นภาพก็ยังไม่อยากจะเชื่อเช่นกันส่วนปู่แยงเองก็เงียบไปเลยตั้งแต่เห็นอิจิยะเริ่มวาด
“น่ารักจังเลยค่ะ” แอนนาพูดด้วยสายตาเป็นประกาย
ซึ่งภาพที่ทุกคนเห็นก็คือภาพของตุ๊กตาหมีน่ารักตัวหนึ่ง

error loaded
พิมพ์คำอธิบายที่นี่

“ผมสร้างขึ้นมาในรูปลักษณ์นี้ก็เพื่อไม่ให้มันเป็นที่สนใจยังไงล่ะครับเป็นพวกคุณมาเห็นตุ๊กตาหมีแบบนี้จะคาดถึงมั้ยล่ะครับว่ามันมีความสำคัญมาก” อิจิยะพูด
“เอ่อ...ก็คงไม่เพราะโตแล้วคงไม่เล่นตุ๊กตาคงเห็นมันเป็นแค่ของของเล่น” สตีฟนึกตามที่อิจิยะพูดออกมาก็รู้สึกเถียงไม่ออกทันที
“ส่วนอั้วะก็คงไม่ได้สนใจใครจะไปนึกว่าระบบที่คอยควบคุมข้อมูลให้มนุษย์ทั่วโลกจะอยู่ในรูปลักษณ์แบบนี้” ยายหลันเองก็นึกไม่ถึงเช่นกัน
“แล้วเจ้าระบบนี่ถ้ามันถูกเก็บไว้ในกระเป๋ามิติล่ะครับ” ปู่แยงพูดขึ้นบ้าง
“ไม่หรอกครับมันจะไม่ถูกเก็บในกระเป๋ามิติแน่นอนเพราะถ้าถูกเก็บไว้ในนั้นล่ะก็ระบบจะถูกตัดขาดกับมนุษย์ทันทีหรือเท่ากับว่ามันจะอยู่ในสถานะถูกทำลาย” อิจิยะพูด
แบบนี้นี่เองถ้าถูกเก็บในกระเป๋ามิติแล้วเหมือนกับมันถูกทำลายไปแล้วพวกเราคงตายไปแล้วจากระบบป้องกันที่เขาใส่เอาไว้สตีฟได้ยังดังนั้นก็เข้าใจเลยว่าทำไมอิจิยะถึงมั่นใจว่ามันไม่ถูกเก็บในกระเป๋ามิติ
“ตอนนี้มันอยู่ในระบบสลีปโหมดเหมือนคอมพิวเตอร์สมัยก่อนสินะ” ยายหลันพอจะเข้าใจระบบการทำงานของมันขึ้นมาบ้าง
(Sleep Mode หรือ สลีปโหมดก็คือ เป็นระบบประหยัดพลังงานของคอมพิวเตอร์มันคล้ายๆกับการกดปุ่ม Pause ซึ่งระบบนี้เมื่อถูกใช้งานโปรแกรมและเอกสารต่างๆที่กำลังเปิดใช้งานอยู่จะถูกเก็บไว้ในความจำหลักของเครื่องและสามารถเริ่มการทำงานต่อได้ในไม่กี่วินาที กล่าวก็คือมันคือโหมด Standby นั่นเอง)
“ประมาณนั้นครับ” อิจิยะพยักหน้า
“เอาล่ะสุดท้ายแผนของเราก็คือไปส่งหนูแอนนาก่อนที่โรงงานบำบัดน้ำเสียจากนั้นเราก็บุกไปทางด้านหน้าเพื่อดึงความสนใจให้ได้มากที่สุดเพื่อให้หนูแอนนาเคลื่อนไหวได้สะดวกและนี่คือแผนที่ผังใต้ดินของทำเนียบขาวที่ผมวาดเอาไว้หนูแอนนาเอานี่ไปดูนะ” อิจิยะส่งแผนที่ให้หนูแอนนา
“โหแผนที่ยังกับรังมดหนูแอนนาจะหลงมั้ยเนี่ย” สตีฟที่แอบมองแผนที่อดพูดขึ้นมาไม่ได้
“หนูไม่หลงหรอกค่ะแผนที่นี่ดูไม่ยากด้วยแค่เดินไปตามทางที่แผนที่นี่วาดไว้ก็พอ” แอนนาพูด
“เอาล่ะครับถ้าอย่างนั้นปฏิบัติการจะเริ่มในอีกสองชั่วโมงทุกคนเห็นว่ายังไงบ้างครับ” อิจิยะพูด
“อืมพร้อมเสมอ/อั้วะไม่มีความเห็น/หนูพร้อมค่ะ” ทุกคนตอบจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปเตรียมตัว
สองชั่วโมงต่อมา
“พวกเราไปก่อนนะครับปู่แยงรอฟังข่าวดีได้เลย” สตีฟพูดลาปู่แยงที่เดินออกมาส่งเขาพร้อมกับเหมยลี่
“อืมพวกเราจะรอครับคุณสตีฟ” ปู่แยงพยักหน้า
“สตีฟนายรอดมาให้ได้ล่ะอย่าลืมล่ะว่าสัญญาอะไรไว้” เหมยลี่พูด
“ไม่ต้องห่วงน่าเหมยลี่รออยู่นี่ดูแลปู่ให้ดีล่ะ” สตีฟยิ้มออกมา
“อ๊ะจริงสิเจ้หลันผมมีของให้เจ้ด้วย” ปู่แยงนึกขึ้นได้ก่อนจะล้วงไปในกระเป๋ามิติหยิบบางอย่างออกมา
“หือนี่มันกระบี่งั้นเหรอ !!” ยายหลันอุทานเพราะสิ่งที่ปู่แยงหยิบออกมานั้นเป็นกล่องไม้ยาวๆกล่องหนึ่งจากประสบการณ์ยายหลันคิดว่านี่มันน่าจะคือกระบี่
“ใช่แล้วล่ะครับเจ้หลันผมเห็นเจ้ไม่พกกระบี่น่าจะมีเหตุผลบางอย่างกระบี่นี่ถูกสร้างขึ้นจากกระดูกของจรเข้เพลิงเลเวลสองร้อยสามสิบแปด” ปู่แยงพูด
“หือกระดูกนั่นมันถ้าจำไม่ผิด....” สตีฟที่ได้ยินก็อุทานเบาๆเพราะถ้าเขาจำไม่ผิดเคยขาดกระดูกนี่ให้ปู่แยงไป (ตอนที่ 121)
“ใช่แล้วล่ะครับมันสร้างขึ้นมาจากวัตถุดิบของคุณ” ปู่แยงหันมาทางสตีฟก่อนจะพยักหน้า
“หงะเอามาสร้างกระบี่ซะงั้นนึกว่าจะเอาไปสร้างพวกชุดเกราะหรืออะไรเสียอีก” สตีฟแปลกใจเพราะมันแข็งกว่าเพชรนึกว่าปู่แกจะเอาไปทำชุดเกราะ
“ฮ่ะๆคงเป็นโชคชะตาละมั้งครับคุณสตีฟ” ปู่แยงหัวเราะเบาๆ
“ขอบใจมากเจ้าแยงอั้วะกำลังขาดอาวุธพอดีเลยใช้มีดของอาสตีฟมันก็ไม่เหมาะมือเท่าไหร่” ยายหลันพยักหน้าก่อนจะรับมาเหน็บไว้ที่ข้างเอว
“น่าเสียดายที่เวลามีไม่มากพอไม่อย่างนั้นผมคงหาแขนเทียบให้เจ้หลันได้สักข้าง” ปู่แยงมองไปยังแขนอีกข้างของยายหลันที่ขาดเสมอไหล่
“ไม่เป็นไรอั้วะชินแล้วพิการแค่นี้ฝีมือตกลงไม่มากเท่าไหร่หรอก” ยายหลันพูดจากนั้นทั้งสี่คนก็มุ่งหน้าไปที่โรงงานบำบัดน้ำเสียร้างที่อยู่ไม่ห่างทำเนียบขาวทันทีเพื่อส่งหนูแอนนาลักลอบเข้าไปในชั้นใต้ดินของทำเนียบขาว
อีกด้านหนึ่ง
ภายในชั้นใต้ดินชั้นที่ลึกที่สุดใต้ทำเนียบขาวซานตาน่ากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่งมองไปยังตุ๊กตาหมีตัวหนึ่งที่ถูกตั้งเอาไว้ในตู้กระจกนิภัย
“มันน่าเผาทิ้งเนอะว่ามั้ยเผาทิ้งแล้วมนุษย์ชาติจะได้สูญสิ้นแบบนั้นก็น่าสนุกดีไปอีกแล้ว” ซานตาน่าพูดพลางมองไปยังข้างๆซึ่งมีชายในชุดนักโทษคนหนึ่งยืนอยู่แต่ชายในชุดนักโทษคนนั้นกลับไม่ตอบอะไรซานตาน่า
“อ้อ...ลืมไปว่านายโดนล้างสมองไปแล้วนี่นาตอบสนองไม่ได้ไม่ต่างจากตุ๊กตานายรับแต่คำสั่งเท่านั้น” ซานตาน่าพูด
“จะว่าไปห้องประธานาธิบดีชั้นใต้ดินนี่มันโอ่อ่ากว้างขวางดีเสียจริงถ้าจำไม่ผิดบรรพบุรุษของนายเป็นคนปรับปรุงมันนี่นาสมัยที่บรรพบุรุษนายขึ้นเป็นประธานาธิบดีคนที่สี่สิบห้าของอเมริกาน่ะ” ซานตาน่าพูดทั้งที่รู้ว่าจะไม่ได้คำตอบจากชายในชุดนักโทษเพราะเขาโดนล้างสมองไปแล้ว
“ฉันจะขึ้นไปข้างบนหน่อยนายเฝ้าห้องนี้ให้ดีใครเข้ามาฆ่าได้เลยเข้าใจมั้ยไฟเยอร์แมน” ซานตาน่าสั่งชายในชุดนักโทษข้างๆ
“ครับท่านซานตาน่า” ชายในชุดนักโทษคนนั้นตอบจากนั้นซานตาน่าก็เดินออกจากห้องไปทันทีปล่อยให้ชายในชุดนักโทษคนนั้นยืนเฝ้าห้องแห่งนี้อยู่คนเดียว
(ไรท์ : ประธานาธิบดีคนที่ 45 ของอเมริกาก็คือดอนัลด์ จอห์น ทรัมป์หรือก็คือ ดอนัลด์ ทรัมป์นั่นเอง)
จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 460 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3181 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 239)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:46
    รออ่านนะคะ
    #3,181
    0
  2. #3180 ฮิซาโอะ (จากตอนที่ 239)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 21:24
    ระวัง!! it มันอยู่ในท่อ ต้องไปเจอกับ เทดดี้ไวท์ น่ากลัวเนอะ
    #3,180
    0
  3. #3178 Iruna (จากตอนที่ 239)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 06:14

    มมีมุดท่อ จะเจอโจทก์เก่ามั้ย.........ตับแก

    #3,178
    0
  4. #3177 Aceriz (จากตอนที่ 239)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 02:00
    ขอบคุณครับ
    #3,177
    0
  5. #3175 Fikusa (จากตอนที่ 239)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 17:58
    ให้โลลิไปลุยท่อน้ำ! เศร้า
    #3,175
    0
  6. #3174 เทพจิ้งจอกเก้าหาง (จากตอนที่ 239)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 14:59
    หนูแอนนาไม่นะTT
    #3,174
    0