สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 237 : ตอนที่ 234 วิหคอมตะ !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,076
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 417 ครั้ง
    17 ต.ค. 62

ตอนที่ 234


“อ้า...โล่งสบายดีจริงๆ” สตีฟเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าชื่นมื่นและหระหว่างที่เขากำลังจะเดินกลับไปนั่นเองเขาก็ชะงักไปเพราะได้ยินเสียงบางอย่างเพราะที่นี่นั้นค่อนข้างเงียบนั่นเองทำให้เสียงร้องไห้เบาๆดังมาจนถึงหน้าห้องน้ำ


ซิก !! ซิก !! ซิก !! ซิก !! สตีฟได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วก่อนจะเดินตามเสียงไป


ใครกันนะมาร้องไห้อยู่แถวนี้ สตีฟคิดในใจพลางเดินไปเรื่อยๆ


และเมื่อสตีฟตามเสียงมาในที่สุดเขาก็เจอต้นเสียงนั่นมันดังมาจากทางประดูทางออกด้านหลังโรงประมูล


คนที่มาแอบร้องไห้คือเหมยลี่เองงั้นเหรอเนี่ย สตีฟแอบชะโงกไปดูก่อนจะเห็นว่าเป็นเหมยลี่หลานของปู่แยงนั่นเองที่มาแอบร้องไห้อยู่ตรงนี้


ควับ !! เหมยลี่ที่กำลังร้องไห้อยู่รู้สึกเหมือนกำลังมีใครมองเธออยู่จึงหันมาก่อนจะเห็นหน้าของสตีฟที่โผล่ออกมาจากประตูครึ่งนึง


“สะ สะ สตีฟนายมาอยู่นี่ได้ไงนี่มันไม่ใช่นะฉันไม่ได้ร้องไห้ก็แค่มานั่งพักสูดอากาศเท่านั้น” เหมยลี่พูดเลิกลั่กเธอพยายามปาดน้ำตาบนหน้าออกจนหมดแต่ดวงตาของเธอก็ยังแดงกร่ำจากการร้องไห้อยู่ดี


“เออๆไม่ได้ร้องก็ไม่ได้ร้องว่าแต่เป็นอะไรเป็นห่วงปู่เธอเหรอ” สตีฟที่เห็นว่าเหมยลี่รู้ตัวแล้วจึงเดินออกมานั่งข้างๆเธอ


“อืม...ตอนนี้ปู่ไม่มีลมปราณแล้วฉันกลัวว่าปู่จะอยู่กับฉันได้อีกไม่นานเพราะตอนนี้ปู่ไม่มีลมปราณแล้วก็เป็นเพียงแค่คนแก่ธรรมดาคนนึงถึงค่าสถานะของปู่จะมากเพราะเลเวลสูงก็เถอะแต่ปู่ก็อายุไม่ใช่น้อยแล้ว” เหมยลี่พูด


“นั่นสินะถ้ามียาหรือวิธีรักษาจุดตันเถียนอะไรนั่นก็ดีสิ” สตีฟพยักหน้าถึงเขาจะไม่ได้รู้เรื่องเกี่ยวกับลมปราณลึกซึ้งแต่ตอนนี้เขาก็เป็นผู้ใช้ลมปราณคนหนึ่งแล้วเช่นกันดังนั้นตอนนี้เขาจึงรู้ว่าลมปราณมันช่วยยกสมรรถภาพร่างกายขนาดไหน


“รักษางั้นเหรออ๊ะจริงสิสตีฟไม่แน่ว่าเจ้านี่ถ้าเป็นตามตำนานอาจจะช่วยปู่ได้ก็ได้ !!” เหมยลี่ที่ได้ยินดังนั้นก็อุทานออกมา


“หือมันรักษากันได้ด้วยเรอะ !!” สตีฟตกใจที่ได้ยินว่ามันรักษากันได้


“เอ...ฉันจำได้ว่ามันน่าจะอยู่ในนี้นะ” เหมยลี่พูดพลางล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ามิติของเธอก่อนจะหยิบบางอย่างออกมามันคือขนนกสีเทาๆเส้นหนึ่ง


“ขนตัวอะไรน่ะไก่เหรอ” สตีฟถามเพราะเขาในตอนนี้ไม่สามารถใช้ระบบตรวจสอบได้จึงไม่รู้ว่านี่คือขนของตัวอะไร


“ไก่บ้านนายสิสตีฟนี่น่ะขนนกฟีนิกซ์ต่างหากเล่า !!” เหมยลี่ที่ได้ยินสตีฟพูดว่าขนไก่ก็แทบจะเข้าไปบีบคอเขา


“ไอ้เจ้าเนี่ยนะขนฟีนิกซ์ !!” สตีฟอุทานเพราะมันดูยังไงๆก็ขนนกธรรมดานี่เอง


“ใช่โรงประมูลของเราได้มันมาเมื่อหกปีก่อนนี่ถ้านายไม่พูดถึงวิธีรักษาฉันก็ลืมไปเลยนะเนี่ยว่าเคยมีมันน่ะ” เหมยลี่พูดเอาจริงๆแล้วช่วงนี้เธอเครียดเรื่องสถานการณ์ในตอนนี้ด้วยล่ะนะเลยลืมนึกถึง


“แล้วเจ้าขนนี่มันช่วยปู่แยงได้ยังไง” สตีฟสงสัย


“ฉันเองก็ไม่รู้แต่นกฟีนิกซ์น่ะตามตำนานของจีนมันเป็นวิหคอมตะตอนนี้สกิลของฉันก็สูงมากแล้วมันสามารถดูรายละเอียดอื่นๆได้ด้วยหวังว่ามันจะมีข้อมูลช่วยปู่ได้นะ” เหมยลี่พูดก่อนจะใช้สกิลของเธอตรวจสอบขนนกฟีนิกซ์และอ่านมันให้สตีฟฟัง


หน้าต่าง
ขนนกฟีนิกซ์ Level : 452
น้ำหนัก 0.25 กรัม
ความแข็งระดับ 4
ข้อมูล
เลือด = สามารถใช้รักษาอาการบาดเจ็บและโรคภัยให้หายเป็นปลิดทิ้งได้
เนื้อ = สามารถนำไปเป็นอาหารที่ใช้สำหรับยืดอายุผู้ที่ทานเข้าไปได้
ขน = กันความร้อนได้มากกว่า 5000 องศา


“เลือดของมันรักษาอาการบาดเจ็บกับรักษาโรคได้งั้นเหรอเนี่ยไม่สิก่อนอื่นเธอมีแค่ขนไม่ใช่เรอะทำไมสกิลของเธอมันรู้ยันข้อมูลส่วนอื่นๆเลยฟระ !!” สตีฟอุทาน


“อ่ะฮ้าเป็นไงล่ะพอสกิลของฉันเต็มแล้วเลยสามารถใช้ตรวจสอบข้อมูลพวกนี้ได้น่ะฉันเก่งใช่มั้ยล่ะ” เหมยลี่ยืดอกเล็กๆของเธอขึ้นอย่างภูมิใจ


“ว่าแต่ขนนี่เลเวลสูงมากเลยนะสี่ร้อยห้าสิบสองแถมได้มาเมื่อหกปีก่อนใครมันไปจัดการเจ้านกฟีนิกซ์ตัวนี้ลงได้ฟระเนี่ย” สตีฟสงสัยตรงจุดนั้น


“ไม่ได้จัดการได้หรอกสตีฟฮีโร่คนที่เอามาขายน่ะเขาบอกเอาไว้ว่าเก็บมันได้น่ะ” เหมยลี่บอก


“อ้อที่แท้ก็เก็บได้แต่เลเวลสูงขนาดนี้ผ่านมาหกปีแล้วเลเวลมันขนาดไหนแล้วเนี่ยและที่สำคัญมันอยู่ที่ไหนดีกว่าเจ้านกฟีนิกซ์เนี่ย” สตีฟถาม


“ฉันเองก็ไม่รู้หรอกนะแต่ถ้าจำไม่ผิดฮีโร่คนที่เอามาขายบอกว่าไปเจอมันแถวๆภูเขาไฟเมานาโลอา(Mauna Loa)” เหมยลี่พยายามนึกก่อนจะตอบคำถามของเขา


“ห๋านั่นมันอยู่ที่เกาะฮาวายไม่ใช่เรอะ !!” สตีฟอุทาน


“ใช่ๆรู้สึกว่าฮีโร่คนนั้นจะเป็นฮีโร่ที่มีสกิลทำให้ตัวเองบินได้ล่ะมั้งเขาบินไปตามหาครอบครัวของเขาที่เกาะฮาวายเพราะก่อนที่โลกจะเข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธ์ครอบครัวเขาเที่ยวพักร้อนอยู่ที่นั่นแต่พอไปถึงที่นั่นก็เหลือแต่ซากแล้ว” เหมยลี่เล่าถึงประวัติฮีโร่คนนั้น


“อืม...อย่างงี้นี่เองฮีโร่คนนั้นโชคดีมากเลยนะเนี่ยที่บินไปถึงฮาวายได้โดยไม่เจอตัวอะไรฆ่าเขาตายเสียก่อน” สตีฟพยักหน้า


“ก็นะแต่พอหลังจากกลับมาขายขนนกนี่ให้ทางโรงประมูลเราอีกสองปีต่อมาเขาก็ตายที่แคนนาดาน่ะ” เหมยลี่พูด


“งั้นเหรอน่าเสียดาย” สตีฟพูด


“นี่สตีฟถ้ายังไงนายช่ว..../จะให้ฉันช่วยไปตามหาเจ้าฟีนิกซ์นั่นสินะ” สตีฟพูดขึ้นก่อนที่เหมยลี่จะพูดจบ


“อืม...ฉันรู้ดีว่ามันอันตรายเพราะขนาดเมื่อหกปีก่อนฟีนิกซ์ตัวนี้ยังเลเวลสูงถึงขนาดนี้ไม่รู้ผ่านมาหกปีเลเวลของมันจะไปถึงขนาดไหนแล้วแต่ว่าคนที่ฉันรู้จักและมีโอกาสหามันเจอที่แล้วรอดกลับมาคงมีแค่นาย” เหมยลี่พูด


ฮาวายอย่างนั้นเหรอตอนนี้เดินทางไปที่นั่นคงไม่ลำบากเท่าไหร่เพราะพวกเราเป็นพันธ์มิตรกับพวกเงือกในมหาสมุทรแปซิฟิกซ์ใช้เรือแล่นผ่านน่านน้ำแถบนั้นได้สบายแต่บนเกาะฮาวายนี่สิขนาดเมื่อหกปีก่อนเจ้าขนฟีนิกซ์นี่ยังเลเวลสี่ร้อยกว่าป่านนี้เลเวลมันไม่ทะลุพันไปแล้วเหรอฟระ สตีฟคิดในใจ


“ไม่ไหวสินะขอโทษทีนะสตีฟที่ขออะไรยากๆแบบนั้น” เหมยลี่ที่เห็นสตีฟเงียบไปจึงคิดว่าสตีฟคงจะปฏิเสธ


“ใครบอกกันว่าไม่ไหวเธออย่าคิดเองเออเองสิเอาเป็นว่าเดี๋ยวขอจัดการเรื่องที่นี่ให้จบก่อนแล้วจะรีบเก็บเลเวลให้เยอะกว่านี้แล้วไปฮาวายหาเจ้าฟีนิกซ์นั่นให้เอง” สตีฟพูด


หมับ !! เหมยลี่ที่ได้ยินดังนั้นก็ถลาเข้ามากอดสตีฟทันที


“ขอบใจนะสตีฟขอบใจนายมากถ้าปู่ฉันตายไปฉันคงเศร้ามากแน่ๆเพราะฉันไม่เหลือใครแล้วปู่คือคนในครอบครัวคนสุดท้ายของฉัน” เหมยลี่พูดอย่างดีใจ


“เอ่อ...ถ้ายังไงปล่อยก่อนดีมั้ยเหมยลี่ฉันเป็นพ่อลูกหนึ่งที่รักภรรยามากนะเฟ้ยมากอดแบบนี้มันไม่งามนะ” สตีฟพูดอย่างเขินๆเพราะถึงเขาจะไม่ได้มองเหมยลี่ในแง่อื่นนอกจากคนรู้จักแต่เหมยลี่ก็สวยมากในแบบฉบับคนเอเชียแถมเหมยลี่อายุพึ่งจะยี่สิบกว่าๆเองเท่านั้นการที่มีคนสวยขนาดนี้นอกจากซาร่ามากอดเขาทำเอาเขาเขินขึ้นมาไม่ได้


“อ๊ะโทษที่พอดีฉันดีใจเกินไปหน่อย” เหมยลี่ที่พึ่งจะรู้ตัวว่าทำอะไรลงไปรีบปล่อยสตีฟทันที


“อืมไม่เป็นไรยังไงฉันก็รับปากแล้วจะไปตามหานกฟินิกซ์ที่ฮาวายนั่นให้เอาล่ะเรากลับเข้าไปข้างในกันเถอะเหมยลี่” สตีฟพูดพลางชวนเหมยลี่กลับเข้าไปในโรงประมูล


“อือไปสิ” เหมยลี่พยักหน้าก่อนจะลุกขึ้นเตรียมกลับเข้าไปด้านในแต่ตอนนั้นเองจู่ๆก็มีเสียงโครมครามดังขึ้นจากข้างในโรงประมูล


โคร่ม !! สตีฟและเหมยลี่ได้ยินเสียงนั้นอย่างชัดเจนทั้งคู่หันหน้ามามองกันก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปในโรงประมูลทันที


เมื่อเข้ามาด้านในที่ซึ่งถูกเปลี่ยนกลายเป็นบาร์ไปแล้วสตีฟก็เห็นชายหลายคนกำลังทำลายข้าวของในโรงประมูลอยู่หนึ่งในนั้นมีชายคนหนึ่งยืนกอดอกอยู่ใบหน้าของชายคนนั้นมองยังไงๆก็ไม่ใช่คนดีชัดๆ


โคร่ม !! ตู้ม !! เพล้ง !! ทั้งโต๊ะทั้งเคาน์เตอร์ถูกชายพวกนั้นทุบทำลายส่วนพนักงานสาวๆหลายคนสตีฟเห็นนอนจมกองเลือดอยู่ที่พื้น


“ไอ้พวกเวรนั่น !!” สตีฟมองไปยังกลุ่มชายพวกนี้ก่อนจะเห็นพวกที่ถูกเหมยลี่ไล่ออกไปก่อนหน้านี้ (ตอนที่ 232)


“ลูกพี่ยัยนั่นแหละ !!” หนึ่งในกลุ่มชายที่ถูกเหมยลี่ไล่ออกไปชี้ให้ลูกพี่มันดูเมื่อเห็นเหมยลี่


“โฮ่ยัยนี่น่ะเหรอสวยดีนี่หว่าเอาล่ะเธอจงมาเป็นผู้หญิงของฉันซะแล้วจะยกโทษให้” ชายคนนั้นมองมาตามที่ลูกน้องมันบอกก่อนจะเห็นเหมยลี่ที่หน้าตาสวยมากจึงคิดจะเอาเป็นเมีย


“ละ ละ เลเวลสองสี่สิบแปด !!” เหมยลี่อุทานเมื่อเห็นเลเวลของชายคนนี้มันมากกว่าปู่ของเธอเสียอีกเธอเริ่มกลัวทันทีเพราะเธอเลเวลแค่สองร้อยเท่านั้นเธอไม่มีทางสู้ชายคนนี้ได้แน่


“ไม่ต้องกลัวไปเหมยลี่เจ้าพวกนี้เลเวลแค่นี้ให้ฉันดีดทีเดียวก็ตายแล้วมั้ง” สตีฟเห็นว่าเหมยลี่กลัวก็รีบพูดปลอบเธอให้สงบลงตอนนั้นเองเหมยลี่ก็พึ่งนึกขึ้นได้ว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวข้างๆนั้นยังมีสตีฟที่เลเวลสูงถึงสี่ร้อยสิบสี่อยู่ด้วย


“ทำไมถึงมีเสียงดังไปถึงข้างในได้ล่ะนี่มันเกิดอะไรขึ้นเหรออาสตีฟ” ยายหลันเดินออกมาสมทบ


“อ้าวยายคุยเสร็จแล้วเหรอ” สตีฟหันไปมองก่อนจะเห็นยายหลันเดินออกมาพร้อมกับอิจิยะ


“อือเรียบร้อยแล้วว่าแต่ลื้อต้องการให้อั้วะช่วยมั้ย” ยายหลันถาม


“ไม่ต้องหรอกยายแต่ผมฝากพาคนเจ็บออกไปหน่อยแล้วกัน” สตีฟพูด


“ได้อั้วะจัดการเอง” ยายหลันพยักหน้าก่อนจะใช้ความเร็วของแกพาคนเจ็บออกมาทันที


ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ร่างของยายหลันหายไปอย่างรวดเร็วเพียงแค่เสี้ยวพริบตาพนักงานที่บาดเจ็บก็ถูกพาออกมาจนหมดท่ามกลางสายตาของพวกวายร้ายที่มองไม่ทันว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะรู้ตัวอีกทีคนบาดเจ็บที่นอนอยู่ที่พื้นก็ถูกช่วยออกมาหมดแล้ว


กร๊อบ !! กร๊อบ !! สตีฟเดินเข้าไปหาพวกวายร้ายก่อนจะบิดขี้เกียจจนเสียงกระดูกลั่นไปทั่วตัว


“เอาล่ะไอ้พวกวายร้ายตัวประกอบได้เวลาทำความสะอาดอเมริกาแล้วเฟ้ย !!” สตีฟพูดออกมาก่อนจะฉีกยิ้มเหี้ยมให้พวกมันทันที


จบ...



error loaded
พิมพ์คำอธิบายที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 417 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3168 Fikusa (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 17:06
    ตัวประกอบจงหายไป
    #3,168
    0
  2. #3167 Aceriz (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 16:03
    ขอบคุณครับ
    #3,167
    0
  3. #3166 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 15:19
    รออ่านนะคะ
    #3,166
    0
  4. #3165 Dark kink (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 11:35
    ตาลุงหัวโล้นหมัดเดียวจอดมาแล้วเฟ้ย
    #3,165
    0
  5. #3164 PalmPump (จากตอนที่ 237)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 11:18
    ฉะแหลกกก
    #3,164
    0