สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 226 : ตอนที่ 225 ตั้งชื่อให้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 540 ครั้ง
    24 ก.ย. 62

ตอนที่ 225


“ท่านเทพกลับมาแล้ว !!”


“ท่านเทพมา !!”


“ท่านเทพ”


เมื่อสตีฟและยายหลันเข้ามาภายในพีระมิดน้ำแข็งพวกเขาก็ได้ยินเสียงของดังๆคุยกันเจี้ยวจ้าวไปหมดแต่ทว่าพอพวกเขาหันกลับมาเห็นเจ้ากริฟฟอนนี่พวกเขาทั้งหมดก็พากันพูดว่าท่านเทพกลับมาแล้วก่อนจะกรูกันเข้ามาส่วนสตีฟและยายหลันที่เป็นส่วนเกินอยู่นั้นถึงกับต้องขมวดคิ้วเพราะว่าพวกเด็กๆที่เขาเห็นนั้นมีจำนวนเยอะมาก


“สาม...สี่...ไม่สิน่าจะห้าพันคนได้” สตีฟพูดเขาลองนับจำนวนเด็กที่อยู่ในนี้ดูคร่าวๆ


“อั้วะเองก็ไม่นึกว่าจะเยอะขนาดนี้ถึงว่าทำไมสัตว์กลายพันธ์ในอลาสก้าถึงหมดลงอย่างรวดเร็วเพราะมีการบริโภคมากขนาดนี้นี่เอง” ยายหลันพยักหน้าเบาๆ


“นั่นสิห้าพันคนนี่ถึงจะเป็นเด็กแต่การบริโภคคำไม่ต่ำกว่าวันละสองพันกิโล” สตีฟพยักหน้า


“แถมที่นี่คงไม่มีทางที่จะปลูกพืชขึ้นจะจับปลามาเป็นอาหารคงไม่มีตัวอะไรที่สามารถอาศัยอยู่ใต้น้ำแข็งที่หนาหลายสิบเมตรนี่ได้” ยายหลันเองก็ออกความเห็น


เจ้ากริฟฟอนนี่เองก็ลำบากน่าดูต้องออกไปล่าสัตว์กลายพันธ์มาเพื่อเป็นอาหารเลี้ยงเด็กกว่าห้าพันคนทุกวันแถมตัวมันก็ไม่มีกระเป๋ามิติสัตว์กลายพันธ์บางตัวหนักเป็นตันขนาดของมันก็สูงใหญ่หลายสิบเมตรหลังจากล่าเสร็จมันคงขนกลับมาได้ไม่กี่ตัวพอกินแค่ไม่กี่วัน สตีฟคิดในใจพลางมองไปที่เจ้ากริฟฟอนที่โดนพวกเด็กลุมล้อมอยู่


“อ๊ะท่านเทพนั่นใครเหรอคะ” ดูเหมือนพวกเด็กๆจะสังเกตเห็นสตีฟและยายหลันแล้ว


“นั่นแขกของข้าพวกเจ้าไปรอที่ห้องร้อนเถอะอีกเดี๋ยวข้าจะทำอาหารให้” เจ้ากริฟฟอนพูด


“เย้ !!!!” พวกเด็กๆต่างส่งเสียงดีใจออกมาเมื่อได้ยินว่ากำลังจะได้กินแล้ว


“ห้องร้อนงั้นเหรอ” ยายหลันพูดขึ้นมาอย่างสงสัยว่าห้องร้อนคืออะไร


“ใช่ห้องนั้นไม่หนาวข้าจึงเรียกมันว่าห้องร้อน” กริฟฟอนบอก


“ตามข้ามาทางนี้” กริฟฟอนหันมาพูดกับสตีฟและยายหลันมันเดินนำพาทั้งคู่ไปยังห้องขนาดใหญ่ห้องหนึ่งซึ่งอยู่ภายในพีระมิดน้ำแข็งแห่งนี้


“ห้องนี้มันห้องครัวงั้นเหรอ !!” สตีฟอุทานออกมาเมื่อมาถึงห้องแห่งนี้เขามองไปยังอุปกรณ์ครัวทันสมัยมากมายที่ไม่รู้เจ้ากริฟฟอนนี่ไปเอามาจากไหน


สงสัยไปเก็บมาระหว่างทางเหมือนกับเก็บพวกเด็กๆมาล่ะมั้งฉลาดจนพูดได้ สร้างพีระมิดน้ำแข็งได้ขนาดนี้แค่เครื่องครัวคงเรียนรู้การใช้มันได้ไม่ยากมันสอนให้เด็กๆใช้เครื่องครัวพวกนี้ทำอาหารเองงั้นเหรอแถมนั่นยังมีเตาไฟฟ้าด้วย สตีฟคิดในห้องนี้นั้นมีเครื่องครัวอยู่เป็นจำนวนมากหม้อและกระทะจากที่สตีฟเห็นน่าจะมีเป็นร้อยใบ


“ใช่นี่คือห้องครัวของรังข้ารบกวนท่านเอาอาหารออกมาให้ตามที่ตกลงกันด้วย” เจ้ากริฟฟอนพูด


“ได้” สตีฟพยักหน้าก่อนจะมองขนาดของห้องและหยิบหมาป่าที่เหลือแต่เนื้อออกมาเป็นจำนวนมาก


ตึง !!! เสียงเนื้อหมาป่าจำนวนมากถูกวางเอาไว้ในห้องจนมันกินพื้นที่ไปกว่าครึ่งหนึ่งของห้อง


“ขอบคุณท่านมากอาหารขนาดนี้คงพอกินไปอีกพักใหญ่” เจ้ากริฟฟอนพูด


“อืม” สตีฟพยักหน้าเบาๆการที่เขาเอาเนื้อสัตว์กลายพันธ์ออกมาวางแบบนี้นั้นเขาไม่กลัวว่ามันจะเสียหรืออะไรเลยสักนิดเพราะอุณหภูมิที่อลาสก้านั้นติดลบมากกว่ายี่สิบองศาตลอดทั้งปีทำให้ที่นี่นั้นไม่ต่างจากห้องแช่แข็งเลยดังนั้นเนื้อสดพวกนี้ต่อให้ทิ้งไว้อีกเป็นปีหรือหลายปีก็ไม่เน่าไม่เสียแน่นอน


ว่าแต่เจ้ากริฟฟอนมันจะเอาเนื้อพวกนี้ไปทำอาหารอะไรฟระแล้วไม่เห็นมีเด็กๆเข้ามาช่วยทำอาหารเลย สตีฟได้แต่สงสัยอยู่ในใจแต่ก่อนที่เขาจะสงสัยอะไรไปมากกว่านั้นจู่ๆก็เกิดลมหมุนล้อมรอบตัวของเจ้ากริฟฟอนนั่นลมหมุนรุนแรงมากจนสตีฟและยายหลันต้องยกมือขึ้นมาป้องตาเอาไว้และเมื่อลมหมุนนั่นสงบลงสตีฟและยายหลันก็ค่อยๆเอามือลงก่อนจะอ้าปากค้าง


“นี่มันบ้าอะไรเนี่ย !!/เอ็งเป็นตัวเมียเรอะ !!” ยายหลันและสตีฟร้องตะโกนออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อเพราะที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นคือร่างของกริฟฟอนขนาดราวๆสองเมตรที่ยืนด้วยสองขาช่วงล่างนั้นมีขาเหมือนกับนกส่วนช่วงบนนั้นมีร่างกายคล้ายมนุษย์มีแขนและมีขนคล้ายขนของนกอินทรีขึ้นอยู่ตามแขนใบหน้าของกริฟฟอนนั้นสวยมากอย่างกับภาพวาดสตีฟถึงกับเผลอเหม่อมองไปครู่หนึ่ง


“พวกเจ้าเป็นอะไรกันหรือ !!” เสียงหวานใส่ดังออกมาจากร่างตรงหน้า



error loaded



“กะ กะ แกไม่สิเธอคือกริฟฟอน !!” สตีฟชี้หน้าพลางพูดออกมาอย่างตะกุกตะกัก


“ใช่เป็นข้าเองขอโทษที่ต้องให้เห็นข้าในร่างแบบนี้เพราะถ้าข้าไม่ใช้ร่างนี้ข้าจะทำอาหารไม่ถนัด” กริฟฟอนพูด


“อั้วะนึกไม่ถึงเลยว่าจะมีสัตว์กลายพันธ์ที่สามารถแปลงร่างแบบนี้ได้” ยายหลันเองที่พึ่งหายตะลึงพูดออกมาเธอเกิดมาจนอายุร้อยกว่าปีพึ่งจะเคยเจออะไรแบบนี้


“นั่นดิยาย” สตีฟเองก็ไม่เคยเห็นถึงจะเคยเห็นเจ้าโกทแมนที่มีสภาพใกล้เคียงมนุษย์มากที่สุดมาก่อนก็เถอะแต่นี่มันต่างกันเพราะนี่น่ะแปลงร่างเลยนะ


สตีฟมองดูกริฟฟอนตัวนี้ถือน่องหมาป่าหลายน่องไปโยนใส่หม้อหลังจากโยนเนื้อลงไปในหม้อแล้วเธอก็ใช้พลังลมของเธอเจาะพื้นน้ำแข็งจนเป็นรูขนาดราวๆห้านิ้วทำให้มีน้ำพุ่งขึ้นมาเธอรีบยกหม้อไปรองน้ำนั่นเอาไว้แต่ก็รองได้ไม่กี่วินาทีน้ำที่พุ่งขึ้นมาก็เริ่มจับตัวเป็นน้ำแข็งเธอจึงต้องใช้พลังลมเจาะเอาน้ำขึ้นมาอยู่หลายครั้งกว่าน้ำจะเต็มหม้อแถมน้ำที่ถูกเติมไปในหม้อนั้นก็เริ่มจับตัวแข็งแล้วด้วยการทำอาหารที่นี่นั้นคงลำบากน่าดูเลยล่ะนะ


“จะต้มมันงั้นเหรอเนี่ย” สตีฟพูดก่อนจะเดินเข้าไปดูการทำอาหารของมันใกล้ๆ


“ให้ช่วยมั้ย...เห็นงี้ฉันก็ทำอาหารเก่งนะ” สตีฟเดินเข้าไปถามการสรรพนามการพูดคุยระหว่างเขากับกริฟฟอนตัวนี้เริ่มเปลี่ยนไปหลังจากที่เขารู้ว่ามันเป็นตัวเมียแถมยังมีร่างแบบครึ่งมนุษย์นี่อีก


“ไม่เป็นไรท่านยืนอยู่เฉยๆเถอะข้าชอบทำอาหาร” เธอพูดออกมา


“งั้นเหรอว่าแต่เธอมีชื่อมั้ย” สตีฟลองถามดู


“ไม่ข้าไม่มี” เธอส่ายหน้าก่อนจะยกหม้อนั่นขึ้นไปตั้งบนเตาและเริ่มเปิดเตาไฟฟ้าขนาดใหญ่นั่นเพื่อต้มเนื้อในหม้อ


ชี่ !! เสียงน้ำที่เริ่มแข็งในหม้อเริ่มละลายลงอย่างรวดเร็วเพราะเตาไฟฟ้าตรงหน้านั้นทำความร้อนสูงได้เร็วมากมันเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าที่สามารถชาร์จพลังงานเองได้โดยไม่ต้องทำอะไร รองรับน้ำหนักได้ก็เยอะทนทานและใช้งานได้นานสมแล้วที่เป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ทันสมัยที่สุดก่อนที่โลกจะเข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธ์


และระหว่างที่รอให้น้ำแข็งละลายจนเดือดกริฟฟอนเธอก็เดินไปที่มุมห้องก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างมา


“หนังสือทำอาหารงั้นเหรอ” สตีฟพูด


“ข้าเก็บได้เมื่อหลายปีก่อนน่ะ” กริฟฟอนบอก


“เธออ่านออกด้วยเหรอกิฟฟารีน ???” สตีฟสงสัยว่ามันอ่านภาษาของมนุษย์ออกหรือเปล่า


“ไม่ข้าอาศัยดูรูปเอาว่าแต่กิฟฟารีนงั้นเหรอ” กริฟฟอนเธอส่ายหน้าก่อนจะสงสัยชื่อที่สตีฟเรียกมัน


“จะให้เรียกแต่เธอๆมันก็ดูยังไงๆอยู่เลยถือวิสาสะตั้งชื่อให้ซะเลยเป็นไงกิฟฟารีนพอได้มั้ย” สตีฟพูด


“ชื่อของข้าคือกิฟฟารีนงั้นเหรอมันไม่ดูแปลกๆงั้นเหรอ” เจ้ากริฟฟอนที่ได้ยินว่าตัวเองถูกตั้งชื่อให้กิฟฟารีนก็รู้สึกแปลกๆกับชื่อนี้


“ไม่แปลกหรอกน่าว่าแต่จะทำสตูงั้นเหรอมีวัตถุดิบครบรึไง” สตีฟถาม


“ข้าเป็นพวกชอบเก็บสะสมน่าจะมีครบ” กิฟฟารีนพูด (จากนี้ขอเรียกเจ้ากริฟฟอนตัวนี้ว่ากิฟฟารีนนะครับ)


“กิฟฟารีนงั้นเหรอเหมือนอั้วะเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหนมาก่อน” ยายหลันรู้สึกคุ้นๆกับชื่อนี้


อืมชื่อนี้ตรูเหมือนเคยอ่านเจอจากที่ไหนมาก่อนจำไม่ได้แฮะ สตีฟคิดในใจเขารู้สึกว่าชื่อกิฟฟารีนนี้เหมือนเคยอ่านจากที่ไหนมาก่อนเมื่อเร็วๆนี้


“เอาล่ะยังไงเดี๋ยวจะช่วยทำแล้วกัน” สตีฟพูดเขาเองก็คันไม้คันมืออยากลงมือทำอะไรบ้างหลังจากไม่ได้ทำอาหารกินเองมาเป็นสัปดาห์


“แต่ว่าเจ้าเป็นแขก....”


“เอาน่าช่างเรื่องนั้นมันเถอะมาๆเดี๋ยวช่วย” สตีฟรู้สึกรำคานนิสัยของกิฟฟารีนหรือกริฟฟอนตัวนี้พอตัว


สัตว์กลายพันธ์อะไรฟระขี้เกรงใจชะมัดไม่เหมือนยัยสององค์หญิงเผ่าเงือกนั่นเลย สตีฟนึกถึงความทรงจำเกี่ยวกับสององค์หญิงเผ่าเงือกนั่นสองรายนั้นมีแต่โขกแต่สับใช้ให้เขาทำนู่นทำนี่ให้ตอนอยู่บนเรือต่างจากกริฟฟอนตัวนี้ที่นอกจะเป็นพวกนักบุญรักเด็กแล้วยังเป็นพวกขี้เกรงอกเกรงใจอีก


สามชั่วโมงต่อมา


ในที่สุดสตีฟและเจ้ากริฟฟอนที่พึ่งจะมีชื่อว่ากิฟฟารีนก็ทำอาหารสำหรับห้าพันคนเสร็จสิ้น


กิฟฟารีนนั้นแปลงร่างกลับเป็นกริฟฟอนตัวใหญ่ก่อนจะลากหม้อขนาดใหญ่ไปยังห้องร้อนที่มันบอกให้เด็กๆไปรอเมื่อมาถึงห้องร้อนที่ว่าก็พบกับเด็กๆกว่าห้าพันคนกำลังนั่งรออย่างเป็นระเบียบในมือของพวกเขามีถ้วย ชาม กาละมังอยู่กันคนละใบ


หม้อหลายสิบใบที่ใส่อาหารสำหรับเด็กจำนวนห้าพันคนเอาไว้ถูกยกมาด้วยลมที่กิฟฟารีนเป็นคนบังคับ


“ท่านเทพมาแล้วทุกคนอาหารมาแล้ว !!!” เสียงเด็กคนที่อยู่หน้าๆตะโกนเมื่อเห็นกริฟฟอนตัวใหญ่ลากหม้ออาหารมา


“ที่แท้ห้องร้อนก็คือห้องที่ถูกติดตั้งฮีตเตอร์เอาไว้นี่เองคงไปเก็บมาจากทั่วรัสเซียเลยสินะ” ยายหลันเมื่อเดินมาถึงห้องร้อนที่ว่าก็เห็นว่ามีฮีตเตอร์มากมายเต็มห้องไปหมดถึงว่าทำไมเด็กๆสี่คนที่เจอที่ห้างสรรพสินค้าร้างนั่นถึงใช้ฮีตเตอร์เป็นยายหลันแกไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ที่จะมีฮีตเตอร์มากขนาดนี้เพราะรัสเซียนั้นเป็นเมืองหนาวจะมีฮีตเตอร์ติดตั้งอยู่ทุกบ้านก็ไม่แปลก


“จากนี้พวกเจ้าไม่ต้องเรียกข้าท่านเทพอีกแล้วข้ามีชื่อแล้ว” กิฟฟารีนพูดพลางใช้จะงอยปากของมันเปิดฝาหม้อออกปกติพวกเด็กๆเมื่อเห็นว่าฝาหม้อถูกเปิดพวกเขาจะรีบเข้าแถวมาตักอาหารกันทันทีแต่ทว่าครั้งนี้เด็กพวกนี้นั้นกลับไม่ขยับเพราะกำลังแปลกใจที่ท่านเทพของพวกเขาบอกว่ามีชื่อแล้ว


“มะ มะ มีชื่อแล้วท่านเทพมีชื่อว่าอะไรเหรอคะ” เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเผลอถามออกไป


“ชื่อของข้าก็คือ กิฟฟารีน !!!” เจ้ากริฟฟอนที่สตีฟตั้งชื่อให้ว่ากิฟฟารีนตอบออกไปอย่างภาคภูมิใจ


“ท่านกิฟฟารีน !!”


“ท่านกิฟฟารีน !!”


“ท่านกิฟฟารีน !!”


“ท่านกิฟฟารีน !!” พวกเด็กๆต่างพูดชื่อที่ได้ยินกันเป็นทอดๆจนเสียงนั้นดังกระหึ่มไปทั่วห้องร้อนแห่งนี้ตอนนั้นเองจู่ๆยายหลันก็เบิกตาโพลงก่อนจะอุทานออกมาเสียงดัง


“อั้วะนึกออกแล้ว !!!” ยายหลันอุทานออกมา


“นึกอะไรออกเหรอยาย” สตีฟหันไปถาม


“ก็ชื่อที่ลื้อตั้งให้กริฟฟอนตัวนี้ยังไงล่ะ” ยายหลันตอบ


“ทำไมเหรอยายชื่อนี้ผมตั้งให้มันแปลกเหรอ” สตีฟสงสัย


“ไม่แปลกแต่นี่น่ะมันเป็นชื่อผลิตภัณฑ์ของประเทศไทยสมัยก่อนน่ะสิ” ยายหลันอธิบาย


“ห๋าชื่อผลิตภัณฑ์งั้นเหรอ...อ๊ะ......” ในที่สุดสตีฟก็จำได้ว่าเขาเคยอ่านเจอชื่อนี้ที่ไหนมาก่อน


ใช่แล้วสตีฟเคยอ่านเจอชื่อกิฟฟารีนบนป้ายโฆษณาเก่าตอนไปบิณฑบาตกับหลวงพ่อนั่นเอง


นี่ตรูเอาชื่อผลิตภัณฑ์เสริมความงามมาตั้งชื่อให้สัตว์กลายพันธ์เหรอฟระเนี่ย !!!!!!!!!!!


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 540 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3477 Sirayu Manachot (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 17:18

    กลายเป็นขายตรงไปซะแล้ว


    #3,477
    0
  2. #3040 dOjOb (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 00:44
    -เรา ก็นึกว่า กริฟฟอน จะเป็นชื่อของผู้ชาย แล้ว กิฟฟารีน ก็น่าจะเป็นชื่อของผู้หญิง ซะอีก ... ตบมุขกันอย่างนี้เลยนะท่านไรท์ ... dOj=b
    #3,040
    0
  3. #3039 Fikusa (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 14:22
    นึกขำตั้งแต่คำแรกแล้ว พอมาตอนท้ายนี่หัวเราะลั่น กิฟฟารีน ฮ่าๆๆๆๆ
    #3,039
    0
  4. #3038 Aceriz (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 01:14
    ขอบคุณครับ
    #3,038
    0
  5. #3037 Leivih (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 18:07
    ไม่บอกผลิตภัณฑ์ นี่นึกไม่ออกนะ คิดไปไกลเลย แบบชื่อเก่าชื่อแก่ เออ เราคงมีสาระมากไป ลืมไป เรื่องนี้ต้องอ่านแบบคนไร้สมอง 555 โอ้ว เมากาว.
    #3,037
    1
    • #3037-1 Kondee2870(จากตอนที่ 226)
      24 กันยายน 2562 / 20:54
      คิดเหมือนกันเลยค่ะ😂😂
      #3037-1
  6. #3036 Iruna (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 16:43

    ไม่มี มิสทีน ระวังลิขสิทธ์

    #3,036
    0
  7. #3035 Nazzga2 (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 15:00
    นั้นชื่อกรีฟฟอนหรือยาแก้หวัด ?
    #3,035
    0
  8. #3034 deknoomza (จากตอนที่ 226)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 14:56
    ตัวต่อไปชื่อแอมเวย์ใช่มะ
    #3,034
    0