สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 220 : ตอนที่ 219 หนึ่งมัค !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 543 ครั้ง
    13 ก.ย. 62

ตอนที่ 219


“ในที่สุดก็มาถึงมองโกเลียแล้วยู้ฮู่” สตีฟร้องตะโกนออกมาอย่างดีใจหลังจากมาถึงมองโกเลียในที่สุด


“ลื้ออย่าพึ่งดีใจไปมองโกเลียอาจจะอันตรายกว่าจีนก็ได้เพราะที่นี่นั่นล่มสลายไปก่อนจีนกว่าครึ่งปีแถมเจ้าสัตว์กลายพันธ์ที่มาถล่มจีนก็มาจากที่นี่” ยายหลันพูดหลังจากเห็นสตีฟดีใจจนเวอร์


“หง่ะยายอย่าพูดให้ฝ่อสิแต่ผมเองก็อยากเจอตัวแข็งๆเหมือนกันนะอุส่าฝึกลมปราณสำเร็จทั้งที” สตีฟพูด


“คิดว่าลื้อฝึกสำเร็จแล้วจะจัดการมันได้ง่ายๆเรอะลื้อน่ะยังใช้ไม่คล่องเลยนะแถมตอนนี้ระบบก็ไม่สามารถใช้ได้ลื้อจะรู้ได้ยังไงว่าพวกมันเลเวลไม่สูงน่ะ” ยายหลันเตือนก่อนจะเหล่มองสตีฟและคิดในใจ


นี่อั้วะสร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมาแล้วสินะการก้าวเท้าที่ต้องใช้เวลาเรียนนับเดือนลื้อสามารถทำมันได้ในครั้งแรกที่ให้ทำ กระบวนท่าฝ่ามือที่ต้องฝึกหลายเดือนลื้อก็ทำมันได้ในวันเดียว อีกทั้งยังลมปราณที่อั้วะใช้เวลาเป็นปีๆกว่าจะฝึกสำเร็จลื้อกลับทำได้ในสัปดาห์เดียว ยายหลันมองดูสตีฟที่ดูยังไงๆก็แค่ผู้ชายธรรมดาชัดๆแต่กลับทำเรื่องสิ่งที่น่าเหลือเชื่อแบบนี้ได้


ใช่แล้วสตีฟสามารถใช้ลมปราณได้แล้วยายหลันเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าสตีฟจะสามารถฝึกลมปราณสำเร็จได้ในสัปดาห์เดียว


“โธ่เข้าใจแล้วน่ายายผมก็พูดไปงั้นแหละผมไม่อยากเสียเวลาสู้หรอกนะผมอยากรีบไปหาเมียกับลูกมากกว่า” สตีฟพูด


“ก็ดีแล้วเอาล่ะถ้าอย่างนั้นก็เร่งเดินทางกันหน่อยจะได้ถึงที่หมายเร็วๆ” ยายหลันพยักหน้าก่อนจะพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วสูงสุดของแกทันที


ฟุ่บ !! บู้ม !! ร่างของยายหลันหายไปก่อนจะเกิดเสียงลมระเบิดเสียงดังใส่หน้าของสตีฟซึ่งเสียงลมระเบิดนั่นเป็นหลักฐานบ่งบอกได้ว่ายายหลันแกสามารถเดินทางได้รวดเร็วกว่าความเร็วเสียง


นี่คือความเร็วที่แท้จริงของยายสินะร้ายกาจมากขนาดค่าความเร็วของเราเกือบพันยังมองแทบไม่ทัน สตีฟคิดในใจ


“เฮ้ยรอด้วยดิยาย !!” สตีฟตะโกนออกมาหลังจากเห็นว่ายายแกไม่หยุดรอเลยสักนิดเขารีบพุ่งตามยายแกไปทันที


อีกด้านหนึ่ง


“นี่เราจะไม่ทำอะไรจริงๆเหรอย่านี่พวกมันก็โจมตีมาตั้งสัปดาห์นึงแล้วนะ” จีเวลถามย่าของเขาที่กำลังนั่งจิบชายามบ่ายอยู่ที่ระเบียงสายตาของเธอมองไปยังด้านนอกของโดมที่มีเหล่าวายร้ายหลายร้อยคนกำลังพยายามหาทางเจาะเข้ามาภายในอยู่


“หลานนี่ก็โวยวายเป็นพวกอ่อนหัดไปได้ดูหนูซาร่ากับพวกเด็กๆสิยังไม่เห็นกังวลอะไรเลย” ย่าของจีเวลพูดก่อนจะมองไปยังซาร่าที่กำลังนั่งเลี้ยงลูกอยู่ส่วนพวกเด็กๆนั้นก็กำลังนั่งกินขนมและน้ำชาอยู่ไม่ห่าง


“เป็นไงขนมของย่าอร่อยมั้ย” ย่าของจีเวลถามเด็กๆ


“อร่อยมากเลยค่ะคุณย่าหนูขอเพิ่มได้มั้ยคะ” ไอวี่พยักหน้าพลางขอเพิ่ม


“ไปหยิบเอาในครัวเลยแต่อย่ากินเยอะเกินไปล่ะเดี๋ยวจะอิ่มเสียก่อน” ย่าของจีเวลบอก


“เข้าใจแล้วค่ะป่ะไอรี่ไปเอาขนมกัน” ไอวี่พูดก่อนจะชวนฝาแฝดของเธอไปเอาขนมมาเพิ่ม


“นี่คุณอิจิยะเราจะเอายังไงกันดีครับ” จีเวลที่เห็นว่าย่าของเขาและพวกคนอื่นๆดูไม่ทุกไม่ร้อนอะไรเลยถึงหันไปถามผู้ชายอีกคนที่อยู่ที่นี่ซึ่งนั่นก็คืออิจิยะตอนนี้เขาหายดีจนสามารถเดินเหินได้แล้ว


“เอ่อ...ผมเองก็ไม่รู้แต่ถ้าออกไปเราตายแน่เพราะจำนวนพวกมันมากเกินไปแถมประชากรที่อยู่ในแอเรียห้าสิบเอ็ดก็มีแต่คนเฒ่าคนแก่ถ้าพวกมันบุกเข้ามาได้คงเสร็จพวกมันหมดคงได้แต่หวังพึ่งวิทยาการของที่นี่ว่าจะต้านทานมันได้จนกว่าคุณสตีฟจะมาถึง” อิจิยะพูดเขาเองก็ไม่รู้ทำไมย่าของจีเวลถึงดูไม่ทุกไม่ร้อนกับสถานการณ์ตอนนี้เลยแต่อีกมุมหนึ่งเขาก็อดทึ่งวิทยาการของวากานดาไม่ได้ซึ่งมันสามารถป้องกันการโจมตีที่รุนแรงจากสกิลของพวกวายร้ายมาเป็นสัปดาห์แบบนี้


“ต้องรอสตีฟงั้นเหรอซาร่าสตีฟเป็นไงบ้างถึงไหนแล้วเธอก็อย่าเอาแต่เล่นกับลูกสิสถานการณ์แบบนี้ควรจะกังวลบ้างสิ” จีเวลหันไปถามซาร่า


“คุณจีเวลคะคุณเป็นอะไรของคุณดูร้อนรนจังคุณก็เห็นนี่นาว่าโดมนั่นสามารถป้องกันการโจมตีได้ฉันจะบอกอะไรให้นะว่าตั้งแต่วันแรกที่พวกมันมาโจมตีน่ะคุณย่าเป็ปเปอร์ได้พาพวกเราไปดูสิ่งๆหนึ่งซึ่งมันคือแหล่งพลังงานของแอเรียห้าสิบเอ็ดที่คอยส่งพลังงานสร้างโดมนั่น” ซาร่าพูดพลางมองไปที่โดม


“แหล่งพลังงานงั้นเหรอตอนไหนกันทำไมย่าไม่พาผมไปมั่งล่ะ” จีเวลหันควับมาถามย่าของเขา


“ก็ตอนนั้นหลานไม่อยู่น่ะสิเพราะหลานกำลังวิ่งว่อนไปทั่วเพื่อเตือนคนอื่นๆในแอเรีย ย่าเห็นพวกเด็กๆกับแม่หนูซาร่าเป็นกังวลเลยพาไปดูของดีน่ะ” ย่าของจีเวลตอบ


“ถ้าอย่างนั้นแหล่งพลังงานนั่นสามารถส่งพลังให้โดมนั่นได้อีกนานเท่าไหร่ครับ” อิจิยะสงสัย


“ก็คงอีกสักสี่พันปีล่ะมั้งย่าก็ไม่แน่ใจ” ย่าของจีเวลคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะบอกออกมา


“สี่พันปี !!x2” อิจิยะและจีเวลอุทานออกมา


“ใช่สี่พันปีแล้วย่าจะบอกอะไรให้นะโดมนั่นน่ะเป็นวิทยาการที่ล้ำสมัยที่สุดเท่าที่โลกจะมีได้ไม่ว่าจะมีการโจมตีรุนแรงแค่ไหนก็สามารถกันได้หมดแม้แต่ความรุนแรงเทียบเท่าภัยพิบัติวันสิ้นโลกก็ไม่สามารถทำลายโดมนั่นได้ดังนั้นย่าและคนในแอเรียห้าสิบเอ็ดแห่งนี้จึงไม่กังวลไงล่ะ” ย่าของจีเวลบอก


“เอ่อ.....” จีเวลและอิจิยะหันมามองหน้ากันเองเพราะพวกเขานึกไม่ถึงว่าโดมที่ป้องกันพวกเขาอยู่นั้นจะเป็นอะไรที่สุดยอดขนาดนั้น


“แถมยังไม่หมดแค่นั้นนะโดมนั่นยังมีคุณสมบัติพิเศษอีกด้วย” ย่าของจีเวลยังคงพูดอวดความสามารถของโดมที่ใช้ป้องกันแอเรียห้าสิบเอ็ดแห่งนี้ต่อ


“เอ๋ !! ความสามารถพิเศษอะไรเหรอคะวันก่อนคุณย่าไม่เห็นบอกเลย” หนูแอนนาถามอย่างสงสัย


“ก็โดมนั่นน่ะจะดูดซับการโจมตีทุกชนิดแล้วเปลี่ยนมาเป็นพลังงานให้แห่งพลังงานของแอเรียน่ะสิเท่ากับว่ายิ่งวายร้ายพวกนั้นโจมตีใส่โดมเท่าไหร่ โดมนั่นก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นไปเท่านั้น” ย่าแกบอกทำให้ทุกคนในห้องอ้าปากค้างกันไปหมด


“แบบนี้ก็เท่ากับว่า.....” อิจิยะถึงกับพูดไม่ออก


“ใช่แล้วตราบใดที่พวกนั้นยังโจมตีอยู่อย่างนี้ที่นี่ก็ไม่มีวันถูกทำลายลงได้ไงล่ะ นี่แหละคือแอเรียห้าสิบเอ็ดฐานที่มั่นสุดท้ายของมนุษย์ชาติ !!” ย่าของจีเวลพูดอย่างภาคภูมิใจ


ตอนนั้นเองซาร่าที่กำลังเล่นกับลูกอยู่ก็อุทานออกมา


“อ๊ะ !!” เสียงซาร่าอุทาน


“มีอะไรเหรอซาร่า” จีเวลถาม


“สตีฟน่ะค่ะพอดีฉันให้ซินดี้ตรวจสอบที่อยู่ปัจจุบันของสตีฟ” ซาร่าตอบ


“ตอนนี้เขาอยู่ไหนเหรอครับ” อิจิยะถามซาร่าบ้าง


“มองโกเลียแล้วค่ะ แถมกำลังจะเข้ารัสเซียแล้วด้วยซินดี้บอกว่าสตีฟเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงมากตอนนี้ความเร็วของสตีฟเกือบจะหนึ่งมัคแล้วค่ะ” ซาร่าตอบ ( 1 มัค = 1125.04 กิโลเมตรต่อชั่วโมง)


“หนึ่งมัค !!!” ทั้งห้องอุทานออกมาไม่เว้นแม่แต่ย่าของจีเวล


“ความเร็วหนึ่งมัคระยะทางจากมองโกเลียมาถึงเนวาด้าถ้าคุณสตีฟคิดจะใช้เส้นทางผ่านขั้วโลกเหนือก็จะมีระยะทางประมาณเกือบๆหมื่นกิโลเมตร” อิจิยะลองคำนวณ


“ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าสตีฟจะมาถึงในครึ่งวัน !!” จีเวลคิดตามก่อนจะอุทานเขานึกไม่ถึงว่าสตีฟจะเดินทางได้รวดเร็วแบบนี้


(ไรท์ : ถ้าถามว่า 1 มัคนั้นเร็วมั้ยจะว่าเร็วมันก็เร็วครับแต่ก็ยังช้ากว่ากระสุนปืนไรเฟิลที่ถูกยิงออกมากระสุนปืนไรเฟิลนั้นเร็วกว่าความเร็วเสียงเกือบ 3 เท่าครับแต่ถ้าเป็นพวกปืนพกนั้นความเร็วของกระสุนจะอยู่ที่ประมาณ 1080 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และสถิติที่ประเทศสหรัฐเคยทำไว้คือใช้ปืน Railgun หรือก็คือปืนที่ยิงด้วยสนามพลังแม่เหล็กไฟฟ้ามันสามารถยิงกระสุนออกมาด้วยความเร็วถึง 9187.5 กิโลเมตรต่อชั่วโมงหรือก็คือเร็วกว่าความเร็วเสียงประมาณ 7.5 เท่าครับซึ่งเป็นสถิติที่ทำเอาไว้เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2010)


ทางด้านสตีฟ


ฟุ่บ !! สตีฟตามยายหลันจนทันเขาวิ่งขึ้นมาประกบคู่กับยาย


“ยายนี่เร็วสุดยอดไปเลยนะขนาดค่าสถานะยายต่างกับผมเกือบสามเท่ายังเร็วได้ขนาดนี้” สตีฟพูด


“เพราะอั้วะมีสกิลวิ่งเร็วสามเท่าน่ะสิ ประกอบกับอั้วะใช้ลมปราณได้คล่องแคล่วทำให้อั้วะมีความเร็วสูงขนาดนี้ ลื้อนั่นแหละขนาดใช้ลมปราณยังไม่คล่องยังทำความเร็วได้สูงขนาดนี้แถมดูเหมือนลื้อจะยังไม่ได้ใส่สุดกำลังด้วย” ยายหลันพูด


“แฮ่ะๆ นั่นเพราะท่าการก้าวเท้าที่ยายสอนให้ต่างหากล่ะทำให้ผมลดการเคลื่อนไหวที่ไม่จำเป็นไปได้หมดทำให้ความเร็วผมสูงกว่าแต่ก่อนมากแถมลมปราณอะไรนั่นถึงผมจะสามารถรับรู้ถึงมันได้แล้วแต่ผมก็ยังใช้ไม่คล่องอ่ะถ้ายืนเฉยๆก็ใช้ได้อยู่หรอกแต่พอวิ่งไปด้วยแบบนี้ใช้ไม่ได้ซะงั้นสมาธิไม่พอ” สตีฟบอก


“อืมของแบบนี้ต้องใช้เวลาอย่ารีบร้อน” ยายหลันพูดตอนนั้นเองสตีฟก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างพุ่งเข้ามาโจมตีพวกเขาทั้งคู่


“ยายหลบ !!!” สตีฟตะโกนพลางผลักยายหลันออกไปเนื่องจากสตีฟนั้นแรงเยอะมากทำให้ยายหลันปลิวไปหลายร้อยเมตรแถมยังกลิ้งคลุกฝุ่นจนสภาพดูไม่ได้


ฟิ้ว !! ตู้ม !! มีอะไรบางอย่างพุ่งเข้ามาโจมตีแต่พลาดไปเพราะสตีฟผลักยายหลันออกไปและเขาเองก็หลบได้ทัน


ฝุ่นมากมายจากการโจมตีฟุ้งขึ้นมาจนกลายเป็นม่านควันทำให้สตีฟมองไม่เห็นว่าตัวอะไรที่เข้ามาโจมตีเขาเพราะเมื่อครู่เขาเห็นเป็นเพียงแค่แสงพุ่งผ่านมาวูบเดียวเท่านั้น


“ตัวอะไรกันที่โจมตีเรา” สตีฟพูดออกมาพลางมองไปทางยานหลันที่กำลังค่อยๆลุกขึ้นมายายแกมองมายังสตีฟด้วยสายตาเขียวปั๊ด


“แหะๆโทษทียายหนักมือไปหน่อย” สตีฟหัวเราะแห้งๆ


ก๊าซ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียงของเจ้าตัวที่พุ่งเข้ามาโจมตีสตีฟและยายหลันคำรามออกมาจากในฝุ่นควันพวกนั้น


ฟั่บ !! ฟั่บ !! เสียงเจ้าสัตว์กลายพันธ์ที่อยู่ในกลุ่มควันกระพือปีกทำให้ควันหายไปจนหมดจนสตีฟเห็นร่างของมัน


“เจ้านี่มัน !!!”


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 543 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3294 NameDomeni (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:32
    ความเร็วมัคผิดอยู่นะครับ
    #3,294
    0
  2. #2984 Fikusa (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 14:13
    จะได้เจอเดอะแก๊งแล้ว
    #2,984
    0
  3. #2980 Aceriz (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 02:18
    ขอบคุณครับ
    #2,980
    0
  4. #2979 Iruna (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 12:22

    ตัวไรก็ช้างอย่าเป็นพี่ตุ๊กแก เป็นใช่ได้

    #2,979
    0
  5. #2978 0897375544 (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 10:05
    อยากให้ถึงอเมริกาเร็วๆ
    #2,978
    0
  6. #2977 Jarbo1022 (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 09:43
    วิ่งบนน้ำก็ได้แล้วมั้ง 1 มัค
    #2,977
    0
  7. #2976 เก็นบุน้อยน่ารัก (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 09:19
    มังกรใช่ไหม^^
    #2,976
    0
  8. #2975 neonna (จากตอนที่ 220)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 09:03

    คิดถึงไรท์และสตีฟมากๆ ค่ะ

    #2,975
    0