สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 218 : ตอนที่ 217 ยายสอนผมหน่อยสิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 525 ครั้ง
    8 ก.ย. 62

ตอนที่ 217


บรู๊ว !!!!!!!!!!!!! เสียงหอนของหมาดังขึ้นในคืนที่เงียบสงบมันดังเป็นระยะเวลาหลายวินาทีจากเสียงไม่สามารถบอกได้เลยว่าที่ได้ยินนั้นมีหมาอยู่กี่ตัวเพราะเสียงหอนของมันถึงกับทำให้แผ่นดินที่สตีฟนอนอยู่สะเทือน


“ยายนี่มันจะหอนแบบนี้ทั้งคืนเลยมั้ยเนี่ย” สตีฟถามยายหลันที่นั่งหลับตาอยู่


“พวกมันร้องเพื่อหาคู่คงจะร้องยันเช้านั่นแหละ” ยายหลันตอบ


“โหยันเช้าแบบนี้ผมจะนอนหลับมั้ยล่ะเนี่ย” สตีฟถึงกับเครียด


“ว่าแต่ยายทำอะไรอยู่ไม่นอนเอาแรงหน่อยเหรอ” สตีฟถาม


“อั้วะกำลังเดินลมปราณอยู่” ยายหลันตอบ


“ลมปราณงั้นเหรอเหมือนกับผายลมอ๊ะเปล่ายาย” สตีฟไม่รู้จักว่าลมปราณคืออะไรส่วนยายหลันที่ได้ยินคำพูดของสตีฟถึงกับสมาธิหลุด


แค่กๆๆๆ !! เสียงยายหลันไอออกมาเธอ


“ผายลมอะไรของลื้อไม่รู้เรื่องอย่ามาพูดมั่วๆได้มั้ยเนี่ย” ยายหลันต่อว่าสตีฟ


“เอ้ายายก็ผมไม่รู้จักนี่” สตีฟบอก


“ลื้อไม่เคยอ่านหนังสือแนวกำลังภายในเลยรึไง” ยายหลันสงสัยว่าสตีฟไม่เคยอ่านหนังสือแนวนั้นบ้างเลยงั้นเหรอ


“ไม่อะยายสมัยก่อนผมอ่านแต่หนังสือทำอาหารกับอ่านพวกโบชัวร์ลดราคาของซุปเปอร์” สตีฟบอก


เฮ้อ.... เสียงยายหลันถอนหายใจออกมายาวๆ


“แล้วสรุปลมปราณมันคืออะไรอ่ะยาย” สตีฟยังไม่หายสงสัย


“อั้วะจะอธิบายง่ายๆลมปราณนั้นก็คือพลังที่เกิดจากภายในเกิดจากการฝึกฝนกำหนดลมหายใจ” ยายหลันอธิบายให้สตีฟฟังสั้นๆ


“เหมือนที่พระเขานั่งสมาธิน่ะเหรอยายที่ให้หายใจเข้าพุทธหายใจออกโธใช่ป่ะ” สตีฟนึกถึงตอนที่หลวงพ่อให้นั่งทำสมาธิ


“อ้อการนั่งสมาธิของพระสงฆ์ไทยสินะใช่ๆแต่มันค่อนข้างต่างกันนิดหน่อยการนั่งสมาธิของพระสงฆ์นั้นก็เพื่อตัดสิ่งรบกวนให้เหลือแต่ดวงจิตตั้งมั่น ส่วนของผู้ฝึกฝนลมปราณนั้นนั่งสมาธิเพื่อทำให้จิตรับรู้ถึงสิ่งต่างๆภายในกายและรอบๆกาย” ยายหลันอธิบาย


“ยิ่งฟังยิ่งงงแฮะ” สตีฟไม่เข้าใจที่ยายหลันอธิบาย


“เอาเป็นว่าผู้ฝึกฝนลมปราณนั้นจะแข็งแกร่งกว่าคนปกติก็แล้วกัน” ยายหลันไม่รู้จะอธิบายให้สตีฟเข้าใจอย่างไรจึงตอบง่ายๆ


“โอ้แบบนี้นี่เองถ้าฝึกลมปราณจะเก่งกว่าปกติสินะถ้าอย่างนั้นตอนนี้ยายเก่งขนาดไหนอ่ะ” สตีฟพยักหน้าเข้าใจ


“อืม...ตอนนี้อั้วะเลเวลสองร้อยแต่อั้วะสามารถสู้กับพวกเลเวลสามร้อยไหวลื้อว่าอั้วะเก่งแค่ไหนล่ะ” ยายหลันเองก็ไม่สามารถอธิบายความเก่งของเธอออกมาเป็นตัวเลขชัดๆได้


นั่นมันขนาดนั้นเลยงั้นเหรอเนี่ยนี่ยายแกเก่งเทียบเท่าเราที่มีสกิลประสบการณ์คูณสิบเท่าเลยสินะ สตีฟถึงกับตกใจความแข็งแกร่งของยายหลันแกเพราะจากที่สตีฟรู้มาฮีโร่นั้นไม่สามารถสู้สัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลมากกว่าตัวเองมากนักได้ดังนั้นเวลาฮีโร่ไปสู้สัตว์กลายพันธ์เพื่อเก็บเลเวลจะสู้แต่กับตัวที่เลเวลน้อยกว่าตัวเองหรือเลเวลเท่าๆตัวเองเท่านั้น


ซึ่งมันต่างจากตัวเขาที่มีสกิลประสบการณ์คูณสิบเท่าทำให้ค่าสถานะของเขานั้นมากกว่าฮีโร่ปกติหลายเท่าตัว


(ไรท์ : ขออ้างอิงค่าสถานะของสตีฟจากต้นๆเรื่องซึ่งตอนสตีฟเลเวลแค่ 50 นั้นค่าสถานะของสตีฟมันมากเกินพวกเลเวล 100 ไปแล้ว ซึ่งตอนนั้นค่าสถานะของสตีฟอยู่ราวๆ 150 อ้างอิงจากตอนที่ 14 ซึ่งถ้าเทียบกับนอมอล ทรัมป์ ที่เลเวล 107 ค่าสถานะยังแค่ 100 ต้นๆเท่านั้น อ้างอิงจากตอนที่ 10 ขอสรุปง่ายๆก็คือค่าสถานะของสตีฟนั้นจะมากกว่าฮีโร่ในเลเวลเท่ากันประมาณ 3 เท่าครับ)


“ละ ละ แล้วที่ยายหน้าเด็กนี่เกี่ยวกับที่ยายฝึกลมปราณด้วยป่ะเนี่ย” สตีฟถาม


“ใช่ผู้ฝึกฝนลมปราณนั้นจะมีอายุที่ยืนยาวกว่าคนธรรมดาระดับของลมปราณอั้วะในตอนนี้อั้วะน่าจะอยู่ได้ถึงอายุสองร้อยปีได้” ยายหลันพยักหน้าพลางตอบสตีฟ


“สองร้อยปี !!!” สตีฟตกใจมากที่ยายหลันแกสามารถมีอายุอยู่ถึงได้สองร้อยปี


เดี๋ยวสิที่สำคัญกว่านั้นคือยายแกบอกว่าฝึกลมปราณแล้วหน้าเด็กถ้าเรากับซาร่าฝึกนี่หน้าตาเราไม่กลับไปตอนอายุยี่สิบหรือไงดูอย่างยายแกดิอายุก็เกินร้อยปีไปแล้วแต่หน้าตายายแกไม่ต่างจากอายุห้าสิบหกสิบเลย สตีฟคิดในใจพลางฉีกยิ้มออกมา


“ลื้อยิ้มอย่างนั้นแสดงว่าอยากจะฝึกลมปราณสินะนี่ลื้อคิดจะเป็นผู้ใช้ลมปราณแล้วกลับไปฆ่าสัตว์กลายพันธ์นั่นงั้นเหรอ” ยายหลันพูดแกเข้าใจผิดว่าสตีฟอยากเรียนลมปราณไปเพื่อกลับไปจัดการกับสัตว์กลายพันธ์ที่ทำให้จีนล่มสลาย


“ชะ ชะ ใช่ๆยายเดาถูกแล้วผมคิดว่าถ้าได้เรียนลมปราณจะได้กลับไปจัดการสัตว์กลายพันธ์นั่นให้ไงยาย...ประเทศจีนจะได้กลับมาปลอดภัยพวกประชาชนชาวจีนจะได้มีบ้านให้กลับ” สตีฟรีบพยักหน้ารัวๆตามน้ำไป


“อั้วะเองก็รู้สึกซึ้งใจอยู่หรอกนะแต่ลื้อรู้หรือไม่ลมปราณนั้นไม่ได้เรียนกันง่ายๆมันต้องใช้เวลาเป็นปีๆกว่าจะสามารถใช้ได้” ยายหลันบอก


“โหมันยากขนาดนั้นเลยงั้นเหรอถ้าอย่างนั้นยายใช้เวลากี่ปีอ่ะ” สตีฟถึงกับเหงื่อตกเมื่อรู้ว่าต้องใช้เวลาเรียนกันเป็นปีๆ


“อั้วะคือผู้ที่สามารถรับรู้ถึงลมปราณได้เร็วที่สุดอั้วะใช้เวลาสองปีกว่าจะรู้สึกถึงลมปราณตอนนั้นอั้วะอายุยี่สิบห้า” ยายหลันบอก


“โหใช้เวลาสองปีเลยงั้นเหรอเนี่ยขนาดยายเป็นผู้ที่สามารถรับรู้ถึงลมปราณได้เร็วที่สุดยังใช้เวลาถึงสองปีแล้วแบบนี้คนที่ใช้เวลานานที่สุดจะขนาดไหน” สตีฟพูด


“อืม...จากที่รู้ผู้ที่ใช้เวลาในการรับรู้ถึงลมปราณนานที่สุดอยู่ที่สามสิบปีมั้ง” ยายหลันเองก็ไม่แน่ใจเพราะเรื่องนี้มันนานมากแล้ว


“โหงั้นแสดงว่าตอนนั้นผู้ใช้ลมปราณก็เปรียบเสมือนยอดมนุษย์สินะที่ฆ่าคนด้วยหมัดได้สินะ” สตีฟพูดพลางนึกถึงผู้ใช้ลมปราณจำนวนมากที่สามารถฆ่าคนด้วยหมัดๆเดียว


“ไม่เลยผู้ใช้ลมปราณไม่สามารถทำอะไรแบบนั้นได้พวกเราฝึกเพื่อให้อายุยืนยาวและปราศจากโรคภัยไข้เจ็บเท่านั้น” ยายหลันพูดพวกผู้ใช้ลมปราณแบบเธอนั้นไม่สามารถทำอะไรแบบนั้นได้


“อ้าวก็ไม่ใช่ว่า....”


“ที่ผู้ใช้ลมปราณเริ่มแข็งแกร่งขึ้นมันหลังจากที่โลกเข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธ์ต่างหากล่ะพอโลกเข้าสู่ยุคสัตว์กลายพันธ์แล้วอากาศมันส่งผลกับผู้ใช้ลมปราณโดยตรงทำให้ประสิทธิภาพของลมปราณมันส่งผลให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่าเมื่อใช้มัน” ยายหลันอธิบายให้สตีฟฟัง


“แบบนี้นี่เองผมเข้าใจแล้ว” สตีฟพยักหน้าเข้าใจก่อนจะผุดลุกขึ้นมานั่งเพราะเสียงหมาหอนมันทำเอาเขานอนไม่หลับแล้ว


“ยายสอนผมให้เป็นผู้ใช้ลมปราณหน่อยสิผมกับเมียอยากหน้าเด็ก...เอ้ยผมอยากจะแข็งแกร่งขึ้นจะได้ไปปลดปล่อยเมืองจีนให้ยายไง” สตีฟเผลอหลุดปากถึงเหตุผลที่ต้องการเป็นผู้ใช้ลมปราณออกมา


“ได้สิอั้วะจะสอนให้เผื่อในอนาคตลื้อสำเร็จเป็นผู้ใช้ลมปราณเมื่อไหร่โลกอาจจะกลับมาสงบสุข !!” ยายหลันไม่ได้ทันฟังต้นประโยคของสตีฟ


จากนั้นยายหลันก็เริ่มสอนถึงวิธีการนั่งสมาธิเพื่อกำหนดลมหายใจรับรู้ถึงลมปราณโดยไม่รู้เลยว่าสตีฟจะใช้เวลาในการรับรู้ถึงลมปราณสั้นเป็นอย่างมากสั้นชนิดที่ยายหลันเองก็นึกไม่ถึงเลยด้วยซ้ำว่าสตีฟจะทำมันได้


วันต่อมา


“เอาล่ะเราต้องรีบเดินทางกันแล้วเรามีเวลาถึงประมาณเที่ยงๆเท่านั้นในการเดินทางเพราะพวกหมามันจะตื่นมาตอนเที่ยงๆเพื่อหาอาหารเราต้องรีบออกจากมณฑลกุ้ยโจวให้ได้เร็วที่สุด” ยายหลันบอกกับสตีฟ


“โอ้วถ้าอย่างนั้นให้ผมเอารถออกมามั้ยรถผมน่ะความเร็วไม่ธรรมดาหรอกนะมันสามารถทำความเร็วได้ถึงแปดร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงเลยนะ” สตีฟพูด


“นี่ลื้อลืมที่อั้วะพูดเมื่อวานไปแล้วงั้นเหรอว่าเสียงเครื่องยนต์จะเรียกพวกมันมาน่ะหมาพวกนั้นมันไวต่อเสียงมากเลยนะ” ยายหลันพูด


“อ๊ะลืมไปถ้าอย่างนั้นเราจะทำยังไงกันดีล่ะยายจะให้วิ่งด้วยความเร็วของตัวเองเหรอผมว่าถ้าผมวิ่งด้วยความเร็วของตัวเองเสียงมันจะดังกว่าตอนใช้รถอีกนา” สตีฟพูด


“อั้วะจะบอกอะไรให้ที่ลื้อวิ่งแล้วเกิดเสียงนั่นเป็นเพราะลื้อวิ่งไม่ถูกวิธีต่างหากล่ะลื้อน่ะเวลาวิ่งใช้ส้นเท้าในการส่งตัวใช่มั้ย” ยายหลันถามสตีฟ


“เอ่อ...ก็ใช่นะยาย” สตีฟนึกถึงท่าวิ่งของตัวเอง


“ลื้อต้องเปลี่ยนวิธีการวิ่งของลื้อให้มาเป็นปลายเท้าวิ่งแบบนั้นจะไม่สร้างเสียงตอนพุ่งส่งตัว” ยายหลันบอก


“ปลายเท้าแบบนี้งั้นเหรอ” สตีฟลองทำตามที่ยายแกบอกแต่พอเมื่อเขายืนด้วยปลายเท้าแล้วเตรียมตัวออกวิ่งเท่านั้นแหละร่างเขาก็ถลาไปด้านหน้าหัวของเขาทิ่มลงพื้นทันที


“เหว๋อ !!” สตีฟร้องออกมาพลางรีบใช้แขนทั้งสองข้างยันเอาไว้ก่อนที่หน้าของเขาจะจูบกับพื้น


“มานี่ๆลื้อยืนแบบนั้นไม่ถูกต้องตัวตรงเป็นเสาไฟแบบนั้นจะไปทรงตัวอยู่ได้ยังไง” ยายหลันเดินเข้ามาจัดท่าทางให้สตีฟ


“อ๋อต้องยืนแบบนี้นี่เอง” สตีฟพยักหน้า


“เอาล่ะลองพุ่งไปตรงนั้นด้วยแรงทั้งหมดดู” ยายหลันพูดพลางชี้ไปที่ซากตึกที่ห่างไปกว่าห้าร้อยเมตร


“จะดีเหรอยายถ้าผมทำพลาดแล้วเกิดเสียงดังขึ้นมาจนทำให้พื้นระเบิดออกตอนระเบิดแรงส่งออกมาไม่เรียกหมากลายพันธ์พวกนั้นมาเป็นฝูงเหรอ” สตีฟไม่มั่นใจว่าจะทำได้


“ทำไม่ได้ก็แค่เรียกพวกมันหลายแสนตัวมาก็เท่านั้นอย่างมากก็เสียเวลาอยู่นี่สักสัปดาห์หรือสองสัปดาห์ในการจัดการพวกมันแต่อั้วะเชื่อนะว่าลื้อจะทำได้” ยายหลันพูดอย่างเชื่อมั่น


เหอะๆยายถึงผมจะไม่ที่จะต้องสู้ก็เถอะแต่สัตว์กลายพันธ์หลายแสนตัวผมก็ขี้เกียจจะจัดการเหมือนกันนะ สตีฟนึกถึงสัตว์กลายพันธ์จำนวนมหาศาลที่บุกเข้ามาไม่หยุดเขาไม่รู้เลยว่าต้องเสียเวลาขนาดไหนกว่าจะจัดการมันหมดมันคงต้องใช้เวลาเป็นสัปดาห์อย่างที่ยายแกบอกแน่ๆเขาไม่อยากจะเสียเวลาอยู่ที่จีนนานขนาดนั้นนะเขายังต้องเดินทางไปที่รัสเซียอีกก่อนจะข้ามผ่านไปยังอลาสก้าเพื่อเดินทางต่อไปแคนนาดาก่อนจะข้ามกลับไปอเมริกาซึ่งการเดินทางน่าจะใช้เวลาเกือบเดือน


“เอาล่ะเริ่มลองได้แล้วถ้าลื้อทำไม่ได้เราก็ไม่ได้เริ่มเดินทางกันสักที” ยายหลันเร่ง


ซู้ด !! สตีฟสูดหายใจเข้าลึกๆพลางมองไปยังจุดหมายที่อยู่ห่างไปหลายร้อยเมตรก่อนจะพุ่งตัวออกไปทันที


ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟหายไปจากข้างกายยายหลันทันที


“ดีทำได้ดีมาก” ยายหลันยิ้มออกมาหลังจากเห็นสตีฟไปโผล่ตรงจุดที่ต้องการได้เธอมองยังพื้นที่สตีฟเคยยืนอยู่มันไม่มีร่องรอยของการแตกจากแรงถีบตัวเลยสักนิด


“เย้ผมทำได้แล้วยะฮู้ว !!!” สตีฟร้องตะโกนออกมาเสียงดังหลังจากทำสำเร็จ


ฟุ่บ !! ยายหลันที่ได้ยินเสียงของสตีฟตะโกนรีบพุ่งเข้าไปหาก่อนจะใช้มือปิดปากของสตีฟทันที


“ลื้อเงียบหน่อยได้มั้ยจะแหกปากหาอะไรเดี๋ยวพวกหมาพวกนั้นก็แห่กันมาหรอก !!!” ยายหลันพูด


“อ๋มอ๋อโอด (ผมขอโทษ)” สตีฟพูดทั้งๆที่ถูกมือของยายหลันปิดปาก


“อืมถ้าอย่างนั้นก็รีบไปกันเถอะอั้วะจะนำทางเองเราน่าจะข้ามไปยังหูหนานได้ก่อนเที่ยงพอดีลื้อก็ลดความเร็วลงมาหน่อยเพื่อตามอั้วมาแล้วกันเพราะลื้อมีค่าความเร็วสูงกว่าอั้วะ !!” ยายหลันพูดก่อนจะพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วสูงสุดของแกทันที


จากนั้นยายหลันและสตีฟก็พุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วสูงทันทีแค่ไม่กี่นาทีพวกเขาทั้งคู่ก็เดินทางไปได้เกือบสิบกิโลเมตรแล้วการเดินทางกลับอเมริกาพร้อมยายหลันครั้งนี้ของสตีฟจะทำให้เขานั้นแข็งแกร่งขึ้นอีกหลายเท่าโดยที่ตัวสตีฟเองก็คาดไม่ถึงเช่นกัน


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 525 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3591 ceo bjood (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 21:37
    จะไม่ให้สตีฟฉลาดขึ้นหน่อยหรอ ผ่านเหตุการมาตั้งเยอะ
    #3,591
    0
  2. #3182 คนอ่าน (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 11:58

    ทำไมสตีฟมันเอ๋อจัง แบบทำไรไม่รู้จักคิดเลย อายุ 30 แล้วนะผ่านอะไรมาก็เยอะ ความคิดเหมือน 16 17 เลย คือแบบไม่คิดไรเป็นเหตุเป็นผลเลย

    #3,182
    0
  3. #2970 Fikusa (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 07:44
    อเมริกาจะมีแต่คนใช้ลมปราณ ฮ่าๆๆๆ
    #2,970
    0
  4. #2969 นานๆมาที (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 06:55
    วิ่งแบบนารูโตะ​

    หรือปล่าว
    #2,969
    1
    • #2969-1 NameDomeni(จากตอนที่ 218)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 22:59
      คิดเหมือนกันภาพมันลอยเข้ามาเลยอะ
      #2969-1
  5. #2968 Aceriz (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 01:25
    ขอบคุณครับ
    #2,968
    0
  6. #2967 Lucky_777 (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 23:25
    ได้ทั้งลมปราณ เทคนิคการวิ่ง ถ้าได้เทคนิคอะไรเพิ่มม่อีกนี้ โคตะระGODเลยนะ
    #2,967
    1
    • #2967-1 Lucky_777(จากตอนที่ 218)
      8 กันยายน 2562 / 23:26
      **มา**
      #2967-1
  7. #2966 @niinc (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 22:09
    มีอาจารย์แล้วเว้ย เสียดายมีดหมอแฮะ ลิงได้มีดชัดๆ
    #2,966
    0
  8. #2965 neonna (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 17:16

    มาต่อไวๆ นะค้า

    #2,965
    0
  9. #2964 nuang1 (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 17:09
    ดีใจที่เก่งขึ้นแต่ระวังมากกว่านี้หน่อยนะ
    #2,964
    0
  10. #2963 GunnuG (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 17:04
    เริ่มรำคาญสตีฟ ทำตัวอย่างตัวเองเป็นเด็ก แล้วยังไม่ระวังตัวอีก
    #2,963
    0
  11. #2962 Jamaneer (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 16:26
    บางทีสตีฟก็ออกจะปัญญาอ่อนนิดนึงเนอะ555
    #2,962
    0
  12. #2961 เทพจิ้งจอกเก้าหาง (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 16:22
    อืม.....
    #2,961
    0