สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 ซุปเปอร์มาร์เก็ต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,666
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,414 ครั้ง
    23 ก.พ. 62

ตอนที่ 1


สตีฟออกมาจากคอนโดและเดินไปตามถนนซุปเปอร์มาเก็ตที่เขาจะไปนั้นอยู่ห่างไป 5 บล็อกเมื่อเช้าตอนกำลังจะไปซื้อของดันมีสัตว์กลายพันธ์ปรากฎตัวขึ้นบนเส้นทางที่สตีฟต้องใช้พอดีทำให้ตำรวจมาปิดถนนเอาไว้


ซึ่งจากที่ได้ยินคนคุยกันสัตว์กลายพันธ์ตัวนั้นเป็นหนูขนแดง เลเวล 47 เลยทีเดียวซึ่งด้วยเลเวลที่มากขนาดนั้นกว่าตำรวจจะจัดการได้จึงใช้เวลาหลายชั่วโมง


“หือตำรวจยังปิดอยู่อีกเหรอ” สตีฟพูดออกมาหลังยังเห็นตำรวจปิดล้อมพื้นที่เอาไว้อยู่สตีฟลองเดินเข้าไปถามตำรวจดู


“คุณตำรวจครับยังจัดการกับสัตว์กลายพันธ์เมื่อเช้าไม่เสร็จเหรอครับถึงยังต้องปิดพื้นที่อยู่แบบนี้” สตีฟถาม


“เสร็จแล้วล่ะแต่มีคนตายน่ะสิ ทางเรากำลังรอหน่อยชันสูตรมาเก็บหลักฐานอยู่” ตำรวจที่สตีฟถามตอบกลับมา


“อย่างนั้นเองเหรอครับอีกนานมากมั้ยครับ” สตีฟลองถามดู


“คงอีกสองสามชั่วโมงนั่นแหละเพราะทางหน่วยชันสูตรยังติดภารกิจอยู่อีกที่หนึ่งน่ะ รอทางนั้นเสร็จถึงจะมาทางนี้ได้” ตำรวจคนนั้นตอบ


“ถ้ายังไงลองใช้ทางอ้อมดูหน่อยมั้ยครับ” ตำรวจที่คุยกับสตีฟอยู่ลองพูดเสนอ


“นั่นสินะครับ จะให้ผมรออีกสองชั่วโมงก็ไม่ไหว เดินอ้อมเอาหน่อยถึงจะใช้เวลาครึ่งชั่วโมงแต่ก็ดีกว่าให้รอสองชั่วโมงเพราะถ้าเป็นแบบนั้นผมคงกลับมาทำข้าวกล่องไม่ทันแน่ๆ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะบอกลาคุณตำรวจและเดินเข้าซอยหนึ่งไปมันเป็นซอยที่จะพาอ้อมตึกไปหลายบล็อก ถึงเส้นทางจะไกลหน่อยแต่ก็ไปซุปเปอร์ได้เหมือนกัน


“เป็นผู้ชายที่เหมาะกับชุดผ้ากันเปื้อนมากจริงๆ” ตำรวจที่คุยกับสตีฟอดพูดออกมาไม่ได้ เพราะสตีฟนั้นหน้าตาดีมีผมสีน้ำตาลแถมบรรยากาศรอบๆตัวยังให้ความรู้สึกอบอุ่นอีกด้วย


กว่าสตีฟจะมาถึงซุปเปอร์มาเก็ตก็เป็นเวลาเกือบเก้าโมงแล้ว


“ใกล้จะเก้าโมงแล้ว แบบนี้ของลดราคาคงหมดไปแล้วแน่ๆ” สตีฟพูดออกมาเพราะของลดราคานั้นจะเปิดขายตั้งแต่ช่วงเจ็ดโมงครึ่งถึงแปดโมงครึ่งเท่านั้น


“เฮ้อ คงได้แต่หวังว่าจะมีของดีเหลือทิ้งเอาไว้บ้างนะ” สตีฟพูดก่อนจะเดินเข้าซุปเปอร์มาเก็ตไป


ซึ่งซุปเปอร์มาเก็ตแห่งนี้นั้นเป็นซุปเปอร์ขนาดใหญ่ ในต่างประเทศอย่างอเมริกานั้นจะไม่อนุญาตให้พ่อค้าแม่ค้าตั้งขายของตามทางเท้าบนถนน แต่จะจัดพื้นที่ให้มาตั้งร้านขายกันในซุปเปอร์มาเก็ต ซึ่งแบบนี้มันเป็นระเบียบและดูแลง่ายเมื่อเดินเข้าไปสตีฟก็ได้ยินเสียงพ่อค้าแม่ค้าก็ดังจอแจ


“เร่เข้ามาๆ ผักออแกรนิกสดๆปลูกเองจ้า !!!”


“เนื้อไก่กลายพันธ์ เลเวล 20 ทางนี้เลยโลละ 15 เหรียญเท่านั้น !!!!”


“ลูกหมูดำกลายพันธ์ เลเวล 8 ทางนี้เลยเหลือตัวสุดท้ายแล้ว ซื้อทั้งตัว 200 เหรียญเท่านั้น หรือจะตัดแบ่งขายก็โลละ 10 เหรียญทางนี้ๆ”


“ลูกหมูดำกลายพันธ์งั้นเหรอ หายากด้วยสิถึงเลเวลมันจะน้อยไปหน่อย แต่เนื้อมันนุ่มมาก ต่างจากตัวโตเต็มวัยที่เนื้อมันจะเหนียว” สตีฟพูดออกมาก่อนจะเดินไปดูลูกหมูดำกลายพันธ์ ซึ่งเนื้อสัตว์กลายพันธ์พวกนี้ยิ่งเลเวลมากเท่าไหร่ก็ยิ่งอร่อยมากเท่านั้น แต่ราคานั้นก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วยเช่นกัน ดูอย่างเนื้อไก่กลายพันธ์นั่นสิ โลละตั้ง 15 เหรียญนั่นก็เป็นเพราะเลเวลมันสูงถึงยี่สิบเลยยังไงล่ะ


“คุณพ่อค้าลูกหมูดำตัวนี้ ตัวละสองร้อยเหรียญเลยงั้นเหรอ” สตีฟถามพ่อค้าที่กำลังตะโกนขายของอยู่


“ใช่ตัวนี้หนักสามสิบกิโล ถึงแม้เลเวลจะน้อยไปหน่อยแต่ก็หายากมาก” พ่อค้าตอบซึ่งสตีฟนั้นเข้าใจดีว่าลูกหมูดำกลายพันธ์นั้นหายากเพราะพวกหมูดำนั้นมักจะถูกสัตว์กลายพันธ์ตัวอื่นๆล่าเสมอ แถมยังเป็นตัวลูกที่ไม่มีความสามารถปกป้องตัวเองด้วย


“ว่าไงล่ะพ่อหนุ่มจะซื้อทั้งตัวเลยหรือจะซื้อแยกชิ้นส่วนล่ะ ซื้อแยกโลละสิบนะ” พ่อค้าเมื่อเห็นสตีฟยืนนิ่งไปหลังจากถามเขาก็พูดกระตุ้น


สตีฟได้ยินดังนั้นก็คิดในใจ ซื้อแยกตัดแบ่งขายดูจะไม่คุ้มเท่าไหร่แต่ซื้อทั้งตัวก็ดูจะมากเกินไปเอายังไงดีนะ สตีฟคิดในใจแต่ทันใดนั้นเองสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเลือดที่อยู่ตรงริมฝีปากของเจ้าหมู่ดำตัวนี้ถึงแม้มันจะถูกเช็ดออกไปแล้วแต่เขายังเห็นว่ามันติดอยู่ทั่ริมฝีปากของหมูตัวนี้นิดหน่อยสตีฟถึงกับยิ้มออกมาและจ้องมองพ่อค้าขายหมูคนนี้ทันที


“คุณพ่อค้าคิดจะหลอกขายของกันสินะ !!” สตีฟพูดเสียงเย็น


“หละ หละ หลอกขายอะไรกันอย่ามาพูดมั่วๆนะเจ้าหนุ่ม” พ่อค้าตอบเสียงสั่นตอนนี้หลังของเขาเหงื่อชุ่มไปหมดและได้แต่คิดในใจ อย่าบอกนะว่าเจ้าหนุ่มใส่ผ้ากันเปื้อนที่เหมือนพ่อบ้านออกมาจ่ายตลาดคนนี้จะสังเกตุเห็น


“หึหึ !! อยากให้ผมพูดเสียงดังๆมั้ยล่ะคุณพ่อค้า ผมดูออกนะว่าทำไมลูกหมูดำตัวนี้ถึงขายไม่ออกคุณตั้งราคาขนาดนี้คิดว่าลูกหมูดำตัวนี้มันตายด้วยวิธีปกติหรือไงกันครับ ผมน่ะเห็นนะที่ริมฝีปากของมันมีเลือดติดอยู่ถึงแม้จะเช็ดออกไปแล้วแต่ก็ยังเช็ดออกไปได้ไม่หมด ที่สำคัญริมฝีปากของมันก็เริ่มเป็นสีม่วงแล้วด้วย ถ้าเป็นคนปกติอาจจะคิดว่ามันถูกโจมตีจนปากช้ำ แต่ผมน่ะได้กลิ่นอัลมอนด์เบาๆจากหมูตัวนี้ด้วยนะครับ” สตีฟแสยะยิ้มออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอันแสนอบอุ่น แต่สำหรับพ่อค้าขายหมูคนนี้นั้นเมื่อเห็นใบหน้ายิ้มแบบนี้ถึงกับขนลุกเกรียว


สตีฟได้แต่จ้องพ่อค้าขายหมู่อยู่แบบนั้นจนในที่สุดพ่อค้าคนนั้นก็ถอนหายใจออกมา


“ก็ได้ อยากได้ราคาเท่าไหร่ก็เอาไปเลย เพราะถ้าถูกตำรวจรู้เข้าล่ะก็มีหวังไม่ได้มาขายของที่นี่อีกอย่างแน่นอน” พ่อค้าขายหมูยอมแพ้ในที่สุด


“ขอบคุณครับ ผมให้สามสิบเหรียญก็แล้วกันสำหรับลูกหมูดำตัวนี้” สตีฟพูดออกมาก่อนจะทำการจ่ายเงินด้วยระบบ ซึ่งระบบที่ทางรัฐบาลแจกให้นั้นทำหน้าที่ได้หลากหลายอย่างการจ่ายเงิน เก็บเงินก็สามารถทำได้เลยเหมือนกับมีแอพโอนเงินผ่านสมาร์ทโฟนในสมัยก่อน


“เฮ้อ..สามสิบก็สามสิบ เป็นข้าพลาดเองที่รับซื้อลูกหมูดำตัวนี้มาโดยไม่ตรวจสอบให้ดีก่อนว่ามันตายเพราะพิษ ส่วนเธอเอาไปทำอาหารก็ระวังๆหน่อยล่ะ ทางที่ดีเห็นส่วนไหนติดพิษก็ตัดทิ้งไปได้เลย” พ่อค้าคนนั้นพูดออกมาเพราะตอนที่เขารับซื้อเนื้อต่างๆมานั้นมันมีหลายชนิด ลูกหมูดำตัวนี้เขาเห็นว่ามันถูกดีเลยซื้อมาโดยไม่ได้ตรวจสอบว่าพวกฮีโร่ที่ล่ามันมาขายนั้นล่ามาด้วยวิธีไหน กว่าจะรู้ก็ตอนที่ขายของไปหมดแล้วจนเหลือแต่หมูดำตัวนี้ตัวสุดท้ายนี่แหละ


“ขอบคุณครับ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะให้พ่อค้าคนนั้นจัดการแล่เนื้อหมูออกเป็นชิ้นๆให้หน่อยเพื่อจะได้เอากลับไปได้ง่ายๆ


“ไม่มีกระเป๋ามิติเหรอพ่อหนุ่ม” พ่อค้าถามด้วยความแปลกใจ


“มันแพงน่ะผมไม่มีเงินซื้อหรอก” สตีฟพูดเพราะกระเป๋ามิติแต่ละใบนั้นแพงมาก อย่างเมื่อคืนก่อนเขาเห็นโฆษณาผ่านโทรทัศน์ กระเป๋ามิติรุ่นใหม่ของเฮอร์เมสนั้นราคาใบละตั้งสิบล้านเหรียญ


จากนั้นเนื้อของลูกหมูดำกลายพันธ์ก็ถูกหั่นอย่างดีก่อนจะห่อด้วยกระดาษอีกที สตีฟนำพวกมันใส่กระเป๋าผ้าลายลูกหมีทั้งหมด


ส่วนเหตุผลที่เนื้อลูกหมูดำกลายพันธ์ตัวนี้นั้นราคาถูกก็เพราะมันถูกฆ่าด้วยพิษ ดูเหมือนฮีโร่ที่ได้มันมา จะวางยาในอาหารและให้มันกิน


“ได้เนื้อลูกหมูดำมาแบบนี้ทำเมนูอะไรดีนะ !!” สตีฟคิดก่อนจะมองไปรอบๆตัวตลาดในซุปเปอร์มาเก็ตนั้นเริ่มจะวายแล้วตัวเลือกจึงมีไม่มาก สตีฟเดินดูรอบๆก่อนจะได้ผักมาอีกสองสามชนิด ซึ่งผักพวกนี้นั้นคุณภาพไม่ค่อยดีเท่าไหร่เพราะของดีๆถูกเลือกไปหมดแล้วนั่นเอง


“เอาเป็นเมนูคัตสึด้งแล้วกันจำได้ว่าสมัยก่อนเป็นเมนูที่นิยมมากในแถบเอเชียตะวันออก” สตีฟพูดเมนูคัตสึด้งนั้นเป็นเมนูข้าวหน้าหมูทอด ที่นิยมมากในแถบเอเชียตะวันออก สตีฟเคยกินอยู่สองสามครั้งในตอนสมัยที่โลกยังเป็นปกติ


เมื่อออกมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตสตีฟก็เห็นรถหลายคนจอดอยู่ไม่ไกล ข้างรถคันนั้นมีตัวอักษรเขียนเอาไว้ว่า หน่วยชันสูตร


“ดูเหมือนว่าจะมากันแล้วสินะ เดินไปดูหน่อยดีกว่าว่าจัดการเสร็จหรือยัง” สตีฟพูดออกมาเพราะถ้าใกล้เสร็จแล้วเขาจะได้รอให้ทางตำรวจเปิดถนน เพราะถ้าเดินกลับเส้นนี้ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีแต่ถ้าเดินอ้อมก็ต้องเสียเวลาอีกครึ่งชั่วโมง


เมื่อสตีฟเดินมาดูก็เห็นซากสัตว์กลายพันธ์ขนาดใหญ่อยู่ไม่ไกล


“ตรวจสอบ !!” สตีฟพูดออกมาพลางจ้อมมองไปที่ซากสัตว์กลายพันธ์นั่น นี่คืออีกหนึ่งของความสามารถของระบบ มันใช้ตรวจสอบสัตว์กลายพันธ์ได้ด้วย


รายละเอียด
ศพหนูกลายพันธ์ขนไฟ Lv.47
หนูกลายพันธ์ขนไฟเป็นหนูที่อาศัยอยู่ตามท่อลักษณะเด่นของมันคือมีขนเป็นสีแดงป้องกันการโจมตีด้วยไฟทุกชนิด มีเล็บและฟันที่แหลมคม ความเร็วสูง


ทันทีที่สตีฟตรวจสอบเสร็จก็มีหน้าต่างข้อมูลขึ้นมาให้เขาอ่าน สตีฟมองดูรถพยาบาลหลายคันที่กำลังจัดการกับคนเจ็บอยู่ อีกทั้งเห็นผ้าขาวหลายผืนคลุมร่างของศพอยู่บนถนน ซึ่งเจ้าหน้าที่เหล่านั้นกำลังห่อและเคลื่อนย้ายศพอยู่


“ตายสามเลยงั้นเหรอแต่ก็ไม่แปลกล่ะนะเลเวลของหนูขนไฟตัวนี้สูงมาก” สตีฟพูดออกมา


ส่วนเหล่าหน่วยชันสูตรเองก็กำลังจัดการกับศพของสัตว์กลายพันธ์ตัวนี้อยู่ จากที่เห็นสตีฟคาดว่าไม่น่าจะเกินสิบนาทีเส้นทางนี้ก็จะถูกเปิดอีกครั้ง


สิบโมงเช้า


ในที่สุดสตีฟก็กลับมาถึงคอนโด ก่อนจะล้างมือและหยิบเนื้อลูกหมูดำออกมา


“กระเพาะคงต้องทิ้ง ส่วนอื่นๆนั้นยังพอทำความสะอาดได้อยู่ ถ้าเป็นคนอื่นคงต้องทิ้งมันทั้งตัวแน่ๆ แต่เรานั้นมีสกิลทำความสะอาด Lv. Max อยู่เลยสามารถทำความสะอาดพิษออกจากเนื้อหมูได้” สตีฟพูดก่อนจะเริ่มล้างทำความสะอาดหมูส่วนต่างๆทันที


ไม่ถึงห้านาทีเนื้อหมูและเครื่องในก็ถูกทำความสะอาดจนเหมือนกับเนื้อหมูสดใหม่


สตีฟเลือกใช้เนื้อหมูสันในมาทำหมูทอด ส่วนอื่นๆนั้นสตีฟเก็บเอาไว้ในตู้เย็นก่อน ของดีแบบนี้สามารถใช้ทำอาหารได้หลายมื้อ


สตีฟรีบหุงข้าวทันทีเพราะคัตสึด้งนั้นวัตถุดิบหลักคือข้าวนั่นเอง ข้าวที่สตีฟเลือกใช้ก็เป็นข้าวที่มีติดอยู่ในคอนโดอยู่แล้ว


30 นาทีผ่านไป


สตีฟจัดการยกหมูทอดที่มีไข่โปะอยู่ด้านบนออกมาจากกระทะทอด เขาค่อยๆวางมันลงบนเขียงก่อนจะหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ ก่อนจะนำมันไปเรียงไว้บนข้าวที่ถูกตักใส่ถ้วยกระเบื้องเคลือบไว้อย่างดี ก่อนจะปิดท้ายด้วยการโรยต้นหอมซอยลงไป


“แค่นี้ก็เรียบร้อยในที่สุดก็เสร็จแล้วข้าวหน้าหมูทอด หรือเรียกอีกชื่อก็คือคัตสึด้ง !!!” สตีฟพูดออกมาพลางนำฝามาปิดชามกระเบื้องเคลือบนั้นเอาไว้ ก่อนจะเอาผ้ามาห่ออีกที สตีฟแหงนหน้ามองดูนาฬิกาบนผนังก่อนจะเห็นว่าใกล้สิบเอ็ดโมงแล้ว


“เอาล่ะรีบเอาข้าวไปส่งให้ซาร่าดีกว่า เดี๋ยวจะไม่ทัน” สตีฟพูดเพราะการเดินทางไปที่โรงเรียนฮีโร่สาขานิวยอร์คนั้นจากคอนโดเขาใช้เวลาเกือบชั่วโมงเลยทีเดียว


สตีฟถอดผ้ากันเปื้อนลายกระต่ายออกก่อนจะนำข้าวหน้าหมูทอดที่ทำเสร็จแล้วใส่กระเป๋าผ้าใบโปรดของเขาไปและออกจากคอนโดไปอีกครั้งเพื่อเอามันไปส่งให้ซาร่าภรรยาของเขา


จบ...
error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.414K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3280 NameDomeni (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 00:05
    ทำไมไม่ซื้อรถมาขับวะ
    #3,280
    0
  2. #2825 peangploy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 08:18
    โห ยอดมาก
    #2,825
    0
  3. #1260 Zurruz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 08:02
    ก็นะ ถึงจะบอกว่าแต่งเพราะสงสาร แต่ก็ดูใส่ใจ ในใจอาจจะรักจริงๆ ก็ได้นะ ไม่งั้นจะอยู่มาทำไมถึง 10 ปี
    #1,260
    0
  4. #601 Aetep (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:02

    อย่างเทพพพพพพพ

    #601
    0
  5. #454 ฮาเซวาระ โย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:05
    จริงๆแช้วมันต้องหั่นหมูก่อนแล้วค่อยราดไข่น้า แต่ทำให้หิวมากเบย
    #454
    0
  6. #344 Apichat Chokaew (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:29
    นึกถึงมังงะเรื่อง พ่อบ้านมาเฟียเลยอ่ะ
    #344
    0
  7. #318 namelesspharoh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:23
    มีกลิ่นอัลมอนด้วยว้อยยนย เอโดง------สตีฟคุง!!!
    #318
    0
  8. #86 ana julia (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:54
    หิวๆๆๆๆๆ แง่ม
    #86
    0
  9. #41 sorawitbai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:35
    ไม่น่ามาอ่านตอนกลางคืนเลย
    #41
    0
  10. #39 Fikusa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:51
    พ่อบ้านสายชิล
    #39
    0
  11. #9 Empty_Mind (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:19

    น่ากินอ่าาาา
    #9
    0