สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 162 : ตอนที่ 161 รู้ความจริง !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,789
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 529 ครั้ง
    25 มิ.ย. 62

ตอนที่ 161


แกร๊ก !! เสียงประตูถูกเปิดออกก่อนร่างของสตีฟจะเดินโซซัดโซเซเข้ามาส่วนซาร่าที่นั่งอยู่ในห้องก็หันไปมองก่อนจะต้องตกใจเพราะตอนนี้หน้าสตีฟนั้นซีดมาก


“ตายแล้วสตีฟทำไมหน้าซีดปากซีดขนาดนั้นล่ะ” ซาร่าอุทานอย่างตกใจก่อนจะรีบลุกไปดูสตีฟใกล้ๆ


“ไม่รู้เหมือนกันที่รัก...ผมไปซุปเปอร์มาที่นั่นมีกลิ่นเหม็นมากผมพยายามรีบซื้อของให้เสร็จแล้วแต่กว่าจะเสร็จกินเวลาไปหลายนาที ผมต้องทนดมกลิ่นเหม็นๆนั่นจนมีสภาพเป็นอย่างนี้แหละแต่แปลกจริงกลิ่นเหม็นที่ซุปเปอร์นั่นก็มีกลิ่นเหมือนห้องเราเลยช่วงนี้มีตัวอะไรตายในเมืองหรือเปล่าเนี่ย” สตีฟพูดออกมาพลางเดินไปนั่งโดยมีซาร่าคอยพยุงอยู่ใกล้ๆ


แย่แล้วสตีฟแพ้ท้องรุนแรงมากนี่สตีฟแพ้ท้องเพราะอะไรกันเราว่าเราควรจะพาสตีฟไปหาหมอดีกว่าเผื่อมีวิธีบรรเทาอาการแพ้ท้องได้บ้างเพราะจากที่อาจารย์วินเซนต์บอกอาการแพ้ท้องนั้นจะหายไปเองประมาณสามถึงสี่เดือนเราทนเห็นสตีฟเป็นแบบนี้ไปสามสี่เดือนไม่ไหวหรอก ซาร่าคิดในใจก่อนจะตัดสินใจพาสตีฟไปหาหมอ


“สตีฟไปหาหมอกันเถอะ” ซาร่าพูดพลางพยายามฉุดสตีฟลุกขึ้น


“ไม่เป็นไรซาร่าผมว่าพักเดี๋ยวเดียวก็หาย” สตีฟพูด


“จะไม่เป็นไรเดี๋ยวหายที่ไหนกัน นายแพ้ท้องนะสตีฟอย่างต่ำๆก็สามสี่เดือนกว่าจะหาย !!!” ซาร่าพูดออกมาตอนแรกสตีฟก็ไม่ค่อยได้ทันฟังเท่าไหร่เนื่องจากเขายังเวียนหัวจากกลิ่นเหม็นอยู่แต่พอเขาได้สติเขาก็ต้องอุทานเสียงดังก่อนจะลุกขึ้นพรวดพราด


“แพ้ท้อง !!!!!!” สตีฟอุทานเสียงดังตอนนี้เขาแทบจะลืมกลิ่นเหม็นที่ทำให้เวียนหัวไปแล้ว


“ใช่ป่ะไปโรงพยาบาลกัน” ซาร่าพยักหน้าเบาๆก่อนจะแตะที่แขนสตีฟและพาสตีฟเหาะออกไปจากห้องอย่างมึนๆทันที


ที่โรงพยาบาล


“ใช่ครับสามีคุณแพ้ท้องอาการนี้ถึงจะเกิดได้ยากแต่ก็มีให้เห็นปกติครับ แต่ตอนนี้หมอยังไม่ทราบว่าสามีคุณแพ้อะไรคงต้องทดสอบดูก่อน” หมอพูดอธิบายให้ซาร่าและสตีฟฟัง แต่ตัวสตีฟนั้นไม่ได้ฟังอะไรเลยเพราะในหัวตอนนี้ความคิดของสตีฟตีกันยุ่งไปหมด


นี่ตรูแพ้ท้องงั้นเหรอ ตรูไปท้องกับใครฟระแล้วใครเป็นพ่อเด็กตรูไปโดนใครสอยเอกราชมาหว่า ไม่สิผู้ชายมันท้องได้ด้วยเรอะ นี่คือสิ่งที่สตีฟกำลังคิดอยู่ในหัวตอนนี้


ตอนนั้นเองหมอก็ยื่นอะไรบางอย่างมาที่จมูกสตีฟทำให้เขารู้สึกตัว


“หือหมอกำลังจะทำอะไร !!” สตีฟรู้สึกตัวก่อนจะถามหมอที่ยื่นกระดาษอะไรบางอย่างมาที่จมูก


“ผมก็กำลังจะทดสอบอยู่ยังไงล่ะครับว่าอาการแพ้ท้องของคุณเกิดจากอะไร” หมอพูดพลางทำหน้าสงสัยเพราะเขาก็อธิบายไปแล้วทำไมสตีฟถึงยังถามอีก


“เดี๋ยวก่อนสิหมอ ผมถามก่อนผมแพ้ท้องจริงๆ ??” สตีฟถามเพื่อความแน่ใจ


“ใช่ครับอาการของคุณตอนนี้คือแพ้ท้อง” หมอพยักหน้ายืนยันสตีฟได้ยินดังนั้นก็ทำหน้าเครียดทันทีก่อนจะหันไปหาซาร่า


“ซาร่าผมขอโทษผมไม่รู้จริงๆว่าผมไปพลาดท่าตอนไหน นี่โลกเรามันเป็นอะไรไปกันแล้วผมนึกไม่ถึงเลยว่าผู้ชายแบบผมก็สามารถท้องได้ อภัยให้ผมด้วยนะซาร่าผมไม่รู้จริงๆว่าผมไปพลาดท่าให้ใคร คุณจะไม่ทิ้งผมใช่มั้ย ส่วนเรื่องลูกไม่ต้องห่วงผมจะเลี้ยงเอง” สตีฟหันไปพูดพลางจับมือซาร่าไว้แน่น


ส่วนทั้งหมอและซาร่านั้นพอได้ยินสตีฟพูดแบบนี้ก็ทำหน้าเหวอไปทันที


“เอ่อ...คือว่า” หมอพยายามจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็เงียบไป


“เฮ้อสตีฟ...ตาบ้าเอ้ย” ซาร่าอดว่าสตีฟไม่ได้เพราะไม่คิดว่าสตีฟจะบ้าบาขนาดคิดว่าตัวเองกำลังท้องนี่นายคิดว่าผู้ชายจะท้องได้จริงๆงั้นเหรอถึงการแพทย์สมัยนี้จะก้าวหน้ามากแต่ผู้ชายก็ยังไม่สามารถท้องได้


“ขอโทษนะซา....”


“หยุดเลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว ท้องบ้าท้องบออะไรกัน” ซาร่ารีบเบรค


“ก็เมื่อครู่หมอยังบอ....”


“เป็นฉันต่างหากที่ท้องส่วนนายน่ะแพ้ท้องแทนฉัน !!!” ซาร่าพูด


“ฮะว่าไงนะ !!” สตีฟเหมือนจะได้ยินอะไรสักอย่างที่เซอร์ไพรส์มากๆจึงถามซาร่าอีกรอบ


หมับ !! ซาร่าใช้มือทั้งสองข้างจับแก้มของสตีฟเอาไว้ก่อนจะค่อยๆพูด


“ตั้งใจฟังให้ดีๆนะสตีฟ ฉันบอกว่าฉันท้องนายกำลังจะเป็นพ่อคน !!!” ซาร่าค่อยๆพูดทีละคำชัดๆให้สตีฟฟัง


“ทะ ทะ เธอ....” สตีฟพูดได้เท่านั้นก่อนจะอ้าปากค้างเข้าก้มลงมองดูที่ท้องของซาร่าก่อนจะค่อยๆยกมือขึ้นอย่างสั่นๆและชี้ไปที่ท้องของเธอก่อนจะชี้มาที่ตัวเอง


“ใช่สตีฟนี่ผลงานนายไงล่ะ” ซาร่ายิ้มออกมา


“มะ มะ มะ เมื่อไหร่ ละ ละ แล้ว กะ กะ กี่เดือนแล้ว !!” สตีฟถึงกับติดอ่างตอนนี้สตีฟไม่สามารถรวบรวมสติได้เลย


“นี่ก็เข้าสัปดาห์ที่สิบแล้วล่ะ นายนี่บ้าชะมัดฉันท้องมาก็สองเดือนกว่าแล้วยังไม่รู้ตัวสักนิด นี่ถ้านายยังไม่สังเกตุเห็นฉันกะจะไม่บอกจนคลอดเลยนะเนี่ย” ซาร่าแกล้งพูด


ทันทีที่สตีฟได้ยินว่าเกือบสิบสัปดาห์เขาก็เริ่มนึกย้อนไปทันทีก่อนจะนึกออกว่าตอนไหน


“แสดงว่าตอนนั้นตอนที่ผมจัดหนักคุณในห้องน้ำที่พวกเด็กๆมาค้างด้วย !!” สตีฟอุทานออกมาเขานึกย้อนกลับไปสองเดือนกว่ามันเป็นช่วงนั้นพอดี


เผียะ !! ซาร่าฟาดเข้าที่แขนสตีฟอย่างแรงแต่สตีฟไม่รู้สึกเจ็บสักนิดตอนนี้ซาร่าหน้าแดงจนกลายเป็นมะเขือเทศ


“มาพูดบ้าอะไรตรงนี้ยะนี่ต่อหน้าหมอนะ !!!” ซาร่าว่าสตีฟเธออายแทบแทรกแผ่นดินที่สตีฟพูดออกมาต่อหน้าคนอื่น


หมอได้ยินดังนั้นก็ได้แต่ขำแห้งๆในใจพลางตั้งฉายาให้ทั้งคู่ว่าคู่เพี้ยน !!


“แฮ่ะๆ ขอโทษผมตื่นเต้นไปหน่อยผมกำลังจะมีลูกงั้นเหรอเนี่ยยอดไปเลย” สตีฟขำออกมาก่อนจะฉีกยิ้มจนปากแทบจะฉีกถึงหู ตอนนี้เขาดีใจที่สุดในชีวิตถ้าถามว่าดีใจขนาดไหนน่ะเหรอเขาก็ตอบไม่ได้หรอกแต่ทว่า ที่เขาตอบได้เลยคือดีใจมากๆจนอยากจะร้องไห้ก็เท่านั้น


สตีฟจับมือซาร่าเอาไว้ก่อนจะเขย่าเบาๆและยิ้มให้เธอ ส่วนซาร่าเองก็ยิ้มตอบพลางมองเข้าไปในดวงตาของสตีฟที่ดูเหมือนใกล้จะร้องไห้ออกมาเต็มที่


ในตอนนี้สตีฟและซาร่าเหมือนกับกำลังอยู่ในโลกส่วนตัว


“อ่ะแฮ่ม...เราจะเริ่มทดสอบกันได้หรือยังครับพอดีหมอมีนัดผ่าตัดอีกครึ่งชั่วโมง” หมอกระแอกขัดจังหวะทั้งสองคน


“อ๊ะครับ/ค่ะ” ทั้งสองคนออกจากโลกส่วนตัวก่อนจะหันกลับมาสนใจหมอ


“จากอาการที่คุณซาร่าเล่าคุณน่าจะแพ้กลิ่นอะไรสักอย่าง ถ้ายังไงคุณสตีฟช่วยเล่ารายละเอียดสักหน่อยว่าคุณได้กลิ่นนี้เมื่อไหร่ ที่ไหนบ้างหมอจะได้จำกัดวงแคบเข้ามา” หมอถาม


“ผมเริ่มได้กลิ่นเหม็นเมื่อตอนเย็นนี่เองครับ ช่วงที่ซาร่ากลับมาจากทำงาน


“อืมได้กลิ่นตอนคุณซาร่ากลับมาบ้านสินะครับแล้วตอนคุณไม่ได้อยู่กับคุณซาร่าคุณยังได้กลิ่นเหม็นนั่นหรือเปล่า” หมอถาม


“ได้กลิ่นครับแต่ไม่ทุกทีตอนผมกำลังเดินทางไปที่ซุปเปอร์ใกล้บ้านผมไม่ได้กลิ่นครับแต่พอผมเข้าไปข้างในซุปเปอร์เท่านั้นล่ะ ผมก็ได้กลิ่นเหม็นนี่ทันที” สตีฟเล่าให้หมอฟัง


“อ่อครับแบบนี้คุณซาร่าน่าจะไม่ใช่ต้นเหตุกลิ่น” หมอพยักหน้าเบาๆ


“ถ้าฉันเป็นต้นเหตุกลิ่นให้สตีฟแพ้ท้องจะเป็นยังไงคะ” ซาร่าถาม


“เหอะๆคุณก็ต้องแยกกันอยู่ไม่เจอหน้ากันกว่าคุณสตีฟจะหายแพ้ท้องน่ะสิครับ” หมอตอบทำให้ซาร่าและสตีฟร้องโหออกมาทันที


“แล้วก๋จากที่คุณบอกตอนคุณเดินไปซุปเปอร์ใกล้บ้านระหว่างทางไม่ได้กลิ่นสินะครับ” หมอถามซึ่งสตีฟก็พยักหน้ายืนยัน


“แล้วตอนนี้ในห้องหมอยังได้กลิ่นหรือเปล่า” หมอถามสตีฟต่อ


“ไม่ครับตั้งแต่มาโรงพยาบาลผมยังไม่ได้กลิ่นเหม็นที่ว่าเลยนี่อาการแพ้ท้องผมมันเกิดจากกลิ่นอะไรครับเนี่ยคุณหมอ” สตีฟถามเพราะถ้าเขาสาเหตุได้เขาจะได้ป้องกันมันได้ เขาไม่อยากจะบอกว่ากลิ่นนั่นมันเหม็นจริงๆ เจ้ากลิ่นยังกับมีซากตัวอะไรตายนั่น


“ผมก็ยังไม่แน่ใจนะว่าคุณแพ้ท้องจากอะไร เพราะอาการแพ้ท้องนั้นกว้างมากๆ บางคนเหม็นกลิ่นจากอาหารที่กินทุกๆวัน บางคนก็อาจจะเหม็นกลิ่นน้ำหอม บางคนก็เหม็นกลิ่นยาสระผม เราคงต้องทดสอบดูก่อน” หมอพูดก่อนจะหยิบกล่องอะไรบางอย่างออกมาซึ่งมันมีกระดาษอยู่เต็มไปหมด ในกระดาษแต่ละใบนั้นมีตัวหนังสือเขียนกำกับเอาไว้ทุกแผ่น


“ผมมีตัวอย่างกลิ่นกว่า ห้าร้อยชนิดยังไงลองดูก่อนนะครับ” หมอพูดก่อนจะเริ่มหยิบกระดาษแต่ละใบออกมาเรียงกันให้สตีฟลองดมดู


ผ่านไปห้านาที


สตีฟลองดมกลิ่นตัวอย่างจากกระดาษไปกว่าครึ่งก็ยังไม่พบกลิ่นไหนที่ทำให้เขาเกิดอาการแพ้ท้อง


ระหว่างที่สตีฟกำลังจะดมกลิ่นต่อไปเขาก็เกิดคัดจมูกทำให้เขายกมือขึ้นมาขยี้จมูกตัวเองเบาๆ ตอนนั้นเองเขาก็ได้กลิ่นเหม็นจนรู้สึกอยากจะอ้วกอีกครั้ง


แหวะ !! สตีฟทำท่าผะอืดผะอมเหมือนจะอ้วกทำให้หมอหยุดมือทันที


“กลิ่นนี้เหรอครับ นี่มันกลิ่นถุงเท้าที่เปียกชื้นมาสามวัน !!” หมอพูดออกมาพลางมองกระดาษในมือ


“อี๋มีคนแพ้กลิ่นแบบนี้ด้วยเหรอคะเนี่ย !!” ซาร่าถึงกับร้องอี๋ทันทีที่ได้ยินหมอบอกว่ากลิ่นอะไร


“ไม่ใช่ครับหมอ ถึงกลิ่นไอ้เจ้าถุงเท้านี่จะเหม็นจริงแต่ไม่ใช่กลิ่นเหม็นแบบที่ผมได้กลิ่นครับดูเหมือนกลิ่นนั่นจะมาจากมือผม” สตีฟยกมือตัวเองขึ้นมาดูก่อนจะลองดมดูอีกครั้ง


อ้วก !! ครั้งนี้สตีฟถึงกับอ้วกออกมายังดีที่หมอเห็นสตีฟกำลังยกมือขึ้นมาดมพอดีเขาเลยรีบเอาถังขยะมารองเอาไว้ทัน


“นี่มือนายเหม็นขนาดนั้นเลยงั้นเหรอสตีฟ” ซาร่าถามพลางจับมือสตีฟขึ้นมาดมบ้าง


“นี่มันกลิ่นลาเวนเดอร์นี่นา มันเป็นกลิ่นน้ำยาทำความสะอาดยี่ห้อโปรดนายไม่ใช่หรือไง” เมื่อซาร่าได้ดมกลิ่นที่มือของสตีฟแล้วก็บอกได้ทันทีเพราะสตีฟนั้นใช้น้ำยาทำความสะอาดยี่ห้อนี้เท่านั้น


“นี่ผมแพ้กลิ่นลาเวนเดอร์งั้นเหรอเนี่ย !!” สตีฟอุทานออกมาเพราะกลิ่นนี้เขาชอบมากๆ


“ผมว่าไม่น่าจะใช่นะเพราะกระดาษแผ่นนี้ก็มีกลิ่นลาเวนเดอร์” หมอพูดพลางยกกระดาษที่เขียนว่าลาเวนเดอร์เอาไว้ขึ้นมาโชว์ให้ดู


“จริงด้วยกระดาษแผ่นนี้ก็กลิ่นลาเวนเดอร์” ซาร่าลองหยิบกระดาษในมือหมอมาดมดู


“นี่ผมไม่ได้แพ้กลิ่นลาเวนเดอร์งั้นเหรอครับแล้วผมแพ้กลิ่นอะไรกัน” สตีฟถามอย่างสงสัย


“หมอขอถามข้อมูลเพิ่มเติมหน่อยนะครับแต่ก่อนตอนไปซุปเปอร์คุณเคยได้กลิ่นลาเวนเดอร์มั้ย” หมอถาม


“ไม่เคยครับ” สตีฟส่ายหน้าเบาๆ


“อืม...” หมอยกมือขึ้นกุมคางก่อนจะครุ่นคิดตอนนั้นเองจู่ๆหมอก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้และพุ่งพรวดออกจากห้องไปท่ามกลางความสงสัยของซาร่าและสตีฟว่าหมอรีบออกไปไหนกัน


ไม่กี่นาทีต่อมาหมอก็กลับมาพร้อมกับขวดอะไรบางอย่างสี่ห้าขวด


“หือนี่มันขวดน้ำยาทำความสะอาดนี่คะ” ซาร่าเห็นว่าหมอถืออะไรมาก็เลยถาม


“ใช่ครับนี่เป็นน้ำยาทำความสะอาดผมไปขอจากแม่บ้านของโรงพยาบาลมาผมจะลองเปิดฝาดูทีละขวดนะครับถ้าคุณสตีฟได้กลิ่นเหม็นเมื่อไหร่บอกผมด้วย” หมอพูดก่อนจะเริ่มเปิดฝาทันที


และทันทีที่ฝาของน้ำยาทำความสะอาดขวดแรกถูกเปิดออกสตีฟก็ทำหน้าคลื่นใส้คล้ายจะอ้วกทันทีหมอเห็นดังนั้นก็รีบปิดฝาก่อนสตีฟจะอาการดีขึ้น


“เหม็นโคตรเลยอ่ะหมอ” สตีฟทำหน้าปูเลี่ยนพลางบอกหมอว่ามันเหม็น


“ครับลองขวดต่อไปนะครับ” หมอพยักหน้าก่อนจะลองเปิดฝาขวดต่อไป


ขวดน้ำยาทำความสะอาดขวดแล้วขวดเล่าถูกเปิดฝาออกแน่นอนทุกขวดสตีฟนั้นได้กลิ่นเหม็นทั้งหมด


“เอาล่ะครับผมสรุปได้แล้วอาการแพ้ท้องของคุณนั้นเกิดจากกลิ่นของน้ำยาทำความสะอาด ทุกยี่ห้อ !!!” หมอสรุปอาการของสตีฟให้ฟังหลังจากได้ทดลอง


“นี่ผมเหม็นกลิ่นน้ำยาทำความสะอาด !!!” สตีฟอุทานอย่างตกใจ


“ใช่ครับ” หมอพยักหน้า


“มีวิธีรักษามั้ยครับการทำความสะอาดบ้านคือความสุขอย่างนึงของผมนะถ้าผมไม่ได้ทำความสะอาดล่ะก็ จะครั่นเนื้อครั่นตัวกระสับกระส่ายนอนไม่หลับ” สตีฟพูดเหมือนกับเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่มาก


“ไม่มีครับอาการแพ้ท้องนั้นทางการแพทย์ปัจจุบันยังไม่สามารถรักษาได้ เราทำได้แค่ห้าต้นตอและหลีกเลี่ยงเท่านั้น” หมอพูดทำให้สตีฟรู้สึกห่อเหี่ยวทันที


“ละ ละ แล้วผมจะแพ้ท้องนานเท่าไหร่ครับ” สตีฟถามด้วยสีหน้าละห้อย


“บอกไม่ได้ครับ บางทีคุณอาจจะแพ้ท้องไม่กี่วัน หรือบางทีไม่กี่สัปดาห์ หรือมีบางกรณีผมเคยเจอแพ้ท้องจนกระทั่งคลอดเลยก็มีครับ” หมอพูด


“อะไรกันนี่ผมต้องงดใช้น้ำยาทำความสะอาดจนกระทั่งซาร่าคลอดเลยงั้นเหรอ” สตีฟทำท่าเหมือนจะร้องไห้เขาจินตนาการไม่ออกเลยถ้าไม่ได้ทำความสะอาดบ้านด้วยน้ำยาทำความสะอาดไปจนถึงซาร่าคลอดซึ่งอีกประมาณเจ็ดเดือนเขาจะทนอยู่บ้านของเขาได้หรือไม่


“เอาน่าสตีฟบางทีนายอาจจะแพ้ท้องไม่กี่วันก็ได้นะ” ซาร่าพูดปลอบใจเธอรู้ว่าสตีฟชอบการทำความสะอาดบ้านมาก แต่เธอก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าสตีฟจะชอบถึงขนาดจิตตกเมื่อรู้ว่าจะไม่ได้ทำความสะอาดไปอีกนาน


“เอาล่ะครับในเมื่อหาสาเหตุได้แล้วถ้าอย่างนั้นหมอขอตัวก่อนนะครับเพราะผมมีผ่าตัดต่อ ยังไงอีกสองสัปดาห์คุณซาร่าเข้ามาตรวจครรภ์ด้วยนะครับ ตอนนั้นเราจะได้ดูเพศเด็กกัน” หมอพูดพลางขอตัวก่อนจะเรียกพยาบาลมาพาสตีฟและซาร่าไปส่ง


เมื่อสตีฟและซาร่ากลับมาบ้านแล้วสตีฟก็เกิดอาการแพ้ท้องทันที


“นายออกไปรอที่ระเบียงก่อนแล้วกันสตีฟ ฉันจะเก็บเฟอร์นิเจอร์และลองใช้น้ำเปล่าทำความสะอาดใหม่ดูเผื่อคราบน้ำยาทำความสะอาดที่นายถูเอาไว้ตอนกลางวันจะจางลงไปบ้าง” ซาร่าพูด


“นะ นะ นี่เราไปนอนที่อื่นกันสักพักมั้ย” สตีฟพูด


“ที่ไหนล่ะโรงแรมงั้นเหรอ นายคิดว่าที่นั่นไม่ใช้น้ำยาทำความสะอาดห้อง ???” ซาร่าถามสตีฟได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจออกมาทันที


นั่นสินะเวลาทำความสะอาดใครๆก็ใช้น้ำยาทั้งนั้นไม่ว่าจะพรม หรือพื้น สตีฟคิดในใจก่อนจะเดินออกไปที่ระเบียงเพื่อรอให้ซาร่าทำความสะอาดห้องใหม่


ห้าชั่วโมงผ่านไป


“นี่ก็จะเที่ยงคืนแล้วเหอะๆห้องแค่สามห้องซาร่าทำความสะอาดโครตรจะนานเลย” สตีฟพูดพลางหันกลับไปมองซาร่าที่ยังทำความสะอาดห้องนั่งเล่นไม่เสร็จ


“นี่ขนาดเก็บเฟอร์นิเจอร์ออกหมดจนเหลือแต่พื้นห้องโล่งๆแล้วนะเนี่ย แล้วนั่นอะไรเธอถูพื้นยังไงของเธอน้ำถึงเจิ่งนองขนาดนั้นพื้นห้องเราเป็นไม้นะซาร่าทำแบบนั้นพื้นบวมพอดี” สตีฟอดบ่นไม่ได้แต่เขาก็เข้าไปในห้องไม่ได้เช่นกันเพราะกลิ่นน้ำยาทำความสะอาดนั้นยังหลงเหลืออยู่เลย


วันนี้ตรูต้องนอนที่ระเบียงหรือเปล่าหว่า ฮ้าว !! ง่วงชะมัด สตีฟคิดในใจพลางหาวออกมา


ด้านใน


“ทำไมมันยากขนาดนี้นะแค่ถูห้อง ยิ่งถูก็ยิ่งเปียกฮึ่ยถ้าไม่เห็นแก่สตีฟล่ะก็ฉันไม่ทำหรอกเนี่ย” ซาร่าเริ่มบ่นเพราะเพียงแค่ห้องนั่งเล่นห้องเดียวเธอถูมันมากว่าห้าชั่วโมงแล้วแต่ไม่ว่าเธอจะถูยังไงห้องมันก็ยังเปียกอยู่ดี แถมตอนนี้น้ำที่พื้นก็เริ่มเจิ่งนองแล้วด้วย


และแล้วในที่สุดซาร่าก็ทนไม่ไหวเธอเขวี้ยงไม้ถูพื้นทิ้งทันที


“ไม่ถงไม่ถูมันแล้ว” ซาร่าพูดออกมาอย่างหงุดหงิดก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนและหยิบฟูกกับผ้าห่มออกมา


ครืด !!! ซาร่าเปิดประตูเลื่อนออกไปก่อนจะยื่นผ้าห่มและฟูกให้สตีฟ


“เอ่อ...ซาร่านี่อะไร” สตีฟถามหลังจากเห็นของที่ซาร่ายื่นมาให้


“ก็ฟูกกับผ้าห่มไงล่ะ คืนนี้นายนอนนี่แหละพรุ่งนี้ฉันจะเรียกพนักงานมาทำความสะอาด งานทำความสะอาดมันยากเกินไปสำหรับฉัน นี่ก็ดึกแล้วฉันไปนอนก่อนนะเดี๋ยวมันจะไม่ดีกับลูกในท้อง” ซาร่าพูดก่อนจะยัดของใส่มือสตีฟและเดินกลับเข้าไปในห้องทันที


“เอาจริงดิ ตรูต้องนอนที่ระเบียง !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นซาร่าเดินจากไป


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 529 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #2502 spriteppp (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 12:22
    อ่านข้ามตอนนี้อีกแล้ว ตอนสำคัญซะด้วย
    #2,502
    0
  2. #2484 Fikusa (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 07:02
    ฮ่าๆๆๆๆ สตีฟดันนึกว่าตัวเองท้องกับผู้ชาย
    #2,484
    0
  3. #2481 แว่นใส (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 22:02

    สมน้ำหน้า อิอิ

    #2,481
    0