สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 160 : ตอนที่ 159 ล่มสลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 527 ครั้ง
    23 มิ.ย. 62

ตอนที่ 159


“ไหวมั้ยสตีฟให้พาไปโรงพยาบาลหรือเปล่า” ซาร่าถามสตีฟอย่างเป็นห่วง


“ไม่เป็นไรซาร่าขอแค่เกลือแร่ก็พอ” สตีฟพูดตอนนี้ใบหน้าและปากของสตีฟซีดไปหมดเนื่องจากร่างกายสูญเสียน้ำไปมาก


“เอางั้นก็ได้ฉันจะไปชงเกลือแร่ให้นะ ว่าแต่นายไปกินอะไรมาเนี่ยถึงถ่ายท้องหนักขนาดนี้” ซาร่าถาม


“ก็....” สตีฟยังพูดไม่ทันจบเขาก็ถูกข้าศึกโจมตีช่วงล่างอีกครั้งทำให้เขาต้องรีบลุกไปเข้าห้องน้ำอย่างเร่งด่วน


ปู๊ด !! ป๊าด !! ทันทีที่สตีฟเข้าห้องน้ำไปก็มีเสียงตดดังออกมาจากในห้องน้ำ


“เฮ้อคืนนี้จะได้นอนมั้ยล่ะเนี่ยสตีฟ” ซาร่าถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินไปชงเกลือแร่ในครัว


ซึ่งคืนนั้นกว่าซาร่าและสตีฟจะได้นอนก็ปาเข้าไปเกือบตีสี่


เช้าวันต่อมา


“ฉันไปทำงานก่อนนะสตีฟถ้าไม่ไหวยังไงก็โทรหานะแล้วจะรีบกลับมา หรือจะให้ลางานดี” ซาร่าถามสตีฟ


“ไม่เป็นไรเธอไปทำงานเธอผมเองก็ค่อยยังชั่วแล้วแค่รู้สึกไม่ค่อยมีแรง ดื่มเกลือแร่เข้าไปอีกหน่อยคงดีขึ้น” สตีฟพูด


“อือ...แล้วก็สตีฟมีข้าวต้มอยู่ในครัวนะฉันอุส่าตื่นขึ้นมาทำแต่เช้ามืดกินซักหน่อยแล้วกันจะได้หายไวๆ” ซาร่าพูดก่อนจะเดินไปที่ระเบียงและเหาะออกไปทำงาน


“เฮ้อ...เลเวลตรูก็โคตรจะเยอะแต่เกือบตายเพราะขรี้แตกน่าอนาถจริงๆ” สตีฟพูดกับตัวเอง


“กินข้าวหน่อยแล้วกันชักหิวแล้วสิ” สตีฟพูดพลางค่อยๆลุกขึ้นไปที่ครัวเพื่อไปเอาข้าวต้มมากินซึ่งซาร่าอุส่าตื่นมาต้มให้แต่เช้ามืด


พรูด !! ทันทีที่สตีฟตักข้าวต้มที่ซาร่าทำให้ขึ้นมาชิมเขาก็พ่นออกมาทันที


“ทำไมข้าวต้มถึงมีรสชาติของน้ำส้มสายชูด้วยฟระ นี่เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าเนี่ยซาร่า” สตีฟพูดพลางส่ายหน้า


“จะทิ้งก็เสียดายซาร่าอุส่าตื่นขึ้นมาทำทนๆกระเดือกลงไปแล้วกัน เต็มที่ก็แค่ท้องเสียอีกรอบ” สตีฟตักข้าวต้มใส่ชามก่อนจะหยิบเครื่องปรุงพวกเกลือและพริกไทยมาปรุงอีกนิดหน่อยเพื่อทำให้รสชาติเปรี้ยวของน้ำส้มสายชูมันเบาบางลง


หลังจากสตีฟฝืนกินข้าวต้มจนหมดหม้อเขาก็กลับเข้าห้องไปนอนพักผ่อนทันทีสตีฟรู้สึกตัวตื่นอีกทีก็ปาเข้าไปบ่ายสามแล้วซึ่งที่สตีฟหลับไปหลายชั่วโมงแบบนี้ก็เพราะเมื่อคืนแทบไม่ได้นอนนั่นเอง


“อืม...นี่เรานอนจนบ่ายสามเลยเหรอเนี่ยหิวน้ำแฮะ” สตีฟลืมตาขึ้นมาก่อนจะเห็นว่าเป็นเวลาบ่ายสามโมงแล้ว


เขาค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะเดินไปหยิบน้ำที่อยู่ในห้องครัว


“หือนี่เรามีแรงแล้วนี่ค่อยยังชั่วแล้วสินะ” สตีฟพึ่งสังเกตุว่าตนเองพอจะมีแรงบ้างแล้ว


อึกๆๆๆ !! สตีฟหยิบน้ำออกมากระดกไปหลายอึกก่อนจะเดินไปนั่งลงที่โซฟา


“ฟู่ว...จากนี้เราจะทำอะไรต่อดีนะหรือจะถักกระเป๋าไปขายดี ไม่สิเอาไว้ก่อนตอนนี้ยังไม่ได้ขาดเงิน เราแค่อยากกระตุ้นให้คนสนใจมาใช้กระเป๋าผ้ามากขึ้นก็เท่านั้น หวังว่าจะมีบริษัทผลิตกระเป๋าบางแบรนผลิตมันออกมาขายบ้างนะหลังจากเห็นว่าเราขายได้ใบละเป็นหมื่นล้าน” สตีฟพูดพลางนึกว่าตนเองจะทำอะไรต่อไปดี


อีกด้านหนึ่ง


“เฮ้อ...วันนี้รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเลยแฮะหรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น” เสียงอิจิยะถอนหายใจออกมาพลางมองออกไปที่นอกหน้าต่างตอนนั้นเองจู่ๆประตูมิติก็ถูกเปิดขึ้น


วู่บ !! เสียงประตูมิติถูกเปิด


“หือ...ชีน่างั้นเหรอกำหนดการเธอควรจะกลับมาในอีกสองเดือนไม่ใช่หรือไง” อิจิยะหันกลับไปมองอย่างแปลกใจเพราะถ้าตามกำหนดการช่วงเวลานี้ชีน่าจะต้องอยู่ที่ประเทศจีน และเดือนหน้าเธอจะไปประเทศไทย ก่อนจะไปจบที่ญี่ปุ่น


แต่ก่อนที่อิจิยะจะได้สงสัยอะไรต่อจู่ๆก็มีบางอย่างพุ่งทะลุผ่านประตูมิติมาตอนแรกอิจิยะจะหลบแต่พอเห็นสิ่งที่พุ่งผ่านมาอิจิยะก็รีบพุ่งไปรับทันที


หมับ !! อิจิยะรับสิ่งที่พุ่งผ่านประตูมิติเอาไว้ได้ก่อนประตูมิติจะปิดลงทันที


“ชีน่าเกิดอะไรขึ้นทำไมเธอเป็นแบบนี้ !!!” อิจิยะรีบถามทันทีเพราะสิ่งที่พุ่งผ่านประตูมิติมานั้นคือร่างของชีน่านั่นเองซึ่งร่างของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยเลือด อิจิยะเห็นที่ท้องเธอมีแผลถูกแทงแผลใหญ่แถมเลือดยังไหลไม่หยุดอีกด้วยปากและใบหน้าของเธอนั้นซีดไปหมดเพราะเสียเลือดมาก


“อิ...จิยะ....จะ จีน...แย่...” ชีน่าพยายามฝืนพูดออกมาได้เพียงเท่านั้นเธอก็หมดสติไปทันที


“เฮ่...ชีน่า !!!” อิจิยะพยายามเรียกเธอแต่ไม่ได้ผลชีน่าไม่ได้สติไม่รอช้าเขารีบพาเธอไปรักษาทันที


ปัง !! อิจิยะถีบประตูห้องออกไปก่อนจะรีบอุ้มชีน่าออกไปด้านนอกก่อนจะรีบขึ้นเฮลิคอปเตอร์พาชีน่าไปส่งโรงพยาบาลทันที


ไม่นานสิบผู้ก่อตั้งคนอื่นๆก็รู้ข่าวเรื่องชีน่ากลับมาพร้อมๆกับได้รับบาดเจ็บสาหัสทำให้ทุกคนรีบหยุดงานที่ทำและมารวมตัวกันที่โรงพยาบาลทันที


ตึกๆๆๆ !! เสียงเหล่าสิบผู้ก่อตั้งคนอื่นๆวิ่งมาก่อนจะเห็นอิจิยะนั่งหน้าเครียดอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉิน


“อิจิยะเกิดอะไรขึ้นฉันได้ยินมาว่าชีน่ากลับมาแล้วแถมยังบาดเจ็บ !!” นิโครถามอิจิยะ


“นั่นสิมันเกิดอะไรขึ้นชีน่าควรจะกลับมาในอีกสองเดือนไม่ใช่เหรอ”


“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันหรือว่าเธอโดนลอบสังหาร ???”


เหล่าสิบผู้ก่อตั้งคนอื่นๆต่างถามและคาดเดาไปต่างๆนาๆถึงสาเหตุแต่ก่อนที่อิจิยะจะได้ตอบคำถามอะไรไฟห้องฉุกเฉินก็ดับลงก่อนหมอผู้ทำการรักษาชีน่าจะเดินออกไป


พรึ่บ !! อิจิยะรีบลุกขึ้นก่อนจะปรี่เข้าไปหาหมอทันที


“หมอเป็นไงบ้างเธอปลอดภัยมั้ย !!!” อิจิยะถาม


“ยังไม่พ้นขีดอันตรายครับเธอเสียเลือดมากเกินไปแถมที่แผลดูเหมือนจะมีพิษที่เราไม่รู้จักอยู่ด้วยพิษได้แทรกซึมเข้าไปในกระแสเลือดถึงพวกเราจะถ่ายเลือดและเปลี่ยนเลือดใหม่ออกมาหมดแล้วแต่พิษก็ยังตกค้างอยู่ในอวัยวะภายใน ตอนนี้เราต้องเอาพิษที่ได้มาไปวิเคราะห์เพื่อสร้างยาแก้พิษก่อน” หมอพูดก่อนจะขอตัวเอายาแก้พิษไปส่งที่แล็บเพื่อวิเคราะห์มันและสร้างยาแก้พิษ


“บ้าน่าถูกพิษด้วยเป็นฝีมือมนุษย์ ???” นิโครอุทานออกมา


“ไม่ใช่นิโครจากแผลแล้วน่าจะเป็นฝีมือของสัตว์กลายพันธ์มากกว่า” อิจิยะผู้ที่เห็นแผลของชีน่าพูดออกมา


“สัตว์กลายพันธ์ !!!” เหล่าสิบผู้ก่อตั้งอุทานออกมาเพราะนึกไม่ถึงว่าชีน่าจะพลาดท่าให้สัตว์กลายพันธ์ถึงแม้ว่าในช่วงที่เธอจะใช้สกิลไม่ได้จะเป็นช่วงที่อ่อนแอที่สุดแต่ด้วยค่าสถานะของเธอไม่มีสัตว์กลายพันธ์ตัวไหนทำอันตรายเธอได้ง่ายๆ แถมที่จีนเองก็มีฮีโร่ระดับสูงพอๆกับสิบผู้ก่อตั้งมากมายถ้าจะให้พูดให้ถูกนั้นประเทศจีนมีกำลังฮีโร่และกำลังรบมากกว่าอเมริกาเสียอีก


ครืด !! เสียงพยาบาลเข็นเตียงของชีน่าออกมาสภาพของชีน่าที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงนั้นเต็มไปด้วยผ้าพันแผล


เหล่าสิบผู้ก่อตั้งทุกคนต่างเดินตามเตียงของชีน่าไปจนถึงห้องฉุกเฉินพวกเขามองดูเธออยู่นอกห้องฉุกเฉิน


“ทุกคนกลับไปทำงานต่อเถอะแล้วจัดเวรมาเฝ้าเธอกัน มาออกันอยู่ที่โรงพยาบาลแบบนี้ก็ไม่ช่วยอะไร” อิจิยะเอ่ยปากหลังจากเห็นทุกคนยังไม่ยอมไปไหนหรือพูดอะไร


“วันนี้ฉันจะเฝ้าให้ก่อนแล้วกันงานฉันเสร็จหมดแล้ว” สิบผู้ก่อตั้งคนหนึ่งอาสาเฝ้าชีน่าเป็นคนแรกก่อนคนอื่นๆจะค่อยทยอยกันกลับไปจนเหลือแค่อิจิยะ


“นายไปไม่กลับไปทำงานเหรออิจิยะ” สิบผู้ก่อตั้งคนที่อาสาเฝ้าถาม


“กำลังจะกลับนี่แหละแค่กำลังคิดถึงคำพูดสุดท้ายของชีน่า เธอกำลังจะพูดอะไรกันแน่น่ะ” อิจิยะพูด


“คำพูดสุดท้าย ???”


“ใช่ก่อนเธอจะหมดสติไปเธอพูดว่า จีน..แย่ ฉันกำลังคิดว่ากำลังเกิดเรื่องไม่ดีกับประเทศจีนอยู่น่ะสิ” อิจิยะพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด


“เกิดเรื่องไม่ดีที่จีนงั้นเหรอเป็นไปได้ด้วยเหรอถ้าเทียบกับคนและกำลังรบแล้วจีนมีมากกว่าเราอีกนะ” สิบผู้ก่อตั้งคนนั้นบอก


“มากกว่าแล้วยังไงล่ะ เพราะยังไงโลกในตอนนี้พวกสัตว์กลายพันธ์ก็แข็งแกร่งที่สุดอยู่ดี” อิจิยะพูดทิ้งท้ายก่อนจะค่อยเดินจากไป


บางทีจีนอาจจะโดนสัตว์กลายพันธ์ระดับสูงโจมตีก็ได้หลังจากผ่านมาสิบปีในที่สุดพวกสัตว์กลายพันธ์ก็เริ่มขยายอาณาเขตแล้ว สังเกตุได้จากเม็กซิโกที่มีเต่ายักษ์กาเมร่านั่นบุกขึ้นมา แถมเร็วๆนี้พวกมังกรดำนั่นก็พึ่งจะตื่นขึ้นมาจากการจำศีลอีก เรื่องที่เม็กซิโกถ้าไม่ได้คุณสตีฟล่ะก็ไม่แน่บางทีอเมริกาอาจจะเหลือแค่ชื่อไปแล้วก็ได้ ส่วนเรื่องมังกรดำเราก็ไม่รู้ว่าพวกมันจะออกมาจากที่เยลโล่สโตนเมื่อไหร่พวกมันน่ะเหมือนกับระเบิดเวลา เราต้องรีบออกนโยบายให้ฮีโร่ทุกคนเร่งพัฒนาฝีมือและเลเวลขึ้นอีกอย่างน้อยๆก็ควรจะรับมือกับสัตว์กลายพันธ์เลเวลสองร้อยขึ้นไปได้ ทุกวันนี้มีคนที่สามารถรับมือกับสัตว์กลายพันธ์เลเวลสองร้อยได้เพียงหยิบมือเดียวเท่านั้นในอเมริกา อิจิยะครุ่นคิด


อิจิยะนั้นคิดเรื่องนี้อยู่ในใจเขามาสักพักใหญ่แล้วเพราะถ้าอ้างอิงจากธรรมชาติของสัตว์ล่ะก็พฤติกรรมที่เด่นที่สุดของพวกมันก็คือย้ายถิ่นฐานหรือขยายอาณาเขตนั่นเอง


และยิ่งพอมีสัตว์กลายพันธ์ระดับสูงๆมาอยู่ในอาณาเขตเดิมของตนล่ะก็ตัวที่อ่อนแอกว่าหรือสัตว์กลายพันธ์ที่เลเวลน้อยกว่านั้นก็จะรีบย้ายที่อยู่ใหม่ทันทียกตัวอย่างก็ที่อุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตนยังไงล่ะ พอพวกมังกรดำตื่นขึ้นมายึดภายในอุทยานไป เหล่าสัตว์กลายพันธ์ที่เดิมเคยอยู่ในอุทยานพวกมันก็ย้ายออกมาด้านนอกจนตอนนี้อเมริกาได้เสียรัฐทั้งสามรัฐที่เคยเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตนไปแล้ว


หนึ่งสัปดาห์ต่อมา


อิจิยะยังนั่งทำงานของตนอยู่ในห้องที่ทำเนียบขาวตอนนั้นเองมือถือของเขาก็มีสายโทรเข้ามาเขารีบรับทันทีและทันทีที่เขารับสายเขาก็รีบลุกขึ้นพรวดก่อนจะวิ่งออกไปและมุ่งตรงไปที่โรงพยาบาลทันที


ทันทีที่มาถึงโรงพยาบาลเขาก็รีบไปที่ห้องที่ชีน่านอนพักรักษาตัวอยู่ทันทีพิษที่ชีน่าได้รับนั้นถูกหมอรักษาไปเมื่อสองวันก่อนแต่เนื่องจากพิษมันแทรกซึมในอวัยวะนานเกินไปทำให้เธอยังไม่ฟื้น


ครืด !! อิจิยะเปิดประตูเข้าไปก่อนจะเห็นสิบผู้ก่อตั้งคนอื่นๆยืนอยู่เต็มห้องไปหมดที่เตียงเขาเห็นชีน่ากำลังลืมตาตื่นและกำลังคุยกับนิโครอยู่


“ฟื้นแล้วสินะโล่งอกไปที” อิจิยะถอนหายใจออกมาพลางอดยิ้มขึ้นมาไม่ได้หลายวันมานี้เขาและคนอื่นๆเครียดอยู่ตลอดเวลาเพราะชีน่านั้นอาการไม่ค่อยดีเท่าไหร่เพราะตอนที่ยังถอนพิษไม่ได้นั้นหัวใจของเธอหยุดเต้นไปสองรอบเลยทีเดียว


“มาแล้วเหรออิจิยะมานี่สิฉันจะได้เล่าเรื่องทั้งหมด นายจะได้คิดว่าจะเอายังไงต่อ” ชีน่าพูดพลางเรียกอิจิยะมาใกล้ๆเตียง


“อืม...มันเกิดอะไรขึ้นชีน่าเธอได้รับบาดเจ็บได้ยังไง และที่เธอพูดก่อนหมดสติที่บอกว่าจีนแย่แล้วนั่น มันหมายความว่ายังไง” อิจิยะเดินเข้ามาถาม


“เอาล่ะทุกคนฟังให้ดีนะเรื่องที่ฉันจะพูดต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง” ชีน่าพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังทันทีเธอสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะพูดออกมาเพียงประโยคเดียวซึ่งประโยคที่เธอพูดนั้นทำให้สิบผู้ก่อตั้งที่อยู่ในห้องนั้นตะลึกกันไปหมด


“ประเทศจีนล่มสลายแล้ว !!!!”


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 527 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #3125 Meritneith (จากตอนที่ 160)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 16:47
    ประโยคสุดท้ายทำเอาขนลุก งานเข้าอีกแล้วสตีฟเอ้ยยย
    #3,125
    0
  2. #2476 คนเช็ดเงา (จากตอนที่ 160)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 17:34
    สงสัยต้องปลุก ก็อดซิล่า กับ มอสธ่า มาช่วยสู้แล้วแหละ
    #2,476
    0
  3. #2472 SoCis (จากตอนที่ 160)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 06:21
    ถามหน่อยคับแล้วไทยเป็นไงบาง(อยากรู้เฉยๆแต่ให้เดาน่าจะรอดเพราะน้ำจิ้มอร่อย)
    #2,472
    1
    • #2472-1 Ms.mouw(จากตอนที่ 160)
      24 มิถุนายน 2562 / 12:32
      55555555
      #2472-1
  4. #2467 AmbusH08 (จากตอนที่ 160)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 20:39
    ออบแก้พิษและสถานะไม่มีรึไงท่าน
    #2,467
    0
  5. #2465 Fikusa (จากตอนที่ 160)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 20:20
    บทจะล่มก็ล่มง่ายๆเงี้ย
    #2,465
    0