สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 112 : ตอนที่ 111 ตื่นจากการจำศีล !!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,040
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 731 ครั้ง
    18 เม.ย. 62

ตอนที่ 111


“ฟู่วหนาวแฮะ ซาร่าเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จหรือยัง” สตีฟถามซาร่าที่อยู่ลึกเข้าไป


“เสร็จแล้ว” เสียงซาร่าตอบกลับมาก่อนสตีฟจะเห็นเธอค่อยๆเดินออกมาหน้าถ้ำ


“ฝนไม่มีท่าทีว่าจะหยุดตกเลยนะ” ซาร่าพูด


“นั่นสิครึ่งชั่วโมงได้แล้วนะ” สตีฟพูด


“ทำได้แค่รอฝนหยุดสินะ” ซาร่าพูด


“หรือไม่ก็ลองเดินเข้าไปด้านในดู” สตีฟหันไปมองข้างหลังลึกเข้าไปในถ้ำมันมีลมพัดออกมาจากด้านในแสดงว่าต้องมีทางออกหรือช่องลมอยู่ในถ้ำแน่นอน


“เสี่ยงเกินไปสตีฟถ้าเกิดหลงในถ้ำนี่ยุ่งเลยนะ เราไม่รู้ว่าถ้ำนี่ยาวเท่าไหร่ และมีกี่เส้นทาง” ซาร่าบอก


สามชั่วโมงต่อมา


“ฮ้าว !! ฝนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกเลยนะน้ำก็ขึ้นมาเรื่อยๆเลยสงสัยด้านล่างถูกน้ำท่วมไปหมดแล้วมั้งมันถึงท่วมที่นี่ได้น่ะ” สตีฟพูด


“นั่นสิถ้าตกต่ออีกสักสองชั่วโมงมีหวังน้ำเข้ามาในถ้ำแน่เลยเอาไงดีล่ะสตีฟ” ซาร่าเองก็เริ่มกังวลเธอมองไปบนท้องฟ้าเมฆยังครึ้มและฟ้ายังผ่าอยู่เลยถ้าเธอเหาะขึ้นไปอีกมีหวังโดนฟ้าผ่าร่วงลงมาแน่และคราวนี้ไม่รู้ว่าสตีฟจะช่วยเธอไว้ได้ทันอีกครั้งหรือไม่


“ผมว่ามันไม่น่าจะหยุดตกง่ายๆนะเราลองเสี่ยงเข้าไปด้านในดูมั้ย” สตีฟพูดออกมาทำให้ซาร่าลังเลทันที


“อืม..ลองดูแล้วกัน” ซาร่าค่อยๆพนักหน้าช้าๆก่อนจะหยิบมือถือออกมาเปิดไฟฉายแน่นอนสตีฟเองก็ด้วย


“ผมนำเอง” สตีฟบอกซาร่าก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปในถ้ำนั่น


ติ๋ง !! ติ๋ง !! ทางเดินในถ้ำมีน้ำหยดตลอดทาง


ฟู่ !! เสียงลมพัดผ่านหน้าของสตีฟและซาร่า


“ลมที่พัดนี่กลิ่นแปลกๆเนอะแถมถ้ำนี้ก็โคตรชื้นเลย” สตีฟพูดกับซาร่า


“นั่นสิถ้าไม่ระวังให้ดีลื่นเอาง่ายๆ ลมที่พัดมาก็มีกลิ่นเหม็นๆ น่าจะมีก๊าซอะไรสักอย่างอยู่ในถ้ำมั้ง” ซาร่าเห็นด้วยว่าลมที่พัดมามันมีกลิ่นแปลกๆ


สตีฟและซาร่าเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆจนเวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง


“ดีนะไม่มีทางแยกแต่รู้สึกว่าลมมันแรงขึ้นหรือเปล่าซาร่า” สตีฟถามความเห็นซาร่าเพราะเขากลัวว่าจะคิดไปเอง


“อือฉันก็รู้สึกเหมือนกันสตีฟแถมกลิ่นเองก็เหม็นกว่าเดิมด้วย” ซาร่าพยักหน้ายืนยันว่าสตีฟไม่ได้คิดไปเอง


ฟู่ !! ฟู่ !! ฟู่ !! เสียงลมพัดผ่านเป็นจังหวะคล้ายเสียงหายใจ


“นี่สตีฟเราออกไปกันมั้ยฉันชักรู้สึกไม่ดีแล้วสิแถมทางก็ชันขึ้นเรื่อยๆเมื่อสิบนาทีก่อนยังรู้สึกว่ากำลังเดินลงอยู่เลย” ซาร่าพูด


“จะให้ถอยกลับงั้นเหรอซาร่า” สตีฟถามเพื่อความแน่ใจตอนนั้นเองจู่ๆเขาก็รู้สึกว่าที่พื้นมีน้ำไหลเข้ามา


“หือ !!!” สตีฟอุทานเบาๆก่อนจะใช้ไฟฉายจากมือถือส่องไปที่เท้าของเขาทันทีก่อนจะเห็นว่ามีน้ำกำลังไหลเข้ามาจริงๆ


“นี่มันน้ำเข้ามาแล้วงั้นเหรอ” สตีฟพูดก่อนจะฉายไฟไปด้านหลังซ่าร่าเห็นดังนั้นก็ช่วยฉายไฟไปอีกคนเพื่อให้มันสว่างมากขึ้น


“บ้าน่าน้ำท่วมเข้ามาในถ้ำแล้วเหรอ” ซาร่าอุทานออกมาก่อนจะวิ่งย้อนกลับไปดู


“อย่าไปคนเดียวซาร่ารอผมด้วย” สตีฟรีบวิ่งตามซาร่าไปไม่กี่นาทีต่อมาสตีฟกับซาร่าก็ต้องตกใจเพราะทางเดิมที่เข้ามานั้นมันถูกปิดไปด้วยน้ำหมดแล้ว


“บ้าชิบปากทางเข้าถ้ำน้ำท่วมหมดแล้วแน่ๆเลยแล้วทางเดินเมื่อครู่ที่เราเดินมามันลาดลงก่อนจะรู้สึกว่าชันขึ้นแสดงว่าเราติดอยู่ในถ้ำแล้วล่ะซาร่า” สตีฟบอก


“จะเสี่ยงว่ายน้ำออกไปมั้ยล่ะ” ซาร่าถามดู


“ไม่น่าจะไหวเพราะตอนเดินลาดลงมามันก็ราวๆสิบกว่านาทีแสดงว่าระยะทางมันเป็นกิโลแน่ๆแถมน้ำยังขุ่นมากเลยดูสิ” สตีฟลองฉายไฟฉายไปในน้ำซึ่งน้ำมันเป็นสีดำๆคล้ายน้ำโคลนยังไงยังงั้น


“มีแต่ต้องไปต่อแล้วล่ะซาร่าเราเร่งฝีเท้ากันหน่อยเถอะน้ำขึ้นเร็วมากเลย” สตีฟบอกพลางชี้ให้ดูน้ำที่ขึ้นมาเรื่อยๆ


“อือ” ซาร่าพยักหน้าจากนั้นทั้งคู่ก็มุ่งหน้าต่อไปโดยมีน้ำที่กำลังท่วมถ้ำไล่หลังเข้ามา


ฟู่ !! ลมเหม็นๆยังตีเข้าหน้าสตีฟและซาร่าเป็นจังหวะแต่ที่แย่กว่านั้นคือลมมันแรงขึ้นเรื่อยๆและกลิ่นเองก็เหม็นมากขึ้นจนสตีฟและซาร่าต้องหาอะไรจากในกระเป๋ามิติมาปิดจมูกเอาไว้


“นี่เราหลุดเข้ามาในโรงกำจัดขยะหรือไงทำไมมันเหม็นขนาดนี้เนี่ย” สตีฟอดบ่นไม่ได้


“คิดว่าอีกไม่ไกลน่าจะใกล้ถึงทางออกนะเพราะลมมันแรงขึ้นเรื่อยๆเลย ลมแรงแบบนี้แสดงว่าทางออกจะต้องใหญ่มากแน่ๆ” ซาร่าพูดออกมา


“ก็หวังว่าจะเป็นแบบที่เธอพูดนะ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะกัดฟันเดินต่อไปตอนนั้นเองสตีฟและซาร่าก็รู้สึกว่าพวกเขาเดินมาจนถึงสุดทางแล้ว


“ถ้ำในถ้ำประหลาดไปมั้ย” สตีฟพูดหลังจากมองไปตรงหน้าซึ่งมันมีถ้ำขนาดเล็กให้เข้าไปอีก


“นั่นสิแต่ลมออกมาจากทางนี้แถมเหม็นสุดๆเลยด้วย” ซาร่าเองก็ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อนเธอจึงไม่รู้ว่าจะเอาไงดีสตีฟลองยื่นมือไปแตะที่ผนังถ้ำนั่น


“หือถ้ำนี่มันแปลกๆแฮะ” สตีฟอุทานออกมา


“แปลกยังไง” ซาร่าถาม


“อธิบายไม่ถูกอ่ะเธอลองสัมผัสดูสิ” สตีฟบอกซาร่า


จึก !! จึก !! ซาร่าลองเอานิ้วจิ้มๆดูก่อนจะรู้สึกว่ามันหยุ่นๆนิ่มๆ


“นิ่มๆแฮะแปลกจริงด้วยแถมมันยังอุ่นอีกต่างหาก” ซาร่าอธิบาย


“ว่าแต่สตีฟทำไมถ้ำนี่มันแปลกๆล่ะดูสิตรงนี้มันมีช่องลอดเข้าไปนะ” ซาร่าพูดก่อนจะเอาไฟฉาย ฉายไปที่มุม


“อ๊ะจริงด้วยมันมีช่องลอดเข้าไปนี่นา” สตีฟพึ่งจะเห็นเขามองลอดผ่านช่องเล็กๆนั่นไปก่อนจะเห็นว่าด้านในเป็นโพรงขนาดใหญ่คล้ายห้องโถงตอนนั้นเองเขาก็เห็นบางอย่างเข้า


“เฮ้ย !!” สตีฟร้องอุทานก่อนจะเผลอกระโดดถอยหลังออกมาท่ามกลางความสงสัยของซาร่า


“เป็นอะไรสตีฟ” ซาร่าถาม


“เหมือนจะตาฝาดเอาใหม่” สตีฟไม่ตอบแต่เขาเลือกเดินเข้าไปดูใกล้ๆอีกครั้งก่อนจะฉายไฟจากมือถือลอดเข้าไปเพื่อให้เห็นด้านใน


“ชิบหาย !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากมั่นใจว่าเขาไม่ได้ตาฝาด


“ซะ ซะ ซะ ซาร่า” สตีฟหันหลังมาหาซาร่าก่อนจะเรียกเธอด้วยน้ำเสียงสั่นๆ


“มีอะไรเหรอเสียนายแปลกๆไปนะ” ซาร่าพูด


“รีบเผ่นกันเหอะเรากำลังจะซวย” สตีฟบอกเธอ


“ซวย ???” ซาร่ายังไม่เข้าใจ


“ใช่ซวยถ้าเธอยังใม่เข้าใจก็ลองใช้ระบบตรวจสอบไอ้เจ้าถ้ำบ้านี่ดูสิ” สตีฟพูดซาร่าได้ยินดังนั้นก็รีบตรวจสอบทันที


หน้าต่าง
Unknow Level : 538
Error Error Error Error Error Error Error Error


“นี่มันอะไรกัน !!!” ซาร่าอุทานออกมาอย่างตกใจ


“ดูเหมือนมันจะไม่ใช่ถ้ำแล้วล่ะซาร่าดูเหมือนมันจะเป็นสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่ง” สตีฟพูด


“บ้าน่าสัตว์กลายพันธ์เนี่ยนะทำไมระบบตรวจสอบอะไรไม่ได้เลยนอกจากเลเวลล่ะ” ซาร่าสงสัย


“ระบบคงไม่มีข้อมูลของมันล่ะมั้ง” สตีฟพูด


“ถ้าอย่างนั้นไอ้ลมเหม็นๆนี่ก็ !!” ซาร่าชี้ไปที่โพรงถ้ำด้านหน้า


“คงเป็นลมหายใจจากจมูกมันนั่นแหละจริงๆแล้วถ้ำมันสิ้นสุดตรงนี้ด้านในดูเหมือนจะเป็นห้องโถงของถ้ำ และไอ้เจ้าสัตว์กลายพันธ์ตัวนี้มันดันเอาจมูกของมันมาไว้ตรงนี้พอดี เมื่อครู่ผมลองมองลอดเข้าไปมันนอนลืมตาด้วยอ่ะ !!” สตีฟอธิบาย


“นอนลืมตา ???” ซาร่าแปลกใจก่อนจะลองดูมั่ง


“นี่มันนอนแบบตากระต่าย !!!” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากเห็นภาพที่สตีฟเห็น (อาการนอนตากระต่ายคือการนอนหลับโดยไม่ปิดเปลือกตาและตาดำจะเหลือกขึ้นไปด้านบนนั่นเอง)


“อืมแต่ดูไม่ออกแฮะว่ามันเป็นตัวอะไรแต่ดวงตามันใหญ่มากขนาดพอๆกับบานประตูเลย ผมคิดว่าตัวของมันคงไม่ต่ำกว่าตึกสามชั้นแน่ๆ” สตีฟพูด


“นี่สตีฟเสียงลม ไม่สิเสียงหายใจมันเงียบไปหรือเปล่า” ซาร่าถามสตีฟเพราะเธอไม่ได้ยินเสียงหายใจนี่มาครู่หนึ่งแล้ว


“จะเป็นไปได้ยั..........” สตีฟยังพูดไม่ทันจบก็รีบหันควับไปดูทางโพรงจมูกของเจ้าสัตว์กลายพันธ์ปริศนานั่นทันที


“เงียบไปจริงด้วย !!” สตีฟอุทานออกมาทันใดนั้นเองจู่ๆพื้นที่เขาและซาร่ายืนอยู่ก็สั่นไปหมด


ครืน !!!!! พื้นที่สตีฟและซาร่ายืนอยู่สั่นจนทั้งคู่ยืนไม่มั่นคง


“ซาร่าหมอบลง !!” สตีฟรีบบอกซาร่าก่อนจะกดหัวเธอให้นั่งลงไม่รอช้าเขารีบเอาร่างของตัวเองมาบังซาร่าไว้ทันที


ตู้ม !! ตู้ม !! โคร่ม !! หินจากบนเพดานเริ่มถล่มลงมา


ก๊าซ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียงคำรามดังออกมาจากในโถงถ้ำนั่นสตีฟกับซาร่าต้องรีบยกมือขึ้นปิดหูไว้เพราะเสียงมันดังมากๆจนทั้งคู่แสบแก้วหูไปหมด


ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! ผนังถ้ำเริ่มถล่มลงมาสตีฟหน้าซีดทันทีเพราะถ้ามีหินน้ำหนักหลายตันหล่นลงมาทับพวกเขาแบบนี้เขาเองก็ไม่รู้จะรอดไปได้หรือไม่ได้แต่หวังว่าร่างของเขาจะแข็งแกร่งมากพอจนทำให้ซาร่าไม่บาดเจ็บได้


“หมอบไว้ที่รัก !!” สตีฟตะโกนบอกซาร่าที่อยู่ใต้ร่างของเขาก่อนเพดานถ้ำจะถล่มลงมาทับร่างของทั้งคู่จนมิด


ห้านาทีต่อมา


ตู้ม !! เสียงหินกองหนึ่งระเบิดออกไปก่อนจะมีแขนข้างหนึ่งโผล่ออกมา


“ตรูรอดตายเฟ้ย !!!” เสียงสตีฟดังมาจากใต้กองหิน


“เหลือเชื่อนี่ฉันรอดมาได้งั้นเหรอเนี่ย” ซาร่าอุทานอย่างตกใจเธอรอดมาได้โดยไม่บาดเจ็บสักนิด


“ดูสิซาร่าผนังถ้ำพวกนี้หนาไม่ถึง สิบนิ้วเลยด้วยซ้ำบ้าจริงถ้ารู้แบบนี้ตรูเจาะถ้ำออกไปแต่แรกแล้ว” สตีฟพูด


ก๊าซ !!! เสียงคำรามดังขึ้นบนท้องฟ้าเรียกความสนใจของสตีฟและซาร่าทันที


“นั่นมันเจ้าตัวนั้นนี่” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากเห็นตัวที่อยู่บนฟ้า


“มะ มะ มังกร !!!” สตีฟอุทานออกมาพลางดูร่างของเจ้าสัตว์กลายพันธ์ปริศนาทีบินอยู่บนฟ้าตัวของมันเป็นสีดำสนิทความยาวของมันสตีฟคิดว่าน่าจะยาวราวๆสามร้อยหรือสี่ร้อยเมตร ส่วนความกว้างของปีกข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งมันอยู่ที่ราวๆร้อยเมตร


“ตัวใหญ่มากเลเวลขนาดนั้นมันถล่มรัฐนึกได้สบายๆเลย นี่มันหลับอยู่ในถ้ำนั้นมาตลอดเลยงั้นเหรอเนี่ย” ซาร่าอุทานเบาๆ


ตอนนี้ฝนเริ่มซาลงแล้วทำให้ทัศนวิสัยดีกว่าเดิมทำให้ทั้งคู่มองอะไรๆได้ชัดเจนขึ้น


“ผมว่าเรารีบเผ่นกันเถอะก่อนที่มันจะเห็นเรา เลเวลขนาดนั้นผมว่ามันโจมตีทีเดียวพวกเราก็เละแล้วล่ะ” สตีฟพูดเขาในตอนนี้ไม่มั่นใจสักนิดว่าจะไปสู้กับสัตว์กลายพันธ์ทีเลเวลกว่าห้าร้อยได้


“อือ...” ซาร่าพยักหน้าทันใดนั้นเองจู่ๆมันก็คำรามอีกครั้ง


ก๊าซ !!!!!!!!! กีซ !!!!!!!!!!!!! เสียงของเจ้ามังกรปริศนานั่นคำรามก่อนจะมีเสียงคำรามที่เล็กกว่าคำรามตอบมาจากที่ไกลๆ


ตู้ม !! ตู้ม !! ตู้ม !! เสียงระเบิดของพื้นดินดังไปทั่วรอบๆตัวสตีฟและซาร่าเขารีบหันดูทันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น


พรึ่บ !! สตีฟได้ยินเสียงของปีกคู่หนึ่งกระพืออยู่ใกล้ๆก่อนจะเห็นร่างของตัวอะไรบางอย่างบินขึ้นไป


“มังกรอีกตัว ไม่สิอีกหลายตัวเลย !!” ซาร่าอุทานออกมา


“มังกรงั้นเหรอ” สตีฟตกใจพลางรีบตรวจสอบมันทันที


หน้าต่าง
มังกรดำ Level : 344
เป็นสัตว์ที่อยู่กันเป็นฝูงมันจะไปไหนมาไหนกับจ่าฝูงของมันเสมอว่ากันว่าเมื่อยามที่จ่าฝูงของมันจำศีลมันก็จะจำศีลตามกันไปด้วย


“มังกรดำงั้นเหรอแถมเลเวลขนาดนั้นมัน” สตีฟอุทานอย่างตกใจเพราะเลเวลขนาดนี้มันมากกว่าเจ้าไวเวิร์นนั่นอีก


“สตีฟดูนั่นสิ” ซาร่าชี้ให้สตีฟมองไปตามนิ้วของเธอก่อนสตีฟจะเห็นมังกรดำมากมายกำลังผุดขึ้นมาจากใต้ดินใช่แล้วได้ยินไม่ผิดหรอกมันขึ้นมาจากใต้ดิน


“อย่าบอกนะว่ามังกรดำพวกนี้มันจำศีลอยู่ใต้ดิน จำนวนขนาดนี้มัน” สตีฟอดตะลึงไม่ได้เพราะตอนนี้บนท้องฟ้านั้นเต็มไปด้วยมังกรดำจำนวนนำไม่ถ้วน


“นี่มันหุบเขามังกรดำหรือไงฟระเนี่ย !!” สตีฟอดพูดออกมาไม่ได้


“รีบหนีเร็วสตีฟพวกมันพึ่งตื่นน่าจะหิวมากถ้ามันเห็นพวกเราคงไม่รอด” ซาร่าพูดก่อนจะจับแขนสตีฟและใช้สกิลของเธอพาสตีฟเหาะหนีจากอุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตนทันที


ฟ้าว !! ทั้งคู่เหาะออกมาจากแกรนแคนย่อนตลอดทางทั้งคู่เห็นสัตว์กลายพันธ์เลเวลร้อยกว่าๆมากมายกำลังวิ่งหนีออกจากอุทยานแห่งชาติแห่งนี้


รัฐไวโอมิ่ง


หวอ !!!!!!! เสียงสัญญาณเตือนดังไปทั่วรัฐทำให้ประชาชนและเหล่าฮีโร่แตกตื่นกันหมดก่อนจะมีรถถังมากมายวิ่งออกมาตามท้องถนน


“ทุกคนขณะนี้เกิดสถานการณ์ฉุกเฉินขอให้ประชาชนทุกคนอพยพออกจากรัฐด่วนที่สุด ย้ำด่วนที่สุดนี่ไม่ใช้การซ้อมแต่อย่างใดนี่คือประกาศจากรัฐบาล” เสียงประกาศดังไปทั่วรัฐ


ณ สมาคมฮีโร่สาขาไวโอมิ่ง


“รีบส่งข่าวไปที่ทำเนียบขาวเร็วตอนนี้เราเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินมีสัตว์กลายพันธ์จากเยลโล่สโตนจำนวนมากวิ่งออกมาจากที่นั่น” หัวหน้าสมาคมฮีโร่สาขาไวโอมิ่งบอกกับลูกน้อง


“ครับหัวหน้า !!!” ลูกน้องคนนั้นรับคำสั่งก่อนจะรีบออกไปจัดการทันที


“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” หัวหน้าสมาคมฮีโร่มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่เยลโล่สโตนแต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่ปกติอย่างเห็นได้ชัดเพราะสัตว์กลายพันธ์ในอุทยานแห่งนั้นมีมากกว่าล้านตัวถ้ามันออกมาพร้อมกันล่ะก็รัฐนี้ได้เหลือแต่ชื่อแน่ๆ


เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นพร้อมๆกันกับทั้งสามรัฐซึ่งได้แก่รัฐ ไวโอมิ่ง รัฐมอนแทน่า และรัฐไอดาโฮ


จบ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 731 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #2119 Shin Night (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 21:43
    หนึ่งเดียวว่าแย่แล้วนี่มาเป็นฝูง
    #2,119
    0
  2. #1847 chaiyuki (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 15:28

    คราวก่อนเวล300กว่าๆ2ตัวยังเกือบตาย คราวนี้มีเป็นฝูงแถมมีตัว500กว่าๆโผล่มาอีก!!จะรอดไหมเนี้ย!??https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-07.png

    #1,847
    0
  3. #1846 Aceriz (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 12:48
    ขอบคุณครับ
    #1,846
    0
  4. #1842 Fikusa (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 10:56
    ทำเรื่องแล้วไง ทำมังกรตื่นทั้งฝูง
    #1,842
    0
  5. #1840 cattycall (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 09:09
    ขอบคุณ​
    #1,840
    0
  6. #1839 ministrasterlin (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 08:16
    ซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้มั่ง
    #1,839
    0
  7. #1838 SoCis (จากตอนที่ 112)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 07:41
    เอ้าเพิ่งอ่านจบตอนที่แล้วเมื่อกี้มาใหม่อีกละ ไวแท้ขอบใจหลายๆ
    #1,838
    1
    • #1838-1 SoCis(จากตอนที่ 112)
      18 เมษายน 2562 / 07:47
      โอเคป่วนไปทั้งเมกาจริงๆด้งยแหะเล่นไปปลุกมังกรแบบเนีย
      #1838-1