สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 111 : ตอนที่ 110 อุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 628 ครั้ง
    17 เม.ย. 62

ตอนที่ 110


แฮ่ก !! สตีฟสับตีนแทบแตกวิ่งมาถึงแถวๆร้านขายน้ำที่พวกซาร่านั่งดื่มอยู่


“อ้าวสตีฟออกมาไวจังแล้วนั่นซาช่าเป็นอะไรไปเหรอ” ซาร่าถามหลังจากเห็นสตีฟมายืนหอบแฮ่กๆอยู่ข้างๆ


“เป็นลมไปน่ะสงสัยจะกลัวมากไปหน่อย” สตีฟพูดเขาไม่กล้าพูดหรอกว่าเขานี่แหละเป็นคนทำให้ซาช่าเป็นลมเองเดี๋ยวจะโดนภรรยาที่รักอัดข้อหาเล่นอะไรไม่เข้าท่า


“หน้าซีดๆนะนายเป็นอะไรหรือเปล่า ปกตินายไม่กลัวผีไม่ใช่เหรอ” ซาร่าสงสัยเพราะหน้าสตีฟดูซีดมาก


“ตอนนั้นไม่กลัวตอนนี้กลัวแล้ว ผีแม่งมีจริง” สตีฟพูด


“ฮ่ะๆมีจงมีจริงอะไรกันนายนี่ท่าจะบ้า” ซาร่าหัวเราะออกมาก่อนจะบอกให้สตีฟวางร่างของซาช่าลงบนม้านั่ง


“นี่ๆคุณลุงไปเล่นไอ้นั่นกัน” ไอวี่พูดพลางชี้ไปที่รถไฟเหาะ


“อือได้สิรอซาช่าฟื้นก่อนนะ” สตีฟพูดตอนนั้นเองซาช่าก็ร้องออกมา


“กรี๊ดผีหลอก !!!” ซาช่าร้องพลางลืมตาขึ้นมาก่อนจะเห็นสองแฝดและซาร่าทำหน้างงอยู่


“โอ๋ๆ คงกลัวมาสินะถึงกับเป็นลมไปเลย” ซาร่าดึงร่างของซาช่าที่สั่นอยู่เข้ามากอดเอาไว้


“นี่หนูหมดสติไป ???” ซาช่าพูดอย่างงงๆ


“ใช่คุณลุงเป็นคนอุ้มออกมาไหนๆผีตัวไหนมันหลอกซาช่าจนหมดสติ ไอรี่จะไปจัดการให้เอง” ไอรี่พูดพลางลุกขึ้นทำท่าทำทางเหมือนจะเดินไปเอาเรื่องที่บ้านผีสิง


“ไม่ต้องหรอกพักสักหน่อยก็หายแล้ว” ซาช่าพูดก่อนทั้งห้าคนจะเที่ยวในสวนสนุกกันต่อไปอย่างสนุกสนานโดยสตีฟนั้นไม่เฉียดไปใกล้บ้านผีสิงนั่นเลยสักนิด


สามวันต่อมา


สตีฟพาเด็กๆทั้งสามคนเที่ยวไปทั่วนิวยอร์คจนกระทั่งทั้งสามคนขอตัวกลับวอชิงตันตอนแรกซาร่าจะไปส่งให้แต่ทั้งสามคนปฏิเสธเพราะไม่อยากรบกวนซาร่า


ตอนแรกซาร่าเป็นห่วงมากจะไปส่งให้ได้แต่ซาช่าก็พูดขึ้นมาว่าพวกเธอดูแลตัวเองได้เพราะพวกเธอเลเวลสูงมากนั่นเองซึ่งซาร่าลืมไปเลยว่าซาช่านั้นเลเวลสูงกว่าตัวเธอเสียอีก


“อีกเกือบเดือนสินะโรงเรียนถึงจะเปิด ผมต้องกลับไปเป็นพ่อครัวหรือเปล่าอ่ะซาร่า” สตีฟถาม


“น่าจะไม่ต้องแล้วล่ะ ถึงเวลานั้นพ่อครัวน่าจะหายเป็นปกติพอดี” ซาร่าพูด


“อืมแล้วนี่เราจะทำอะไรกันต่อดีล่ะ ไปเก็บเลเวลกันต่อมั้ย” สตีฟถามเธอ


“ก็ดีเหมือนกันนะฉันอยากเลเวลสูงกว่านี้” ซาร่าพยักหน้าเห็นด้วย


“ถ้างั้นไปไหนกันดี เม็กซิโก หรือแคนนาดา” สตีฟถามเธอตัวเขานั้นยังไงก็ได้


“เม็กซิโกจะไกลไปมั้ย ส่วนแคนนาดามันเกินกำลังฉันเกินไปหน่อยสำหรับตอนนี้เพราะสัตว์กลายพันธ์เลเวลน้อยสุดก็ประมาณหนึ่งร้อยสามสิบแล้ว” ซาร่าบอก


“อือถ้าอย่างนั้นเราเอายังไงกันดีล่ะ” สตีฟคิดไม่ตกตอนนั้นเองเขาก็นึกขึ้นได้ว่าลืมคืนหมวกสวิมมิ่งเกียร์ให้อีวาน


“อ๊ะลืมคืนคุณอีวานเลยทำไงดีฟระเนี่ย” สตีฟอุทานออกมา


“หือนั่นมันอุปกรณ์ที่ยืมคุณลุงที่ท่าเรือมานี่นา” ซาร่าเห็นสิ่งที่อยู่ในมือสตีฟก็อุทานออกมา


“ใช่ผมลืมไปเลยว่ายืมมา” สตีฟพูด


“ถ้าอย่างนั้นเราแวะเอาไปคืนก่อนแล้วกันมันไม่ไกลมากฉันเหาะไปแค่ยี่สิบนาทีเอง” ซาร่าบอกจากนั้นซาร่าและสตีฟก็มุ่งหน้าไปที่ท่าเรือที่อีวานคุมงานอยู่เมื่อทั้งคู่พบอีวานก็รีบขอโทษขอโพยใหญ่เพราะยืมหมวกนี่มาตั้งเดือนแน่นอนอีวานไม่ได้ว่าอะไรทั้งสองคนมากมายเพราะถ้าเขาคิดจะเอาคืนจริงคงทำเรื่องแจ้งไปแก่สมาคมฮีโร่แล้วล่ะนะก่อนทั้งคู่จะเหาะกลับห้องพักที่โรงแรม


“ว่าแต่เราจะไปไหนกันดีล่ะซาร่า” สตีฟพูด


“อืม...ลองไปแถวเยลโล่สโตนดีมั้ยแถวๆนั้นมีสัตว์กลายพันธ์เลเวลหนึ่งร้อยยี่สิบเป็นกองทัพเลย” ซาร่าบอก


“อุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตนน่ะนะ” สตีฟอุทาน


“ใช่ที่นั่นกว้างดีไม่ต้องกังวลเรื่องคนเท่าไหร่ แถมสัตว์กลายพันธ์น่าจะมีมากกว่าหนึ่งล้านตัวในอุทยานนั่น” ซาร่าพูด


(Yellowstone National Park) เป็นอุทยานแห่งแรกของโลกและของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในเขตติดต่อ 3 รัฐได้แก่ ไวโอมิง มอนแทนา และไอดาโฮ แต่พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในรัฐไวโอมิง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ มีเนื้อที่มากกว่า 2 ล้านเอเคอร์ คือประมาณ 43,750 ตารางไมล์ หรือ 8,992 ตารางกิโลเมตร หรือ 5,620,000 ไร่ ภายในอุทยานประกอบไปด้วยที่ราบสูงและภูเขาสูงมีหน้าผาชัน และทะเลสาบ เยลโลว์สโตนเป็นอุทยานแห่งชาติที่มีบ่อน้ำร้อน และน้ำพุร้อน มากกว่า 10,000 แห่ง และ 250 แห่งเป็นบ่อน้ำพุร้อน (เป็นแมกมาใต้ดินที่พุ่งออกมา) และน้ำพุร้อนที่สำคัญคือ น้ำพุร้อนโอลด์เฟทฟุล ซึ่งมีน้ำพุร้อนพุ่งออกมาทุกๆ 33 และ 93 นาที โดยไม่เปลี่ยนแปลงเลยตลอดระยะเวลา 100 ปีที่ผ่านมา ยังมีน้ำตกอีกกว่า 300 แห่ง ที่สามารถค้นพบและท่องเที่ยวได้อีกมากมาย


“อือถ้าอย่างนั้นไปนั่นกันเถอะผมอยากเห็นแกรนแคนย่อนแห่งเยลโล่สโตนเหมือนกัน” สตีฟพยักหน้าเห็นด้วยจากนั้นทั้งคู่ก็เก็บข้าวของและไปเช็คเอาท์จากโรงแรมให้เรียบร้อยก่อนจะมุ่งหน้าไปที่เยลโล่สโตน


สี่ชั่วโมงต่อมา


“นี่น่ะเหรอเยลโล่สโตนไม่เหมือนที่ได้ยินมาเลยแฮะ” สตีฟพูดพลางมองดูผืนป่าตรงนี้ที่ดูน่ากลัวยังไงพิกล


“แต่ก่อนอาจจะไม่น่ากลัวแต่หลังจากเข้าสู่ยุคนี้มันถูกเรียกอีกชื่อว่าป่าแห่งความตายเพราะบรรยากาศของมัน” ซาร่าพูด


“เหาะไปไม่ได้สินะ” สตีฟพูดเพราะด้านหน้านั้นเต็มไปด้วยเมฆฝนขนาดใหญ่


ครืน !! เสียงฟ่าร้องดังออกมาคล้ายกับช่วงเวลาที่ฝนใกล้จะตก


ทำไมมันน่ากลัวจังฟระ สตีฟคิดในใจ


ตุบ !! ซาร่าค่อยๆลดเพดานบินลงก่อนจะวางร่างของสตีฟลงที่หน้าทางเข้าอุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตน


“ไปกันเถอะสตีฟ” ซาร่าพูดก่อนจะเดินนำเข้าไปโดยไม่เกรงกลัวสักนิดเพราะมีสตีฟอยู่เคียงค้างทั้งสองคนนั้นไม่รู้เลยว่าการมาอุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตนครั้งนี้จะทำให้อเมริกาวุ่นวายกันไปหมด


ชั่วโมงต่อมา


ตู้ม !! โฮ่ก !! ตึง !! ซาร่าชกใส่สัตว์กลายพันธ์รูปร่างคล้ายวัวกระทิงตัวหนึ่งขนาดของมันใหญ่เกือบๆสามเมตรเลยทีเดียวมันคำรามออกมาก่อนจะล้มลงเพราะแรงหมัดของซาร่า


หน้าต่าง
ศพของไบซัน Level : 118
ควายป่าไบซันเป็นควายที่มีความแข็งแรงมากที่สุดในโลกสามารถทนได้ทุกสภาพอากาศแม้กระทั่งในสภาพอากาศติดลบ


error loaded

“เป็นไงบ้างซาร่าเหนื่อยมั้ย” สตีฟเดินเข้าไปถามซาร่าก่อนจะเก็บร่างของไบซันลงกระเป๋าไป


“อือหนังมันเหนียวมากเลยถ้าไม่มีสกิลหมัดพลังช้างฉันคงจัดการมันไม่ได้” ซาร่าพูดเพราะเธอต่อยมันไปร่วมสามสิบหมัดกว่าจะล้มมันได้ตอนนั้นเองจู่ๆฝนก็เริ่มตก


แปะ !! แปะ !! แปะ !! แปะ !! เสียงฝนเริ่มตก


“หาที่หลบฝนกันเถอะซาร่าฝนตกแล้ว” สตีฟพูดก่อนจะชี้ไปที่ต้นไม้ใหญ่


“อื้อ” ซาร่าพยักหน้าจากนั้นทั้งคู่รีบวิ่งไปหลบฝนใต้ต้นไม้ใหญ่ทันที


ซ่า !!!!!!!!!!!!!!! ไม่กี่นาทีต่อมาฝนก็เริ่มตกหนักขึ้นเรื่อยๆ


“เอายังไงดีซาร่าฝนตกหนักมากเลยมองไม่เห็นทางเลยอ่ะ” สตีฟตะโกนแข่งกับเสียงฝน


“ไม่รู้เหมือนกันนี่ถ้าไม่ได้อยู่ในอเมริกาฉันก็นึกว่าอยู่ป่าฝนอเมซอนเลยนะเนี่ย” ซาร่าบอก


สตีฟขมวดคิ้วพลางมองไปที่ด้านหน้าที่ทัศนวิสัยแย่สุดๆตอนนี้มองไม่เห็นอะไรเลย


ทัศนวิสัยรอบตัวสตีฟและซาร่าเหลือไม่ถึงยี่สิบเมตรจะเดินทางกลับก็ไม่รู้ว่าต้องไปทางไหนแน่นอนเรื่องเข็มทิศนั้นใช้ไม่ได้เพราะขั้วเหนือและขั้วใต้ของโลกเสียไปแล้ว จะใช้ได้ก็แต่เพียงดูทิศเอาจากพระอาทิตย์เท่านั้น แต่ในอุทยานแห่งชาติเยลโล่สโตนแห่งนี้มีเมฆมากเกินไปทำให้มองไม่เห็นพระอาทิตย์เลย


“เอายังไงดีสตีฟ !!!” ซาร่าตะโกนถามสตีฟเสียงดังทั้งๆที่ตัวติดกันแต่เสียงฝนมันดังมากจึงต้องตะโกนคุยกัน


“ไม่รู้เหมือนกันแต่ผมว่ารีบไปจากตรงนี้ดีกว่าดูสิน้ำท่วมจนถึงตาตุ่มแล้ว พื้นที่แถวนี้มันเป็นแอ่งกระทะ” สตีฟพอจำพื้นที่ที่เข้ามาลุยได้


“ลองเหาะออกจากที่นี่ดูมั้ย” ซาร่าถาม


“ก็น่าลองดูนะ” สตีฟพยักหน้าจากนั้นซาร่าก็จับแขนสตีฟก่อนจะใช้สกิลของเธอพาเหาะขึ้นฟ้าทันที


ครืน !! เปรี้ยง !! เสียงฟ้าร้องก่อนสตีฟจะเห็นแสงวาบลงมาและตามด้วยเสียงฟ้าผ่า


“มันดูอันตรายยังไงไม่รู้สิซาร่า” สตีฟบอกกับซาร่า


“อือแต่จะให้ทำไงล่ะถ้าไม่เหาะออกไปเราก็ติดอยู่ในนั้นนะ” ซาร่าพูดทันใดนั้นเองสตีฟก็เห็นแสงวาบมาตรงหน้าสัญชาตญาณของสตีฟร้องเตือนบอกว่าอันตรายไม่รอช้าเขาออกแรงเหวี่ยงซาร่าออกไปพร้อมๆกับปล่อยมือเธอทันที


เปรี้ยง !! อ๊าก !! สตีฟโดนฟ้าผ่าเข้าไปเต็มๆร่างของเขาพุ่งตกลงไปด้านล่างทันที


“สตีฟ !!!” ซาร่าอุทานออกมาเสียงดังทันทีที่เธอเห็นแสงวาบลงมาเธอเผลอหลับตาไปเสี้ยววิก่อนวินาทีต่อมาจะรู้สึกว่าสตีฟไม่ได้จับมือเธออีกต่อไปก่อนจะเห็นร่างของสตีฟตกลงไปด้านล่างไม่รอช้าเธอรีบเหาะตามลงไปทันทีเพราะถ้าไม่ตามไปตอนนี้อาจจะคลาดสายตาจากสตีฟได้เนื่องด้วยทัศนวิสัยที่แย่สุดๆของที่นี่


ตู้ม !! ร่างของสตีฟตกลงบนพื้นเสียงดัง


บ้าจริงดีนะตรูไม่ตายเล่นเอาตัวชาไปหมดเลย สตีฟคิดในใจหลังจากตกลงมาที่พื้น


“สตีฟ !!” ซาร่าเหาะตามลงมาก่อนจะเรียกสตีฟด้วยความเป็นห่วง


“ผมไม่เป็นไรมากแค่ชานิดหน่อย” สตีฟค่อยลุกขึ้นมาก่อนจะบอกซาร่า


“ขอบคุณนะที่ช่วยฉันไว้” ซาร่าพูด


“ไม่เป็นไรน่านี่ถ้าผมค่าสถานะไม่เยอะผมว่าผมก็คงไม่รอดเหมือนกันตอนนั้นผมรีบตัดสินใจเหวี่ยงคุณออกไปและปล่อยมือทันทีไม่อย่างงั้นคุณโดนผ่าไปด้วยแน่ๆ” สตีฟพูด


“แต่นี่มันน่าเหลือเชื่อมากเลยนะเนี่ยนึกไม่ถึงว่านายจะแข็งแกร่งขนาดโดนฟ้าผ่าก็ยังไม่บาดเจ็บแบบนี้” ซาร่าพูดอย่างเหลือเชื่อ


“อืม..ตอนนั้นผมก็วัดดวงเหมือนกันนั่นแหละ” สตีฟตอบพลางมองขึ้นไปบนฟ้า


“ดูท่าเราจะเหาะไปไม่ได้แล้วล่ะนะ เพราะการที่เราเหาะบนฟ้ากลับกลายเป็นเป้าหมายของธรรมชาติไปซะงั้นอ่ะ” สตีฟพูด


“แล้วเราจะเอาไงต่อล่ะเดินต่อเหรอว่าแต่นี่เราตกลงมาที่ไหนเนี่ย” ซาร่าพูดพลางมองรอบๆถึงแม้ทัศนวิสัยจะแย่มากแต่ก็ยังพอมองเห็นสิ่งรอบๆตัวอยู่


“ดูเหมือนจะตกลงมาในหุบเขานะ” สตีฟพูดก่อนจะลุกขึ้นเดินไปสัมผัสกับหินรอบๆ


“ไม่สิซาร่าเราตกลงมาในแกรนแคนย่อนไม่ใช่หุบเขา” สตีฟบอกกับซาร่าหลังจากรู้ว่าเขาตกลงมาที่ไหน


“แกรนแคนย่อนงั้นเหรอนี่มันห่างจากทางเข้าหลายสิบกิโลเลยนี่นาบ้าน่าฉันเหาะขึ้นฟ้าไม่กี่นาทีเองนะ” ซาร่าอุทาน


“นั่นเพราะมองไม่เห็นทางจึงไม่รู้ว่าเหาะมาไกลแค่ไหนล่ะมั้ง” สตีฟบอกก่อนจะพาซาร่าเดินไปเรื่อยๆโดยไม่รู้จุดหมายตอนนี้พวกเขาต้องหาที่หลบฝนเสียก่อน


“แต่โชคดีนะไปที่แกรนแคนย่อนมันเป็นภูเขาไม่อย่างงั้นคงเจอน้ำท่วมอีกแน่” สตีฟพูด


“อือ......อ๊ะสตีฟตรงนั้นถ้ำหรือเปล่า” ซาร่าชี้ไปข้างหน้าเธอเห็นเงาลางๆเหมือนว่าจะเป็นถ้ำซึ่งอยู่ห่างไปราวๆร้อยเมตร


“ไม่แน่ใจเหมือนกันลองไปดูกันเถอะ” สตีฟเองก็ไม่แน่ใจเพราะมันไกลไปหน่อย


“เฮ่ถ้ำจริงๆด้วยซาร่า !!!” สตีฟอุทานอย่างดีใจหลังจากวิ่งมาและเห็นว่ามันเป็นปากถ้ำจริงๆ


“อืม..เรารีบเข้าไปหลบกันเถอะฉันอยากเปลี่ยนเป็นชุดแห้งๆจะแย่แล้ว เปียกไปยันกางเกงชั้นในเลยเนี่ย” ซาร่าพูดสตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินนำเข้าไปทันทีเพราะเขาเกรงว่าในถ้ำอาจจะมีตัวอะไรหลบฝนอยู่เหมือนกับพวกเขา


จบ...

error loaded
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 628 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,668 ความคิดเห็น

  1. #2118 Shin Night (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 21:28
    ไปแต่ละที่ไม่เคยไม่มีเรื่อง
    #2,118
    0
  2. #1841 Fikusa (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 10:50
    โคตรถึกเลยสตีฟ
    #1,841
    0
  3. #1837 ekdemanized (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 21:30
    ฉากนี้มัน _ั้มลูก
    #1,837
    0
  4. #1836 cattycall (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 19:07
    ข​อบคุณมาก
    #1,836
    0
  5. #1835 ministrasterlin (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 18:59
    จะเจอบอสอีกมั้ยเนี่ย
    #1,835
    0
  6. #1834 neuwzx (จากตอนที่ 111)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 18:25
    ไม่เหมือนเขาใหญ่ รัฐบางรัฐใหญ่กว่าประเทศเราอีก
    #1,834
    1
    • #1834-1 สองดาวจุด(จากตอนที่ 111)
      17 เมษายน 2562 / 18:54
      ที่เปรียบเทียบเขาใหญ่คือ เขาใหญ่เป็นอุทยานที่ตั้งอยู่ในอาณาเขตของหลายจังหวัดครับ เช่นเดียวกับเยลโล่สโตนที่ตั้งอยู่ใน 3 รัฐ
      #1834-1