KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 7 : Can you keep a secret? [KaiSoo] part 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    30 ก.ค. 59




          ระหว่างที่คยองซูทำอาหาร จงอินนั่งบนเคาน์เตอร์ครัว คอยหยิบจับส่งของที่คยองซูต้องการใช้บ้าง 

          "นี่ เอาซีอิ๊วขาวมาให้พี่หน่อย" จงอินไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ส่งให้ เขานั่งแกว่งขา มองพี่ชายของตนเองทำอาหาร 
คยองซูจัดการนำไก่ออกมาจากแพ็ค ล้างให้สะอาด ก่อนจะนำไปหมักด้วยเกลือและพริกไทย ทิ้งไว้อย่างนั้นแล้วหันไปเคี่ยวซอส (วันนี้ซอสเผ็ดไปนิด จงอินแอบชิมตอนที่พี่คยองซูเผลอ น่าจะเป็นผลมาจากการไปป่วนตอนซื้อของ แค่แกล้งนิดๆ หน่อยๆ ต้องทำไก่เผ็ดด้วย = =) 
          "พี่ว่า มันเผ็ดไปหน่อยมั้ย" จงอินถามออกมา
          "แอบชิมอีกแล้วสิ" คยองซูถามทั้งที่ยังไม่ละสายตาจากสิ่งที่ทำอยู่
          "..........." จงอินยักไหล่อย่างที่ชอบทำ แม้คยองซูจะไม่ได้หันมา แต่เขาก็พอจะเดาได้จากที่เห็นทางหางตา
          "เผ็ดก็ไม่ต้องกินเยอะ" คยองซูบอกออกไปอย่างนั้น 
          จงอินแกล้งตีหน้าเศร้า ก้มหน้าคางชิดอก แต่สายตายังเหลือบมองมาที่คยองซู ผมด้านหน้าที่ยาวจนรกตาใช้บังสายตาจากคยองซูได้ดี คยองซูจึงไม่รู้ว่าน้องชายของตนเองแอบมองอยู่ และจงอินก็รู้ว่าคยองซูแอบเติมน้ำผึ้งกับซีอิ๊วขาวลงไปอย่างละนิด คยองซูปิดแก๊ส ทิ้งหม้อซอสเอาไว้บนเตา แล้วหันมาจัดการกับไก่ที่หมักไว้ เขาจัดการคลุกไก่กับแป้ง แล้วก็เอาลงทอด เสร็จแล้วก็นำมาคลุกกับซอสที่เตรียมไว้ ทั้งหมดนั่นมีจงอินเป็นลูกมือสำคัญในการหยิบขวดเครื่องปรุง เตรียมจาน แล้วก็หน้าที่สำคัญที่สุด หน้าที่ประจำของจงอินเวลาคยองซูทำอาหาร ให้กำลังใจ   

          ไก่ทอดเสร็จเรียบร้อย แล้วยังมีแกงกิมจิที่เหลือจากเมื่อวาน คยองซูจัดการอุ่นมัน ก่อนจะเรียกจงอินที่นั่งเล่นอยู่ที่โซฟาตัวยาวให้ลุกมากินข้าว 
          "จงอิน ไปตักข้าว" 
          "ครับ" จงอินตอบลากเสียงยาว ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟา เดินไปตักข้าวสองถ้วยพูนๆ แล้วกลับมานั่งที่โต๊ะ ถ้วยหนึ่งของเขา ส่วนอีกถ้วยก็ของพี่คยองซู   
          "พี่คยองซูทำกับข้าวแล้วเหมือนได้กินฝีมือแม่เลย" จงอินพูดขึ้นหลังจากที่ตักแกงเข้าปาก 
          "ก็ทำตามที่แม่เคยทำ มันก็ต้องรสชาติเหมือนกันน่ะสิ" คยองซูตอบหลังจากเหลือบตามองสีหน้าของน้องชาย 
          "พี่คิดถึงแม่มั้ย" จงอินถามขึ้นมา
          "อื้ม" คยองซูตอบคำถามสั้นๆ ไม่ได้พูดอะไรต่อ
          "ผมหมายถึง ตอนที่แม่ยังอยู่ ถึงเวลาเมาพ่อจะโกรธง่าย แต่อย่างน้อยก็ไม่..." จงอินหยุดพูด แต่คยองซูรู้ดีว่าจงอินหมายถึงอะไร และต้องการพูดอะไร เมื่อก่อนนี้ ถ้าไม่ทำอะไรผิด พวกเขาก็จะปลอดภัย ถึงพ่อจะอารมณ์ร้ายตอนที่เหล้าเข้าปากแต่ก็ไม่เคยทุบตีพวกเขาโดยไม่มีเหตุผล แต่หลังจากแม่เสีย พ่อก็เริ่มทุบตีทั้งๆ ที่พวกเขาไม่ได้ทำอะไรผิดสักนิด เอาเป็นว่า แค่เห็นหน้าก็นับเป็นความผิดได้แล้ว หรือบางที เหตุผลอาจจะเป็นการที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่ ทั้งๆ ที่พ่อต้องเสียแม่ไป คยองซูคิดว่าอย่างนั้น
          "กินต่อเถอะ" คยองซูพูดขึ้น เมื่อเห็นว่าจงอินหยุดการเคลื่อนไหวไปแล้ว   

          เย็นมากแล้ว พ่อยังไม่กลับ ซึ่งก็ดี พวกเขานั่งทานอาหารกันเงียบๆ 
          แต่ยิ่งใกล้เวลาพ่อกลับบ้าน คยองซูก็เหลือบตาไปมองนาฬิกาบ่อยขึ้น   

          "นี่" คยองซูพูดขึ้น สายตาของเขาจ้องไปที่รอยแผลบนแขนของน้องชาย จงอินชะงักมือที่กำลังจะตักข้าวเข้าปากอยู่ครู่หนึ่ง เงยหน้าขึ้นก่อนจะเห็นว่าเห็นคยองซูมองมาที่เขา ที่แขนของเขา 
          "......" จงอินไม่พูดอะไร เขาก้มหน้า งับช้อนในมือ กินอาหารต่อจนหมด 
          "ไม่เป็นไรหรอก" คยองซูพูด บอกกับทั้งจงอินและตัวเขาเอง พวกเขาทั้งคู่จะไม่เป็นอะไร 
          "....." จงอินพยักหน้า ใช่ ไม่เป็นอะไรเลยสักนิด 
          "ทนอีกนิด พี่จะพานายออกไปอยู่ด้วยกัน" คยองซูว่า 
          "....." จงอินมองพี่ชายตัวเองด้วยสายตาที่คยองซูเองก็อ่านไม่ออก มันเหมือนกับว่าทั้งเห็นด้วย และก็ไม่เห็นด้วยกับความคิดของคยองซู 
          "ทำไม ไม่อยากอยู่กับพี่หรือไง" คยองซูแกล้งถามเมื่อเห็นสายตาของจงอิน 
          "อยากสิ" จงอินรีบตอบ 
          "หรือเป็นห่วงพ่อ" คยองซูแกล้งเย้า ทั้งๆ ที่รู้ว่าจงอินกับพ่อไม่ค่อยถูกกันนักในช่วงหลังมานี้
          "หึ พ่อมีแรงตีพวกเราได้ขนาดนี้ ไม่เห็นจะมีอะไรน่าห่วง" 
          "....." คราวนี้เป็นคยองซูเองที่พูดไม่ออก 
          "เฮ้ ผมก็พูดไปงั้นแหละ คิดมากเหรอ" 
          "ก็พ่อชอบตีนาย..." 
          "พี่พูดเหมือนพี่ไม่โดน" 
          "....." คยองซูเงียบ 
          "....." จงอินเองก็เงียบ 

          "อิ่มแล้วก็ช่วยพี่เก็บโต๊ะเถอะ" 
          "อื้ม" จงอินรับคำ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วจัดการเก็บจานชามที่เหลือบนโต๊ะ   

          คยองซูจัดการเก็บชามที่ล้างแล้วเข้าตู้ ให้จงอินได้มีที่ว่างในการผึ่งจานที่จะล้างให้แห้ง ก่อนจะเดินหลบไปยืนพิงเคาน์เตอร์ครัวอีกมุมหนึ่งระหว่างรอจงอินล้างจาน   

          "นี่ ปิดเทอมนี้ไปเที่ยวกันมั้ย" คยองซูถามขึ้น 
          "อาทิตย์ก่อนตอนผมชวนพี่ยังบ่นว่าเปลืองเงินอยู่เลย" จงอินค่อนข้างแปลกใจกับคำชวนของพี่ชาย
          "ก็ไม่ต้องไปไกล จะไปไหมล่ะ" 
          "ไปสิครับ พี่คยองซูจะพาไปทั้งที ไม่ไปได้ไง" จงอินหันมาตอบพร้อมยิ้มกว้างด้วยดีใจที่จะได้ไปเที่ยวกับพี่ชาย 
          คยองซูก็ยิ้ม ยิ้มเพราะจงอินยิ้ม และดูเหมือนว่าเขาจะทำให้น้องชายเลิกคิดถึงเรื่องที่คุยกันก่อนหน้าได้สำเร็จ              






Talk: ใช่ค่ะ ม่ากำลังจะมา จะบอกว่าที่จริงจะเอาตอนนี้ไว้ลงวันอื่น แต่เจอคนมาคอมเมนท์แล้วดีใจ ลงเลยค่ะ ลงเลย 555555
หวังว่าจะชอบกันนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน /ปาหัวใจเลียนแบบเมน

ป.ล. สำหรับชาวทวิต เจอกันได้ที่ #ไคซูเอสโน้ต นาจา เราจะลงฟิคในนั้นก่อนเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความสวย #ผิดส์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #237 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 22:53
    พ่อน่ากลัวมากอ่ะ จงอินคยองดูเป็นพี่น้องปกติมาก ยากรู้ว่าจะรักกันยังไง
    #237
    0
  2. #154 Parinda_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:27
    ง่าาาา อะไรยังไง
    #154
    0
  3. #125 R-NO (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 23:28
    นั่นไง ม่าเริ่มมาแล้ว
    #125
    0
  4. #41 Nannapak Whangchai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 20:26
    หมายความว่ายังไง ม่ากำลังจะมา...
    #41
    0