KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 60 : One Day [KaiSoo]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 ก.ค. 60











          มันเป็นช่วงสายของวันหยุดสุดสัปดาห์ วันที่จงอินไม่ต้องตื่นเช้าไปโรงเรียน และพี่คยองซูก็ไม่ต้องไปทำงานพิเศษ 

          จากทางหน้าต่าง ผ่านรอยแยกของม่านที่ปิดไม่สนิท จงอินมองเห็นต้นไม้ต้นใหญ่สีเขียวเข้มและท้องฟ้าสีสด เขาชอบมองท้องฟ้าผ่านใบไม้พวกนั้นมากพอๆ กับท้องฟ้าโล่งกว้างและก้อนเมฆรูปทรงต่างๆ เสียงนกร้องดังจากที่ไหนสักที่ เขาเพ่งมองไปตามกิ่งก้านของต้นไม้นั้น เผื่อว่าจะเห็นที่มาของเสียง แต่นอกจากสีเขียวและสีน้ำตาลแล้ว จงอินก็ไม่พบอะไร


          พี่คยองซูตื่นนอนอยู่ก่อนแล้ว กึ่งนั่งกึ่งนอนพิงหัวเตียง ในมือถือโทรศัพท์สีหน้าครุ่นคิด

          จงอินพลิกตัวไปทางคนเป็นพี่ ก่อนจะยกแขนไปกอดเอวคยองซูเอาไว้ ศีรษะหนุนขาของคยองซูแทนหมอน ซุกหน้าลงกับเอวของคนเป็นพี่ สูดเอากลิ่นหอมของน้ำยาปรับผ้านุ่มที่ผสมกับกลิ่นของคยองซูเข้าปอด 

          และเพราะจงอินยุกยิกอยู่แถวเอวแบบนั้น คยองซูจึงยกมือขึ้นไปลูบหัวของน้องชายเบาๆ หนึ่งคือเพื่อให้หยุดเคลื่อนไหว สองคือคยองซูไม่เคยทนได้กับลูกอ้อนจงอินเสียที ทั้งที่รู้สึกจั๊กจี้ก็ยังไม่อยากจะลุกหนีไปด้วยซ้ำ 

          จงอินเงยหน้าขึ้นมา ส่งยิ้มจนตาหยี หรืออาจจะตาหยีเพราะไม่อยากลืมตา คยองซูคิดว่าอาจจะเป็นอย่างหลัง

          พวกเขาเริ่มต้นวันด้วยแพนเค้กง่ายๆ แน่นอนว่าคยองซูเป็นคนทำ แพนเค้กเนื้อนุ่ม โปะด้วยวิปครีมที่ตีจนขึ้นฟู ผลไม้สดที่มีติดตู้เย็นอีกอย่างละนิด จบด้วยน้ำผึ้งหวานๆ ราดทับอีกครั้ง จงอินดูจะชอบใจกับมื้อนี้มากเป็นพิเศษตีหน้าเศร้าเมื่อยื่นจานมาให้คยองซูเป็นรอบที่สามและได้คำตอบว่าแป้งที่ใช้ทำนั้นหมดแล้ว
          แน่นอนว่าคยองซูไม่เคยทนกับสีหน้าแบบหมีอดน้ำผึ้งของน้องชายได้เลย จานของจงอินจึงถูกเติมด้วยแพนเค้กส่วนหนึ่งจากจานของคยองซู พร้อมกับคำพูดที่ว่าให้จงอินช่วยกินเพราะเขาเริ่มอิ่มแล้ว

          จงอินรับจานแพนเค้กกลับมาจากคนเป็นพี่ก่อนจะชะโงกตัวข้ามเคาน์เตอร์ครัว กดปากลงกับส่วนเดียวกันของคยองซู ยิ้มและกล่าวขอบคุณอย่างที่เขาชอบทำ 

          จงอินไม่ชอบของหวานมากนัก แต่แพนเค้กที่คยองซูทำไม่ได้หวานมากแม้ว่าจะมีน้ำผึ้งราดอยู่ก็ตาม อีกทั้งผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวก็ช่วยตัดความเลี่ยนได้เป็นอย่างดี 
          พูดกันตามตรง จงอินไม่คิดว่าจะมีใครทำอาหารได้อร่อยถูกปากมากไปกว่าพี่ชายของเขาแล้ว แม้คยองซูจะพูดบ่อยๆ ว่านั่นเป็นเพราะจงอินชินกับรสมือเขามากกว่าก็ตาม จงอินไม่เห็นด้วย แต่ก็ไม่คิดจะพิสูจน์ เพราะเขาไม่ต้องการให้คนอื่นมากินอาหารที่คยองซูทำ

          หนึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว พวกเขาสองคนใช้เวลาไปกับการดูหนังภาคต่อตั้งแต่ภาคแรกจนถึงภาคสุดท้าย มันกินเวลาเกือบทั้งวันจนคยองซูบ่นงึมงัมว่ามันทำให้เขาไม่ได้ทำงานอย่างอื่น แต่จงอินคิดว่าดีแล้ว เพราะมันเป็นวันหยุด คยองซูก็ควรพักบ้าง

          พวกเขาไม่มีมื้อเที่ยง มีเพียงคุกกี้ก้นโหลที่คยองซูอบไว้เมื่อหลายวันก่อนให้พวกเขาหยิบกินระหว่างดูหนังเท่านั้น จงอินหยิบเข้าปากตัวเองบ้าง ส่งเข้าปากคยองซูบ้าง เพราะคนเป็นพี่ดูจะจดจ่อกับหนังเสียจนลืมความหิว
          และเพราะว่าพวกเขาไม่ได้ออกไปไหนทั้งที่ตู้เย็นนั้นเกือบจะเรียกได้ว่าว่างเปล่า มื้อเย็นของพวกเขาจึงมีเพียงรามยอนและอะไรก็ตามที่เหลืออยู่ในตู้เย็นและพอจะเข้ากันได้เช่นเต้าหู้ ไส้กรอก และข้าวโพดกระป๋อง 

          รามยอนสามห่อหายไปอย่างรวดเร็ว การได้ซดน้ำซุปร้อนๆ นั่นทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาทุกครั้ง


          ดึกมากแล้วเมื่อหนังภาคสุดท้ายจบลง มันเป็นภาคแยกจากเรื่องหลักที่คยองซูเป็นคนชวนเขาดูหลังจากบอกว่าจงอินชวนดูหนังทั้งวันจนไม่เป็นอันทำอะไรนั่นแหละ จงอินบิดกายคลายความเมื่อยขบในขณะที่คยองซูลุกไปจัดการปิดหน้าจอและเครื่องเล่นซีดีให้เรียบร้อย 
          จงอินรอจนกระทั่งคยองซูหมุนตัวกลับมา เขายกมือขึ้นเป็นสัญญาณ เมื่อคยองซูยื่นมือมา จงอินก็คว้าไว้และใช้คยองซูเป็นหลักในการลุกขึ้นยืน
          จงอินโถมตัวเข้ากอดคนเป็นพี่ คยองซูที่ตั้งใจว่าจะแค่ดึงมือให้น้องชายได้ลุกขึ้นเซถอยหลังไปเล็กน้อยกับน้ำหนักที่ไม่คาดคิดนั่น แต่กระนั้นก็ยังยกมือขึ้นมากอดตอบและลูบหลังคนเป็นน้องชายอยู่ดี จงอินจะเป็นอย่างนี้เสมอเวลาง่วงนอน คยองซูคิดว่าจงอินไม่ได้ลืมตาอยู่ด้วยซ้ำในตอนที่เขาเดินจูงจงอินเข้ามาในห้อง

          พวกเขาสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ คยองซูเกือบจะหลับไปแล้วในตอนที่สัมผัสนุ่มหยุ่นทาบทับลงมาที่ริมฝีปากเขา
          “ฝันดีครับ”
          “ฝันดี”



Talk: สวัสดีค่ะ ถ้าใครที่เคยอ่าน Can you keep a secret? ก็อาจจะคุ้นกับสองพี่น้องคู่นี้อยู่แล้ว นี่เป็นเรื่องราวก่อนที่พวกเขาจะเข้ามหาวิทยาลัยค่ะ เพราะรูปของคุณนำแสงแท้ๆ เลยที่ทำให้เราลั่นตอนนี้ออกมา ขอบคุณคุณนำแสงตรงนี้อีกทีที่ให้เราใช้รูปนี้นะคะ
          แทบจะวิ่งไปกรี๊ดหน้าบ้านตอนที่เห็นใน #ไคซูเอสโน้ต ว่ามีคนอยากให้รวมเล่มด้วย ที่จริงแค่มีคนทวีตถึงก็ดีใจแล้วค่ะ ปกติเงียบเหงามาก 555555 ถึงจะแค่หนึ่งคนก็เถอะ  แต่ก็รู้สึกขอบคุณมากเลยนะคะที่ชอบสองพี่น้องคู่นี้ของเรา ที่จริงก็เคยคิดอยู่ค่ะ คิดว่าถ้าเขียนตอนพิเศษจบแล้วจะลองเปิดดู แต่ตอนพิเศษหายไปกับคุณแซมซังเสียก่อนเลยต้องมาคิดใหม่ ฮาาาาาา 
          สุดท้าย ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ฟิคสั้นมากแต่ทอล์กยาวอีกตามเคย แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ /โค้ง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #225 smile515903 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 15:10
    อยากกินแพนเค้กกกกกกกกกกกกกกกกกก



    และชอบความเรียบง่ายนี่จัง อ่านแล้วรู้สึกว่า อ้า ดีจังเลยนะ



    ว่าแล้วก็อยากดูหนังภาคต่อรัวๆ บ้าง
    #225
    0
  2. #208 misobass (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 14:58
    อยากกินเเพนเค้กเลยค่ะ 5555
    ละมุนมากๆเลยตอนนี้
    #208
    0
  3. #207 Numsaeng13 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 03:08
    แงงง เขิน เห็นพี่น้องเค้ารักกันดีก็ชื่นใจจจ
    #207
    0
  4. #206 jkyx (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 23:20
    มีของกินอีกแล้วค่ะไรท์555555 ชอบนะคะ อ่านแล้วหิวดี ฮือ555 เนี่ย ชอบความเรียบง่ายของคู่นี่มาแต่ไหนแต่ไร แค่ได้ตื่นสายอยู่ห้องดูหนังทั้งวันด้วยกันก็มีความสุขแล้วเนอะ เหมือนได้ชาร์ตแบตแล้ว
    #206
    0