KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 43 : Behind [KaiSoo] -4-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    26 ก.พ. 60




          กีฬาสีผ่านไปแล้ว แต่ยังทิ้งร่องรอยเหลือไว้บนตัวของพวกเขา 
          จงอินที่ผิวคล้ำอยู่แล้วนั้นยิ่งคล้ำลงอีกจนเขารู้สึกว่าตัวเองเป็นเนื้อที่ถูกลืมไว้บนเตา พูดง่ายๆ ก็ไหม้นั่นแหละ ขนาดคยองซูเองยังคล้ำขึ้นจนน่าตกใจ น่าแปลกที่จงอินรู้สึกว่ามันน่ารักดี หน้าผากของคยองซูเห็นเป็นรอยไหม้แดดชัดเจนจากหมวกที่คยองซูสวมเอาไว้วันนั้น ถึงจะผ่านมาอาทิตย์หนึ่งแล้ว แต่รอยยังคงชัดเจน จงอินคิดว่ามันน่าจะเป็นอย่างนั้นไปอีกอย่างน้อยราวสัปดาห์

          ชีวิตประจำวันของจงอินยังคงน่าเบื่อเหมือนเดิม และแน่นอนว่าสิ่งที่น่าสนใจที่สุดสำหรับจงอินก็คือคยองซู 

          จงอินวางแผนว่าจะเปลี่ยนวิธีการเดินทางกลับบ้านเมื่อพบว่าบ้านของคยองซูอยู่ทางเดียวกันกับบ้านของเขา น่าโมโหนิดหน่อยที่เขาไม่รู้ให้เร็วกว่านี้ ไม่อย่างนั้นเขาคงได้เพิ่มเวลามองอีกคนให้นานกว่าแค่ในห้องเรียนไปนานแล้ว

          เสียงของรองเท้าหนังยามย่างก้าวดังก้องในโสตประสาท จงอินเดินตามคยองซูไปตามทางฟุตบาธ ฉวยโอกาศที่พ่อและแม่มีธุระ ดึงดันว่าจะกลับเองตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เพราะการขอกลับบ้านเองมันไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิด บางทีแม่ของเขาก็ห่วงเขามากไปนิด จงอินต้องอ้อนวอนแม่ของเขาอยู่หลายวันกว่าแม่จะยอมให้เขากลับบ้านเองได้ จะเรียกว่ายอมหรือจำยอมดีล่ะ เพราะจงอินอาศัยโอกาศที่วันนี้เป็นวันกลับบ้านของพี่สาวจงอินอยู่ที่โรงเรียนประจำหญิงล้วน แม่ของเขาจึงต้องไปรอรับ และพ่อก็ยังติดประชุมอยู่พอดี โชคดีของจงอิน

          จงอินเดินตามหลังคยองซูอยู่ห่างๆ มองแผ่นหลังที่เขาคุ้นตา คิดถึงสิ่งที่ได้คุยกันเมื่อวันกีฬาสี จงอินพบว่าคยองซูชอบดูหนังมาก และจะไปดูหนังคนเดียวในช่วงวันหยุดเสมอ จากที่เคยคิดว่าคยองซูดูเป็นคนไม่ค่อยสนใจอะไร เขาแปลกใจนิดหน่อยที่คยองซูเองก็มีอะไรที่ชอบทำเหมือนกัน  เพราะปกติคยองซูมักจะนั่งเฉยๆ อยู่ที่เก้าอี้ของตัวเอง ไม่เคยไปรวมกลุ่มคุยกับใคร จงอินจึงไม่เคยรู้เรื่องนี้ น่าจะไม่มีใครรู้ ซึ่งจงอินก็อยากให้เป็นอย่างนั้นต่อไป
          ที่จริง หลังจากที่จงอินชวนคยองซูไปกินข้าววันนั้น พวกเขาก็ได้คุยกันมากขึ้น  แต่ก็ยังไม่มากพอ จงอินรู้สึกว่าเขายังอยากรู้จักคยองซูให้มากกว่านี้

          ระหว่างที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ จงอินก็ชนกับอะไรบางอย่างเข้า...ไม่ใช่สิ ใครบางคนมากกว่า
          "บ้านนายอยู่ทางนี้เหรอ"
          "ห๊ะ" จงอินมึนงง รู้สึกสับสนเล็กน้อยเพราะอยู่ๆ คยองซูก็พูดกับเขาโดยไม่ทันตั้งตัว คยองซูพูดกับเขาก่อน... จงอินนิ่งงัน สมองไม่สามารถประมวลผลประโยคคำถามของคนตรงหน้าได้
          "บ้านนาย" คยองซูถามย้ำอีกครั้ง ช้าชัดและดูเหมือนจะจงใจกดเสียงให้ต่ำลงเล็กน้อย 
          "อ๋อ ใช่ ปกติแม่มารับน่ะ" ในที่สุดสมองของจงอินก็กลับมาทำงาน
          "อ่อ อืม" คยองซูงึมงับตอบออกไป เขาจำได้ว่าวันนั้นจงอินก็บอกแบบนี้หลังจากที่เขาบอกว่าตนเองต้องเดินกลับทางไหน
          "....." 
          "ไม่กลับบ้านเหรอ" คยองซูถาม เมื่อเห็นว่าจงอินยังยืนนิ่ง 
          "กะ...กลับสิ แล้วนายล่ะ" 
          "ถึงบ้านฉันแล้ว" คยองซูบุ้ยใบ้ไปทางบ้านหลังที่เขายืนคุยกันอยู่ด้านหน้า
          "อ่อ งั้น แล้วเจอกันนะ" จงอินกล่าวลา โบกมือบ๊ายบายให้เพื่อน ก่อนจะเดินออกมา

          จงอินเดินต่อมาจนมั่นใจว่าได้ยินเสียงคยองซูเข้าบ้านไปเรียบร้อนแล้วจึงหยุด สองขาทรุดลงนั่งยองกับพื้น รู้สึกตัวว่าเมื่อครู่นี้เขาช่างงุ่มง่าม เงอะงะเสียเหลือเกิน เขาไม่อยากจะให้คยองซูมองเขาว่าเป็นคนเซ่อซ่าคนหนึ่ง แต่ก็ดันแสดงท่าทีแบบนั้นออกไปเสียแล้ว จงอินเอ๋ย จงอิน 





Talk: สวัสดีค่ะ รอนานกันมั้ยคะ เรายิ่งเขียนไปก็รู้สึกว่าจงอินน่ารักขึ้นเรื่อยๆ เลย ฮืออออออ ความเท่จงมาสู่เรา มาดูกันค่ะว่าจงอินจะกอบกู้ความเท่ให้ตัวเองได้มั้ย เจอกันตอนต่อไปค่ะ เลิ๊บยู อริ๊


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #171 specialgirl20 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:23
    5555 จงอินมีความน่ารักกก 
    #171
    0
  2. #170 jkyx (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:34
    น่ารักกกก โอ้ย เอ็นดูน้องจงอิน แง เงอะงะแบบนี้ก็น่ารักแล้ว แต่ถ้าได้เท่บ้างคงดี5555
    #170
    0
  3. #169 Hamunyong (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:20
    น่ารักจังเลยอ่ะ งื้อออออ
    #169
    0
  4. #168 misobass (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:02
    จงอินนนคนเงอะงะ ^///^
    ไรท์สู้ๆ
    #168
    0