KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 42 : Behind [KaiSoo] -3-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 พ.ค. 60






          จนถึงวันกีฬาสี ฝนก็ยังไม่ยอมตกลงมา อากาศนั้นร้อนอบอ้าวเสียจนจงอินแทบจะลุกไปเต้นระบำขอฝนให้ฝนตกลงมาเสียที และเป็นเพราะว่าทีมบาสของจงอินแพ้ไปตั้งแต่วันก่อน เขาจึงไม่ได้มีหน้าที่บทบาทสำคัญอะไรนักในวันนี้ ก็กีฬาที่จะแข่งในวันนี้มีแต่รอบชิงชนะเลิศนี่นา นักกีฬาที่แข่งแพ้ไปแล้วอย่างเขาเลยได้นั่งดูคนอื่นแข่งกันสบายๆ

          จงอินในชุดสีเขียวมานั่งๆ นอนๆ แฝงตัวอยู่ใต้แสตนด์เชียร์ ไม่ได้แอบไปนอนอู้ที่อื่นเหมือนปีก่อนๆ เพราะปีนี้คยองซูก็อยู่ที่นี่ด้วย แล้วจงอินก็อยากมองคยองซูในแบบอื่นบ้างนอกจากการนั่งหลังตรงในห้องเรียน 
          คยองซูในเสื้อกีฬาสีเขียวดูสดใส แตกต่างจากเขา จงอินก้มลงมองตัวเองพลางถอนหายใจ เขาไม่ชอบสีเขียวแบบนี้เลยให้ตาย คนหาสีเสื้อก็ไม่เห็นใจกันบ้างเลย เขียวบนโลกมีตั้งหลายเฉดเขียว ดันมาเลือกเขียวนี้ ข้อดีอย่างเดียวของการอยู่สีเขียวคือได้อยู่สีเดียวกันกับคยองซูนี่แหละนะ

          จงอินมองลอดสแตนด์เชียร์ขึ้นไป เห็นว่าคยองซูกำลังยืนดูน้องอยู่เงียบๆ อาจจะเพราะแดดมันแรง คยองซูที่ยืนหันหน้าเข้าหาพระอาทิตย์ถึงได้หยีตาตลอด และการมองขึ้นไปบนสแตนด์ทั้งๆ แบบนั้นก็คงทำให้รุ่นน้องผวาได้ไม่น้อย จงอินได้ยินรุ่นน้องคนหนึ่งกระซิบกับเพื่อนว่าวันนี้รุ่นพี่โดน่ากลัวเป็นพิเศษ 
          จงอินกลั้นขำ คิดว่ามันตลกดีที่มีคนกลัวคยองซูได้ แต่เขาก็หยิบหมวกไปส่งให้คยองซูสวม คยองซูคงทนแดดไม่ไหวแล้วเหมือนกันถึงได้รับไปสวมโดยไม่ได้พูดอะไรตอบสักคำ

          ช่วงบ่ายของวัน จงอินถูกใช้ให้ไปลงฟุตบอลแทนเพื่อนที่เจ็บขา ไม่มีใครตามหาตัวสำรองพบ เขาจึงต้องลงไปวิ่งในสนามอย่างงงๆ หวังว่าจะไม่เผลอเอามือรับลูกด้วยความเคยชิน
          จงอินสะดุดขาตัวเองไปหนึ่งรอบตอนที่วิ่งอยู่แล้วดันหันไปเห็นคยองซูพอดี...คยองซูที่กำลังมองมาทางเขา น่าขายหน้า แต่โชคดีที่ไม่ได้ทำให้ทีมเสียแต้มไป
          จบเกมด้วยคะแนนสี่ต่อสาม สีเขียวชนะไปอย่างฉิวเฉียด จงอินรู้สึกดีใจจนหัวใจเต้นแรงไปหมดถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ยิงเลยสักลูกก็ตาม

          "ขอบใจ" คยองซูกล่าวเมื่อเขานำหมวกมาคืนจงอินหลังจากเสียงประกาศผลรางวัลของงานกีฬาสีรางวัลสุดท้ายหยุดลง พวกเขายืนเข้าแถวตามสีของตัวเองเพื่อฟังครูใหญ่กล่าวปิดพิธี แน่นอนว่าจงอินเลือกที่จะยืนข้างหลังของคยองซู เหมือนกับทุกที

          หลังจากการยืนตากแดดเป็นเวลานาน จงอินเริ่มรู้สึกแสบไปทั้งหลัง แดดร้อนอย่างไม่เกรงใจนักเรียนที่ยืนอยู่กลางสนามเลยสักนิด จงอินก้าวเท้า ขยับไปข้างหน้า ให้ความสูงที่มีมากกว่าช่วยบังแดดให้กับคนที่เขาแอบมองอยู่ และเมื่อครูใหญ่พูดจบ ก็ถึงเวลากลับบ้านของทุกคนแล้ว 
          เพื่อนบางส่วนกำลังช่วยกันเก็บของให้เรียบร้อย พื้นที่ตรงนั้นควรเป็นเหมือนก่อนที่จะมีงานกีฬาสี 
          กว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยก็กินเวลาไปพอสมควร สนามกีฬาโล่งว่าง ท้องของจงอินร้องโครกคราก ในระหว่างที่เขากำลังคิดว่าจะกินอะไรดีนั้น เขาก็สังเกตเห็นว่าคยองซูยังอยู่แถวๆ อัศจรรย์ แผ่นหลังที่จงอินคุ้นเคยกำลังเดินออกจากสนามกีฬาไป จงอินร้องเรียก หยุดคยองซูที่กำลังจะเดินออกไปเอาไว้ได้ทัน
          "นี่ คยองซู" จงอินตะโกนออกไป
          "......." คยองซูหันมา คิ้วหนาเลิกขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงถาม
          "ไปกินข้าวกัน" 
          "ชวนเรา" คยองซูชี้นิ้วมาที่ตัวเอง
          "ใช่สิ ไปกินข้าวกัน หิว" จงอินวิ่งเข้ามา หยุดยืนอยู่หน้าคยองซูที่มีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย 
          "... อะ เออ ไปดิ" คยองซูตอบ กระชับสายกระเป๋าเป้ที่สะพายอยู่ข้างหลัง แล้วก้าวเดิน

          จงอินคิดว่า กีฬาสีปีนี้เป็นกีฬาสีที่ดีที่สุดของเขาเลย จริงๆ นะ 




Talk: สวัสดีค่ะ มาแบบสั้นๆ เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือจงอินหิวข้าว ฮาาาาาา 
        บทต่อไปจะคุยกันมากขึ้นแล้วล่ะ เฮ้ แต่ต้องขอโทษไว้ก่อนเลยนะคะถ้าคำที่ใช้จะแปลกๆ ไปบ้าง เพราะทั้งที่เป็นเพื่อนผู้ชายแต่เราทำใจให้ใช้กูมึงไม่ได้จริงๆ ไม่ชินเลยค่ะ แง้
specialgirl20 ขอบคุณที่ชอบนะคะ ฮือออ ดีใจ 
misobass เรื่องนี้จะสดใสยิ่งกว่าแดดประเทศไทยอีกค่ะบอกเลย 5555 ส่วนเรื่องของสองพี่น้องนั้น ที่จริง ถ้าจงอินทำได้คงกินคยองซูเข้าไปทั้งตัวแล้วค่ะ //ตอนลงนี่ระแวงมากว่าควรลงได้แค่ไหนดีแหละ
jiibbb ได้อ่านเรื่องนี้มั้ยไม่รู้ แต่ขอบคุณที่อ่านเรื่องของสองพี่น้องนะคะ เห็นคนอ่านอินเราก็ดีใจ ฮืออออออ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ
jkyx เขาคุยกันแล้ววววววว คุยกันแล้วนะคะ ฮาาาา คนป๊อดอะเนอะ กว่าจะไปคุยกับเขาต้องรวบรวมความกล้าจากตาตุ่ม เลยใช้เวลานานหน่อยค่ะ ในส่วนของตอนพิเศษนั้น ยังไม่ลืมเหรอคะ แหะๆ //กระซิบ// จงอินฝากบอกว่าไม่นานเกินรอค่ะ
        สุดท้าย หวังว่าจะชอบกันนะคะ สำหรับวันนี้ ขอตัวไปกินข้าวก่อน สวัสดีค่ะ //ส่งวิงก์//

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #166 jiibbb (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:55
    โอ้ยยคิดอยู่ว่าจงอินจะแอบไปอีกนานแค่ไหนในที่สุดก็มีชวนกินข้าววววววววว ชอบการกระทำของจงอินที่แบบเออใส่ใจคยองซูอยู่เงียบๆ ไม่เยอะเกิน มันแบบค่อยเป็นค่อยไปสบายๆฮือออชอบบบ
    #166
    0
  2. #165 misobass (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:00
    สดใสยิ่งกว่าแดดประเทศไทย
    กรี้ดรอเลยได้มั้ยคะ
    จงอินดำแน่ๆ 5555
    ผิดๆๆๆๆ
    เขาชวนกันไปกินข้าวแล้ววววววว
    #165
    0
  3. #164 jkyx (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:42
    ชวนกินข้าวนี่เป็นการเปิดบทสนทนาที่เบสิคมากแต่ดีอ่ะ เริ่มต้นดีๆ เอาอีกจงอิน เอาอีกกก
    #164
    0