KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 41 : - [KaiSoo]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 285
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    19 เม.ย. 60




          คยองซูกลับมาแล้ว ช่วงนี้เขาเหนื่อยมากจริงๆ การทำงานนั้นเหนื่อยกว่าการเรียนแบบเทียบกันไม่ติด เขาได้แต่ถอนหายใจ ก่อนจะจัดการล็อกประตู แขวนกระเป๋าไว้ที่ไม้แขวน แล้วเดินเข้าห้องไป 
          คยองซูอยากจะนั่งเฉยๆ บนโซฟาตัวนุ่มให้ร่างกายได้พักผ่อนจากความเครียดและความเมื่อยล้า อาจจะดูหนังสักเรื่องด้วยก็ได้ แต่ก่อนอื่น เขาบังคับตัวเองให้เดินเลยไปที่ห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาเสียก่อน 
          หลังจากซับหยดน้ำบนใบหน้าออกจนหมาดและไม่มีน้ำหยดลงพื้นเวลาเดินไปมาแล้ว คยองซูก็ออกไปกดเปิดทีวี หยิบโค้กมานั่งดื่มอยู่ตรงนั้น ก่อนจะเริ่มรู้สึกหนาวหน่อยๆ จากเสื้อที้เปียกชื้น เขาจับชายเสื้อแล้วดึงขึ้น ถอดเสื้อออกให้รู้สึกสบายตัว แต่บางทีคยองซูคงเหนื่อยเกินไปจริงๆ เขาไม่ทันรู้ตัวเลยว่าจงอินกลับมาแล้ว กว่าจะรับรู้การมีตัวตนของจงอินก็ตอนที่เขาถอดเสื้อพ้นศีรษะไปแล้วนั่นแหละ มันน่าอายหน่อยๆ ที่พบว่าจงอินกำลังจ้องเขาอยู่           
          น่าแปลก แต่คยองซูก็ยังรู้สึกได้ถึงความร้อนที่แล่นขึ้นมาบนพวงแก้มและใบหู เขากำลังเขิน...

          จงอินจ้องมองชายเสื้อของคยองซูที่ค่อยๆ เลื่อนขึ้น จนหลุดพ้นตัวของคยองซูไป อาจจะเป็นเพราะคยองซูเหนื่อยมากจริงๆ หรือเสียงทีวีที่ดังเกินไปจนคยองซูไม่ได้ยินเสียงของเขา ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม จงอินที่เพิ่งกลับมาก็ได้มาพบกับภาพที่ทำเอาความร้อนแล่นพล่านไปทั้งร่างแบบนี้เสียแล้ว

          จงอินยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นเหมือนคนโง่ที่ไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรต่อไป สักพัก จนคยองซูหันมา จงอินถึงได้กล่าวทักทายคนเป็นพี่เล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป ล้างหน้าล้างตาทำจิตใจให้สงบก่อนจะเดินออกมา

          คยองซูยังอยู่ที่เดิม แต่มีเสื้อยืดตัวใหม่สวมไว้อยู่

          จงอินเดินเข้าไปหาคนเป็นพี่ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างกัน เอนหัวลงนอนหนุนตักของคนที่นั่งอยู่ก่อน แน่นอนว่าคยองซูไม่ได้ว่าอะไรแถมยังขยับตัวเล็กน้อยให้แน่ใจว่าจงอินได้นอนอย่างสบายเต็มที่ ตากลมโตเหลือบมองจงอินเล็กน้อย ความรู้สึกเหนื่อยล้าก่อนหน้าดูเหมือนะลดลงได้เร็วขึ้นเมื่อมีจงอินอยู่ด้วย รอยยิ้มจางแต่งแต้มอยู่บนริมฝีปากอิ่ม คยองซูย้ายมือที่วางพาดอยู่บนพนักโซฟาไปไว้บนอกของจงอินด้วยความเคยชิน ก่อนจะหันกลับไปทิ้งสายตาไว้บนจอทีวีอยู่อย่างนั้น
          จงอินเงยหน้าขึ้นมา จ้องมองพี่ชายของเขา ปากอิ่มสีแดงๆ นั่นส่งผลกับจังหวะการเต้นของหัวใจได้อย่างน่าประหลาด
          โดยไม่ทันรู้ตัว จงอินเอื้อมมือออกไป คว้าเอาท้ายทอยของคนเป็นพี่ให้ก้มลงมา คยองซูละสายตาจากจอทีวีมามองจงอินที่หนุนตักเขาอยู่ เลิกคิ้วตัวเองเป็นเชิงถามน้องชายว่ามีอะไรหรือเปล่า....
          เมื่อใบหน้าของคยองซูเข้ามาใกล้ จงอินเกร็งคอยกศีรษะขึ้นมาจากตักที่หนุนอยู่ งับริมฝีปากของเขากับปากแดงๆ นั่น ก่อนจะปล่อยมือ แล้วพลิกตัว หันหน้าออกไปจดจ้องอยู่ที่จอทีวีนั้นบ้าง

          จงอินไม่พูดอะไร คยองซูก็ไม่ได้พูดอะไร

          หนังที่ดูอยู่จบลงไปนานแล้ว มื้อค่ำผ่านไปอย่างเงียบๆ หลังมื้ออาหารจงอินยืนยันว่าจะล้างจานให้เองเพราะคยองซูดูเหนื่อยมากจริงๆ คยองซูจึงมีเวลาเปิดเมลเช็คอะไรเล็กน้อย ก่อนจะวางแผนการทำงานของวันพรุ่งนี้ไว้อย่างคร่าวๆ อ่านทวนดูอีกครั้งว่าไม่มีอะไรที่เขาหลงลืมก่อนจะปิดแลปท็อปลง ช่วงนี้งานยุ่งมาก และคยองซูก็ต้องทำหลายอย่างในเวลาเดียวกันจนเขาเกือบทำพลาดเพราะความหลงลืม คยองซูจึงเตรียมสิ่งที่จะต้องทำเอาไว้ก่อน เมื่อถึงเวลาทำงานจะได้ไม่มีอะไรที่เขาลืมทำอีก 
 
          ระหว่างที่คยองซูคิดอะไรเพลินๆ จงอินก็ส่งเสียงเรียกออกมาจากห้องน้ำ
          จงอินเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้เขาแช่ตัว คยองซูยิ้มขำเล็กน้อยเพราะวันนี้จงอินดูจะเอาใจเขามากเกินกว่าเหตุ นี่หน้าตาเขาคงดูไม่ไหวแล้วจริงๆ สินะ

          คยองซูลุกขึ้น บิดกายเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปที่ห้องน้ำ เขาถอดเสื้อออก โยนมันลงตะกร้า ก่อนจะคว้าเอาผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวแล้วถอดส่วนที่เหลือออกจนหมด

          จงอินที่ทำทีว่ากำลังอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่นั้นมองตามคนที่เดินเข้าห้องน้ำไปจนลับสายตา

          น้ำในอ่างอุ่นกำลังดี คยองซูได้กลิ่นลาเวนเดอร์จางๆ จากน้ำที่เขาลงแช่ คยองซูคิดว่ามันช่วยให้เขาผ่อนคลายได้ดีเหมือนกัน

          "นี่ จงอิน แล้วนายไม่แช่น้ำด้วยเหรอ" คยองซูถามออกไป ก่อนหน้านี้ คยองซูคิดว่าเขาได้กลิ่นสบู่อ่อนๆ จากตัวจงอิน เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็เปลี่ยนจากเสื้อยืดแขนสั้นเป็นเสื้อกล้ามแล้วตอนที่จงอินเดินมาเรียกเขาให้อาบน้ำ แต่ดูแล้วไม่น่าจะมีใครมาแช่น้ำในอ่างนี่ก่อนเขา
          "พี่จะให้ผมแช่ด้วยเหรอ" จงอินชะโงกหน้าเข้ามาถาม
          "....." คยองซูเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองถามอะไรแปลกๆ ออกไป เขาแช่น้ำอยู่แท้ๆ ยังไปถามอะไรแบบนั้น คิดอะไรอยู่กันนะคยองซู
          "พี่แช่ให้สบายตัวเถอะครับ" จงอินบอก ก่อนจะผลุบหายไปจากขอบประตู

          คยองซูเลื่อนตัวลง ปล่อยให้ทั้งตัวจมลงไปในน้ำ...

          ตอนที่คยองซูอาบน้ำเสร็จ จงอินก็อยู่บนที่นอนเรียบร้อยแล้ว คยองซูสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ข้างจงอินที่นอนอยู่ก่อน แล้วพยายามข่มตา


          ทั้งสองคนนอนลืมตาในความมืด รอบกายเงียบสงัด ในห้องมีเพียงเสียงหายใจของพวกเขาและเสียงเครื่องปรับอากาศ โดยไม่ทันคาดคิด จงอินพลิกตัว ขึ้นคร่อมพี่ชาย สองแขนทำหน้าที่เป็นซี่กรงไม่ให้คยองซูหลบหนีไปไหนได้ ดวงตาที่โตอยู่แล้วของคยองซูดูเหมือนจะโตขึ้นได้อีกเวลาที่เจ้าตัวตกใจ จงอินมองดวงตากลมโตนั้นในความมืด ถามตนเองในใจ นี่เขากำลังทำอะไรอยู่ เขาอยากจะทำอะไรกันแน่...

          หลังจากมองตากันอยู่อย่างนั้นสักพัก จงอินเท้าศอกลงข้างหนึ่ง ใช้มืออีกข้างยกขึ้นปัดผมที่เริ่มยาวลงมาปรกหน้าของคยองซูออก แตะหน้าผากของตนกับหน้าผากของคนข้างล่าง เขาหยุดอยู่เท่านั้นเมื่อปลายจมูกของทั้งคู่สัมผัสกัน ลมหายใจร้อนผะผ่าว จงอินเผลอกลั้นหายใจ เขาเม้มปากและกลืนน้ำลายอย่างลืมตัว
          จงอินค่อยๆ กดริมฝีปากลงกับปากของคยองซูเหมือนที่เขาชอบทำ แต่ครั้งนี้เขาจงใจให้มันไม่เป็นแค่จูบราตรีสวัสดิ์ เขาจูบย้ำลงไปบนปากอิ่ม ขมเม้ม เลาะเล็ม และดูดดึง 
          เสียงหัวใจเต้นดูจะดังชัดกว่าที่เคย จงอินหยัดตัวขึ้น ถอดเสื้อกล้ามของตนออก ก่อนจะจัดการกับเสื้อยืดของคยองซู 
          คยองซูคว้าเสื้อของตัวเองไว้ได้ทันก่อนที่มันจะถูกถอดออก แต่เพียงแค่จงอินออกแรงเพิ่มอีกนิด คยองซูก็รั้งเสื้อยืดตัวบางของตัวเองไว้ไม่ได้อีกต่อไป
          จงอินกดจูบลงมาอีกครั้ง แล้วภาพในหัวของคยองซูก็ขาวโพลน

          จงอินพรมจูบไปทั่วใบหน้าของคยองซู ริมฝีปาก จมูก ตา แก้ม หน้าผากมน ก่อนจะกลับมาที่ริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง ร่างกายร้อนผ่าว ความต้องการเพิ่มมากขึ้น จงอินไล่จูบลงมาตามสันกราม แต่งแต้มรอยแดงไว้ตามซอกคอและลาดไหล่ เรื่อยไปที่แผ่นอกขาว จนถึงหน้าท้องแบนราบ เขาอยากสัมผัสมันทั้งหมด ทั่วทุกตารางนิ้วของคยองซู จงอินรู้สึกได้ถึงแรงกดที่ไหล่ของเขา เมื่อเขาไล่จูบลงมาจนถึงขอบกางเกงขายาวตัวเก่าที่คยองซูใช้ใส่นอน ส่วนกลางลำตัวของคยองซูนูนขึ้นมาจนเห็นได้ชัด จงอินจรดปลายลิ้นลงไป มอบสัมผัสร้อนชื้นผ่านผ้าเนื้อบางนั้น 

          เปียก...

          คยองซูรู้สึกได้ถึงความเปียกแฉะที่บริเวณกลางลำตัวเมื่อจงอินผละออกไป มันไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีนัก แต่เขาก็คิดเกี่ยวกับมันได้ไม่นานเมื่อจงอินกำลังไล่จูบขึ้นมาที่หน้าท้อง หน้าอก ปลายคาง จนกระทั่งมาถึงริมฝีปากของคยองซูอีกครั้ง มันเป็นจูบที่ทำให้คยองซูรู้สึก...ร้อนไปทั้งตัว บริเวณท้องน้อยวูบโหวงอย่างน่าประหลาด ลิ้นสากไล้วนอยู่ที่ริมใบหู ส่วนกลางลำตัวเริ่มปวดหนึบ 
          
          "จงอิน" คยองซูครางออกมาเสียงแผ่ว

          จงอินหยุดการเคลื่อนไหว เขาถอยออกมา มองคยองซูที่ก้มหน้าอยู่ ก่อนจะใช้สองมือกอบหน้าของคยองซูขึ้นมา พวกเขาสบตากัน ก่อนที่จงอินจะก้มลงไปหาคยองซูอีกครั้ง 
          ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใด จงอินใช้การกระทำของเขาบอกความรู้สึกออกไปหมดแล้ว

     - cut -


          เมื่อลมหายใจของทั้งสองคนกลับมาสู่สภาวะปกติ จงอินจัดการเช็ดตัวให้คยองซู ก่อนจะหากางเกงตัวใหม่มาสวมให้แทนตัวเก่าที่เขาทำเปื้อนไป คยองซูขัดขืนนิดหน่อยตอนที่จงอินจะเช็ดตัวให้เพราะเขาคิดว่ามันน่าอาย และมันก็เป็นสิ่งที่เขาทำเองได้ แต่จงอินยังดึงดันว่าจะทำมัน และเขาก็เพลียเกินกว่าจะโต้เถียง 
          ผ้าห่มที่ลงไปกองอยู่ข้างเตียงถูกดึงขึ้นมาทำหน้าที่ของมันอีกครั้ง จงอินสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนนั้น ดึงคยองซูเข้ามากอดแนบอก กดจูบแผ่วเบาที่ข้างขมับ ซุกหน้าลงกับซอกคอของคนเป็นพี่อย่างออดอ้อน แล้วหลับตา
          คยองซูกระชับแขนของจงอินในอ้อมกอด ความเหนื่อยล้าในใจของคยองซูได้ถูกชะล้างไปหมดแล้ว และเมื่อคยองซูหลับตา เขาก็เข้าสู่ห้วงนิทราได้โดยไม่ต้องพยายามเลยสักนิด


Talk: สวัสดีค่ะ วันนี้ยังไม่มีจงอินคนป๊อดมาให้อ่านกันนะคะ ขอเอาฉากชั่ววูบที่ดองเกลือไว้มาลงก่อน 555 เป็นชั่ววูบที่คิดชื่อตอนไม่ออกด้วย แต่อยากลงไง ใครเขาลงฟิคแล้วมีชื่อเรื่องกันเนอะ ฮาาาาา
        
         และสุดท้าย เช่นเคยค่ะ หวังว่าจะอ่านแล้วชอบกันนะคะ ขอบคุณคนอ่านทุกคนเลย //โปรยจูบ//
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #167 specialgirl20 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:29
    คิดถึงพี่น้องู่นี้มากๆ ไม่อยากให้จบเลยย
    #167
    0
  2. #163 misobass (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:31
    มีฉากคัทแล้วฮือออออ
    เขาได้กันแล้วค่ะแม่
    งานดี พอดีอิ่มด้วย
    ขอบคุณนะคะที่มาลงให้ได้อ่าน ^_^''
    #163
    0
  3. #162 jkyx (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:27
    อมก ทำไมดี ละมุนมาก อ่านแล้วเขินอ่ะ ในที่สุดจงอิน ในที่สุด อยากจะจุดพลุให้เขาทั้งสอง เห้อม ดีจริงๆ ชอบที่ทั้งสองคนแทบจะไม่พูดอะไรกันเลยอ่ะ เป็นฟิคที่เงียบจริงๆ หาฟิคแนวนี้ได้ยากพอสมควร ภาษาดีด้วย คือจริงๆแล้วก็เงียบๆมาตลอดอ่ะ บทสทนาของสองคนนี้น้อยมาตั้งแต่ต้น แต่ชอบมากค่ะ555 ความเรื่อยๆมันดีนะ แต่ช่วงclimaxตอนนั้นก็ยังไม่ลืม5 ยังยืนยันว่าถ้าตัวเองมีโอกาสรวมเล่มเราสนใจค่ะ /โปรยเงินที่มีอยู่น้อยนิด
    #162
    0
  4. #160 jiibbb (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:56
    คิดถึงค่าาางุ้ยยยยยฮืออออคิดว่าจะไม่มีฉากโคมไฟให้เห็นแล้วนะคะกับพี่น้องคู่นี้ฟบวฟวหวหวห เราว่ามันวาบหวิวกำลังดีเลยค่ะฮือออออ่านไปก้พอรู้ว่าจงอินนั้นต้องการพี่คยองซูแค่ไหน ชอบฉากงับปากที่โซฟามากกกกมันแบบโอ้ยยยชอบอ้ะ มันดูมีอะไร มันเหมือนจงอินกำลังพยายามต่อสู้กับตัวเอง 55555 โอ้ยยยอินมากกก
    #160
    0