KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 40 : Behind [Kaisoo] -2-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    20 ก.พ. 60





          เวลามักผ่านไปเร็วเสมอตอนที่คุณไม่ทันตั้งตัว

          จงอินกำลังนั่งหอบอยู่ข้างอัศจรรย์สีเขียวหลังจากโดนใช้งานหนักมาทั้งเช้า ทั้งซ้อมกีฬา ตกแต่งแสตนด์เชียร์ ไหนจะยังต้องเตรียมของสำหรับขบวนพาเลซอีก ยิ่งสองอย่างหลังนี่จงอินต้องทั้งปีนขึ้นไปต่อสแลนบังแดดให้พวกน้องๆ ม.ต้นที่นั่งเชียร์ ไหนจะเลื่อยไม้ ตอกตะปู แบกเหล็ก แบกไม้ จงอินคิดว่ากลับบ้านวันนี้เขาคงได้มีอาการปวดเมื่อยเนื้อตัวแถมไปด้วยแน่ๆ

          เสื้อชื้นเหงื่อจนแนบไปกับลำตัว จงอินจับคอเสื้อพัดเบาๆ หวังจะให้ลมที่มีอยู่น้อยนิดช่วยให้เสื้อเขาแห้งลงได้บ้าง

          จงอินเหยียดขา เท้าแขนไปทางด้านหลัง เงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า มันดูปลอดโปร่ง ไม่มีทีท่าว่าฝนจะตกลงมาสักนิด

          เหมือนเมื่อวานนี้เองที่เขายังเป็นเด็กประถมตัวกระเปี๊ยกที่ยืนเชียร์ฟุตบอลกันจนตัวเปียกปอน เพราะฝนที่ตกปรอยๆ ลงมาในช่วงครึ่งหลังของการแข่งขัน รองเท้าผ้าใบสีขาวจึงถูกย้อมด้วยสีอิฐจากโคลนข้างสนาม 
          หลังจบเกม ใครสักคนเอ่ยปากชวนให้ไปเปิดก๊อกน้ำจากแทงค์น้ำของโรงเรียนมาล้างโคลนออกจากขาก่อนที่จะไปเล่นกีฬาจนเปื้อนหนักกว่าเดิม จงอินจำเหตุการณ์วันนั้นได้แม่นยำ เพราะเย็นวันนั้น...

          สัมผัสเย็นที่ต้นแขนฉุดเอาจงอินออกมาจากความคิดสมัยเด็กของเขา มันเป็นความทรงจำที่สว่างไสวเหมือนท้องฟ้าในหน้าร้อน สวย แต่ถ้าจ้องนานๆ ก็แสบตา

          วันนี้ฝนไม่ตก รองเท้าของเขาไม่ได้เปื้อนโคลน แต่เขากลับคิดถึงวันนั้นขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

          คยองซูที่เป็นสตาฟเชียร์ส่งเกลือแร่ให้จงอิน ปราศจากคำพูดใดๆ แต่จงอินก็รับมันมาแล้วยิ้มกว้างกลับไปให้แทนคำขอบคุณ 
แม้จะเข้าสู่ชั้นมัถยมแล้ว แต่พวกเขาสองคนยังได้อยู่โรงเรียนเดียวกันและที่น่ายินดีกว่านั้น พวกเขาได้อยู่ห้องเดียวกันทุกปีด้วย
          จากการเป็นเพื่อนร่วมห้องกันมานาน จงอินสังเกตว่าแม้จะเข้าสู่ชั้นมัถยมปลายแล้ว คยองซูก็ยังคงพูดน้อยได้อย่างเสมอต้นเสมอปลาย ไม่ใช่ว่าคยองซูจะไม่ชอบคุยกับคนอื่นหนืออะไรแบบนั้น แต่อย่างน้อยก็ไม่ใช่คนที่จะเริ่มบทสนทนาก่อนแน่ๆ จงอินคิดเอาไว้ว่าสักวันเขาจะได้คุยกับคยองซูเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ และเขาก็คิดว่าคยองซูจะต้องเป็นเพื่อนที่คุยสนุกมากคนหนึ่งแน่ๆ

          ความคิดของเขาล่องลอยไปที่ไหนสักที่ สักที่ ที่มีเรื่องของคยองซูอยู่ในนั้น

          
          จงอินรีบลุกขึ้น ปัดเศษหญ้าออกจากกางเกงเมื่อเห็นว่าคยองซูรับอาสาออกไปซื้อน้ำมาเพิ่ม ถังน้ำแข็งที่จงอินเห็นเป็นถังใหญ่ขนาดที่น่าจะใส่เด็กสิบขวบเข้าไปได้สักคนหนึ่ง จงอินอยากไปเป็นคนช่วยถือ ไม่ว่าคยองซูจะต้องการหรือไม่ก็ตาม

          จงอินคว้าเอากระติกน้ำแข็งใบใหญ่นั้นขึ้นมา ก่อนจะพยักพเยิดหน้าให้คยองซูเดินนำไปก่อน จงอินเดินตามคนตัวเล็กกว่าช้าๆ รักษาระยะห่าง เขาก้มลงมองเท้าเล็กๆ นั่นก้าวไปข้างหน้า ทีละก้าว ทีละก้าว พร้อมกับความรู้สึกที่ว่าระยะห่างของพวกเขาได้ลดลงไปอีกนิด...
          จงอินคิดว่ามันดูแปลกนิดหน่อยที่เขาจะชอบแม้กระทั่งรองเท้าของคนข้างหน้า แต่เขาก็ชอบมัน รองเท้าของคยองซูเป็นแบบเดียวกันกับเขา มันดูเก่า แต่ทว่ายังดูเรียบร้อย ไม่สกปรกเลอะเทอะเหมือนของจงอิน จงอินชอบที่มันเป็นอย่างนั้น กางเกงวอร์มสีดำของคยองซูเป็นรุ่นที่มียางยืดจั๊มพ์ตรงข้อเท้า นั่นก็ดูน่ารักเมื่อคยองซูเป็นคนสวม จงอินจำได้ว่ามันเป็นรุ่นที่เลิกขายไปเมื่อปีก่อน เขาเคยใส่แล้วมันเต่อขึ้นมาจนเห็นข้อเท้าดูน่าตลก ตอนนี้โรงเรียนของเขาเปลี่ยนมาใช้แบบที่มีซิปด้านข้างตรงปลายขาเหมือนตัวที่จงอินใส่อยู่แทนรุ่นนั้นแล้ว แต่อย่าถามว่ามีซิปไว้ทำไม เพราะจงอินเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

          อากาศร้อนอบอ้าว กว่าพวกเขาจะเดินไปถึงร้านค้าเสื้อของจงอินก็เปียกเหงื่อไปอีกรอบ

          กระติกน้ำแข็งถูกเติมจนเต็มหลังจากพวกเขาจัดการเทน้ำแข็งที่ละลายแล้วทิ้งไป จงอินรู้สึกว่าตัวเองพลาดนิดหน่อยที่ไม่เทมันทิ้งก่อนเดินมาที่ร้าน คยองซูมองเขาด้วยสายตาที่จงอินก็ตีความไม่ออก แต่หวังว่ามันจะไม่ใช่อะไรที่มีคำว่าเซ่อซ่า หรือโง่ อยู่ในนั้น จงอินรีบคว้ากระติกมาถือไว้ก่อนที่จะบอกให้คยองซูถือถุงใส่ขวดน้ำหวานแทนที่จะมาช่วยเขาถือกระติก 
          คยองซูยืนยันว่าพวกเขาต้องช่วยกันถือถังน้ำแข็งนั่น จงอินจึงพลาดโอกาศในการแอบมองคยองซูให้นานอีกนิด มันน่าเสียดายนิดหน่อย แต่อันที่จริง แค่ได้เดินข้างกันแบบนี้ก็ดีพอสำหรับวันนี้แล้วล่ะ




Talk: เขาได้เดินข้างกันแล้วล่ะค่ะคุณผู้ชม ใกล้เข้าไปอีกนิดแล้วเนอะ 
        คุณ misobass เพลงไม่เกี่ยวเลยค่ะ แต่นึกขึ้นมาได้พอดี เกี่ยวไม่ได้ เพลงมันเศร้าไป ฟิคเรื่องนี้จะมาแบบสดใสนะคะ เชื่อไหม 55555 
        คุณ jkyx คิดถึงด้วยค่ะ คิดถึงฟิค คิดถึงคนอ่าน คิดถึงงงงงงงงง ฟิคเรานี่ทำไมจงอินออกมาน่ารักตลอดเลยก็ไม่รู้ล่ะค่ะ ตั้งใจว่าจะเขียนให้เท่จนคยองซูใจเต้นเลยนะคะ ฮาาาาาา 
          สุดท้าย ขอบคุณคนอ่านทุกคนเลยค่ะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้า เยิ๊บบบบบ //ปาหัวใจ//
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #161 jkyx (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:01
    รอคอยวันที่จงอินจะเปิดบทสนทนากับคยองซูเลยค่ะ จะมีวันนั้นใช้มั้ยคะ5555
    เราชอบคาแรคเตอร์จงอินของตัวเองทุกเรื่องเลยอ่ะ ไม่รู้ทำไมชอบนางแบบเงียบๆเรื่อยๆอ่ะ ฮือ555 น่ารัก
    สู้ๆนะก๊ะ
    #161
    0
  2. #159 specialgirl20 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:42
    มันเป็นฟิคที่เราอธิบายไม่ถูกน่ะ แต่เราชอบมันดูแปลกแตกต่าง มันทำให้เห็นความรู้สึกของคนๆนึงลึกๆ
    #159
    0
  3. #158 misobass (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:45
    เชื่อว่าต้องสดใสค่ะ
    อย่าทำให้เราเศร้าก็พอ 5555
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #158
    0