KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 39 : Behind [KaiSoo] -1-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 443
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    17 ก.พ. 60




          เสียงพูดคุยจ้อกแจ้กจอแจของเด็กประถมนั้นดังหวี่หวี่อยู่ข้างในหู มันน่ารำคาญเสียจนจงอินอยากจะปิดเปลือกตาแล้วนอนหลับตัดการรับรู้เสียงน่ารำคาญนี่ไปให้สิ้นเรื่องสิ้นราว แต่ถ้าเขาทำอย่างนั้นเขาก็จะอดมองคนข้างหน้า

          จงอินฟุบตัวลงกับโต๊ะ วางคางลงบนแขนที่ทับกันอยู่ จ้องมองคนที่นั่งอยู่โต๊ะด้านหน้าสุดกลางสุดอยู่อย่างนั้นจนรู้ตัวอีกที เขาก็สะดุ้งตื่นจากการร้องบอกของใครสักคนที่หน้าห้อง
          "เฮ้ยพวกเรา ครูมาแล้ว"
          เสียงรอบตัวเงียบลง พร้อมกับที่คนข้างหน้าเก็บอะไรบางอย่างลงใต้โต๊ะ แล้วบทเรียนก็เริ่มขึ้น

          จงอินปล่อยความคิดให้ล่องลอยไปที่ไหนสักที่ในระหว่างที่ครูกำลังสอน แต่เขาไม่ได้มองคนข้างหน้าแล้ว เราไม่ควรจะแอบมองใครสักคนระหว่างคาบเรียน เพราะมันเป็นที่สังเกตเห็นได้ง่าย จงอินไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาชอบมองคนข้างหน้า และการโดนพูดเรื่องเดิมซ้ำๆ จากเพื่อนมันก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาอยากให้เกิดเท่าไหร่

          จงอินไม่คิดว่าเขากำลังตกหลุมรักแบบที่เซฮุนมันกรอกหูเขาเช้ากลางวันเย็น เขาแค่ชอบมองคนข้างหน้า ไม่ได้แปลว่าเขาจะต้องรักนี่ หรือคุณคิดว่าคนเราจะตกหลุมรักใครสักคนตั้งแต่อยู่ ป.4 แบบนี้กันล่ะครับ

          ห้องเรียนของจงอินไม่มีแอร์ หรือแม้กระทั่งพัดลมเพดานแบบห้องข้างๆ จงอินสังเกตว่าเสื้อของคยองซูมีเหงื่อซึมออกมานิดๆ ที่หลัง เสื้อของเขาเองก็คงไม่ต่างกัน ถึงจะมีลมพัดมาเบาๆ แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะอากาศในหน้าร้อนแบบนี้ได้ ถือเป็นเรื่องดีที่โรงเรียนมีการปิดเทอมช่วงฤดูร้อน ไม่อย่างนั้นคงไม่มีนักเรียนคนไหนเรียนรู้เรื่องแน่ๆ  ขนาดยังไม่เข้าฤดูร้อนดียังร้อนสติพังขนาดนี้นี่นะ

          จงอินนึกสงสัยว่าในหัวกลมๆ ของคนที่นั่งอยู่หน้าห้องนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ คยองซูเป็นคนพูดน้อย ไม่ค่อยได้คุยกับใครมากนัก แต่ก็ดูเหมือนว่าจะเป็นที่ชื่นชอบของทุกคนในห้อง เทียบกันแล้ว กับเพื่อนคนอื่น จงอินมักจะได้ยินเสียงพูดคุยสารพัดเรื่องดังอื้ออึงอยู่รอบตัวเสมอ เขาจึงไม่เคยต้องมานั่งสงสัยว่าเพื่อนคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ แต่กับคยองซูนั้นไม่ใช่ เพราะคยองซูไม่พูด จงอินก็เลยยิ่งสนใจ

          แบบสอบถามถูกส่งมาจากโต๊ะข้างหน้า มันดูเหมือนแบบสอบถามที่พวกเขาทำตอนต้นปี จงอินกรอกรายละเอียดตามหัวข้อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงหัวข้องานอดิเรกและความสามารถพิเศษ จงอินไม่มีงานอดิเรกที่จริงจังมาก เขาชอบเล่นเกม แต่ก็เล่นมันเป็นพักๆ ไม่ได้บ้าคลั่งขนาดเพื่อนของเขาบางคน เขาชอบการ์ตูน แต่ก็ไม่ขนาดมานั่งสะสมของทุกอย่างเกี่ยวกับมัน ดูทีวีบ้าง ฟังเพลงบ้าง หรือไม่ก็วาดรูปเล่นบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรที่เขาชื่นชอบหรือทำบ่อยจนนึกออกเป็นอย่างแรกเวลาจะกรอกแบบสอบถามหัวข้องานอดิเรก เว้นก็แต่ในระยะหลังมานี้ จงอินใช้เวลาว่างส่วนใหญ่ไปกับการเดาความคิดในหัวของคยองซู จะเรียกว่ามันเป็นงานอดิเรกของเขาได้ไหมนะ... จงอินตัดสินใจลบคำว่าคยองซูบนกระดาษทิ้ง แล้วเขียนคำว่าดูทีวีลงไปแทน เพราะคิดได้ว่าถ้าตอบไปอย่างนั้นจะดูแปลกเกินไปเสียหน่อย
          จงอินกรอบแบบสอบถามจนหมดทุกข้อ ก่อนจะส่งกระดาษกลับคืนไปให้คนข้างหน้านำไปส่งคุณครูที่ยืนอยู่หน้าห้อง แล้วฟุบตัวลงนอนกับโต๊ะ ใช้เวลาว่างที่เหลือในการจ้องมองคยองซูเหมือนที่เขาชอบทำ









Talk : เปิดเพลงค่ะ ได้แต่มองเธอข้างหลัง ยิ้มให้เธอเพียงข้างหลัง อะไรนะคะ ไม่ใช่เหรอ ฮาาาาา เรื่องนี้เป็นเรื่องใหม่ค่ะ ไม่ยาว แต่คงมีหลายตอนตามสไตล์เรา เนื้อเรื่องไม่มีอะไรเลยนอกจากจงอินคนป๊อดจะชอบแอบมองคยองซูของเราไปวันๆ หวังว่าจะมีคนชอบบ้างนะคะ 

ป.ล. ใครอ่านฟิคความลับไม่จบไปอ่านต่อได้แล้วนะคะ ไม่มีอะไรน่ากลัวจริงๆ ฮืออออ คนอ่านเข้ามาแล้วหายไปกลางทางเยอะมาก หรือจะเบื่อกันคะ //กัดเล็บ// 
         เจอกันตอนต่อไปนะคะ ขอตัวไปนอนก่อนเราจะสติแตกฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ ฮาาาาา แฮฟอะไนซ์เดย์ค่ะ เยิ๊บบบบบบ //เป่าจูบ//
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #157 jkyx (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:16
    คิดถึงจังเลยค่ะ
    จงอินน่ารักจังเลยอ่ะ ชอบแบบนี้ อ่านแค่นี้ก็รู้สึกถึงความอบอุ่นชอบกล ดีอ่ะดี
    #157
    0
  2. #156 misobass (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:45
    เพลงเกี่ยวกับเนื้อเรื่องมั้ยคะ 5555
    #156
    0