KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 38 : Footbridge [KaiSoo]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    15 ธ.ค. 59



          มันเป็นเช้าที่วุ่นวาย ไม่เช้าสิ สายต่างหาก  
          คยองซูกำลังเดินข้ามสะพานลอย มันเป็นไปได้ค่อนข้างช้าเพราะการมองเห็นของเขาไม่เอื้ออำนวยนัก ช่วงเช้าของวันนั้นมีผู้คนเดินทางมาขึ้นรถที่นี่มากมาย ทุกคนต่างเร่งรีบด้วยกลัวจะไปทำธุระของตนเองไม่ทัน ทุกคนมีหน้าที่ของตน คยองซูเข้าใจ แต่บางทีความเร่งรีบก็ทำให้คนเราละเลยที่จะสนใจสิ่งรอบข้างไป แค่ต้องตื่นไปทำงานทุกวันก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว ใครจะมีเวลามาสนใจสิ่งรอบข้างอีกล่ะ จริงไหม?

          คยองซูเองก็เป็นหนึ่งใน 'สิ่งรอบข้าง' ที่ผู้คนเลือกที่จะไม่ให้ความสนใจ 

          โอเค อันที่จริงคยองซูก็ไม่ได้ต้องการให้ใครมาสนใจหรอก แต่เขาแค่ต้องการจะเดินข้ามสะพานไปขึ้นรถเมล์ได้โดยสวัสดิภาพ ขืนยังโดนชนเข้าบ่อยๆ แบบนี้น่ากลัวว่าเขาจะตกบันไดเข้าน่ะซี
          มันน่าหงุดหงิดนิดหน่อยที่วันนี้เขาดันตื่นสายกว่าเวลาปกติ คยองซูยังมีเวลาเหลือเฟือที่จะไปโรงเรียนให้ทัน แต่การมาเจอกับคนเยอะๆ แบบนี้นี่เขาไม่ชอบเอาเสียเลย 
          "คุณจะไปไหนครับ ให้ผมช่วยมั้ย" น้ำเสียงอบอุ่นดังขึ้นข้างกาย คยองซูค่อนข้างประหลาดใจที่ยังมีคนสนใจเขาอยู่ในเวลาแบบนี้ ไม่ต้องรีบไปทำงานหรืออย่างไรกันนะ
          "ผมจะต่อรถไปโรงเรียน K น่ะครับ ถ้าไม่เป็นการรบกวน ไปส่งผมที่ป้ายก็ได้ครับ" 
          "ไม่รบกวนเลยครับ ผมไม่รีบ ถ้าอย่างนั้น ให้ผมจูงมือคุณแบบนี้ได้ไหมครับ คุณเดินสะดวกไหม" เจ้าของเสียงอบอุ่นพูดขึ้น พร้อมกับสัมผัสเย็นๆ ที่ข้อมือของคยองซู 
          คยองซูชักอยากเห็นหน้าคนข้างๆ ขึ้นมาตะหงิดๆ หนาวขนาดนี้ยังไม่ใส่ถุงมือ เป็นคนที่แปลกจนคยองซูนึกอยากจะเห็นหน้าขึ้นมาเชียวล่ะ
          "อ่า ถ้าเปลี่ยนเป็นแตะแถวข้อศอกแทนจะดีกว่ามากเลยครับ" แน่นอนว่าการจะใส่หรือไม่ใส่ถุงมือนั้นไม่ใช่ธุระอะไรของคนที่เพิ่งเจอกันไม่ถึงห้านาที คยองซูจึงไม่ได้พูดถึงมัน เพียงแต่บอกวิธีที่จะให้คนข้างกายช่วยเขาเดินได้อย่างสบายเท่านั้นเอง
          มือเย็นย้ายมาแตะที่ข้อศอกของคยองซูแทน พวกเขาเดินข้ามสะพานไปที่ป้ายรถเมล์ได้โดยมีการนำทางของคนข้างๆ ทำให้คยองซูไม่เดินชนใครอีกตลอดจนเดินขึ้นรถ

          "เอ๊ะ คุณก็ขึ้นรถสายนี้ด้วยเหรอครับ" คยองซูถามเมื่อรู้สึกได้ว่าคนใจดีที่พาเขามาขึ้นรถนั้นยังตามมาด้วย
          "ที่จริงผมก็เรียนที่เดียวกันกับคุณน่ะครับ" เสียงพูดกลั้วหัวเราะ  
          "....." คยองซูเงียบ สมองกำลังประมวลความคิด คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน
          "ผมเห็นชุดคุณก็รู้แล้วว่าเรียนที่เดียวกัน ก็เลยเขาไปถามน่ะครับ ดูเหมือนคุณจะเดินลำบาก" คยองซูคิดว่าคนพูดคงกำลังยิ้มกว้าง หัวคิ้วของเขาคลายออก ที่แท้ก็เรียนที่เดียวกันนี่นา มิน่า ถึงใจเย็นพาเขามาส่งขึ้นรถได้
          "อ่อ งั้นเหรอครับ" คยองซูงึมงัมในลำคอพร้อมพยักหน้า ก่อนจะเอนหลังไปพิงพนักพิง แล้วเบนหน้าออกไปทางหน้าต่าง เขาชอบความรู้สึกเวลาที่แสงแดดตกกระทบใบหน้า มันอุ่น

          "ผมชื่อจงอินนะครับ" เสียงเดิมพูดขึ้นอีกครั้ง เรียกให้คยองซูผู้ที่กำลังจมลงในความคิดของตนเองให้กลับมาอีกครั้ง
          "ครับ?" 
          "จงอินครับ คิม จงอิน ชื่อผม อยู่โรงเรียนเดียวกันแต่คนละฝั่งกับคุณ แล้วก็ น่าจะปีเดียวกันด้วย ผมเห็นแถบที่ปกเสื้อ ปีสามเหมือนกันใช่ไหมครับ"
          "ครับ โด คยองซู ครับ" คยองซูตอบเพียงเท่านั้น เขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรมากกว่านี้อีก
          "ปกติผมไม่เคยเห็นคุณเลย" เสียงของจงอินดังขึ้นอีกครั้ง แหวกผ่านเสียงดังหึ่งๆ ของเครื่องยนต์รถและเสียงจอแจของผู้คนบนรถ
          "ปกติผมออกเร็วกว่านี้น่ะครับ คนเยอะแล้วเดินลำบาก" คยองซูตอบออกไป ก่อนจะได้ยินเสียงอีกคนตอบกลับมา มันฟังดูสดใสเสียจนน่าสงสัยว่าทำไมคนข้างๆ เขาถึงมีเสียงที่ฟังดูสดใสขนาดนี้กันนะ
          "โห ตื่นเช้าจังเลยนะครับ ปกติผมออกสายกว่านี้อีก โชคดีจังเลยที่วันนี้ออกมาเร็ว" 
          คยองซูไม่เข้าใจว่าจงอินโชคดีตรงไหน แต่ก็ไม่ใช่นิสัยของเขาที่จะถามต่อ 
          พวกเขายังคงคุยกันไปตลอดทาง รู้ตัวอีกทีก็ถึงป้ายที่พวกเขาจะต้องลงแล้ว จงอินยืนยันว่าจะเดินไปส่งเขาต่อถึงตึกเรียน แต่คยองซูบอกปัดไปด้วยไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องให้อีกคนเดินไปส่ง ถึงเขาจะมองไม่เห็น แต่เขาก็ใช้เส้นทางนี้เป็นประจำ ทำไมเขาจะไปเรียนเองไม่ได้เล่า
          สุดท้ายพวกเขาก็เดินแยกกันไปเรียนในที่ของตน คยองซูเดินไปยังเส้นทางที่คุ้นเคยเหมือนทุกวัน อากาศหนาวแล้ว แต่แสงแดดช่วยให้เขารู้สึกอุ่นขึ้นมานิดหน่อย ปากอิ่มฮัมเพลงขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี ผิดกับก่อนขึ้นรถลิบลับ

          อันที่จริง คยองซูก็คิดว่าการตื่นสายมันไม่ได้แย่เท่าไหร่แล้วล่ะนะ




Talk: สวัสดีค่ะ มาอีกแล้วเนอะ จะพยายามกลับมาอัพให้บ่อยขึ้นนะคะ ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมาก ไม่มีแม้กระทั่งชื่อด้วย 5555555 ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว รบกวนคนอ่านช่วยตั้งชื่อเลยแล้วกันค่ะ เพราะความสามารถในการคิดชื่อเรื่องของเรานั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดินมากชริงๆ
        สุดท้าย หวังว่าจะชอบกันนะคะ ตอนนี้ขอตัวไปนอนม้วนตัวในผ้าห่มก่อน โคราชแลนด์หนาวแล้ว อริ๊

ป.ล. ส่งที่อยู่มาที่ so-junno_meone@hotmail.com นาจา 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #153 Nek WD (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 10:53
    โอ้ยยย มันน่ารักอ่ะ. ดูละมุนไปหมดเลย
    #153
    0
  2. #152 jkyx (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 02:38
    โอ้ย วันช็อตที่ดี ฮือ เอาอีกค่าเอาอีก ดีจ๊นนน จงอินอบอุ่นน่ารักมากอ่ะ น่ารักกรุบกริบ ชอบจริงๆ
    ชื่อเรื่องนี่ไม่สามารถจริงๆค่ะ ไม่มีหัวคิดทางนี้อย่างแรง55555
    #152
    0
  3. #151 MarisaDowchuai (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 01:34
    จงอินนนอบอุ่นจังเลยยย
    #151
    0
  4. #150 ch_9190 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 00:36
    สัมผัสได้ถึงความอึนของคยองซู และความเข้าหาของจงอิน ^^
    ปล.ชื่อเรื่องนั้นไม่สามารถช่วยได้จริงๆค่ะ ?.?
    #150
    0