KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 34 : Can you keep a secret? [KaiSoo] บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    21 มิ.ย. 60



          ช่วงสายของวันหยุดวันหนึ่ง คยองซูกับจงอินยังใช้เวลาช่วงวันหยุดกับการอยู่ด้วยกันที่ห้องเหมือนเคย พวกเขายังชอบการอยู่ด้วยกันเพียงสองคนที่ห้องมากกว่าการออกไปพบปะผุ้คนมากมายข้างนอก

          วันนี้คยองซูทดลองอบขนมสูตรใหม่ เป็นบราวนี่เนื้อหนึบซึ่งเขาดัดแปลงมาจากสูตรเก่าที่เคยลองทำตามตำราแล้วพบว่ามันหวานเกินไป และจงอินก็ไม่ชอบอะไรที่หวานมากนัก 

          จงอินตัดขนมเป็นชิ้นเล็กๆ ก่อนนำเข้าปาก ค่อยๆ ลิ้มรส หัวคิ้วขมวดมุ่นด้วยครุ่นคิดพิเคราะห์ถึงรสชาติของอาหารที่อยู่ในปาก
          "เป็นยังไงบ้าง" ตากลมโตมองจ้อง คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูงยิ่งทำให้ตาโตๆ ของคยองซูดูโตมากขึ้นไปอีก
          "อร่อยดี อร่อยกว่ารอบก่อนอีก" จงอินตอบ ก่อนจะตักคำต่อไปเข้าปาก
          "จริงเหรอ" คยองซูถามย้ำ ริมฝีปากฉีกยิ้มกว้างเห็นเป็นรูปหัวใจ
          "ใช่ หวานน้อยกว่า เนื้อสัมผัสก็ดีด้วย หน้ากรอบ ตรงกลางฉ่ำ หนึบดี" จงอินตอบให้คยองซูมั่นใจ 
          "เฮ้อ ค่อยยังชั่ว คิดว่าลดน้ำตาลลงเยอะขนาดนั้นเนื้อมันจะไม่หนึบแบบที่ตั้งใจน่ะสิ" คยองซูพูด ผ่อนลมหายใจยาว ก่อนจะเอนหลังไปพิงกับพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย 

          คยองซูลูบแขนจงอินเล่นไปด้วยระหว่างที่จงอินกำลังทำตัวเป็นหนูทดลองที่ดี จัดการขนมสูตรใหม่ของเขาจนเกือบหมดจานแล้ว
          เพราะจงอินวางแขนไว้บนโต๊ะ คยองซูจึงเห็นรอยแผลที่แขนชัดเจน
          คยองซูยกมือขึ้น ไล้นิ้วมือไปตามรอยแผลยาวที่เกิดจากการพยายามปกป้องเขา  มันจางลงมากแล้ว แต่จงอินก็ยังชอบใส่เสื้อแขนยาวปกปิดรอยแผลเอาไว้อยู่ดี รอยแผลที่จงอินไม่ชอบให้ใครมามอง แต่คยองซูชอบมอง และคยองซูก็เป็นข้อยกเว้นเสียด้วย

          จงอินคิดว่าคยองซูคงไม่รู้ แต่สิ่งที่มือขาวๆ นั่นกำลังทำมันค่อยๆ ปลุกความต้องการด้านมืดในจิตใจของจงอินขึ้นมา อ่าาา ทั้งที่พยายามแล้วแท้ๆ
          "เดี๋ยวรอบหน้าะจะลองใส่ผงกาแฟด้วย รอบนี้ว่าจะแบ่งครึ่งก็ลืมเสียสนิทเลย จงอินชอบเข้มๆ ใช่ไหม พี่บอกแล้ว พี่รู้ใจน้องชายพี่ว่าชอบแบบไหน..." 
          เสียงของคยองซูดังเข้าหู น้องชาย พี่น้อง พวกเขาเป็นพี่น้องกัน.... ภายในใจของจงอินตะโกนเป็นล้านๆ ครั้งว่าเขาไม่ใช่น้องของคยองซู และไม่อยากเป็นน้องแล้ว จงอินเลิกคิดว่าคยองซูเป็นพี่มาตั้งนานแล้ว จริงๆ ก็ไม่เคยเป็นเลยด้วย
          "ผมไม่ได้เป็นน้องของพี่" แต่รอบนี้จงอินไม่ได้แค่คิด เขาพูดมันออกไป แม้ว่าจะกลัวการสูญเสียมากแค่ไหน แต่จงอินหลุดปากออกไปแล้ว คยองซูจะทำยังไงกับเขา... เขาที่ไม่ใช่น้องแท้ๆ หนำซ้ำยังเป็นคนฆ่าพ่อแท้ๆ ของคยองซูอีก ไม่ใช่จงอินไม่กลัว แต่เขาเก็บมันไม่ไหวอีกแล้ว 
          "...." คยองซูหยุดพูด นิ่งไป จนจงอินเริ่มกลัว
          "ผมไม่ได้คิดว่าพี่เป็นพี่ตั้งนานแล้ว" จงอินนิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนจะเอ่ยต่อ 
          ในเมื่อย้อนกลับไปลบคำพูดเมื่อครู่ไม่ได้ แล้วคยองซูก็ได้ยินมันแล้ว จงอินคิดว่าเขาก็คงต้องพูดมันต่อไป ส่วนเรื่องการสูญเสีย จงอินได้เพียงภาวนาในใจว่ามันจะไม่เกิดขึ้น เขามีคยองซูเพียงคนเดียว คนที่เป็นเหมือนโลกทั้งใบของเขา ถ้าคยองซูรู้ว่าเขาไม่ใช่น้องแล้วไปจากเขาเสีย จงอินก็คิดไม่ออกจริงๆ ว่าต่อไปเขาจะเป็นอย่างไร ในหัวของจงอินเริ่มมีความคิดร้ายๆ เกี่ยวกับการกักขังคยองซูเอาไว้ผุดพรายขึ้นมา แต่ก่อนที่เขาจะคิดไปไกลกว่านั้น คยองซูก็ปริปาก
          "....นายรู้แล้ว" คยองซูมีสีหน้าตกใจ นั่นเป็นสิ่งที่จงอินคาดไว้อยู่แล้ว แต่สิ่งที่คยองซูพูดออกมานี่สิ ที่จงอินไม่คาดคิดมาก่อน
          "รู้?" จงอินถามกลับ ไม่กล้าแน่ใจในสิ่งที่คยองซูต้องการจะสื่อ
          "ว่าพี่..ไม่ใช่พี่" คยองซูพูดเสียงแผ่ว ก้มหน้าลง มองมือตัวเองที่ประสานกันแน่น จงอินรู้ รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ หรือว่าจงอินจะไม่อยากอยู่กับเขาอีกต่อไปแล้ว ถึงพูดมันออกมาแบบนี้ ความกลัวของคยองซูถูกกวนให้ฟุ้งขึ้นมา มันลอยอยู่ในอากาศ ทำให้คยองซูรู้สึกหายใจไม่สะดวก มันไม่ใช่แค่ความกลัวว่าจงอินเสียใจเรื่องที่เป็นเด็กกำพร้า แต่ที่จริงแล้วเขาเองก็กลัวว่าจงอินจะจากเขาไปหากรู้ความจริง 
          "......" จงอินเงียบ ความคิดในหัวกำลังประมวนคำพูดของคยองซู....แบบนี้ก็แปลว่าคยองซูรู้อยู่ก่อนแล้วว่าเขาไม่ใช่น้องแท้ๆ น่ะซี แต่คยองซูก็ยังไม่ไปไหน คยองซูรู้แล้ว แต่ก็ยังไม่ไป...

          แล้วจงอินก็เอื้อมมือออกมา จับกุมมือของคยองซูไว้ ตามองมือของเขาที่กุมมือคยองซูอยู่ ก่อนจะค่อยๆ ไล่สายตาขึ้นไป จนถึงดวงตากลมโตที่เขาคุ้นเคย จงอินมองจ้อง ค้นหาสิ่งที่อยู่ภายในนั้น แล้วเขาก็พบ ความสับสน ก่อนจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็น...โล่งใจ เช่นเดียวกันกับความรู้สึกของเขา 

    
          คยองซูกลัวการสูญเสีย จงอินเองก็กลัว แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะกลัวสิ่งที่ไม่มีจริง เหมือนปีศาจในนิทานที่เคยฟังตอนเด็กๆ ปีศาจไม่เคยมีจริง และจะไม่มี เช่นเดียวกับที่พวกเขาจะไม่มีทางสูญเสียกันและกันไป



Talk: แอบลงในที่ทำงานอีกแล้ว 
        Qaxybe ดีใจที่ชอบค่ะ ฮือออออ แต่จบแล้วแหละ อยากเขียนต่อเหมือนกัน คิดลมค่ะ 555555 จากนี้ก็มีสเปที่คิดไว้ด้วย แต่คงลงในนี้ไม่ได้ทั้งหมดแน่ๆ orz
        jkyx เดี๋ยวมีสเปแน่ๆ ค่ะ มีคนชอบที่เราเขียนนี่เราดีใจมากเลย เป็นกำลังใจที่ดีมากๆ ขอบคุณนะคะ 
        นุ้งพู่วววววววว ขอบใจมากที่มาอ่านแล้วยังพรูฟให้ด้วยนะคะ ส่วนเรื่องความรุนแรงสีแดงเฮลบลูบอย เอาไว้เรื่องหน้าเนอะ อิ๊
        ทุกคนที่ไม่ได้เอ่ยชื่อแต่อ่านมาจนถึงตอนนี้ ขอบคุณมากนะคะ เรารู้ว่ามันยังมีข้อผิดพลาด แต่ทุกคนก็ยังอ่าน ยังอยู่กับเราจนมาถึงตอนจบได้ //โค้ง

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ เลิ๊บยูออล อริ๊
#ไคซูเอสโน้ต


แก้คำผิด 21/06/2017
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #261 Pookkie1327 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 10:34
    เป็นการอ่านฟิคยาวรวดเดียวจริงๆ ขอโทษนะคะที่มาเม้นต์ตอนสุดท้ายเลย เป็นฟิคที่เหมือนจะเดาได้แต่ก็เดาพลาดในหลายๆเรื่อง แต่ก็ค่อยๆเผยปมให้เราค่อยๆรู้เรื่อง เหมือนค่อยๆเรียนรู้ตัวละครไปด้วย ว่ามันมีหลายมิติ คิดว่าจงอินจะเปิดเผยความรู้สึกก่อนก็คิดผิด แวบแรกที่พ่อหายไป คิดว่าคยองฆ่าพ่อ แต่ก็แอบหวังว่าพ่ออาจแค่หายไปจริง เรื่องเริ่มดาร์กไปและ555 และก็ชอบภาษานะคะ การเดินเรื่องต่างๆ อยากได้อื่นจัง สดใสๆ ไม่ก็อิงวง ไม่ได้อ่านแนวอิงวงมานานมากแล้ว อยากอ่านอิงวงยาวซักเรื่อง น่าจะน่ารัก ขอบคุณและเป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่าาา
    #261
    0
  2. #260 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 16:10
    จูบกันๆๆๆๆๆๆๆๆๅๅ
    #260
    0
  3. #143 เอสเอเอ็นดี (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 20:26
    เราเพิ่งมีโอกาสได้อ่านเรื่องนี้รู้สึกชอบมากเลยค่ะ ฮื่ออออออออออออ ชอบการบรรยายใช้ภาษาได้ดี ทำให้เราเข้าถึงตัวละครและความอึดอัดในการเก็บความลับของแต่ละคนได้ดี ไม่รู้ว่าแปลกหรือเป็นความตั้งใจของไรท์นะคะที่เรากลับไม่รู้สึกอยากบีบคั้นให้ทั้งสองคนบอกความรู้สึกของตัวเองออกมาเลย เราชอบบรรยากาศระหว่างความลับของทั้งสองคนมากเลยค่ะ เราอาจจะเขียนวกไปวนมาหน่อยแต่เราแต่อยากบอกว่าเราชอบเรื่องนี้จริงๆ แล้วก็ขอบคุณที่เขียนเรื่องดีๆให้เราได้อ่านกันนะคะ ปล.ชอบในความใส่ใจคนอ่านของไรท์มากเลยค่ะ น่ารักดี ^^
    #143
    0
  4. #120 Qaxybe (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 23:22
    กรี๊ดดด ในที่สุดก็รู้แล้วลุ้นนานมากนึกว่าจะจับยังงั้นๆจริงๆฮืออขอสเปต่อเถิด /มาหวีดช้าแต่มาน้า
    #120
    0
  5. #119 jkyx (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 04:33
    โอ้ย ในที่สุดจงอินก็สารภาพ(กลายๆ)อ่ะ จริงๆมันหมายถึงการสารภาพทั้งสองเรื่องในคราเดียวกันเลยนะนั่นอ่ะ แต่คยองซูดันเข้าใจแค่เรื่องเดียวละมองข้ามอีกข้อไปนิด โท่..
    ต่างคนต่างกลัวเนอะ แต่อย่างน้อยตอนนี้ก็มั่นใจได้แล้วแหละว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นทั้งคู่ก็ยังเลือกจะอยู่ด้วยกันอยู่ดี ฮือ ชอบบบบ
    แง ดีค่ะ ขอสเปเย้อเย้อเลยยย5555
    #119
    0
  6. #118 Nek WD (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 18:24
    ขอตอนสเปได้มั้ยคะ ฮือออ มันต้องดีกับใจแน่ๆ
    #118
    0