KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 31 : Can you keep a secret? [KaiSoo] part 30 -End-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    16 ส.ค. 59


          

          จงอินคิดถึงการนั่งมองคยองซูอ่านหนังสือ หรือไม่ก็ทำกับข้าว ระยะหลังมานี้เขาแทบจะไม่ได้เจอกับคยองซูเลย ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเขาหลีกเลี่ยงมันด้วย แต่ดูเหมือนตอนนี้เขาจะทนไม่ไหวแล้ว เขาต้องการอ้อมกอดของคยองซูเหลือเกิน
          จงอินบอกปัดหัวหน้าแผนกอย่างคุณซองกยูที่ชวนทีมไปเลี้ยงฉลองเนื่องในโอกาสปิดโปรเจคใหญ่ได้ด้วยดี คุณนัมจากบริษัทผู้ว่าจ้างมาเอ่ยชวนถึงที่ ทุกคนในแผนกพร้อมใจกันยกมือขอร่วมวงด้วย แต่จงอินที่รู้สึกอ่อนล้าเต็มทีต้องการกลับไปเติมพลัง และพลังงานของเขาก็คือคยองซู

          จงอินกลับมาถึงบ้านก็พบกับคยองซูที่กำลังทำอาหารอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัว
          "พี่" จงอินเรียกเพียงเท่านี้แล้วก็เดินไปกอดคยองซูจากทางด้านหลัง หัวใจที่เหนื่อยล้าถูกเติมเต็มเหมือนลูกโป่งฟีบๆถูกเติมลมจนพองโต
          "....." คยองซูนิ่งไป 
          "กอดหน่อยนะ" เสียงของจงอินกระซิบอยู่ข้างหูของคยองซู แน่นอนว่ามันไม่ได้หมายความว่าจงอินขอกอดคยองซู ในเมื่อคยองซูอยู่ในอ้อมกอดของจงอินไปเรียบร้อยแล้ว แต่เป็นการขอให้คยองซูอยู่ในอ้อมกอดของจงอินต่อ นานขึ้นอีกนิด ให้จงอินได้เติมพลังนานกว่านี้อีกหน่อย เขาเหนื่อยเหลือเกิน แม้ว่างานจะสำเร็จไปได้ด้วยดี แต่เขากลับรู้สึกล้าเต็มที การกอดคยองซูเป็นทางเดียวที่สามารถช่วยให้จงอินกลับมามีแรงอีกครั้ง
          คยองซูยกมือขึ้นลูบผมคนเป็นน้อง ไม่ต้องมีคำพูด เพียงแค่สัมผัสเบาๆ จากคยองซูก็เป็นการปลอบประโลมที่ดีมากพอแล้ว จงอินรู้สึกดีขึ้นอักโข

          "ทำอะไรอยู่" จงอินถาม ยังไม่ยอมลดมือที่กอดคยองซูลง
          "ขนม"
          "ขนมอะไร"
          "บราวนี่" คยองซูตอบ ระยะนี้เขาใช้เวลาส่วนใหญ่นอกเหนือจากการอ่านหนังสือในการลองทำขนมสูตรต่างๆ มันช่วยคลายเครียดได้ค่อนข้างดีทีเดียว
          "ทำไมทำซะดึกเลยล่ะ"
          "ก็แค่อยากทำน่ะ" คยองซูบอกปัด จะให้เขาตอบว่าทำรอจงอินกลับมาได้อย่างไร
          "หอมดี 
          "กินมั้ย ไปนั่งรอก่อน เดี๋ยวเสร็จแล้วยกไปให้"
          "ไอติมวนิลาเหลือมั้ย"
          "น่าจะนะ ลองไปเปิดดู" คยองซูบุ้ยใบ้ไปทางตู้เย็น ก่อนจะหันกลับไปสนใจกับส่วนผสมตรงหน้าต่อ 

          คยองซูจัดการละลายเนยกับน้ำตาลคัสเตอร์ ก่อนจะผสมลงในแป้งกับผงโกโก้ที่ร่อนไว้ ตามด้วยไข่เป็นส่วนผสมสุดท้าย ก่อนจะโรยช็อกโกแลตชิพแล้วเทใส่พิมพ์ คยองซูตั้งเตาเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว เมื่อผสมทุกอย่างเรียบร้อย เตาก็ร้อนได้ที่พอดี คยองซูนำขนมเข้าเตาอบ ตั้งเวลา แล้วจึงจัดการเก็บล้างอุปกรณ์ที่เหลือระหว่างรอเวลาอบ กว่าเสียงติ๊งของเตาจะดังขึ้น คยองซูก็จัดการเก็บกวาดทำความสะอาดบริเวณครัวเสร็จเรียบร้อย

          จงอินนั่งอยู่บนพื้นหน้าทีวี ด้านหน้ามีกองหนังสือการ์ตูนวางอยู่รอบกาย แม้ว่าจะโตแล้ว แต่จงอินก็ยังนิยมชมชอบการอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่ 

          คยองซูยกขนมที่เพิ่งอบเสร็จใหม่ๆ มาให้อีกคน จงอินโปะไอศกรีมรสวานิลาลงบนบราวนี่เนื้อฉ่ำ ก่อนจะตักทั้งสองอย่างเข้าปากพร้อมๆ กัน คยองซูนั่งลงข้างกัน จ้องมองยามจงอินเคี้ยวขนมตุ้ยๆ อยู่ในปาก
          ช่วงหลังมานี้คยองซูเผลอลอบมองหน้าจงอินบ่อยๆ มันห้ามไม่ได้ที่เขาจะหันมองหน้าของจงอินในเมื่อหัวของเขาก็คิดแต่เรื่องของจงอิน
          ปากอิ่มยิ้มบาง ก่อนหน้านี้คยองซูรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป แต่ตอนนี้มันกำลังกลับมาเหมือนเดิม เหมือนที่เคยเป็น

          จงอินจัดการบราวนี่ของคยองซูจนหมดจาน แอบเดินไปตัดชิ้นเล็กๆ มาทานเพิ่มอีกด้วยซ้ำ คยองซูลดน้ำตาลลงจากสูตรปกติค่อนข้างมาก รสขมติดลิ้นของโกโก้ถูกล้างด้วยรสหวานของไอศกรีมวานิลา จงอินไม่ใช่คนที่ชื่นชอบการกินขนมหวานๆ มากนัก แต่ฝีมือของคยองซูเป็นข้อยกเว้น ถ้าเป็นคยองซูทำ นั่นถือเป็นของโปรดของจงอินทั้งหมด 

          จงอินลอบมองคยองซู เขารู้ว่าคยองซูกำลังมองเขา 

          จงอินคิดว่าการหนีคงไม่ช่วยอะไร มีแต่จะทำให้เขาไม่สบายใจไปเสียเปล่าๆ บางที ถ้าพวกเขากลับไปเป็นแบบเดิมได้ บางทีเขาก็อาจจะกลับไปมีความสุขกับสิ่งเล็กๆ แบบที่เคยได้เช่นกัน
          จงอินตั้งใจไว้อย่างนั้น ให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม

.............................................................


          จงอินกลับมาเป็นน้องชายติดพี่เหมือนเดิม เขากลับบ้านเร็วขึ้น ปฏิเสธการกินเลี้ยงของที่ทำงานทั้งโดยหน้าที่และเลี้ยงภายในโดยส่งชานยอลที่เพิ่งย้ายงานเข้ามาที่บริษัทที่เขาทำอยู่ไปแทน ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ จงอินจะไม่กลับบ้านดึก เขารู้ชัดแจ้งแล้วว่าความสุขของเขาคือการได้อยู่กับคยองซู ความคิดที่อยากครอบครองนั้นดูจะรุนแรงน้อยลงเมื่อคิดถึงการสูญเสียที่อาจจะเกิดขึ้น

          คยองซูเองก็ตั้งใจไว้อยู่แล้วว่าเขาจะคงความสัมพันธ์แบบเดิมเอาไว้ การเปลี่ยนแปลงนั้นไม่แน่นอน และคยองซูก็อดรู้สึกกลัวไม่ได้ แม้ว่าจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง มันมีอะไรบางอย่างที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของการเป็นพี่น้อง แต่คยองซูก็ยังรู้สึกว่าความไม่แน่นอนนั้นน่ากลัว กลัวว่าจะต้องเสียจงอิน... เขาไม่เคยถามถึงเหตุผลที่จงอินหลบหน้าเขา และก็จะไม่ถามต่อไป ในเมื่อจงอินกลับมาเป็นเหมือนเก่าโดยที่เขาไม่ได้ปริปาก คยองซูจึงยินดีเสียยิ่งกว่ายินดี ปล่อยให้ความรู้สึกมันคลุมเครือดีกว่าชัดเจนแล้วต้องสูญเสียไม่ใช่หรือ

          พวกเขาพอใจกับความคิดที่ว่าจะได้อยู่ด้วยกันต่อไป...ตลอดไป มันไม่สำคัญหรอกว่าจะอยู่ในฐานะอะไร แค่ได้อยู่ด้วยกันก็พอ
  



End



Talk: จบแล้วค่ะ จบแล้ว ฉากคัทที่เคยขอกันไว้นั่นเราแอบแต่งไปแล้วนะ เป็นอะไรที่ลงเด็กดีไม่น่าจะได้ค่ะ เลยว่าจะเอาไปใส่ในรวมเล่มแหละ ถ้าได้รวมนะ ถ้าไม่รวมก็....เดี๋ยวคงหาที่ลงค่ะ 
        ถึงจะบอกว่าจบแล้ว แต่แอบคิดไว้ว่าอาจจะแต่งต่อเหมือนกัน มีปมที่ยังไม่ได้เฉลยด้วย ลองนึกกันมั้ยว่าเรื่องอะไร ถ้าไม่มีคนจำได้เราจะปล่อยผ่าน 55555555
        เจอกันเรื่องหน้าค่ะ เอสโน้ตจะมีต่อไปแน่นอน ขอบคุณที่ติดตามกันมานะคะ ใครที่เพื่อนหนีไปตามจับโปเกม่อนนี่บอกให้รีบกลับมาอ่านเลย ฟิคจบแล้วนะ ในที่สุดก็จบจริงๆ แล้วค่ะ 
        สุดท้ายใครอ่านจบแล้วคอมเมนท์บอกเราว่าเป็นยังไงบ้างเราก็จะดีใจมาก แต่จริงๆ แค่มาอ่านเราก็ดีใจอยู่ดีนั่นแหละค่ะ แบบว่าแต่งแล้วไม่แป้ก แต่งแล้วมีคนอ่านด้วยอะนายยยยยยย ฮืออออออ พ่อจ๋าแม่จ๋าคยองต๋าาาาาาา 
        ส่วนเรื่องต่อไป พักความหม่นแล้วเปลี่ยนโหมดมาสู่ความสดใสกันเถอะเนอะ..... คิดว่านะ อะไรก็ไม่แน่นอนค่ะ 5555555
        มีอะไรสงสัยคอมเมนท์ไว้นะคะ จบแล้วตอบได้แล้ว เฮ้ เดี๋ยวตอนหน้า....อาจจะเป็นเรื่องหน้า เราจะมาตอบค่ะ ตอนนี้ต้องไปนอนก่อน ไม่งั้นพรุ่งนี้ไม่ไหวแน่ๆ เยิ๊บทุกคนเลย /เป่าจูบ ฟู่วววววว/ 

ป.ล. คุณ jkyx ถ้าได้รวมเล่มเนี่ย เราจะส่งบราวนี่ไปให้ด้วยแน่ๆ ค่ะ 555555



#ไคซูเอสโน้ต

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #257 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 15:38
    แต่เรื่องนี้ดีค่ะ สนึกน่าตื่นเต้น แล้วก็รู้สึกิ้านแล้วเหมือนเอาเรื่องจริงมาพูดเพราะมันไม่หวือหวา สู้ชีวิต ไม่ได้เป็นพรหมลิขิตหรือรักแรกพบ มันเหมือนเรื่องจริง ความใกล้ชิดทำให้เรารักกัน อะไรแบบนี้เราชอบเรื่องนี้น่าเสียดายที่จบแบบอยู่ๆก็จบ งงเบย5555 ขอบคุณค่ะ
    #257
    0
  2. #256 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 15:35
    ห๊ะ จบแล้ว????? ไรท์เรายังค้างคาอยู่เลย โห่น่านับวันรอวันที่จงอินของคยองซูเป็นแฟนเลยนะ จบงี้เลยหรอ55555 คาใจมากเว่อร์
    #256
    0
  3. #140 R-NO (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 16:53
    โอ้ จบแบบไม่ทันตั้งตัวฮื่อออ
    #140
    0
  4. #115 ch_9190 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:36
    อ่านจบแล้ววววว ขอโทษด้วยนะคะที่ดองไว้นานเลยยย ???? พี่นะจบได้เบากว่าที่พู่คิดไว้มากอ่ะ (เอ๊ะรึเรามันจิตอกุศล) แต่คิดๆดูแล้วจบแบบนี้ก็เข้ากับเนื้อเรื่องที่พี่นะวางมาเลย ดูมีความรู้สึกมากมายที่มอบให้กัน แต่ก็ต้องเก็บซ่อนไว้ เพราะกลัวความสัมพันธ์จะเปลี่ยนไปใช่มั้ยคะ / ปมที่พูดถึงใช่เรื่องแม่มั้ยค่ะ เดาๆๆ
    #115
    0
  5. #112 Qaxybe (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 22:54
    นี่ตามอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนสุดท้ายหลงเข้ามาแต่ชอบมากนอนอ่านทั้งคืนเลยเป็นเรื่องที่หม่นๆหน่วงๆแต่เราก็ชอบนะพิมพ์ไม่ถูกแต่รวมๆแล้วมีเสน่ห์55555 ฮือรวมเล่มเตอะอยากอ่านฉากคัทมากกก รอไคซูเรื่องหน้าอีกนะคะชอบภาษามากค่า
    #112
    0
  6. #110 jkyx (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 19:31
    อ่าว จบแล้วจริงๆอ่ะ ฮือ55555
    คือยังไงดี จริงๆเราแอบหวังว่าจะจบอีกแบบอ่ะ แต่แบบนี้ก็ดีแล้วแหละ ได้อยู่ด้วยกันต่อไปอะไรจะสำคัญและทำให้มีความสุขกว่านี้อีกล่ะเนอะ
    ดีค่ะ แน่นอนมาเราชอบและอวยมาแต่ตั้งต้นก็ไม่รู้จะบอกยังไงดี5555 เราชอบภาษาจนถึงตอนจบเลย ง่ายและดีย์ย์ย์ เป็นฟิคที่บังเอิญเจอแล้วทำให้ปราทับจิตปราทับจายเจรงๆ
    ปล.กรี้ดดดด เอาค่ะเอาบราวนี่ ต้องการรร555 ขอให้ได้รวมนะคะ อย่าลืมบอกล่วงหน้าจะได้เก็บตัง ช่วงหลังคอนเสิร์ตไปจะดีมากค่ะ55555 สู้ๆนะคะ /นับวันรอเรื่องใหม่
    #110
    0
  7. #108 MYDO1288 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 10:20
    เป็นเรื่องที่สวยงามมมมมมมม 5555555555555
    #108
    0