KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 27 : Can you keep a secret? [KaiSoo] part 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    6 ส.ค. 59



         หลังจากเข้าบ้าน ทั้งจงอินและคยองซูแสร้งทำราวกับว่าก่อนหน้านี้พวกเขาทั้งสองคนเดินขึ้นไปบนภูเขาเพียงเพื่อปิคนิคเท่านั้น ไม่ได้มีอะไร ไม่ได้ไปที่ไหนก่อนกลับลงมา มันเป็นการรับรู้ที่คลุมเครือ แต่ก็ไม่มีใครอยากทำให้มันชัดเจน
          ใช่ว่าคยองซูจะไม่เสียใจ แต่พ่อจากไปแล้ว ถ้าเขาปล่อยให้คนอื่นรู้เรื่องนี้ จงอินจะต้องเดือดร้อน ซึ่งแน่นอนว่าเขายอมไม่ได้ จงอินเป็นครอบครัวคนสุดท้ายที่คยองซูเหลืออยู่

          ระหว่างมื้อเย็น พวกเขาคุยกันถึงเรื่องราวครั้งเมื่อยังเป็นเด็ก ทั้งสองคนเลือกหยิบยกเอาเฉพาะส่วนที่ดีออกมาพูด ละเว้นส่วนที่เกี่ยวกับพ่อเอาไว้ จงอินคิดว่าเขาชอบช่วงเวลาที่ยังเป็นเด็กมากที่สุด ช่วงเวลาก่อนที่เขาจะรู้ความจริง มันเหมือนกับว่าจงอินได้ย้อนกลับไปมองตัวเองเมื่อครั้งที่ยังเป็นสีขาว แตกต่างกับตัวตนของเขาในตอนนี้ ตอนนี้ที่จงอินรู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นปีศาจร้ายที่ใช้เล่ห์กลกักขังคยองซูเอาไว้กับตัว สเต็กเนื้อริบอายกับมันฝรั่งอบโปะเนยที่ถูกตีจนฟูนั้นเติมไม่เต็มกระเพาะของเด็กหนุ่มกำลังโตทั้งสองคน คยองซูเติมน้ำตาลคัสเตอร์ลงไปในเนยที่เหลือ ตีต่ออีกนิดให้เข้ากัน ก่อนจะทาลงบนขนมปังแล้วเอาเข้าเตาอบ ไม่มีไอศกรีม แต่เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับค่ำนี้

          ท้องถูกเติมจนเต็ม คยองซูและจงอินย้ายตัวมาอยู่ที่หน้าทีวี นั่งได้สักพัก จงอินก็เอนตัวลงนอนบนตักของคนเป็นพี่ ใช้ต้นขาของคยองซูหนุนนอนต่างหมอน คยองซูดุจงอินไปเล็กน้อยที่เอนตัวทั้งที่เพิ่งกินอิ่ม แต่จงอินก็รั้น คยองซูจึงได้แต่ถอนหายใจแล้วดีดหน้าผากทำโทษไปเสียหนึ่งที 
          มือสีน้ำผึ้งของจงอินกำลังลูบไล้อยู่ที่ต้นขาของคยองซู ตามองจอทีวีที่กำลังเล่นซีรีส์ย้อนหลังของช่องฟอกซ์ แม้ว่าตอนนี้พวกเขากำลังคุยกันเกี่ยวกับบทของตัวละครเด่นแต่คยองซูกลับควบคุมความคิดตนเองได้อย่างยากลำบาก แทบจะจำไม่ได้ว่าเด็กผู้หญิงที่อยู่บนหน้าจอตอนนี้คือใครถ้าทีวีไม่ฉายภาพตัดไปให้เห็นภาพปัจจุบันเสียก่อน
          จงอินบ่นอุบเมื่อซีรีส์ที่ดูอยู่ตัดจบไปแบบดื้อๆ มือใหญ่ยังคงสาละวนอยู่บนต้นขานวลเนียนของคนเป็นพี่ คยองซูเริ่มรู้สึกว่าเขาคิดผิดที่เลือกใส่กางเกงยางยืดขาสั้นแทนกางเกงผ้าสามส่วนเนื้อหนา
          จงอินชอบผิวเย็นๆ ของคยองซู แต่ก็รู้สึกกลัวความคิดของตัวเองเมื่ออยากจะทำอะไรมากไปกว่านี้ จงอินข่มใจ หักห้ามความต้องการที่ไม่ควร
          บางที เพราะคยองซูคิดว่าจงอินเป็นน้อง จึงยอมปกปิดความลับดำมืดของเขาเอาไว้ ตลอดเวลาหลายปี จงอินไม่เคยระแคะระคายเลยสักนิดถึงความเป็นไปของพ่อ เขาคิด หรือถ้าจะพูดให้ถูก เขาปลอบใจตัวเองว่าพ่อยังคงอยู่ อยู่ที่ไหนสักแห่งพร้อมกับอัฐิของแม่ 
          แต่เขาไม่เคยรู้เลยถึงความจริงที่คยองซูปกปิดมาตลอด คยองซูจะรู้สึกอย่างไร และถ้าหากคยองซูรู้ว่าเขาไม่ใช่น้อง ทุกอย่างมันจะเป็นไปในแบบที่เป็นตอนนี้ไหม จงอินได้แต่คิดสงสัยถึงคำตอบของประโยคคำถามที่พ่อเคยพูดกับเขา ถ้าคยองซูรู้ว่าเขาไม่ได้มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกันทางสายเลือดเลยสักนิด คยองซูจะยังรักเขาอยู่ไหม
          คิดมาถึงตรงนี้ จงอินพลิกตัวที่นอนหันหลังให้คยองซูกลับเข้ามา แนบหน้าผากกับส่วนเอวของคนเป็นพี่ ยกแขนกอดที่เอวนั้นอย่างออดอ้อนในที ไม่ได้หรอก ให้คยองซูรู้ไม่ได้ เขาจะไม่ยอมเสียคยองซูไป
          คยองซูดูตกใจกับกิริยาของคนเป็นน้องเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ขยับไปไหน
          "ไม่ดูทีวีแล้วเหรอ" คยองซูถาม
          "จบแล้ว พี่ปิดเลยก็ได้" จงอินตอบเสียงอู้อี้
          "แล้วเราจะนอนอยู่แบบนี้น่ะเหรอ เข้าไปนอนในห้องดีๆ มั้ย"
          "อีกสักพักนะ ขอห้านาที"
          คยองซูไม่พูดอะไร แต่ยกมือขึ้นลูบผมนุ่มแทนคำตอบว่าตกลง อันที่จริง คยองซูเกือบจะอ้าปากถามออกไปแล้ว แต่กลับนึกขึ้นมาได้เสียก่อน สาเหตุที่ทำให้จงอินแสดงท่าทางแบบนี้....... 

          จงอินแนบหน้าเข้ากับหน้าท้องของคยองซู สูดหายใจเอากลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มเข้าปอด ทั้งๆ ที่เสื้อผ้าก็ซักมาพร้อมกัน แต่เสื้อที่อยู่บนตัวคยองซูจะมีกลิ่นอีกแบบเสมอ และจงอินก็ชอบมัน ลมหายใจร้อนๆ กระทบผิวกายของคยองซูผ่านผ้าเนื้อบางที่สวมใส่ 
          "จงอิน... ถ้าอย่างนั้นพี่เข้าไปนอนก่อนนะ วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว" คยองซูลุกขึ้นหลังพูดจบ ก่อนจะเดินเข้าห้องไป จิตใจจมจ่อมอยู่กับความคิดของตนเองจนไม่ได้สังเกตสีหน้าของจงอินเลยสักนิด





Talk: สวัสดีค่ะ นี่งัดตัวเองมาจัดหน้าก่อน คำผิดเพียบเลย แถมเพิ่มมาแค่นิดหน่อย แต่เอาน่า เข้าใจร่างที่กรอบใกล้พังของเรานะคะ
        ใครอ่านมาถึงช่วงนี้แล้วลองกลับไปอ่านตอนเก่าดูก็ได้นะคะ อาจจะเจออะไรๆ ที่เราซ่อนไว้ หุหุ//
        คุณ jkyx ต้องรีเควสมาค่ะ รีเควสมาาาาาา ไม่งั้นเราจะเขียนเอสโน้ตไคซูที่สั้นมากๆ ให้แทนนะ /ข่มขู่คนอ่านคืองานของเรา
        คิดถึงคนอ่าน อยากคุยกับทุกคนมากกว่านี้นะคะ แต่เพลียร่างเหลือเกิน อาทิตย์นี้ไม่มีวันหยุดด้วย มาเอาใจช่วยให้เรารอดไปจนจบเดือนนี้กันค่ะ
        เยิ๊บคนอ่านทุกคน บางคนพิเศษใส่ใข่ /ส่งวิ้งก์แล้วเป่าจูบ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #252 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 18:00
    จงอินรุกหนักมากเว่อร์ กลัวแทน5555
    #252
    0
  2. #95 Nek WD (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 13:00
    มันจะเกิดอะไรขึ้นมั้ยอ่า
    #95
    0
  3. #94 jkyx (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 15:59
    คิดถึงจังค่ะ ไม่ได้อ่านสองสามวันนี่รู้สึกไม่ชิน /น้ำตามา 5555
    ตัดฉับได้บั่บ อมก มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่มั้ยคะ? (แม้ในใจจะแอบหวังก็เถอะ555เลวอีก)
    สู้ๆข่าา
    #94
    0