KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 26 : Can you keep a secret? [KaiSoo] part 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    2 ส.ค. 59



          จงอินนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ครั้งสุดท้ายที่เขาได้เจอกับพ่อ เขาจำได้ว่าหลังจากที่เขาพลั้งมือ... หลังจากที่จงอินรู้ตัว เขาก้มลงมองมือตนเอง แล้ววิ่งจากไป ตอนนั้นเขาคิดว่าพ่อยังมีชีวิต 

          คยองซูเห็นจงอินเดินออกมาจากบ้านด้วยมือเปื้อนเลือด เขากำลังจะก้าวไปหา แต่จงอินวิ่งหายไปแล้ว ตอนนั้นคยองซูออกวิ่ง วิ่งไปที่บ้าน ลางสังหรณ์บางอย่างบอกเขาว่าเขาควรวิ่งไปที่บ้านมากกว่าตามจงอินไป 

          คยองซูเปิดประตู เดินเข้าไปในตัวบ้าน ได้ยินเสียงพ่อเรียกชื่อเขาแผ่วเบา คยองซูเดินตามเสียงนั้น เดินตรงเข้าไปจนกระทั่งถึงส่วนที่เป็นครัว แล้วเขาก็เห็นเลือด คยองซูก้าวเข้าไป ก่อนจะเห็นพ่อนอนพิงผนังอยู่หลังเคาน์เตอร์ครัว จมกองเลือด คยองซูวิ่งเข้าไป           พ่อยังไม่ตาย แต่ดูอ่อนล้าเต็มที คยองซูลนลานหยิบโทรศัพท์มาโทรออก มือที่ขาวอยู่แล้วยิ่งดูซีดไร้สีเลือด 
          "พ่อ พ่อ พ่อค่อยๆ หายใจนะ อย่าเพิ่งหลับ" คยองซูเขย่ามือของพ่อเมื่อเห็นว่าพ่อกำลังจะหลับ ปลายสายมีเพียงเสียงรอสัญญาณ แต่ไม่มีใครรับสาย
          "จงอิน ระ..." พ่อพูดออกมา ก่อนแสงสุดท้ายของชีวิตจะดับไป
          พ่อไม่หายใจอีกแล้ว ไม่ว่าคยองซูจะเรียกเท่าไหร่พ่อก็ไม่ตอบรับ เสียงสัญญาณรอสายยังคงดังออกมาให้ได้ยิน ดูเหมือนในที่สุดก็มีคนรับสาย
          "สวัส..." คยองซูกดตัดสายทิ้ง ไม่มีประโยชน์ที่จะโทรเรียกตำรวจหรือรถพยาบาลอีกต่อไป
          คยองซูนั่งลงข้างๆ ศพพ่อ เขาอยากได้เวลามากกว่านี้ แต่เขาไม่อยากให้จงอินกลับมาก่อน เขาลุกขึ้น ก่อนจะอุ้มพ่อออกไปจากบ้าน ตัวพ่อยังอุ่น เพียงแค่ไม่มีลมหายใจ

          ตอนนี้จงอินกำลังมองขวดโหลที่ใช้เก็บอัฐิของแม่ อัฐิของแม่ที่หายไป จงอินคิดมาตลอดว่าพ่อเป็นคนเอาไป แต่กลับไม่ใช่ จงอินมึนงง พ่อตายแล้ว ตายตั้งแต่ตอนไหน จงอินพึมพัมถามคำถามออกไป นั่นอาจจะเป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ เพราะส่วนหนึ่ง จงอินรู้อยู่แล้ว จงอินไม่กล้าพูดอะไรออกไปเสียด้วยซ้ำ เขาไม่กล้าถาม เพราะเขากลัวคำตอบ ศพพ่อมาฝั่งอยู่บนเขาหลังบ้านแบบนี้ได้ยังไง แล้วคยองซูรู้ไหมว่าใครฆ่าพ่อ ถ้ารู้ แล้วเรื่องอื่นล่ะ คยองซูจะรู้ไหม จงอินไม่แม้กล้าแต่จะคิด

          จงอินเงยหน้า มองคนที่เป็นพี่ชายของตัวเอง คยองซูเองก็กำลังมองมาที่เขาเช่นกัน จากสายตา คยองซูมีเพียงความห่วงใยที่มอบให้ ไม่กล่าวโทษ

          "พี่..." จงอินอึกอัก มีท่าทีราวกับเด็กที่กำลังจะสารภาพความผิด สองมือถูกันไปมาอย่างไร้เหตุผล
          "พ่ออยู่ที่นี่ และจะไม่กลับมาหาพวกเราอีกแล้ว" คยองซูตอบคำถามที่จงอินถามเขาก่อนหน้านี้ 
          "พี่คยองซู เรื่องพ่อ... วันนั้น ผม... " จงอินจับแขนคยองซูไว้ ก่อนจะเริ่มพูดต่อ 
          "พี่เห็นฟักทองขึ้นอยู่ริมรั้ว พรุ่งนี้เอามาเชื่อมกินดีมั้ย" แต่คยองซูยังคงบ่ายเบี่ยง ไม่ยอมให้จงอินได้พูดมันออกมา  เขาคิดว่าจะดีกว่าหากเขาจะไม่ได้ฟังมัน บางที ถ้าทั้งเขาและจงอินไม่พูดออกมา มันอาจจะไม่ใช่เรื่องจริง   

          จงอินไม่ได้พูดอะไรอีกหลังจากนั้น คยองซูก็เช่นกัน ทั้งสองคนเดินกลับไปที่บ้านโดยปราศจากการสนทนา รองเท้าผ้าใบเปื้อนฝุ่นจนสีขาวกลายเป็นสีส้ม จงอินลืมไปเสียสนิทใจว่าช่วงนี้ของปีนั้นแห้งแล้งเสียจนพื้นดินมีแต่ฝุ่นฟุ้งในทุกย่างก้าวที่เดิน รองเท้าของจงอินมีฝุ่นดินสีแดงอมส้มติดเต็มไปหมด เขาหยุดเดินแล้วปัดมันออกเมื่อเดินลงมาถึงบริเวณถนน ก้มลงผูกเชือกรองเท้าให้แน่น รู้สึกคันยับในโพรงจมูก แต่เขาก็หายใจเข้า แล้วลุกขึ้นเดินต่อ วิ่งเข้าไปหาคยองซูที่ยืนรออยู่ไม่ไกล จับมือสากนั้นไว้แล้วก้าวเดินไปด้วยกัน มือของคยองซูเคยนุ่มกว่านี้มาก แต่เพราะต้องทำงานหนัก เพราะเขา มันถึงได้สากและแข็งขนาดนี้ จงอินกระชับมือที่ชื้นเหงื่อ ไม่ยอมปล่อยจนกระทั่งถึงบ้าน





Talk:   สวัสดีค่ะ ตอนนี้ก็เฉลยความจริงหมดแล้วเนอะ ตอนก่อนนี้ดูแล้วไม่ค่อยมีคนตกใจ แปลว่าเตรียมใจกันมาแล้วใช่มั้ยคะ 5555
          คะ คุณ jkyx ตอบถูก รีเควสตอนพิเศษได้เลยค่ะ ที่จริงทั้งสองคนต่างก็มีความลับ แต่คยองซูมากกว่า เพราะฉะนั้นถ้าตอบว่าทั้งคู่หรือคยองซูก็ยังถือว่าถูกกกก
          คุณ 20.1.14.6 ก็เดาเรื่องได้ใกล้เคียงนะคะ ที่จริงก็คิดอะไรแบบนี้ไว้ แต่การจะให้ลูกแท้ๆ ฆ่าพ่อมันก็ดูจะโหดร้ายไปหน่อย 
          ฉากที่พ่อตายนี่กว่าจะตัดสินใจได้ก็ใช้เวลาหลายวันเหมือนกันค่ะ เพราะตอนคิดพล็อตเราคิดคร่าวๆ ไม่ได้มีรายละเอียดว่าใครเป็นคนลงมือ ไม่ได้คิดไว้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นเด็กที่รับมาเลี้ยง รายละเอียดนี่มาลงทีหลังเลย การต้องมาลงรายละเอียดฟิคนี่เล่นเอามึนอยู่เหมือนกัน ยิ่งไม่ได้คิดว่าจะเขียนยาวขนาดนี้ด้วยพอมาเขียนเยอะรายละเอียดยิบย่อยก็ตามมาอีกเป็นกระบุง ไม่ชินค่ะ ปกติเขียนสั้นแบบจบในหนึ่งหน้าเอสโน้ต ตอนนี้ฟาดไปห้าสิบหน้าแล้ว ถ้าใครสังเกต ช่วงม.ปลายคยองซูจะทำงานพิเศษที่ต้องใช้แรงงานใช่มั้ยคะ ตรงนั้นเราก็ปูไว้ให้คยองซูแข็งแรงพอที่จะแบกพ่อขึ้นเขาคนเดียวได้ 
          ตอนนี้สั้นไปนิด คิดว่าจะเขียนต่ออีกหน่อยแล้วค่อยลงเหมือนกันค่ะ แต่กว่าจะเขียนต่อได้สักฉากอาจจะใช้เวลาหลายวัน เพราะช่วงนี้ทำงานวันละ 12 ชั่วโมงแน่ะ /แกล้งตาย/ เลยคิดว่าลงเลยดีกว่า ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ ตอนนี้เป็นตอนที่เราชอบมาก หวังว่าจะมีคนชอบเหมือนกัน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #251 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 15:46
    คยองซูเป็นคนที่สู้ชีวิตมากกกกก ไม่เคยเจอฟิคอะไรดูสมจริง ดูแข็งแกร่ง แบบชอบมากกกก
    #251
    0
  2. #137 R-NO (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 16:32
    อ่านไปอ่านมา เป็นฟิคที่ดาร์กมากค่ะ55555 แต่ก็ยังชอบอยู่ดี
    #137
    0
  3. #114 ch_9190 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 20:11
    อุ้ย....เดาผิดอ่ะ นึดว่าคยองจะโหดกว่านี้ ????
    #114
    0
  4. #93 MYDO1288 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 17:05
    งื้อออ เดาทางไม่ถูกเลยยยยย รู้สึกเมฆเทาาาาาาา ~
    #93
    0
  5. #92 jkyx (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 16:51
    กรี้ดดดดดดดดดดด /วิ่งไปกรี้ดบนดาดฟ้า ฮืออ เอาอะไรก็ได้ค่ะ ไรท์เขียนอะไรก็อ่านหมด5555
    โอย สรุปแบบนี้จริงๆหรอ แล้วแบบ คยองไม่รู้สึกอะไรเลยหรือเพราะแคร์น้องมากเลยมองข้ามหรือยังไง จริงๆแล้วมันเรื่องใหญ่มากเลยนะ จะร้อง ทำไมมันหม่นหมองแบบนี้TT
    #92
    0
  6. #91 Nek WD (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 07:06
    คยองยังมีความลับมากกว่าอีกหรอ0_0
    #91
    0
  7. #90 20.1.14.16. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 06:35
    อห. บันเทิงแล้ว คือคยองซูดีกับน้องมาก ดีกับน้องจริงๆ นึกสงสารทั้งสองคน ที่ต้องกุมเรื่องหม่นหมองไว้ในใจ มันอึดอัดมากแน่ๆ เป็นกำลังใจให้จงอินและคยองซูค่ะ รวมถึงไรท์เตอร์ด้วยพักผ่อนเยอะๆนะคะ ด้วยรัก
    #90
    0