KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 25 : Can you keep a secret? [KaiSoo] part 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    16 ส.ค. 59




          คยองซูตื่นขึ้นเพราะได้ยินเสียงร้องไห้ ไฟในห้องถูกเปิด และจงอินก็ไม่ได้อยู่บนที่นอนแล้ว คยองซูลุกขึ้น กดหัวตาให้หายจากอาการมึนงง แล้วมองหาจงอิน
          
          จงอินอยู่ตรงนั้น ข้างประตูห้อง นั่งชันเข่าพิงกำแพง เอาแต่มองมือตัวเองไม่ละสายตา คยองซูคิดว่าจงอินคงจะเดินไปเปิดไฟ แต่ทำไมยังนั่งอยู่ตรงนั้น คยองซูก้าวลงจากเตียง เดินเข้าไปหาจงอิน วางมือบนบ่ากว้าง แผ่วเบา จงอินสะดุ้งเฮือก ถดตัวหนีเข้าชิดกำแพง ก่อนจะเห็นว่าเป็นคยองซู

          "พี่" จงอินเรียกเสียงแผ่ว ก่อนจะดึงคยองซูเข้ามากอด ร้องไห้จนตัวโยน
          คยองซูตกใจกับปฏิกิริยาของจงอินเล็กน้อย แต่ก็ยกมือขึ้นไปกอดตอบพลางลูบหลัง
          "พี่จะไม่ไปไหนใช่มั้ย พี่จะอยู่กับผมใช่มั้ย" จงอินถามเสียงเครือ มันเป็นคำถามที่จงอินถามคยองซูบ่อยขึ้นในระยะหลัง โดยเฉพาะหลังจากฝันร้าย 
          "ไม่ไปไหนหรอก พี่จะอยู่กับจงอิน จนกว่าจงอินจะเจอคนที่ถูกใจแล้วก็หนีพี่ไปนั่นแหละ" 
          "ไม่มีหรอก ไม่มีใครเหมือนพี่ พี่อยู่กับผมคนเดียวก็พอแล้ว" จงอินบอกออกไปอย่างนั้น
          "งั้นพี่ก็จะอยู่กับจงอินไปตลอดเลย ดีไหม ตอนนี้ไปนอนเถอะนะ ดึกแล้ว" คยองซูปลอบน้องชาย ก่อนจะลุกขึ้นยืน ยื่นมือให้จงอินจับ รอจนจงอินลุกขึ้นบ้างก็จับจูงมือนุ่มของน้องชายพาไปที่เตียงนอน ใช่ มือจงอินนั้นนุ่มกว่ามือของคยองซูมาก เพราะคยองซูเคยทำงานก่อสร้าง ไหนจะยังงานในครัวอีก จริงอยู่ว่าเขาไม่ได้สนใจนักว่ามือของเขามันจะนุ่มหรือกร้าน เขาเป็นผู้ชาย ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องเป็นห่วงมัน แต่จงอินเคยบอกว่าชอบที่มือเขานุ่ม
          "พี่ปิดไฟได้ไหม" คยองซูถามขึ้นเมื่อจงอินนั่งอยู่บนที่นอนเรียบร้อยแล้ว
          "วันนี้เปิดไว้เถอะนะ" จงอินนิ่งไปสักพักก่อนจะตอบ
          "ได้ งั้นนอนเถอะ" คยองซูเอนตัวจงอินให้ล้มนอน ดึงผ้าห่มขึ้นมาให้น้อง ลูบผมนุ่มลื่นนั้นจนกระทั่งจงอินหลับไป

          วันต่อมา พวกเขาใช้เวลาหมดไปกับการจัดการทัศนียภาพรอบตัวบ้าน สองพี่น้องแทบหมดสภาพเมื่อจัดการบริเวณโดยรอบเสร็จสิ้น อ้อ ยังสิ ยังเหลือรั้ว พวกเขาตัดสินใจว่าจะทิ้งมันไว้แล้วค่อยทาสีใหม่ก่อนกลับเพื่อที่จะได้ไม่ต้องอยู่กับกลิ่นสีกันไปอีกหลายวัน

          คืนนั้นจงอินฝัน ฝันว่าเขาวิ่งเข้าไปในป่าด้วยสภาพที่สองมือเปื้อนเลือด เขาวิ่งวนอยู่ในนั้น หาทางออกไม่ได้ มีเพียงเขาคนเดียวกับความมืดรอบกาย จงอินวิ่ง วิ่งวนอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งได้ยินเสียงคยองซูปลุกให้ตื่น

          คยองซูดึงน้องเข้ามาในอ้อมแขน กอดปลอบจนกระทั่งจงอินหลับไปอีกครั้ง เริ่มคิดว่าการพาจงอินกลับมาที่บ้านหลังนี้เป็นเรื่องที่ผิด บางทีเรื่องราวที่ฝังอยู่ในใจนั้นคงฝังรากลึกเกินกว่าที่เขาจะคิด และบางที อาจถึงเวลาที่เขาจะต้องช่วยผ่าเนื้อร้ายนั้นออกมา คยองซูตัดสินใจชวนจงอินขึ้นเขาในวันรุ่งขึ้น

          คยองซูพาจงอินขึ้นไปเดินเล่นบนเขาที่พวกเขามักจะหนีไปเล่นเมื่อครั้งยังเด็ก การที่ไม่ได้มานานทำให้จงอินเดินได้ไม่คล่องตัวนัก คยองซูยื่นมือมาให้น้องจับเมื่อถึงช่วงที่ลาดชันเป็นพิเศษ มือที่จับนั้นชื้นเหงื่อ แต่จงอินกลับไม่อยากปล่อย

          คยองซูหยุดเดินเมื่อถึงที่หมาย พวกเขาหาที่วางของแล้วจึงปูแผ่นพลาสติกสำหรับรองนั่ง ต้นไม้ใหญ่ช่วยให้ร่มเงา ไม่ให้พวกเขาต้องร้อนจนเกินไปนัก อาหารว่างง่ายๆ ที่คยองซูเตรียมมาถูกยกออกมาวางบนพลาสติกที่ปูไว้ น่าเสียดายนิดหน่อยที่ช่วงนี้ไม่มีฝนตก ส่วนที่เคยมีธารน้ำใสไหลผ่านจึงเหลือเพียงร่องดินแห้งๆ พวกเขาเคยซื้อน้ำอัดลมแล้วซ่อนไว้ในกระเป๋าเป้ก่อนจะหนีขึ้นมาเล่นบนนี้ มันเป็นที่ที่ดีในการแช่กระป๋องน้ำอัดลมจนมันเย็นก่อนจะเปิดดื่ม 

          จงอินเห็นว่าคยองซูถือดอกไม้มาด้วย ดอกไม้ที่ตัดมาจากในสวนถูกมัดเป็นช่อเล็กๆ สองช่อวางเรียงอยู่ในตะกร้า เขานึกสงสัยว่าทำไมมันถึงนอนนิ่งอยู่อย่างนั้น ไม่ได้ถูกหยิบยกออกมาเหมือนกับอย่างอื่น.....
          ความคิดของจงอินล่องลอยไปเรื่อยๆ จนกระทั้งมาถึงเรื่องที่ช่วงนี้ก่อกวนเขามากที่สุด
          "พี่คิดว่า ตอนนี้พ่อจะอยู่ที่ไหน" จงอินถามขึ้น วันแรกที่กลับมาถึงบ้าน จงอินกวาดตามองจนทั่ว แต่ที่บ้านไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิต ไม่ใช่แค่พวกเขาที่ไม่ได้กลับ แต่พ่อก็ด้วย จงอินไม่รู้จริงๆ ว่าพ่อของพวกเขาหายไปอยู่ที่ไหน บางที ถ้ารู้เขาอาจจะเลิกฝันอะไรแปลกๆ
          คยองซูไม่ตอบ เขาคิดว่ามันอาจจะถึงเวลาแล้ว เขาพาจงอินไปยังที่ที่หนึ่ง 

          คยองซูพาจงอินมายังที่ฝังศพพ่อ ไม่ไกลจากที่พวกเขาอยู่เมื่อครู่นี้ ในสายตาคนทั่วไป มันอาจจะเป็นลานกว้างที่ดูเหมือนมีคนนำหินมากองทิ้งไว้ตรงกลางมากกว่าจะเป็นหลุมศพใครสักคน คยองซูวางดอกไม้เอาไว้ก่อนจะทำความเคารพ ที่ด้านข้างของกองหินมีช่องว่างเล็กๆ นั่นเป็นที่เก็บโหลอัฐิของแม่ จงอินคงจะคิดว่าคยองซูพาเขามาหาแม่ ถ้าเพียงแต่คยองซูจะไม่วางดอกไม้ลงไปทั้งสองช่อข้างๆกัน แล้วก็เริ่มพูดคุยกับกองหินนั้น
          "สวัสดีครับ พ่อ แม่" 





Talk: มีคนสงสัยหลายคนเลยเกี่ยวกับความฝันของจงอิน เราจะบอกว่าส่วนหนึ่งในนั้นคือความจริงที่เคยเกิดขึ้นค่ะ เราอาจจะยังอธิบายไม่ดีพอ ยังไงก็จะพยายามเขียนให้ดีขึ้นนะคะ
        ถึงตอนนี้ถ้านับจากพลอตก็ใกล้จบจริงๆ แล้ว แต่อาจจะมีต่อช่วงทำงานนิดหน่อย เพราะเราเองก็รักไคซูสองพี่น้องนี่มาก จะจบแล้วก็เหงาๆ เหมือนกันน่ะนาย
        ลองเดากันไหมคะว่าความลับในชื่อเรื่องนี่หมายถึงความลับของใคร ถ้าเดาถูกจะให้......รีเควสตอนพิเศษได้หนึ่งตอนดีมั้ย ( ความจริงอยากส่งขนมที่เราทำไปให้แหละ แต่กว่าจะไปถึงมันคงป่นเป็นผงไปก่อนแน่ๆ )
        ยิ่งเขียนยิ่งเครียด แต่ใกล้จบแล้วแหละค่ะ /ปาดเหงื่อ/ ชอบไม่ชอบยังไงบอกกันได้นะคะ ออกมาแบบนี้เราก็กลัวจะเขียนไม่ดีพอแล้วคนอ่านจะผิดหวัง เพราะฉะนั้น ยังชอบอยู่หรืออยากเอาระเบิดมาปาบ้านคนเขียนแล้วก็บอกกันได้ค่ะ 55555
          
ป.ล. ขอบใจพู่ที่อ่านแล้วยังพรูฟให้ด้วยนะคะ เยิ๊บบบบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #250 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 15:22
    เดาเรื่องไม่ได้เลย ตื่นเต้น
    #250
    0
  2. #136 R-NO (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 16:28
    เดาไม่ถูกแล้วค่ะ5555
    #136
    0
  3. #113 ch_9190 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 20:00
    ขอเดาเล่นๆ พู่ว่าคยองมีส่วนที่ทำให้พ่อหายไป
    #113
    0
  4. #89 Novalalight (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2559 / 01:20
    เรื่มเห็นความจริวลางๆแล้ว ฮือออ ยังไงๆๆ หรือจะพลิก
    #89
    0
  5. #87 jkyx (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 21:20
    แม้จะสงสัยความฝันของจงอิน แต่เราขอเดาว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับความลับของคยองซูอ่ะ (แต่นี่เดาผิดประจำ555)
    ฮือออ อ่านไปอ่านมารู้สึกจะเป็นดีคาละค่ะ พี่โดดีมาก แง
    ปล.เราอยากกินขนมที่ตัวเองทำอ่ะ หิวโหยของหวานแม้จะกินมันทุกวันTT 5555
    #87
    0
  6. #86 LoveD.O. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 20:17
    จงอินฆ่าพ่อ??
    #86
    0