KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 22 : Can you keep a secret? [KaiSoo] part 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    26 ก.ค. 59



          เขาถูกพ่อทุบตีแม้กระทั่งในฝัน เมื่อเข้าสู่ห้วงนิทรา จงอินกลับไปเป็นเด็กที่นั่งคู้ตัวหลบการทุบตีจากพ่อของเขาอีกครั้ง เด็กชายก้มหน้าลง กอดตัวเองแน่นเพื่อให้ร่างกายมีพื้นที่เหลือที่จะถูกตีได้น้อยที่สุด แล้วเขาก็เห็นมือของตัวเอง มือของจงอินเต็มไปด้วยสีแดงเข้ม มันเข้มขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุด ก็กลายเป็นสีดำ และจากที่มือ มันก็ค่อยๆ แผ่ขยายบริเวณ จนกระทั่งจงอินมองไม่เห็นสิ่งใดอีก จงอินกลัวจับใจ เขาตะโกนเรียกแม่กับคยองซูสุดเสียง ก่อนจะนึกได้ว่าแม่ของเขาตายไปแล้ว จงอินจึงเรียกหาแค่เพียงคยองซู เขาตะโกนออกไป ครั้งแล้ว ครั้งเล่า แต่ทุกอย่างยังคงว่างเปล่าและเงียบสงบ ไม่มีเสียงใดหลุดรอดออกมาจากลำคอของเขา จงอินพยายามอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง จนในที่สุดเขาก็ได้ยินเสียงของตัวเอง นั่นเป็นตอนที่เขาตื่น

          จงอินทั้งกลัวทั้งตกใจ การคิดว่าจะไม่มีคยองซูอยู่กับเขาอีกแล้วมันทำให้เขากลัวจนแทบจะคุมสติไม่ได้ น้ำตาอุ่นๆ ไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ ใบหน้าร้อนผ่าว มือสั่นเทา คยองซูที่คงจะตื่นเพราะเสียงร้องของเขาก็ดูมีท่าทีตกใจ แขนเล็กๆ นั้นโอบกอด ปลอบเขาให้หายสั่นจากฝันร้าย จงอินกอดคยองซูแน่น ก่อนจะถอยหลัง ผละตัวจากอ้อมกอดนั้นเพียงเพื่อที่จะได้มองคยองซูให้ชัด แต่ความมืดมิดขัดขวางจงอินให้ไม่สามารถทำได้ จงอินสัมผัสเปะปะไปทั่วตัวของคยองซู ศีรษะทุย ผมสั้น แก้มนุ่ม จมูก ปาก คิ้ว ไหล หลัง จงอินสัมผัสมันทั้งหมด เขาอยากแน่ใจว่านี่คือคยองซูจริงๆ ก่อนจะโถมร่างเข้าไปกอดคนเป็นพี่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้ลมหายใจสม่ำเสมอมากขึ้น แม้จะยังไม่หยุดร้องไห้ แต่ตัวเขาหายสั่นแล้ว 

          คยองซูจะลุกไปเปิดไฟ แต่จงอินกลับดึงนั้งข้อมือเขาไว้ 
          "ไม่เอา ฮึก อย่าไป" จงอินพูดไปสะอื้นไป คยองซูจึงทำเพียงจับมือน้องไว้ แล้วก้าวเท้ายาวๆ เอื้อมไปเปิดม่านใกล้มือเท่าที่พอทำได้เพิ่อเพิ่มแสงสว่างให้แก่ห้องมืดๆ ก่อนจะเดินกลับมาหาจงอิน 
          "ไม่เป็นอะไรแล้ว พี่อยู่นี่" คยองซูกอดปลอบน้อง โอบแขนไปลูบแผ่นหลังกว้าง
          "อื้อ พี่อยู่นี่ พี่คยองซู คยองซู" จงอินทวนคำตามที่คยองซูพูด เรียกชื่อคนเป็นพี่ชายซ้ำไปซ้ำมา
          "ชู่ เงียบซะนะ ค่อยๆ หายใจ พี่อยู่นี่ ไม่ไปไหนหรอก" คยองซูพูดเมื่อเห็นว่าจงอินยังสะอื้นอยู่ มือก็คอยลูบหัวลูบหลังจงอินไปด้วย
          แต่ดูเหมือนน้ำตาจงอินจะไม่ยอมหยุดไหลง่ายๆ
          "พ..พี่ ฮึก จูบ จูบได้มั้ย" จงอินพูดปนสะอื้น 
          คยองซูจงจะยิ้มออกกับน้ำเสียงจงอินในตอนนี้ถ้าหากว่าประโยคที่จงอินพูดออกมาจะไม่ทำให้คยองซูนิ่งงันด้วยมึนงง จูบ จงอินใช้คำว่าจูบ ไม่ใช่จุ๊บ คยองซูคิดว่าเขาอาจจะฟังผิด แต่ปกติจงอินไม่เคยขอก่อนจะจุ๊บเขาอยู่แล้ว
          คยองซูตัดสินใจว่าจะจุ๊บจงอินเบาๆ เสียทีเพื่อปลอบขวัญ คิดเสียว่าน้องจงตกใจจนพูดผิดพูดถูกไปหมด แต่ทันทีที่ริมฝีปากสัมผัสกัน จงอินกลับบดเบียดริมผีปากเข้ามาอย่างแนบแน่น มือที่กอดเอวเขาอยู่ย้ายมาที่ท้ายทอยของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ คยองซูลืมตา ใกล้จนมองเห็นจงอินที่กำลังขบเม้มริมฝีปากของเขา ลิ้นอุ่นชื้น และรสเค็มปร่านั่นเตือนสติให้คยองซูรู้สึกตัว แต่จงอินในเวลานี้ดูเปราะบางเหลือเกิน คยองซูไม่อาจจะขัดขืน เขารู้สึกเหมือนกับว่าสิ่งที่ทำอยู่มันช่วยประคับประคองร่างที่ร้าวรานให้ยังคงอยู่เป็นรูปร่างได้ 
          จูบนั้นไม่ได้รุกล้ำ เรียวลิ้นของจงอินเลาะเล็มอยู่แค่ที่ริมฝีปากของคยองซูเท่านั้น จงอินพรมจูบไปทั่วใบหน้าของเขา หน้าผาก คิ้ว ตา จมูก ปาก แก้ม ซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น จนในที่สุด เสียงสะอื้นหายไป น้ำตาหยุดไหล เหลือเพียงความเย็นชื้นที่แก้มจากคราบน้ำตา
          "พี่จริงๆ ด้วย พี่ยังอยู่ ผมไม่ได้ฝัน ตัวพี่จริงๆ" จงอินพูดด้วยเสียงแผ่วเบาและแหบพร่า พูดย้ำซ้ำๆ เพียงต้องการที่จะแน่ใจว่าคนตรงหน้าคือพี่คยองซูของเขาจริงๆ 
          ในฝัน จงอินคิดว่าเขาจะเสียคยองซูไปแล้วจริงๆ เมื่อตื่นมาเขาจึงยังคงเรียกชื่อคยองซูซ้ำๆ แต่อยู่ๆ ในหัวของเขาก็คิดว่าเขาอยากจะจูบพี่ชายคนนี้ ให้แน่ใจ แค่เพื่อให้แน่ใจ แล้วจงอินก็พูดมันออกมา คยองซูมอบสัมผัสจูบแผ่วเบาราวผีเสื้อมาที่ริมฝีปากของเขา  แต่จงอินตอบรับจูบนั้นราวกับเด็กที่กำลังหิวโหย ไม่ยอมเลิกราจนกว่าจะอิ่มหนำ
          "ดีขึ้นแล้วใช่มั้ย" คยองซูถาม หลังจากที่นิ่งเงียบมาได้สักพัก
          "....." จงอินไม่ตอบ แต่พยักหน้า
          "ถ้าอย่างนั้น...ดื่มน้ำสักหน่อยแล้วค่อยนอนต่อนะ" คยองซูเอื้อมมือไปหยิบขวดน้ำที่หัวเตียงมายื่นให้จงอิน
จงอินรับมันไปแล้วเปิดขวดดื่มอย่างว่าง่าย ก่อนจะส่งขวดกลับให้คยองซูเมื่อดื่มเสร็จ คยองซูตรวจสอบว่าฝาปิดดีแล้วก่อนจะวางมันลงที่เดิม คลานเข้าที่นอนไปยังฝั่งติดกำแพงที่เขานอนอยู่ก่อนนี้ ก่อนจะดึงจงอินให้ล้มตัวลงนอน จัดแจงห่มผ้าห่มให้ทั้งตัวเองและจงอินก่อนยกมือขึ้นให้จงอินเห็นแล้วพูดว่า "มือ" 
          จงอินเอื้อมมือไปจับมือนั้นไว้ แล้วเขาก็หลับไป คราวนี้ไม่มีฝันร้ายอีกแล้ว

          ดูเหมือนพวกเขาได้กระทำสิ่งที่ไม่สมควรลงไปอีกครั้ง หวาดหวั่นกับความเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะมาถึง แต่เรื่องของพรุ่งนี้ ก็ควรปล่อยให้เป็นหน้าที่ของวันพรุ่งนี้ไม่ใช่หรือ วันนี้พวกเขาต่างเหนื่อยล้ามามากพอแล้ว และการพักผ่อน ก็ไม่ใช่การหนีความจริง

จะกล่าวว่าพวกเขาวิ่งหนีความจริงได้อย่างไร ในเมื่อพวกเขาต่างซ่อนตัวจากมันอยู่






Talk: สวัสดีค่ะ การทำงานนี่ริบเอาพลังงานเราไปจนแทบเกลี้ยงหลอด แต่ยังลากสังขารมาลงฟิคได้ หวังว่าจะชอบกันนะคะ หลังๆ มานี่มีงงบ้างไหม เราถามตลอดเลยเนอะ เพราะกลัวว่าจะเขียนแล้วไม่ดีขึ้นน่ะค่ะ ขอบคุณคนอ่านทุกคนที่ทำให้ฟิคของเราเป็นตัวหนังสือออกมาได้ขนาดยาวนี้ ถ้าไม่มีคนอ่านเราก็คงเหนื่อยแล้วก็ปล่อยให้มันเป็นแค่ความคิดในหัวน่ะค่ะ ที่บอกว่าฟิคของเเราช่วยฮีลได้นั่นเป็นอะไรที่เราอ่านแล้วดีใจสุดมาก ขอบคุณนะคะ ไม่ใช่แค่คนอ่านที่กดเอฟห้ารอฟิคเรา เราก็รอทุกคนเหมือนกัน /นั่งอ่านคอมเมนท์วนไปค่ะ
        วันนี้คุยไม่เยอะค่ะ หมดแรง เจอกันใหม่เร็วๆ นี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #134 R-NO (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 00:57
    สนุกมากค่ะ อ่านแต่ละตอนรู้สึกว่าจบเร็วมาก55555อ่านถึงตรงนี้แล้วคิดว่าทั้งคู่น่าจะรู้ความรู้สึกตัวเองกันแล้ว แต่แค่ไม่มีใครกล้าพูดมันออกมา เดาค่ะเดา555555ไรท์สู้ๆน้าา
    #134
    0
  2. #80 p.nannapak (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 15:25
    น่าสงสาร ความฝังใจนี่มันน่ากลัวจริงๆนะ ยิ่งสิ่งที่ฝังนั้นมันมีแต่เรื่องแย่ๆ คิดดูว่าเด็กตัวแค่นั้นในตอนนั้นจะทำไรได้นอกจากกอดตัวเองกับหาที่พักพิง ขนาดว่าโตแล้วแต่ตอนน้องร้องไห้เราก็ยังสงสารมากอยู่ดี คยองซูทำดีแล้ว ทำดีมากๆที่อยู่กับแต่ว่า...จากการจูบกันนี่อยากจะถามว่าจงอินไม่รู้ตัวเหรอว่าทำไปทำไม?... ฮือ ไม่ใช่จะดราม่ากันเพราะความสับสนของจงอินล่ะ สงสารคยองซูไปอีก ;-;
    #80
    0
  3. #78 jkyx (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 22:22
    ทำไมจงอินน่าสงสารขนาดนี้ โอย แบบ น้องลูก ฮือ ฝังใจเนอะ เจ็บอ่ะ
    สำหรับตอนนี้ จะเขินก็เขินไม่สุด มีความกำกวมรุนแรง ความกลัวกลับมาอีกแล้วทั้งที่เพิ่งเขินไปตอนที่แล้ว /ทึ้งหัว
    รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อค่ะ สู้ๆนะคะ
    #78
    0
  4. #75 Nek WD (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 14:07
    อยากได้พี่แบบคยองบ้าง ดูรักน้องจริงๆ
    #75
    0
  5. #74 MYDO1288 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 10:51
    เค้าจูบกันแล้วค่าาาาาา แต่ทำไมกลิ่นมันแปลก
    #74
    0
  6. #73 LoveD.O. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 10:48
    คยองซูรักน้องมากอ่ะ
    #73
    0