KaiSoo S Note [EXO]

ตอนที่ 10 : Can you keep a secret? [KaiSoo] part 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    8 ก.ค. 59



          พวกเขาขี่จักรยานมาจอดไว้ที่สถานีรถไฟ ก่อนจะเดินไปหาซื้อขนมเล็กน้อยไว้เป็นเสบียงยามเดินทาง กว่าจะไปถึงที่หมายต้องใช้เวลาพอสมควร และกองทัพก็ควรจะเดินด้วยท้อง ทั้งจงอินและคยองซูจึงเติมเต็มกระเป๋าของตนด้วยของกินมากมาย

          พวกเขากระโดดขึ้นรถไปแทบจะทันทีที่รถไฟจอด คยองซูบ่นงึมงัมว่าไม่เห็นจะต้องรีบ ยังไงรถไฟก็จอดรอผู้โดยสารอยู่แล้ว แต่จงอินก็ยังรีบวิ่งมาขึ้นรถไฟอยู่ดี คนตื่นเต้นมันห้ามกันได้ที่ไหนเล่า จริงไหม

          คยองซูที่เดินตามมาเจอจงอินนั่งตีขาอยู่ริมหน้าต่าง หน้าต่างถูกปิดลงจนเกือบหมดบาน คยองซูยิ้ม แล้วก็นั่งลงข้างๆ จงอิน

          รถไฟเริ่มออกเดิน ลมเย็นๆ ที่ลอดเข้ามานั้นช่วยลดความรู้สึกตื่นเต้นของจงอินได้ส่วนหนึ่ง จงอินแง้มเปิดหน้าต่างให้มีลมเข้ามาประทะใบหน้าพอสดชื่น พี่คยองซูไม่ชอบเปิดหน้าต่างกว้าง การถูกลมแรงๆ ตีหน้านานๆ มันทำให้เจ็บจนหน้าชาได้เหมือนกัน พี่คยองซูเคยบอกอย่างนั้น จงอินจึงไม่เคยเปิดหน้าต่างรถมากกว่าหนึ่งคืบ

          หลังจากการหลับไปสองตื่น และขนมที่ซื้อมาหายเข้าท้องสองพี่น้องไปเกินกว่าครึ่ง พวกเขาก็เดินทางมาถึง

          จงอินและคยองซูกระโดดลงจากรถไฟ ยืดเส้นยืดสาย ก่อนจะสูดหายใจเข้าให้เต็มปอด แวะถ่ายรูปที่สถานีเล็กน้อยก่อนจะเกินออกไปหาร้านเช่ารถ 
          คยองซูมองน้องชายของตัวเองที่ดูจะตื่นเต้นราวกับไม่เคยมาที่นี่ ทั้งๆ ที่พวกเขาเคยมากับพ่อแม่แล้วแท้ๆ
          "ถ่ายไว้เป็นหลักฐานว่าพี่พาผมมาเที่ยวที่นี่ที่แรกไง" จงอินหันมาพูดขณะที่ขายาวๆ นั้นรีบเดินนำออกไปก่อน จงอินจะไปถ่ายรูปกับป้ายสถานี 

          พวกเขาเช่ารถจักรยานยนต์หนึ่งคัน แล้วขี่ไปยังที่พักริมหาดที่จองไว้ (จองโดยพี่คยองซู และจ่ายเงินโดบพี่คยองซูเช่นกัน พี่ชายของจงอินบอกว่าจองไว้ก่อนแบบนี้จะได้ราคาถูกกว่ามาหาเอาดาบหน้า) อันที่จริง โรงแรมที่นี่มีบริการรถรับส่งสำหรับแขกที่มาพัก แต่จงอินกับคยองซูคิดว่ามันยุ่งยากที่จะต้องมานั่งคอยรอรถรับส่ง อีกอย่าง ยังไงพวกเขาก็ต้องใช้เจ้ารถนี่ไปเที่ยวที่อื่นอยู่ดี การเช่ารถสักคันจึงไม่ใช่เรื่องสิ้นเปลืองเกินไปสำหรับการเจียดงบมาใช้เพื่อการนี้

          หลังจากหาโรงแรมที่จองไว้สำเร็จ ขณะกำลังเดินเข้าที่พัก ทั้งจงอินและคยองซูก็หันหน้ามามองกัน ก่อนจะหัวเราะออกมาทั้งคู่ ก็ที่โรงแรมมีจักรยานให้ใช้ได้ฟรีน่ะสิ แต่พวกเขากลับเช่ารถมอเตอร์ไซค์มาแล้ว ทั้งๆ ที่มีแค่จักรยานก็พอแล้วแท้ๆ 

          ห้องพักของพวกเขาจัดว่าอยู่ในทำเลที่ดี คยองซูรีเควสขอห้องที่มีหน้าต่างหันหน้าออกทะเล และขอห้องชั้นบน
วิวที่มองจากห้องของเขาจึงถือว่าดีใช้ได้ เสียก็แต่ไม่มีลิฟท์นี่แหละ

          จงอินโยนกระเป๋าไว้ที่เก้าอี้มุมห้อง ก่อนจะล้มตัวลงบนที่นอน

          คยองซูหยิบทิชชู่เปียกมาเช็ดหน้าเช็ดตาให้น้องชาย หลังจากการพยายามเรียกให้จงอินไปล้างหน้าเป็นครั้งที่สาม แต่จงอินที่นอนอยู่บนเตียงไม่มีการเคลื่อนไหว มีเสียงเสียงงึมงัมในลำคอดังออกมาชนิดที่ไม่สามารถจับใจความได้

          คยองซูปิดประตูห้องหลังจากทิ้งโน้ตไว้ให้น้องชายขี้เซา
          'ไปเดินเล่นที่หาด เดี๋ยวมา'

          คยองซูกลับมาที่ห้องหนึ่งชั่วโมงให้หลัง ลากน้องชายลงจากเตียงได้สำเร็จหลังจากขู่ว่าจะไปตลาดแล้วทิ้งจงอินไว้คนเดียว
จงอินจึงรีบลุกขึ้นมาโวยวายด้วยกลัวว่าคยองซูจะทิ้งเขาไว้ในห้องแล้วหนีไปเที่ยวคนเดียวจริงๆ

          หลังจากถามทางจนแน่ใจว่าจะไม่หลงแล้ว คยองซูก็ขี่มอเตอร์ไซค์ออกไปตลาด แน่นอนว่ามีจงอินนั่งหน้าง่วงซ้อนมาด้วย
เพราะวันนี้มาถึงก็เกือบเย็นแล้ว คยองซูจึงวางแผนว่าจะยังไม่ออกไปเที่ยวที่ไหน แต่จะยืมเตาปิ้งจากทางโรงแรมมานั่งปิ้งย่างอาหารทะเลกินกันที่ริมหาด

          ไอเดียของการนั่งกินอาหารทะเลไปฟังเสียงคลื่นไปนั้นไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นจริง เพราะหลังจากกลับมาจากตลาด ก่อไฟกันอยู่นานสองนาน ขนมที่กินกันไปเมื่อกลางวันก็ย่อยหมดแล้ว ทั้งจงอินและคยองซูจึงมุ่งมั่นอยู่กับการกินจนไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่าฟ้ามืดลงแล้ว
          จนกระทั่งอาทิตย์ลาลับของฟ้า กุ้งตัวสุดท้ายหายเข้าปากจงอิน และแสงสว่างที่มีก็มาจากไฟของบาร์ที่โรงแรม พวกเขาหัวเราะให้กับความหิวของตัวเองเมื่อครู่ ไม่มีใครรู้ตัวเลยว่ามันมืดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะมัวแต่สาละวนอยู่กับการปิ้งย่างและตักอาหารเข้าปาก

          เสียงเพลงดังขึ้น มันเป็นเพลงที่พวกเขาก็รู้จักดี จงอินจึงได้ยินคยองซูร้องเพลงเบาๆ คลอไปด้วยระหว่างเก็บกวาด 'ซาก' ที่พวกเขากินทิ้งไว้เมื่อครู่

          จงอินชอบเสียงของคยองซู ไม่มีใครในโลกจะเท่ไปกว่าพี่ชายของเขาเวลาร้องเพลงหรอก จงอินเคยพูดแบบนี้ ก่อนจะโดนคยองซูขำใส่แล้วก็ตีไหล่เขาป้าบๆ น่ะ

          แต่เขาชอบตอนพี่คยองซูร้องเพลงจริงๆ นี่ มันเท่ที่สุดในโลกสำหรับเขาเลยนะ พี่คยองซูของจงอินเท่ที่สุด






Talk: มาแล้ว ทุกคนอย่าเครียดนะคะ ไม่ต้องกลัว เชื่อเราสิ เราเป็นคนฉดใฉ ฟิคเราก็ฉดใฉ /อย่าเขวี้ยงขวดมา/ 
        พาร์ทก่อนทุกคนอาจจะตื่นตระหนกกับการหายตัวไปของพ่อ (ใช้คำว่าทุกคน มีคนอ่านอยู่สี่คน = = ) แต่พาร์ทนี้ไปจนถึงพาร์ทหน้าเราจะพาทุกคนมาพักผ่อนที่ทะเลด้วยกัน ผ่อนคลายค่ะ สูดหายใจเข้าลึกๆ ทิ้งเรื่องพ่อไปก่อน มาเอาใจช่วยคนเขียนให้แต่งพาร์ทตอนโตให้รอดก่อนดีกว่าค่ะ ทำไมรู้สึกยิ่งโตยิ่งเขียนยาก /ร้องไห้/ 
        จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครสงสัยอะไร ไม่มีคนถาม เราจะถือว่าทุกคนเข้าใจนะคะ ฮาาาาาาา เรากลัวเขียนไปแล้วสื่อความหมายได้ไม่ดีจนทำคนอ่านงงน่ะค่ะ แต่ไม่งงเนอะ อริ๊ 
        สนุกกันไหมคะ อ่านแล้วรู้สึกยังไงกันบ้าง หวังว่าจะอ่านแล้วชอบกัน และสุดท้าย ขอบคุณมากๆ ที่ติดตามกันมาถึงตอนนี้นะคะ ทั้งๆ ที่ก็แอบหวั่นใจกันใช่มั้ยคะ แต่ไม่ต้องกลัวนะ มันไม่ใช่ฟิคที่จะทำใครร้องไห้แน่ๆ ค่ะ /ยิ้มแบบนางงามรักเด็ก/
          
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

278 ความคิดเห็น

  1. #240 REAL LIFE IS NOT LIKE THAT (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 23:06
    ชอบอ่ะ ชอบที่คยองซูดูเมะกว่าจงอิน555555555 พี่ชายเราอ่ะนะจะให้ชมน่ารักก็แปลก ต้องเท่สิเป็นตัวอย่าง ชอบคาแรคเตอคยองซูมากกกกกกก เป็นพี่ที่ดีใจดีแล้วยังเอาใจใส่
    #240
    0
  2. #127 R-NO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 23:42
    ชอบภาษาไรท์มากกก บรรยากาศฟิคดูเศร้าๆจังเลยค่ะ55555
    #127
    0
  3. #68 puzzle97 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 16:00
    ภาษาดีจังค่ะไรท์ ชอบบ
    #68
    0
  4. #44 Nannapak Whangchai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 20:47
    เราเห็นด้วยว่ายิ่งโตยิ่งแต่งยาก เพราะมันไม่ใช่ความรู้สึกบริสุทธิ์เหมือนเด็กๆ ความคิดอะไรก็โตขี้นและมีการกลั่นกรองมากขึ้น การจะแสดงออกให้เข้าใจโดยที่ไม่ต้องทำให้เห็นแต่ใช้สายตามันก็ยิ่งยากไปอีก สู้ๆนะคะ
    #44
    0
  5. #15 jkyx (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 03:24
    สำหรับคนอื่นไม่รู้นะ แต่เราชอบมาก ภาษาอ่านง่ายอ่ะ มันเรื่อยๆแต่รู้สึกถึงปมอยู่ตลอดเวลา ฮือ555 ไม่สามารถวางใจได้เต็มร้อยเลยอ่ะ จริงๆ เพราะกังวลเรื่องเขาเป็นพี่น้องกันนี่แหละ
    ยังไงก็ตาม เราชอบค่ะ
    #15
    0
  6. #14 ppeemmii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 23:18
    อบอุ่นดีจังง นี่กลัวว่าจะได้กินมาม่าจริงๆค่ะ55555
    #14
    0