คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [Produce101] Camouflaged II : Mordre #Թع [Produce101] Camouflaged II : Mordre #มินอุน | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




สวัสดีค่ะ นี่คือ Camouflaged II ค่ะ

หลังจากที่ #CamouflagedMW ตอนแรกได้รับการตอบรับเป็นอย่างมาก ยอมรับว่าดีใจมากค่ะ ㅠㅠ

ขอบคุณทุกคนที่เอ็นดูนะคะ ㅠㅠ

เรื่องนี้อาจจะไม่ดีเท่าตอนแรก รบกวนทุกท่านเอ็นดูกันอีกสักครั้งค่ะ ㅠㅠ


สำหรับคนที่ยังไม่ได้อ่านตอนแรก รบกวนจิ้ม [Produce101] Camouflaged #มินอุน >[Click!]< ก่อนนะคะ เพื่ออรรถรสค่ะ =)

ขอบคุณทุกคนที่หลงเข้ามาอ่านอีกครั้งนึงนะคะ เม้ามอยกันในนี้หรือในทวิตเตอร์ #CamouflagedMW เช่นเคยค่ะ

//กราบรอบทิศ


ปล. เพิ่งรู้ตัวค่ะว่าช่องเม้นหาย รบกวนเม้ามอยกันในทวิตเตอร์แทนนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ


cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 24 มิ.ย. 61 / 23:15


 

กลิ่นสดชื่นของทุ่งหญ้าหอมฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วชั้นทำเอาอัลฟ่าหนุ่มน้อยใหญ่นั่งกันแทบไม่ติด เว้นเสียแต่ว่านอกจากกลิ่นนั้น ยังมีกลิ่นอื่นที่รุนแรงกว่า

 

ป่าสนรกทึบ ทั้งลึกลับ ทั้งแข็งแกร่ง เจือปนไปด้วยไอเย็นๆ ของหิมะ สุขุมเยือกเย็น แต่ทว่าให้ความรู้สึกอบอุ่นเสมือนบ้าน

 

ว่ากันว่ากลิ่นทุกกลิ่นนั้นเฉพาะตัว

หากกลิ่นทุ่งหญ้าฤดูใบไม้ผลิอันอบอุ่นสดชื่น เย้ายวน เชื้อเชิญให้อยากจะลองเข้าไปวิ่งเล่นดูสักครั้งคือจองเซอุน กลิ่นหอมสดของป่าสนที่ปกคลุมไปด้วยหิมะนั่นต้องเป็นของจ่าฝูงแบรนด์นิว อัลฟ่าหนุ่มที่เกิดในวันคริสต์มาสไม่ผิดแน่

 

กลิ่นโอเมก้าของเซอุนเป็นที่เลื่องลือจากเหตุการณ์ฮีตครั้งก่อน บรรดาเด็กฝึกแทบไม่เชื่อว่าคนที่แฝงตัวเป็นเบต้าได้แนบเนียนขนาดนั้นจะกลับกลายเป็นโอเมก้าที่ส่งกลิ่นหอมรัญจวนใจขึ้นมาได้

 

 

อัลฟ่าในรายการทุกคนต่างจำได้แม่น แต่ที่จำแม่นยิ่งกว่านั้นคือจ่าฝูงแบรนด์นิวไม่ใช่คนที่จะตอแยได้ด้วยง่ายๆ ถึงแม้ใบหน้าจะยิ้มแย้มทักทาย แต่ออร่าที่ส่งออกมาไม่ได้เป็นมิตรเหมือนหน้าตาแม้แต่น้อย

นัยน์ตาคมโตแฝงไปด้วยความเกรี้ยวกราดคู่นั้นปราดมองทุกคนที่เฉียดกรายเข้ามาใกล้ บ่งบอกว่าตนพร้อมรบหากมีผู้ต้องการแย่งชิงโอเมก้าในปกครอง ไม่มีใครกล้าหาญพอที่จะยุ่งด้วย ตำแหน่งจ่าฝูงไม่ใช่อะไรที่ตั้งขึ้นมาเล่นๆ

ในเวลาที่กลิ่นสองกลิ่นฟุ้งกระจายไปทั่วแบบนี้ บรรดาอัลฟ่าน้อยใหญ่เลยได้แต่ลอบสบตากันอย่างเข้าใจ

 

หอพักในรอบคอนเซปต์ถูกแบ่งเป็นห้องละสองคนอย่างลงตัว เด็กฝึกมักจะแวะเวียนไปนั่งเล่นพูดคุยกันตามแต่ละห้องเป็นประจำ หากเพียงแต่ในคืนนี้มีสองห้องที่สลับรูมเมท

 

 

 

ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่า กลิ่นของฤดูใบไม้ผลิกับกลิ่นของฤดูหนาวจะเข้ากันได้ดีอย่างประหลาดขนาดนี้

 

หากจองเซอุนเปรียบเป็นลมเย็นๆ ในฤดูใบไม้ผลิที่สดใส อิมยองมินก็ไม่ต่างจากแสงแดดอันอบอุ่นกลางฤดูหนาว

ลมเย็นๆ ของฤดูใบไม้ผลิ กับแสงแดดอบอุ่นในฤดูหนาวที่ตอนนี้กำลังโอบกอดกันไว้

 

ในห้องเล็กๆ ที่นอกจากจะเป็นต้นทางของกลิ่นที่ฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งชั้นนี่แล้ว ไอร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกายของคนทั้งสอง เสียงหวานๆ ของนักศึกษาเอกวอยซ์ที่ใครๆ ต่างก็หลงใหล ในตอนนี้มันกำลังร้องเรียกชื่อของอีกคนที่อยู่ในห้องด้วยกันอย่างที่เจ้าของชื่อนั้นฟังแล้วแทบคลั่ง

 

ไม่มีการใช้ยาระงับอาการอีกต่อไป ในเมื่อต่างคนต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่ายังไงเขาทั้งคู่ก็เกิดมาเพื่อกันและกันเท่านั้น

 

ฝ่ามือหนาค่อยๆ ไล้ไปตามลำตัวบางของคนน้อง ไออุ่นจากร่างกายและอาการสะดุ้งตอบรับสัมผัสจากเขานั่นมันยิ่งไปกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวอัลฟ่าหนุ่มซ้ำเข้าไปอีก

ยองมินลอบหายใจอย่างยากลำบาก เขาพยายามควบคุมไม่ให้มันครอบงำตัวเองมากนัก เพียงแค่คิดว่าคนที่อยู่ใต้ร่างนี่บอบบางแค่ไหน น่าทะนุถนอมอย่างไร หัวใจของเขาก็พองโตจนแทบระเบิด

 

จองเซอุนเปรียบเหมือนดอกแดนดิไลออนที่แสนจะบอบบาง อิมยองมินกลัวว่าหากทำอะไรรุนแรงเกินไป แดนดิไลออนของเขาดอกนี้จะปลิวกระจายหายไปเสียก่อน

เหมือนดอกเดซี่ที่แสนจะบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา จูบที่แสนจะเงอะงะในขณะที่ยังมีสติดีของคนตัวเล็กกว่า อดไม่ได้ที่จะเอาไปเปรียบเทียบกับคราวก่อน ในครานั้นโอเมก้าของเขาโดนสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวครอบงำจนขาดการควบคุม แต่ครั้งนี้ไม่ใช่

ทั้งคู่ยังมีสติสัมปะชัญญะพอที่จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร และทั้งคู่ก็รู้ดีว่ากำลังทำอะไร

 

เป็นความต้องการของโอเมก้าของเขาเอง

 

 

ลำคอเนียนเชื้อเชิญให้เข้าไปสัมผัสอดไม่ได้ที่จะทำตามคำเรียกร้อง อิมยองมินไล่จุมพิตตั้งแต่หัวไหล่มน ไหปลาร้า ไปจนถึงกกหูเล็ก

ไม่มีปลอกคอผ้าสีแดงบ้าๆ นั่นอีกแล้ว ตั้งแต่เขาทำมันขาดไปในครั้งนั้น อัลฟ่าหนุ่มแอบยิ้มร้ายอย่างพอใจตัวเอง

 

เสียงกระเส่าของเซอุน ยามร้องเรียกชื่อของเขาซ้ำๆ เสียงครางหวานของโอเมก้าใต้ร่างตอบรับกับการขยับร่างกาย ปลุกเร้าให้ผู้กระทำเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นไปอีก

คนตัวเล็กกว่าขบเม้มริมฝีปากราวกับต้องการกักเก็บเสียงน่าอายนั่น ยองมินอยากจะบอกเหลือเกินว่ามันไพเราะสำหรับเขาแค่ไหน แต่ติดอยู่ที่ว่าเขากำลังยุ่งอยู่แถวซอกคอของอีกฝ่าย

เล็บมือข้างขวาที่ไว้ยาวสำหรับเล่นกีตาร์ ในตอนนี้จองเซอุนกำลังใช้มันจิกเข้ากับต้นแขนของคนตัวใหญ่กว่าเพื่อหวังระบายอารมณ์ที่มีอยู่ของตัวเอง คนถูกจิกสูดลมหายใจพลางกัดฟันแน่น ตาคมหรี่มองคนน้องที่ตอนนี้กำลังนิ่วหน้า เม็ดเหงื่อที่ซึมผุดไปทั่ว พวงแก้มสีแดงจัด และการสูดลมหายใจเข้าปากอย่างยากลำบากนั่นอีก

อิมยองมินคิดว่าอาการที่คนของเขาทำอยู่ มันยิ่งช่วยเร่งให้ความรู้สึกที่มีเกือบถึงจุดสูงสุด

 

 

“พี่...ผมขอ...เถอะนะ” จู่ๆ คำพูดที่ติดขัดก็เล็ดรอดออกมาจากริมฝีปากเล็กๆ นั่น ยองมินฟังแทบไม่ได้ศัพท์ สมองของคนมองเกือบขาวโพลน จนเซอุนพูดออกมาอีกครั้งนั่นแหละ อัลฟ่าหนุ่มถึงได้สติ

 

“ก...กัดเถอะ”

 





 





ผลงานอื่นๆ ของ smile515903

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

22 ความคิดเห็น

  1. #22 โชคเข้าข้าง (@allabout-eve) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 18:28
    กะ กะกกัดด
    แงงง งงงงงง
    #22
    0
  2. #21 Mayongju_ (@plengpop2010) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 00:29
    โอ๊ยเซอุนรู้กกกกกกกกกก ใจแม่
    #21
    0
  3. #20 Yutoteru (@yutoteru) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 17:22
    วู้วววว ตื่นเต้นค่ะ เอาจริงๆลุ้นให้กัดเลยๆ แต่แบบอยากให้มีอะไรมากกว่านี้อีก ฮ่าๆๆๆๆ
    #20
    1
    • #20-1 Bamroug6754 (@Bamroug6754) (จากตอนที่ 1)
      2 มกราคม 2562 / 12:22
      ดันค่ะบอกเลย555+
      #20-1
  4. วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 18:15
    กรี๊ดดดดกดกหดงหวกกหหบหหกกกกกบกบกกประโยคสุดท้ายมันทำเรากรี๊ดลั่นไม่ไหวแล้วค่าฮืออออออออออ โอ้ยยยยยยยย เป็นเอยูโอเมก้าที่ดีงามมากๆ มากๆที่สุดเลย ภาษาสวยอ่านลื่น คาเรกเตอร์ตัวละครเป๊ะมากๆ คือชอบมากๆไม่ไหวแล้ววววว อยากได้พี่ยองมินมากแง้งงงง อยากปกป้องน้องเซอุนด้วย ฮือ น่ารักที่สุด ประโยคสุดท้ายมันปลุกความบาปในตัวเราทากๆ นี่ถ้าเปนพี่ยองมินนะไม่ทน พี่ไม่ทน พี่กัดแน่ ไม่ใช่แค่คอ กัดตรงส่วนของน้อง แง ใจนึงก็อยากให้ย่ำยีน้อง แต่อีกใจนึงก็อยากให้อ่อนโยนกับน้องเข้าไว้ ฮือ อ่านฟิคเรื่องนี้แล้วรู้สึกเหมือนเปงไบโพล่า มันทำเราเขินแทบบ้าได้เลยค่ะแงงงงง สู้ๆนะคะ ภาวนาให้มีตอนต่อไป ชอบมากๆเลยค่ะรักกกก
    #19
    0
  5. #18 hyunbam (@hyunbam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 23:54
    กัดเลยย ฮื่ออออออ มีภาคสามมั้ยอ่าไรต์5555
    #18
    0
  6. วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 02:09
    คิดถึงซอกคอขาวๆที่น่าจะโดนกัดนั่นแล้วก็ อ่าาา เจ้าโอเมก้าขี้อ้อยไม่รู้ตัวนี่มันร้ายนัก

    /ในส่วนของคุณอัลฟ่าก็ยังคงคอนเซปต์ละมุนละไมไม่เปลี่ยนแปลงแม้จะกำลังอยู่ในกิจกรรมที่ไม่น่าจะอ่อนโยนนั่นเท่าไหร่ก็เถอะ
    #17
    0
  7. วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 01:03
    ตายอย่างสงบคร๊าบบบผม
    #16
    0
  8. วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 22:18
    OMG มันดีมากกกกลับมาต่อเร็วๆนร้าา
    #15
    0
  9. วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 00:34
    เกร้ดดดดด รู้สึกเหมือนฝันเป็นจริงงงง เรื่องนี้เป็นฟิคเรื่องแรกที่อ่านในเด็กดีเลยค่ะ บทบรรยายดีมากๆๆๆ อ่านแล้วอินไปกับเนื้อหาและมินอุน แงงงง น่ารักอ่ะะะ ถ้าเป็นไปได้ขอเรื่องยาวนะคะ5555555 ปล. กัดค่ะ กัดเดี๋ยวเน้;-;
    #14
    0
  10. #13 ap_cy (@ap_cy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 07:16
    เขิงไม่ไหวล้าวววววส
    #13
    0
  11. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2560 / 10:01
    ชอบการบรรยายความน่าเกรงขามของอัลฟ่าจ่าฝูงมาก ๆ เลยค่ะ
    อ่านแล้วรู้สึกว่ายองมินดูน่าเกรงขามสมกับการเป็นจ่าฝูง แล้วก็เท่มาก ๆ ด้วย
    ชอบที่ไม่ต้องแสดงความเป็นเจ้าของอย่างก้าวร้าวแต่แสดงออกมาโดยสัญชาตญานความเป็นโซลเมท
    ต่อให้ไม่ประกาศก็สามารถทำให้รู้ว่าเซอุนเป็นคนของเขา ฮือออ เท่จัง /กุมใจ
    คนน้องก็น่ารักเหลือเกิน โดยปกติเวลาอ่าน ABO เจอเคะโอเมก้าเขาก็จะยั่ว ๆ บด ๆ แต่เซอุนไม่ได้เฟียสขนาดนั้น
    มันเลยเป็นความเซ็กซี่ที่แฝงอยู่ในความนุ่มนวล พอถูกเร้าแล้วมันกลายเป็นคนยั่วแบบไร้เดียงสา แบบนี้มันโ ค ต ร น่ารักสุด ๆ เลยค่ะ ฮือออ

    ขอบคุณสำหรับฟิคดี ๆ ค่ะ ชอบมากเลยนะคะ อยากให้แต่งอีก 
    #12
    0
  12. #11 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 01:05
    อ่ะกรี๊ดๆๆๆๆๆๆ ไม่ไหวแล้ววววฮือออออโอ้ยยยยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟบ้าที่สุดดดดกัดเล้ยยยยยแอร้ยยยยยยวยยย
    #11
    0
  13. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 23:19
    ในที่สุดก็มาต่อ ขอบคุณมากนะคะ แล้วเราก็ยังเฝ้ารอตอนต่อไปนะคะ ^^
    #10
    0
  14. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 08:02
    คุกได้กลับมาอีกแล้ว
    #9
    0
  15. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 03:20
    ไรท์กลับมาแล้วมาต่อแล้วสานฝันสุดๆดีใจมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ
    #8
    0
  16. วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 21:25
    อมกกกกกกกกกกกกกกกกกก.
    อ่านพร้อมฟังเพลงประกอบฟิคไปด้วยนี่คิดดีไม่ได้เลยยยยยยยยย 
    อยากรู้ว่ากลิ่นเซอุนหอมเหมือนทุ่งหญ้าขนาดไหนคนถึงนั่งกันไม่ติดขนาดนี้
    แต่แบบบบ ฮื่อออออออ ไม่มีวันได้รู้แน่เลยเพราะมีคุณอัลฟ่าขี้หวงคอยเฝ้าอยู่ 
    ชอบภาษามากเลยนะคะ ชอบบบบบบแบบบมากกกกกกกกกกกก
    น้องเซอุนในสายตาพี่ยองมินดูเปราะบางมากแง
    ชอบตอนเปรียบเซอุนเป็นดอกไม้ น่ารักมากๆๆ 
    ละดูพี่เขาก็ดูอยากทะนุทะนอมน้องนะ แต่คนน้องเนี่ยสิ อะไรก็ไม่รู้ ขี้ยั่วเหลือเกิน กัดเลยอะไร ฮือ ขี้ยั่วๆๆๆๆ 



    #7
    0
  17. วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 19:13
    ไรท์มาสานฝันของเราแล้ว เจองี้แล้วอยากอ่านต่ออีกแล้ว5555555555
    #6
    0
  18. วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 15:09
    ทำไมต้องทำกันขนาดเน้
    #5
    1
    • 3 พฤศจิกายน 2560 / 16:03
      ฮืออออออ เราทำอะไรผิดรึเปล่า​คะ ขอโทษ แง้งงง
      #5-1
  19. วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 09:35
    กัดเถอะ กัดเลยยยยยยยยยยยสยานนาากาสป่หรหสห่ปากบหสไป่มแสหร่ปัฟสหยหนพ่ก่เปิดเรื่องยาวเถอะค่าาาาาาาาาาาาาษาา
    #4
    0
  20. #3 คิว
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 07:45
    อ้ายยยย ดีใจมากเลยค่ะไรท์ เฝ้ารอภาคต่อ มาตลอดดด งื้ออออ
    #3
    0
  21. #2 beyourfangirl (@beyourfangirl) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 22:58
    กรี๊ดดดดดดด ขอบคุณที่มาแต่งต่อนะคะ พาร์ทแรกนั้นคือฟิคในดวงใจเราเลย ชอบมากๆ งุ้ยยยย พิยองมินจะกัดมั้ยน้าาาา น้องออกปากขนาดนี้แล้ว
    #2
    0
  22. #1 จัน
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 22:38
    กรี๊ดดดดดดดดดด ในที่สุดไรท์ก็มาต่อ ขอบคุณที่สานฝันให้รีด ฮือออออ ขอบคุณจริงๆนะคะ พี่ยองมิ๊นนนนนนนนน
    #1
    0