[UNDERTALE AU x Death] ทำไมต้องมายุ่งกับตรู!!! [DEATH]

ตอนที่ 4 : EP.1 ช่วยด้วย อิคาร์เรย์กับดรีมมันบ้า!! 18+(นิดหน่อยมั้ง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 ก.ย. 61

EP.1 ช่วยด้วย อิคาร์เรย์กับดรีมมันบ้า!! 18+(นิดหน่อยมั้ง)

คำเตือน
ต่อจากนี้เป็น 18+เล็กน้อย ใครไม่ชอบกรุณาปิดและอย่าแบนนะคะ นี่ทำมาเพื่อความฟินค่ะ เหมาะสำหรับวาย(?)
___________________________________________________________
[ฝั่งเดธ]
เดธเดินมาที่สวนดอกไม้พร้อมกับแกล้งสะอื้นออกมาราวกับเสียใจอย่างมากจากนั้นสักพักก็สลบไปเหมือนกับคนเสียใจจนแทบขาดใจ

*ตึกๆๆ!*

เสียงฝีเท้าของใครบางคนกำลังวิ่งตามมา เพื่อตามหาเดธ เดธแกล้งสลบไป จนกระทั่งมีคนมาพบเข้า
"เดธ!!"เสียงหวานใสของหญิงสาวคนหนึ่ง เธอคนนั้นรีบวิ่งมาหาเธอ พร้อมกับคนอื่นๆด้วย
"ฟูโกริ! เจอแล้วหรอ---เดธ!!!"เสียงของคาร์เรย์ดังขึ้น ก่อนจะรีบวิ่งมาดูอาการของเดธด้วยเช่นกัน ฟูโกริใช้มือลองหัวของเดธพร้อมค่อยๆพยุงเธอขึ้น
"พาเธอไปห้องพยาบาลก่อนเถอะ!!"ฟูโกริพูด คนอื่นๆก็พยักหน้า คาร์เรย์อาสาจะพาเดธไปเอง คาร์เรย์อุ้มเดธท่าเจ้าหญิงก่อนจะพาวาร์ปไปที่ห้องพยาบาล...


















[ณ ห้องพยาบาล]
"ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้วจ่ะมิสวิโอรัส ตอนนี้มิสองอามิระคนพี่แค่รู้สึกบอบชํ้าทางจิตใจ แค่นอนพักสักหน่อยแล้วทานยาตามที่สั่งเดี๋ยวก็ดีขึ้นจ่ะ"มาดามลาเจนติน่ากล่าวด้วยเสียงอ่อนโยน
"ค่ะ"คาร์เรย์ขานรับ ก่อนที่มาดามลาเจนติน่าจะออกไปจากห้องพยาบาล ส่วนคาร์เรย์ก็นั่งเฝ้าหญิงสาวที่เธอรัก...
คาร์เรย์มองหญิงสาวที่เธอรัก และเป็นคนที่ช่วยเธอรอดจากพวกชะนีที่เผยความลับเรื่องที่คาร์เรย์เป็นน้องสาวของไนท์แมร์ ตอนนั้นคาร์เรย์รู้สึกถึงหัวใจที่กำลังเต้นอย่างรุนแรงมาก...
"อืมมม"เสียงของหญิงสาวที่ดูเหมือนว่ากำลังจะตื่นแล้ว คาร์เรย์ที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับลุกพรวดมองร่างหญิงสาวที่กำลังจะตื่น ดวงตาคู่งามของหญิงสาวค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา
"ที่นี่...?"เดธเอ่ยขึ้น คาร์เรย์พุ่งกอดร่างบางอย่างรวดเร็วด้วยความดีใจ ทำเอาร่างงามนั้นถึงกับสะดุ้งตกใจที่จู่ๆก็พุ่งมากอดอย่างรวดเร็ว
"แง~~ ดีใจจังเลยที่เดธไม่เป็นอะไรมาก TwT"คาร์เรย์พูด เดธลูบหัวปลอบคาร์เรย์อย่างแผ่วเบา เดธคิดว่าคงจะเล่นละครแรงไปหน่อย
"ฉันไม่เป็นไรแล้วล่ะเรย์ ไม่ร้องนะๆ โอ๋ๆๆ"เดธพยายามปลอบอีกฝ่าย
"ไม่! เชอะ!"คาร์เรย์พูดพร้อมสะบัดหน้าหนีเหมือนงอน เดธมองแบบว่า นี่มันอะไรวะ? นี่ตูเล่นละครหนักไปหรอ? เดธคิดก่อนจะลองหาวิธีปลอบที่ดีที่สุด
"ขอโทษนะเรย์ เอ่อ....ทำยังไงเธอถึงจะหายงอนล่ะ?? ฉันสัญญาว่าจะยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เธอหายงอนเลยนะ"เดธพูด แม้จะไม่รู้ว่าดีรึเปล่า แต่ดูเหมือนว่ามันจะ....ไม่ดี...
คาร์เรย์แสยะยิ้มก่อนจะยื่นหน้ามาใกล้ๆกับใบหน้างามของหญิงสาวแล้วพูดว่า
"จริงนะ?"คาร์เรย์ถามยํ้าอีกครั้ง เดธมองแบบงงๆนิดๆ ก่อนจะพยักหน้าแล้วพูดว่า
"อื้ม...อะไรก็ได้ขอแค่เธอหายงอนฉันน่ะนะ---"

*ฟึ่บ!*

"!!!!"ไม่ทันที่เดธจะได้ทันตั้งตัว จู่ๆมือของหญิงสาวเพื่อนรักของเดธนั้นก็กระชากแขนเธอเข้าไปก่อนที่ริมฝีปากสีดำกับริมฝีปากสีเชอร์รี่อ่อนๆของอีกฝ่ายจะมาประกบกัน เดธตกใจมากๆและพยายามจะผลักออก แต่ดูเหมือนว่าหนวดด้านหลังของคาร์เรย์จะรั้งไว้ไม่ให้เธอหลุดเด็ดขาด คาร์เรย์จูบแบบแลกลิ้น จนเดธนั้นอึ้งจนเผลอแลกลิ้นกลับไป แม้จะพยายามหลีกเลี่ยงแค่ไหนก็ไม่มีทางรอดได้
ลิ้นของอีกฝ่ายเกี่ยวพันลิ้นแลกลิ้นกันไปมาอย่างกับคนหิวกระหายมานานแสนนาน เดธทุบไหล่ของหญิงสาวเพื่อบอกว่าตนเริ่มขาดอากาศหายใจแล้วเพราะจูบกันนานไป คาร์เรย์ผละออกให้หญิงสาวได้พักหายใจ เดธสูดหายใจเข้าเพื่อรับอากาศ
"ร-เรย์!?"ไม่ทันได้ตั้งตัว หญิงสาวผมดำได้ขึ้นมาคร่อมบนร่างของหญิงสาวที่ตัวสูงกว่า หญิงสาวเจ้าของดวงตาสีไวโอเล็ตสบตากับดวงตาสีแดงทั้งกลวงดั่งทับทิม
"นี่...จะว่าอะไรมั้ยถ้าหากว่า...จะขอทำมากกว่านี้นิดเดียวน่ะ?"คาร์เรย์เอ่ยพร้อมรอยยิ้ม เดธที่ได้ยินถึงกับอึ้ง ไม่อยากเชื่อว่าคำพูดจะออกมาจากปากของเพื่อนสาวของเธอที่สนิทกันมานาน
"อ-อะไรนะ?! ล-ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ยเรย์?--"
"ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ~~"คาร์เรย์พูดพร้อมเผยรอยยิ้มที่เดธดูออกว่ามันคือรอยยิ้มเจ้าเล่ห์!
"ถ้าอยากให้ฉันหายโกรธล่ะก็ทำตามที่ฉันขอสิ~"คาร์เรย์พูดพร้อมมือเรียวสวยงามนั่นมาสัมผัสบริเวณอกของหญิงสาวใต้ร่าง หญิงสาวที่รับรู้ชะตากรรมก็คิดในใจว่า...

สมองแกไปกระทบอะไรมารึเปล่ายะเรย์!!!

"อ-เอ่อ..."เดธเริ่มไม่รู้ว่าจะแก้สถานการณ์อย่างไรดี แต่ก็เพื่อเพื่อนน่ะนะ ผู้หญิงด้วยกันคงไม่เป็นไรหรอก เดธที่คิดสักพักก็พยักหน้าแทนคำตอบ ใบหน้าสวยของหญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างเริ่มแดงนิดๆ เพราะเธอตอบไปแบบนั้น คาร์เรย์ยิ้มก่อนจะโน้มใบหน้ามาประกบจูบอีกครั้ง มือทั้งสองข้างก็ค่อยๆบีบนวดตรึงหน้าอกคัพซีของเดธ จนคนที่ถูกกระทำถึงกับรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งตัวเล็กน้อย

คนด้านบนก็มีทั้งผละจูบออกมาเพื่อให้คนด้านล่างได้หายใจก่อนจะจูบอีกครั้งแบบนี้ซํ้าๆ มือทั้งสองยังคงนวดบีบครึงหน้าอกหญิงสาวไป ก่อนจะออกแรงบีบ
"อะ!?"คนด้านล่างสะดุ้งหน่อยๆ เพราะแรงบีบนั่นจนต้องผละจูบออกมา แต่คนด้านบนก็ยังจับให้เธอมาจูบอีก

สักพักคาร์เรย์ก็หยุดก่อนจะมองผลงานของเธอ ใบหน้าสวยของหญิงสาวใต้ร่างนั้นที่ถูกกระทำตอนนี้หน้าแดงมากเพราะความอาย กับมือที่เอามาปิดแก้มปิดปาก เพื่อปกปิดความอาย

ชั่งน่ารักจริงๆ

คาร์เรย์คิดสักพักก่อนจะ...
"อะ! เรย์?!"หญิงสาวใต้ร่างสะดุ้งเมื่อคนด้านบนก้มลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนของเธอ และใช้ฟันขบมันเบาๆก่อนจะเริ่มออกแรงขบกัดจนเลือดไหลออกมาเล็กน้อย ลิ้นสวยๆเลียไปที่แผล จนทำให้เดธนั้นรู้สึกสยิวนิดๆ คาร์เรย์เริ่มถกเสื้อของเดธขึ้น เสื้อคลุมที่เดธใส่เป็นประจำนั้นถูกถอดออกตั้งแต่มาห้องพยาบาลแล้ว
คาร์เรย์ถกเสื้อขึ้น จนเห็นบราสีดำสวยสมมาดแบดเกิร์ล(?) หน้าอกคัพซีที่งามจนน่าบีบมันให้แตกเลย เพราะมันทำให้คาร์เรย์ถูกปลุกสัญชาตญาณนั่นออกมา
"อะ! เรย์! ด-เดี๋ยวก่อน--"เดธเผลอร้องออกมาเมื่อคาร์เรย์นั้นเล่นกับหน้าอกของเธอโดยการใช้ฟันมาขบตรงหน้าอก ส่วนอีกข้างถูกมือหญิงสาวบีบเค้นจนหญิงสาวใต้ร่างต้องร้องออกมาเพราะความสยิว
"เดธตี้~ เรย์หิวนมอ่า~~ เรย์อยากกินนม~~"คาร์เรย์พูดพร้อมทำท่าทางออดอ้อนแบบน่ารักให้อีกฝ่ายแถมทำตัวเป็นเด็กน้อยที่อยากกินนมแม่อย่างงั้น แต่มือนั่นก็ดันไปถกบราขึ้น ทำเอาหญิงสาวใต้ร่างนั้นหน้าขึ้นสีหนักขึ้น คาร์เรย์ใช้ปากครอบคลุมหน้าอกก่อนจะจะลิ้นเลียลูกเชอร์รี่ เดธเผลอร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้เพราะความเสียวแปลกๆ คาร์เรย์ก็ยังคงเล่นกับหน้าอกของเดธ ทั้งขบ ทั้งกด ทั้งดูดเม้ม คนละข้างซํ้าไปซํ้ามา เดธอยากจะให้มันหยุดสักที เพราะเธอกลัวว่ามันจะเกินไป
"อืมม อิ่มแล้ว~~"คาร์เรย์พูดพร้อมผละออกจากตัวหญิงสาว หญิงสาวที่นอนแน่นิ่งเพราะความอายสุดๆก่อนจะนำมือข้างนึงมาปิดใบหน้าเพราะความอายสุดๆ คาร์เรย์ช่วยจัดเสื้อให้เดธแบบดีๆเหมือนเดิม ก่อนจะยิ้มให้หญิงสาวใต้ร่าง ก่อนจะลุกออกจากเตียงแล้วพูดว่า...
"ขอบคุณสำหรับของว่างนะ~~ รีบๆหายดีล่ะ จะได้กลับหอด้วยกัน~~"คาร์เรย์พูดก่อนจะเดินออกจากห้องพยาบาลด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข เดธที่ได้ยินก็แทบจะตะโกน ออกไปว่า..

กูไม่น่าให้มึงทำแบบนี้เลยอิบ้า!!!

เดธกรีดร้องในใจ ก่อนจะรีบนอนหลับเพื่อจะได้ลืมสิ่งที่เกิดขึ้น แต่มันยังติดตาเธอเนี่ยสิ!!!





















[หลังเลิกเรียน]
เดธเดินออกมาจากห้องพยาบาลแล้วมาพบกับคาร์เรย์ที่ยืนรอเธอพอดี พร้อมส่งรอยยิ้มมาให้หญิงสาว ตนหญิงสาวถึงกับเหงื่อตกนิดๆและทำหน้าเหยเกแบบในการ์ตูนโรงเรียนโคตรเซียนพนันในใจนะ แค่ทำหน้าเหยเกในใจนะ ไม่ได้แสดงออกมา
"ไปกันเถอะจ่ะเดธตี้~~"คาร์เรย์พูดพร้อมเข้ามาจับมือของหญิงสาวแล้วทำการลาก--เอ้ย! ดึงเธอไป

ยัยเรย์!! สมองหล่อนถูกล้างโปรแกรมมารึไงฟะ!!!

ในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังเดินกลับหอพักห้องจันทรา จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
"เรย์จัง~ คุณเดธ!"เสียงหวานใสดูอ่อนหวานแสนนนจะแสบหูสำหรับทั้งสอง เมื่อหันไปก็พบหญิงสาวเรือนผมสีเขียวมิ้น ดวงตาสีม่วงอ่อนลาเวนเดอร์ สวมสร้อยเพชรสีมรกตม่วงสวย สูงร้อยห้าสิบห้าเซน ใบหน้าสวยน่ารักดูอ่อนโยน เธอวิ่งมาทางพวกเธอสองคนด้วยท่าทางสดใส แต่สำหรับคาร์เรย์และเดธ มันโคตร!!!สดใส(ประชด)
"มีอะไร"คาร์เรย์เอ่ยเสียงเรียบ
"คริสแค่กำลังจะกลับหอพักน่ะค่ะเลยบังเอิญมาเจอพวกคุณ พวกคุณเองก็จะกลับหอพักใช่มั้ยคะ? พอดีเลย คริสก็จะกลับ ถ้าไม่รังเกียจล่ะก็เรากลับหอด้วยกันนะคะ!"คริสตันเอ่ยเสียงใสพร้อมทำท่าท่างน่ารักไปด้วย จนเดธถึงกับมองบนเลยครับพี่น้อง
"ขอโทษนะคะ เราอยู่คนละหอพักกันก็คงไปด้วยกันไม่ได้หรอกค่ะคุณมิสเอเรนควอคนน้อง เพราะว่าคุณอยู่หอสุริโย แต่พวกเราอยู่หอจันทราน่ะค่ะ ก็คงไปด้วยกันไม่ได้ค่ะ..."เดธพูดพร้อมแสร้งตีหน้าเศร้าส่งไปให้ พอคริสตันได้ยินแบบนั้นนางก็แอบกำหมัดแน่นก่อนจะปั้นหน้าแบบนางฟ้าไปให้
"เอ่อ...ไม่เป็นไรค่ะ"คริสตันพูดเสียงหวานไพเราะ จนเดธและคาร์เรย์อยากอ้วกใส่หนังหน้าอีกฝ่ายเหลือเกิน เพราะแม่งแอ๊บจนน่าหมั่นไส้
"ค่ะ งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะคะคุณมิสเอเรนควอคนพี่ ^^"เดธพูดพร้อมกับส่งรอยยิ้มแสนอ่อนโยน(?) ก่อนจะพาคาร์เรย์ไปที่หอจันทราทันที เพราะกลัวว่าเพื่อนเธอจะติดเชื้อโรคจากชะนีแถวนี้...
"อ้าวคุณคาร์เรย์ คุณเดธ"เสียงทุ้มของชายหนุ่มที่ซึ่งเป็นนํ้าเสียงที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน เมื่อหันไปก็พบกับ...

ว้าว! คู่จิ้นของคาร์เรย์นี่! มาพอดีเลย~~

"ว่าไงดรีม"เดธเอ่ยทักทายชายหนุ่มที่เป็นอาจารย์ ดรีม หรือว่า ดรีมแซนส์ นั่นเอง
"ไงดรีมมม"คาร์เรย์เอ่ยทักทายตามประสาคนสนิทกันมานาน
"ไงครับทั้งสองคน กำลังจะกลับหอสินะครับ? ทำไมพึ่งกลับล่ะครับ?"ดรีมเอ่ยถามด้วยความสงสัย
"พอดีว่าฉันนอนพักที่ห้องพยาบาลเพราะอาการไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จากนั้นพอฉันหายดีก็รีบไปเอากระเป๋าแล้วกลับพร้อมเรย์ จากนั้นระหว่างทางเดินกลับหอก็พบลิงชะนี(?)ที่เป็นลูกราชวงศ์คนนึงเจ้าเก่าเข้ามาชวนคุยนิดหน่อยน่ะเลยช้า"เดธตอบโดยเน้น ลิงชะนี ให้เขารู้ ดรีมพยักหน้าเข้าใจว่าหมายถึงใคร
"งั้นให้ผมพาไปส่งได้มั้ยครับ? เพราะถ้าพวกคุณไปนี่อาจจะเจออีกก็ได้"ดรีมเอ่ยถาม เดธมองก่อนจะยิ้ม
"ได้สิ"เดธตอบตกลง ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินกลับหอพักด้วยกัน เมื่อทั้งคู่มาถึงหอพักห้องจันทรา เดธหันมาทางดรีมก่อนจะเอ่ยขอบคุณ
"ขอบใจนะดรีมที่พาพวกฉันมาส่งน่ะ"เดธเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มที่เหมือนสีเลือด แต่กลับมีความจริงใจ ดรีมเหมือนจะหน้าขึ้นสีเล็กน้อยก่อนจะกลับมาตั้งสติแล้วยิ้มแปลกๆ
"งั้นฝันดีนะครับ"พูดจบดรีมก็โน้มหน้ามาใกล้ๆกับใบหน้างามของหญิงสาว ก่อนจะ...

*จุ๊บ!*

"!!!!"เดธสะดุ้งเมื่ออยู่ๆดรีมเพื่อนรักของเธอ และเป็นคู่จิ้นของคาร์เรย์ก็มาหอมแก้มเธอซะหน้าด้านๆ(?) เขายิ้มให้เธอก่อนจะหายไป เดธมองด้วยความงงก่อนจะคิดในใจว่า

ไอบ้า! กูกำลังแย่งของเพื่อนรึเปล่าวะ!!?

"เดธตี้..."เสียงหลอนของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น เสียงที่คุ้นเคยและเดธพึ่งรู้ว่าหญิงสาวคนนั้นยังไม่กลับห้อง ทำเอาเดธถึงกับสะดุ้งหน่อยๆ ราวกับว่าตนกำลังเจอศึกหนัก
"คืนนี้อย่าหวังว่าจะได้นอนนะคะ =) <3"พูดจบคาร์เรย์ก็อุ้มเดธท่าเจ้าสาวแล้วเข้าห้องไปพร้อมล็อกกลอน

เฮ้ย! เดี๋ยว!!! มันต้องไม่ใช่แบบนี้ดิวะ!!! เฮ้ยยัยเรย์!!! ม่ายยยยยยย!
____________________________________________________________________________
R.I.P. Death
เดธ :ยังไม่ตายว้อย!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น