[fic] Jonghyun Cnblue x SojinGirl's day DetectiveHighSchool

ตอนที่ 2 : ตอนที่1 จุดเริ่มต้นของความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,180
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    4 มิ.ย. 54

1

จุดเริ่มต้นของความลับ

“อ๊าก!!

เพราะความซุ่มซ่ามรวมกับความรีบร้อนทำให้โซจินเดินชนเสาไฟหน้าโรงเรียน นี่ยังไม่รวมกับที่โดนหมาของคุณลุงข้างบ้านไล่กัดทั้งๆที่ปกติยังเลยเล่นกับมันอยู่เลย เกือบขึ้นรถเมล์เที่ยวสุดท้ายในเช้านี้ไม่ทัน แล้วก็ตอนที่ลงจากรถเมลย์ยังเกือบตกลงไปหน้าฟาดพื้นอีก! วันนี้ช่างเป็นวันซวยแห่งชาติของเธอจริงๆ!! และดูเหมือนไอ้สิ่งที่มันเรียกว่าความซวยจะเล่นงานโซจินไม่เลิก เมื่อลุงยามกำลังจะปิดประตูโรงเรียนทั้งๆที่อีกไม่ถึงสิบก้าวเธอก็จะถึงโรงเรียนอยู่แล้ว!!

“ลุงค๊า!!!!

โซจินร้องออกมาสุดเสียง แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย งานนี้เธอมีหวังถูกทำโทษตั้งแต่เปิดเทอมวันแรกแน่ทำไมชีวิตเด็กม.ปลายปีสองของเธอมันช่างเริ่มต้นได้ไม่สวยงามเอาสะเลยนะ!!!

“ลุงค่ะ อย่าเพิ่งปิดประตูเลยนะค่ะยังมีเด็กนักเรียนอีกคนอยู่ตรงนั้นไงค่ะ”

เสียงหวานใสของใครบางคนดังขึ้นห้ามยามคนนั้นไว้ พร้อมกับเจ้าของเสียงที่ส่งรอยยิ้มอบอุ่นมาให้ เธอเป็นหญิงสาวผิวขาวใสจนเหลือเชื่อ ในหน้าสวยอย่างสาวยุกต์ใหม่และผมยาวสลวยที่ถูกดัดเป้นลอนและทำไฮไลท์เป็นสีบอร์น เรียกได้ว่าผู้หญิงคนนี้สวยอลังการจนจนผู้หญิงอย่างโซจินยังต้องอึ้ง คงไม่ต้องพูดถึงลุงยามที่ตอนนี้ยืนจ้องเธอตาค้างไปแล้ว

“เธอ...รีบเข้ามาสิจ๊ะ”

เธอคนนั้นหันมากวักมือเรียกให้โซจินเข้าไปในโรงเรียน

“ขอบคุณมากนะค่ะรุ่นพี่เจสสิก้า”

“ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะเราต้องช่วยๆกันไว้สิ แต่คราวหน้าอย่ามาสายอีกละ”

ผู้หญิงคนนั้นหรือ “เจสสิก้า” รุ่นพี่ปีสามผู้เป็นดาวโรงเรียนที่ความสวยและความแสนดีของเธอดังกระฉ่อนไปทั่วโรงเรียนมัธยมปลายคยองซาน เธอพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานหยดย้อยมาให้โซจิน

“อ่า...พี่ว่าตอนนี้พี่ต้องไปก่อนนะจ๊ะ”

เจสสิก้าพูดเสียงหวาน ก่อนจะรีบวิ่งไปหาใครบางคนที่เธอแอบมองมาตั้งแต่เมื่อกี้ โซจินมองตามหลังเจสสิก้าไปและพบว่าคนที่เธอวิ่งตรงเข้าไปหาด้วยใบหน้าร่าเริงเกินคำบรรยายนั้นคือชายหนุ่มหน้าตาดีเจ้าของลักยิ้มที่ผู้หญิงที่ไหนเห็นก็เป็นต้องละลาย “อาจารย์ชิวอน” อาจารย์วิชาวิทยาศาสตร์สุดหล่อประจำโรงเรียนนั่นเอง

“พี่โซจิน!

เสียงเรียกชื่อโซจินดังแว๊ดๆมาแต่ไกล หญิงสาวจำได้ดีว่าเสียงแบบนี้มันจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก....

“มินอา”

เด็กสาวผมสีน้ำตาลยาวสยายที่ยืนอยู่ตรงหน้ากำลังทำหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหัวเสีย

“ฉันคิดว่าพี่จะโดนทำโทษแล้วนะเนี้ย”

“ฉันเอาตัวรอดได้หรอกน่า....ว่าแต่เธอเป็นอะไรอีกละวันนี้ถึงทำหน้าบูดเป็นตูดแบบนี้นะ”

มินอาใช้มือทั้งสองข้างขยำผมของตัวเองจนยุ่งไปหมดอย่างไม่รุ้ว่าจะไปหาที่ลงกับอะไรดี

“ก็อีตาจองชินนะสิ!! วันนี้มันแกล้งฉันอีกแล้วผู้ชายบ้าอะไรไว้ผมยาวยังกับผู้หญิงแล้วยังทำตัวไม่แมนมาแกล้งผู้หญิงบอบบงแบบฉันอีก!

“เธอก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากับหมอนั่นอยู่แล้วนิ ทะเลาะกับจองชินมาตั้งแต่ประถมขึ้นม.ปลายแล้วยังไม่ชินอีกรึไงหะ”

โซจินรู้จักจองชินที่มินอาพูดถึงดี เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องของมินอามาตั้งแต่สมัยประถม เพราะจองชินเป็นคนขี้แกล้งและมินอาเป็นคนไม่ยอมใครทำให้ทั้งคู่มีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกันไม่เว้นแต่ละวัน มันอาจจะดูวุ่นวายน่ารำคาญสำหรับใครหลายคนแต่สำหรับพี่สาวอย่างโซจินที่เห็นสองคนนี้มานาน เธอรู้ดีว่าภายใต้การกระทบกระทั่งของมินอากับจองชินกำลังมีความรู้สึกบางอย่างก่อตัวอยู่........

“ว่าแต่...พี่มายืนทำอะไรตรงนี้เนี้ย นั่นแน่พี่มาแอบมองผู้ชายแถวนี้รึเปล่าเนี้ย”

มินอาเปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็วจนโซจินแทบจะตามไม่ทัน

“ผู้ชายอะไรกัน ฉันก็กำลังจะไปเรียนนี่ไง”

โซจินพูด แต่ก่อนที่จะไปเธอยังหันไปมองทางเจสสิก้ากับชีวอน แต่สองคนนั้นหายไปแล้ว.....หายไปไหนกันนะ?

12.00น.

“ข้าวเที่ยงๆๆ”

หญิงสาวผิวขาว หน้าตาดีคนหนึ่งกำลังตื่นเต้นอยู่กับจานอาหารพูนจานตรงหน้า

“นี่อึนจองเธอกินเยอะขนาดนี้ก็ได้อ้วนกันพอดี”

โซจินที่กำลังนั่งมองพฤติกรรมการกินของเพื่อนสาวเอ่ยขึ้น

“ก็วันนี้มันวันเปิดเทอมวันแรกนี่นา ฉันใช้หัวสมองไปเยอะจะตายเพราะงั้นมันต้องบำรุงกันหน่อยแหละ”

อึนจองตักอาหารพวกนั้นเข้าปากเหมือนเธออดยากมาได้สักสามชาติ ช่วงแวลาพักกลางวันแบบนี้โรงอาหารของโรงเรียนจึงพลุกพล่านไปด้วยเด็กนักเรียนที่ลงมาทานอาหารกลางวัน

“ไม่ต้องมายุ่งกับฉันเลย!! ไปไหนก็ไปอีตาบ้า!!

เสียงของมินอาดังโวยวายมาแต่ไกล พอหันไปมองก็พบว่าเธอกำลังใช้หนังสือวิชาพีชคณิตเล่มหนาเตอะฟาดหัวของผู้ชายคนหนึ่ง

“พี่โซจินหมอนี่แกล้งฉันอีกแล้ว!!

พอเห็นหน้าโซจินมินอาก็รีบวิ่งตรงมาหาเธอทันที ก่อนจะชี้ไปที่ผู้ชายคนนั้น เขาเป็นชายหนุ่มผิวขาวไว้ผมยาวสีน้ำตาลประบ่าแถมยังมีใบหน้าหวานคล้ายกับผู้หญิงอีกต่างหาก เมื่อเห็นว่ามินอาชี้มาที่เขา เจ้าตัวก็เดินตรงเข้ามาหาพร้อมกับรอยยิ้มแบบกวนๆที่เขามักใช้มันเวลากลั่นแกล้งคนอื่นเสมอ

“ยัยเด็กขี้ฟ้อง!

“ฉันไม่ได้ขี้ฟ้องนะอีตาบ้า!! นายอยากโดนอีกนักใช่ไหม!

มินอาพูดพร้อมทั้งชูหนังสือพีชคณิตในมือขึ้นอีก

“แค่แกล้งนิดหน่อยไม่เห็นต้องโกรธเลยนิ”

“ไอ้นิดหน่อยของนายเล่นเอาฉันจะช็อกตายเลยนะ!!

“แบร่!!

พอไม่รู้จะเถียงยังไงต่อเขาก็แลบลิ้นใส่มินอาสะงั้น

“พอแล้วๆๆ พวกเธอทะเลาะกันทุกวันตั้งแต่อยู่ประถมขึ้นม.ปลายแล้วยังไม่เลิกอีกรึไง! จองชิน มินอา!

“ไม่มีทาง!!

ทีอย่างนี้ละสามัคคีกันตอบเชียว ใช่แล้วผู้ชายคนนี้คือ “ลีจองชิน” เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ที่คบกันมานานของมินอา ถึงจะทะเลาะกันทุกวันแต่สองคนนี้ก็สนิทกันมากด้วยเหมือนกัน....

“พี่โซจินดูหมอนี่สิ!

“เอะอะ อะไรก็ฟ้องพี่นะเธอแล้วแบบนี้เมื่อไหร่เธอจะโตกับเขาสักที!

“ไม่งั้นเขาจะมีพี่ไว้ทำไมละยะ! นายไม่มีพี่จะไปรู้อะไร!!

“ใครบอกว่าฉันไม่มีพี่ แล้วอีกไม่นานพี่ชายฉันเขาก็จะย้ายมาเรียนที่นี่แล้วด้วย”

“พี่ชาย?”

โซจินเองก็แปลกใจไม่แพ้กัน ถึงจะรู้จักจองชินมานานแต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินว่าเขามีพี่ชายด้วย

“นายมีพี่ชายด้วยเหรอจองชิน”

“ครับ อาทิตย์หน้าเขาจะย้ายจากปูซานมาอยู่ที่โซลแล้วก็จะเข้าเรียนที่นี่ด้วยครับพี่โซจิน”

“งั้นเหรอ...แล้ว..”

โซจินกำลังจะถามต่อ แต่จู่ๆมินอาก็ร้องลั่นออกมาด้วยตกใจ

“นั่นมันอาจารย์ชีวินกับพี่เจสสิก้านี่นา!!

มินอาชี้ไปที่ชีวอนและเจสสิก้าที่กำลังเดินเข้ามาในโรงอาหารด้วยกัน

“แปลกตรงไหนก็แค่.....อาจารย์กับลูกศิษฐ์มากินข้าวด้วยกัน”

โซจินถามเสียงสบายๆก่อนจะยกน้ำอัดลมขึ้นดื่ม โดยที่ไม่ได้สังเกตเลยว่าอึนจองที่นั่งอยู่ข้างๆกำลังจ้องมองคนคู่นั้นไม่วางตา....

“นี่พี่ไม่รู้รึไงว่าสองคนนั้นนะคบกันอยู่”

“หะ!..

โซจินถึงกับสำลักน้ำที่กำลังดื่มอยู่ออกมา

“เธอหมายถึงอาจารย์ชัวอนกับรุ่นพี่เจสสิก้านะเหรอ”

“พี่โซจินพี่นี่มันพวกดึกดำบรรพ์ไม่รู้ทันข่าวสารเอาสะเลยนะ ข่าวที่พวกเขาคบกันนะไม่มีใครในโรงเรียนไม่รู้หรอก!

“ก็ฉันคนหนึ่งนี่แหละเฟ้ย!โซจินคิดในใจ

“อย่างว่าคนหน้าตาดีแบบพี่เจสสิก้าก็ต้องคบกับคนหล่อโคตรเพอร์เฟ็กแบบอาจารย์ชีวอนแหละนะ”

จองชินพูดบ้าง

ปั้ง!!! เสียงช้อนถูกวางกระแทกโต๊ะอย่างแรงดังขึ้น

“ฉันอิ่มแล้ว”

อึนจองพูดแต่ตาของเธอมันไม่ได้มองไปที่โซจินเลย.....

“ไหนบอกว่าหิวไงอึนจอง”

โซจินเห็นอาหารที่เพิ่งถูกกินไปนิดเดียวของเพื่อนแล้วก็อดถามไม่ได้

“หมดอารมณ์!

อึนจองตอบเสียงเย็นก่อนจะเดินออกจากโรงอาหารไป “เป็นอะไรของเขากันนะจู่ๆก็อารมณ์เสีย” พอหันกลับไปมองทางเจสสิก้ากับชีวอนอีกครั้งก็พบว่า พวกเขากำลังป้อนผลไม้ให้กัน.....มันช่างเป็นภาพที่หวานจนน้ำตาลขึ้นสะจริงๆ มองภาพนี้แล้วเธอชักรู้สึกอิจฉาขึ้นมานิดหน่อยแล้วสิ...คนมีแฟนมันดีแบบนี้นี่เอง....

***********************************************
ตอนแรกเป็นยังไงกันมั่งค่ะ นี่เป็นฟิกเรื่องแรกด้วยความรักที่มีต่อนฮยอนนี่ที่รัก อิอิ เพราฉะนั้นช่วยคอมเม้นกันหน่อยนะค่ะอยากรู้ว่ามันเป็นยังไงในสายตาคนอื่น(ในสายตาตัวเองมันต้องดีอยู่แล้วแหละ แฮะๆๆ)

แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคนอิอิ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

296 ความคิดเห็น

  1. #46 N++ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 18:40
    สนุกดีค่ะ
    #46
    0
  2. #45 nanays (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 21:22
    ฮยอนนี่น่ารักที่สุด
    #45
    0
  3. #44 KyuhyunWife (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2554 / 15:00
    น่าร้ากกกกกอ่า ><
    #44
    0
  4. #43 เป็ดจง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กันยายน 2554 / 15:59
    จองชินน่าร๊ากกกกกกกกกอ้ายยยยย >///<
    #43
    0
  5. #42 boiceploy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2554 / 19:39
    ชินนี่ อ๊ายยยยยย
    #42
    0
  6. #41 LLbxit4k (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2554 / 21:56
     ขอบคุณมากค่ะ
    #41
    0
  7. #40 bbpond (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2554 / 20:17
    ฟิคเรื่องนี้มีหลากหลายอารมณ์ดีจริงๆ อ่านแล้วสนุกมาก
    ชอบมากเลย ^ ^
    #40
    0
  8. #39 toonnie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2554 / 17:26
    ขอบคุณมาก มากเลยนะคะที่สร้างสรรค์เรื่องดี ดี ให้อ่าน
    #39
    0
  9. #38 นัท (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 18:01
    ก็ดีนะ

    อ่านเเล้วน่าอ่านต่อดี

    ไม่น่าเบื่อเท่าไหร่



    ^ ^
    #38
    0
  10. #37 NaM_SouhE (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 23:13

    น่ารักดี เอามาอัพไวๆนะอยากจอฮยอนนี่แล้ว

    #37
    0