~~ ** ราชวงศ์ริ้ดเดิ้ล ** ~~

ตอนที่ 43 : [FanFic]~~!!WRFan Homestay!!~[Part :III] : Byศรีภรรยา&คิงเรน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 77
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 เม.ย. 52

    

"แกต๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ไอ้กร"

ฟิ้วววว~~~

แล้วร่างของบักจิ้งก็ลอยละลิ่วไปตามแรงลมเมื่อหมัดน้อยๆที่แรงไม่น้อยของกรฉวงซัดเข้าเต็มเป้าเล่นเอาคนที่ยืนมองจุกจนพูดไม่ออกเหมือนโดนต่อยเสียเอง

หนอยยยบักจิ้งที่ค่อยๆดันตัวเองขึ้นมาจากพื้นกัดฟันพูด เขาลุกขึ้นมาพลางยกมือปัดฝุ่นดินออกจากเสื้อผ้าก่อนเอ่ยต่อ ถือว่าอ่อนให้ละกันกรเอ๋ย~ เพราะถ้าผมเอาจริงกรไม่มีทางสู้ผมได้หรอกต่อให้ฟิวชั่นร่างกับเครสด้วย

เกิดภาวะเงียบขึ้นมาชั่วครู่กับคำกล่าวของผู้อาวุโส

ทรายว่าอย่าเพิ่งทะเลาะกันเลยทรายเอ่ยขึ้นเพื่อตัดบทคนทั้งสองขณะที่ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย ทรายจึงเอ่ยต่อ ตกลงเมื่อกี้พี่จิ้งว่าอาม่า...เออ...เรอะ เขาว่าไงมั้งอะทุกคนลงความเห็นตรงกันว่าทรายรู้สึกกระอักกระอ่วนใจที่ต้องพูดคำว่า อาม่ากับพี่จิ้ง

ออคืออาม่าพี่ปีนไปเก็บยอดชาเขียวพี่จิ้งเอ่ยเข้าบทสนทนาในหัวข้อเดิมพลางทำไม้ทำมือประกอบ แล้วพวกเรารู้ไหมว่าอาม่าพี่เจอใคร?”

เจอคุณยายลูซี่มั้งพี่หลินที่อยู่ไม่ไกลเอ่ยบอก อาม่าพี่คงเห็นคุณยายลูซี่วัยใกล้เคียงกัน

นั่นก็ใช่ แต่... เว้ย!!! เดี๋ยวเดะ!!! ใครขัดนะพ่อเตะผ่าหมากพี่จิ้งเกิดอารมณ์มีน้ำโห คืออาม่าพี่เจออเล็กซ์กับโทนี่

ว่าไงนะ!!!”ทุกคนประสานเสียงกัน พี่จิ้งทำท่ากอดอกอมยิ้มเล็กน้อยราวกับตนเป็นผู้ค้นพบ 1 ใน 7 อัศจรรย์ของโลก

งั้นเฟริสของหลินก็มาด้วยนะสิ

ไม่แน่นะ โนอาร์อาจจะมาด้วย

ใช่ๆ โนอาร์ของทรายต้องมาอยู่แล้วโฮะๆๆ

กรฉวง...หนุ่มน้อยหน้ามนนั่งอยู่ท่ามกลางสาวๆที่ตะโกนโหวกเหวกโวยวายถึงหนุ่มๆจากไวท์โรดที่พวกหล่อนคาดหมายเอาไว้พลางถอนหายใจออกมายาวๆก่อนจะเสไปมองพี่จิ้งที่ทำท่าเหมือนจะพูดอะไรต่อสักอย่างแต่ตอนนี้... สาวแต่ละนางก็หาได้สนใจไม่

เฮ้ย!!! ฟังผมเดี๋ยวเดะ!!!”พี่จิ้งประกาศศักดาก่อนที่เสียงของสาวๆจะเงียบลง สายตาวาววับหันมาจับจ้องที่เขาเป็นตาเดียว

เออ...แหะๆๆๆ คือผมจะบอกว่า...พอลน่าจะมาด้วย

มันจะทำไมอะพี่หลินเอ่ยปากถาม

ยึดโลกมั้งศรีภรรยาเจเอ่ยขึ้นพลางกอดอก

ไม่หรอก คงจะหลงมิติมามั้งเครสว่า

ทรายว่าพวกโทนี่ อเล็กซ์ รีเมียส เฟริสแล้วก็โนอาร์ของทรายอาจจะมาตามหาพอลก็ได้ทรายว่า

แต่ผมว่า พอลคงมาตามหารักแท้มั้งพี่กรฉวงงเอ่ยปิดท้ายก่อนที่สายตาทุกคู่จะจับจ้องไปยังบักจิ้งที่ยืนทำหน้าเหว๋อไปเรียบร้อยแล้ว

มาหาคนรักทำขิงอ่ะดิ๊พี่จิ้งแทรกพี่ว่ามันคงมาทำลายกลุ่มนักอ่านที่แอนตี้มันมากกว่าพี่จิ้งขบฟันกรอดๆ

 แน่ใจเรอะพี่จิ้งแต่ผมว่าถ้าเขาจะมาอย่างงั้น คงมาหาพี่คนเดียวแหละ ก็พี่ประกาศตัวเองเป็นศัตรูเขาตั้งแต่เล่มแรกเลยนี่นา นี่พี่ป๊อบแกเขียนจบแล้วนะกรพูดให้ทุกคนต่างพยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย แล้วเมก็เสนอว่าถ้าอย่างงั้น เราทุกคนก็ควรจะระดมสมองว่าจะรับมือกับพวกงั้นยังไงดี

เราว่านะเม เอาอาวุธพวกจอบเสียมไปจับอเล็กซ์กะโทนี่ให้คายความลับก่อนดีป่ะหลินบอกพลางอิมเมจถึงแผนการสุดยอดเพอร์เฟ็กต์

แล้วถ้ามันไม่บอกนะ พี่จะใช้ไม้ตายจั๊กเดียมจดการมันเสียงพี่จิ้งพูดด้วยความมาดร้ายสุด แถมโชว์ทัณฑ์นรกจั๊กเดียมให้ดูเป็นแซมเปิ้ล

แต่เครสว่านะ เครสเราควรจะรอให้ทุกคนมาพร้อมดีกว่า น้องๆก็ยังมาไม่ถึง แล้วพวกเราอีก เอ่อ....แล้วนี่ไอ้หมากับพอลบีแล้วก็พี่เอหายหัวไปไหนเนี่ยเครสว่าพลางมองหาแต่คำตอบที่ได้รับมาคือทุกคนส่ายศีรษะเป็นพัลวัน

พอดีคืนนี้อาหารมันไม่พอ พี่เลยให้สามคนนั้นไปส่องกบ แล้วก็ล่ากะปอมมากินเป็นมื้อเย็นไง เดี๋ยวพวกน้องๆมาถึงพี่จะได้เลี้ยงแบบต้นตำรับพี่จิ้งบอกแล้วยิ้มแบบหน้าชื่นตาบาน ทำเอาทุกคนเบือนหน้าหนีอย่างไม่ได้นัดหมาย

 พี่ไม่ไหวแล้ว พี่ปวดตับ ปวดม้าม ปวดลำไส้ จะอ้วกกกกแล้วทรายว่าทำหน้าเหมือนจะอาเจียนออกมาให้ได้

เฮ่อ - - ทุกคนได้แต่มองหน้ากันอย่างไม่รู้จะพูดไงกับพี่จิ้งดีทิ้งให้พี่จิ้งจมอยู่กับความคิดเรื่องของพอล

"เอาเป็นว่าพวกเราต้องเตรียมรับมือ ผมบอกได้แค่ว่านี่เป็นถิ่นผม ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำลาย มันชักไม่ชอบมาพากลแล้วที่เกิดเรื่องแบบนี้....ในหมู่บ้านหนองประ..."

แย่แล้วพี่~~~!!!!!!!”เสียงตะโกนดังขึ้นมาจากปลายนาพร้อมการปรากฏตัวของไอหมาซุย น้องน้อยของเครส พอลบี แล้วพี่เอที่เพิ่งกลับมาจากการส่องกบ ทุกคนมองเห็นสภาพแล้วได้แต่อึ้งตะลึง โคลนเต็มเสื้อ ทั้งหน้า ทั้งผม บอกได้สั้นๆคือหมดหล่อกันไปถ้วนหน้า ทั้งที่ก่อนหน้านี้ทุกคนจำได้ว่า พี่เอทำผมชี้ๆไว้บนหัวราวกับหลุดมาดท่านชายอองเดร วอร์ริเออร์จากศึกนิรันดร์มาก็ไม่ปาน ส่วนเจ้าพอลบีก็ใส่กางเกงยีนส์ขาสามส่วนผิวขาวน่าเจี๊ยะ ส่วนซุยนั้นแต่งตัวเหมือนมาซัมเมอร์ฤดูร้อนก็ไม่ปานใส่เสื้อชายหาดสีชมพูลายดอกดวงเบ้อเริ่ม แต่ตอนนี้กลับมานั่งหน้ามุ่ยเหมือนหมาไม่ได้ฉีดวัคซีนประจำปี  ที่สำคัญยังต้องมานั่งฟังเสียงสาวๆหัวเราะท้องคัดท้องแข็งที่เห็นสภาพของพวกเขาเป็นอย่างงี้ จนพาลนึกไปถึงเรื่องโครงการเร่งรัดส่องกบของพี่จิ้งที่สอนไปเมื่อสายๆ

"เอ้านี่ข้อง สุ่ม ไฟฉาย ปี๊บ กิ่งไม้ เบ็ด แห ถุงหนอน" พี่จิ้งพูดๆแล้วยัดของพวกนี้ใส่มือของทั้งสามคน ที่มองหน้ากันเลิกลั่ก 

 "เดี๋ยวก่อนครับพี่น้องจิ้ง นี่พี่ดึงผมมาจะให้พวกผมไปไหนเนี่ย" ซุยกับพี่เอถาม 

  "บ๊ะ ไอ้นี่...ก็วันนี้พี่กะจะโชว์ฝีมือการทำอาหารยังไงเล่า กบย่างเนี่ยมันแซ่บสุดๆเลยนะ อ่ะไปจับมา" พี่จิ้งบอกตัดบทแล้วโยนอุปกรณ์ทั้งหมดให้รับไป 

"เอ่อ พี่จิ้งครับ พวกทำไม่เป็นหรอก" พอลบีบอก 

 "ปกติผมกินแต่มาม่าเป็นซองครับ ยังไม่เคยออกไปจับกบซะที แล้วนี่ผมก็เตรียมมาม่ามาเป็นลังเลยนะครับพี่" พี่เอเสริมให้พี่จิ้งเลิกล้มความคิดนี้ 

              "เฮ้ย แค่จับกบเอง ไม่ตายหรอกน่า แล้วดูพอลบีกับซุยปกติก็ชอบอยู่ดึก จริงๆแล้วก็จับกบเป็นใช่ม๊า" พี่จิ้งแซว 

               "เย้ย ไม่มีครับ ไม่มี ผมน่ะดูแต่
K-ON! ตะหาก" สามหนุ่มเถียงพร้อมกัน

              "เอาเหอะมานี่ทั้งสามคนเลยพี่จะสอนวิธีให้" ชายหนุ่มผู้ไม่รู้ชะตากรรมทั้งสามได้แต่ท้อแท้กับชีวิต และหวังเพียงว่าวิธีของพี่จิ้งคงจะได้ผลนะ 

               ....

"ไงเอ บอกเฮียมาดิ๊ ว่าได้กบมากี่ตัว" พี่จิ้งถามด้วยความมั่นใจไปยังคนที่เพิ่งมาถึง เขาหมายมั่นปั้นมือไว้เต็มว่าเด็กในโครงการส่องกบของตนเองต้องได้ กบ เขียด กระปอม ปลาช่อน แมงกุ๊ดจี่ หรืออะไรมาบ้างไม่มากก็น้อย...

 ได้บ้าอะไรอะพี่พี่เอย้อนกลับมาวางสุ่มขนาดใหญ่ใส่มือพี่จิ้ง ก่อนหันไปประคองพอลบีที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล เด็กหนุ่มมีสารารถเละกว่าเพื่อน นอกจากมีโคลนเต็มตัวแล้วดูเหมือนจะได้บาดแผลที่ขาข้างขวามาด้วย น้องมันเจ็บขา ลื่นโคลนตอนจับปลาดุก

ดูเหมือนว่าการออกหาอาหารครั้งนี้จะล้มเหลวไม่เป็นท่า เพราะว่าช่วงสายๆบ่ายๆ ทั้งซุย พอลบี และพี่เอ ออกไปหาปลาซึ่งในหน้าแล้งแบบนี้จะหาปลาได้เฉพาะตามแอ่งน้ำแห้งๆเท่านั้น ทั้งสามคนจึงเดินไปที่คันนา และมองหาแอ่งน้ำขังที่ดูแล้วว่ามีปลาอยู่แน่นอน ก่อนช่วยกันแยกย้ายขนดินมาโปะ กั้นเป็นทำนบ แล้ววิดน้ำออกทีละนิด พอลบีหิ้วปี๊บค่อยๆวิดน้ำออกไปจนเหลือน้อย พอที่จะลงไปยืนจากนั้นทั้งสามหนุ่มก็เฮกัน ลงไปจับปลา

แต่ทีไหนได้ พี่เอที่กำลังดีใจเพราะจะได้โชว์ฝีมือการเป็นเกษตรกรเต็มขั้น กลับต้องพลาดท่าเสียที โคลนลื่นๆ เพราะเฮียแกสะดุดหกล้มหน้าคะมำไปกับโคลนชนิดความหล่อที่สั่งสมมาละลายหายไปในพริบตา พอลบีที่เห็นดังนั้นก็เลยหวังจะไปช่วย แต่ก็เหยียบพลาดไปโดนปลาดุกเลยไถลลื่นไปอีกคน มิหนำซ้ำลื่นไปทับพี่เออีกตะหาก ทำให้พี่เอร้องดัง แอ้กกกกปานไก่โดนทับ เหนื่อยให้ซุยต้องดึงสองคนนั้นขึ้นมาจนตัวเองก็มีสภาพไม่ต่างไปจากลูกหมาจริงๆ

เออ...พี่จิ้งยืนอึ้งขณะที่ทุกคนกรูกันเข้าไปหาพอลบีด้วยความห่วง

เจ็บมากไหมหลินถามด้วยความสงสารจับใจเมื่อเห็นบาดแผลบนขาข้างขวา

เออผมว่า เดี๋ยวก็คงไม่....

น่าสงสาร พี่จิ้งทำงี้ได้ไงทรายว่าก่อนจะช่วยประคองพอลบี

นี่ๆ พอลบีคงไม่เป็น....

ท่าทางจะเจ็บน่าดูเลย ดูสิ ขาบวมด้วยอะเมว่าพลางชี้ไปที่ขาของพอลบี

โอย ไอหมา!! แขนแกเป็นแผลเครสว่าพลางรีบไปดึงตัวน้องชายสุดทั่รักมาดู

พี่เอๆ ตกบ่อโคลนมาเรอะไง ดูไม่ได้เลยแต่ละคนเจว่าพลางช่วยประคองพี่ชายตัวเอง

ยิ่งกว่าบ่อโคลนอีกพี่พอลบีว่าขณะที่หลินและคนอื่นๆช่วยกันพยุงให้พอลบีนั่งลง

พี่จิ้งต้องรับผิดชอบนะเมว่าขณะที่ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

ใช่!!! พี่จิ้งต้องระ....ทรายว่าพลางหันไปมองจุดที่พี่จิ้งเคยยืนอยู่แต่บัดนี้ไม่หลงเหลือแม้แต่เงา...

 

1,061 ความคิดเห็น