~~ ** ราชวงศ์ริ้ดเดิ้ล ** ~~

ตอนที่ 26 : เปิดเผย!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ส.ค. 49




                     หลังจากที่พระอนุชาปอมพยายามปีนหอคอยสูงอยู่นานด้วยฝามือกิ๊งก่าพิชิตโลกา จนในที่สุดก็ขึ้นมาถึง ณ ยอดหอคอย ปอมกระโดดข้ามทางกั้นซึ่งมันเป็นทางเชื่มต่อที่จะเข้าวังหลวง ชายหนุ่มย้ำฝีเท้าเข้าไปช้าๆยังประตูที่ถูกลงกลอนปิดสนิท ก่อนจะเอาหูแนบลงกับประตู


                "อู่~ ข้าเจ็บนะ"เสียงครวญมาจากด้านใน


                 "เฉยๆสิท่าน ข้าออกแรงไม่ถนัด"อีกเสียงสำทับกลับมา


                  "แล้วใครใช้ให้เจ้ามาอยู่บนตัวข้าเล่า!"


                   "เฮ้ยๆ เฉยๆสิ อีกเดี๋ยวเองน่า~"


                  "แต่ข้าเจ็บนะ แถมยัง โอ๊ย! "


                   พระอนุชาที่ยืนเอาหูแนบข้างประตูหน้าแดงก่ำราวลูกตำลึงสุก เมื่อเสียงด้านในมันชวนจิ้นไปไกลถึงไหนต่อไหน แถมยังมีเสียงก๊อกๆแก๊กๆตามมาเป็นระยะๆ


                    เอาวะ! ลองดูสักตั้ง!


                   คิดได้ดังนั้นก็ลงมือทุบประตูทันที


                         ปัง ปัง ปัง!


                       เคาะเสร็จก็เอาหูแนบลงกับประตูแล้วก็บังเกิดเสียงก๊อกๆแก๊กๆตามมาอีกหลายต่อหลายรอบ


                       "นั่นใครอะ?"เสียงตะโกนกลับมาจากด้านนอก


                         ...ไม่มีคำตอบจากสวรรค์...



                      "ไม่บอกก็จงอยู่ตรงนั่นต่อไปเถอะ"เจ้าของเสียงเดิมพูด "มาเถอะอู๋ มาต่อเรื่องของเราดีกว่า"



                     กุกกัก


                     กุกกัก


                     กุกกัก



                       พระอนุชาที่ยืนรอรออยู่ข้างหน้าเริ่มเหงื่อแตกพลั่กสีหน้าเริ่มบอกบุญไม่รับ แล้วเขาก็สูดหายใจลึกๆกลั่นใจจะกระห่ำเคาะประตูอีกรอบ แต่ยังไม่ทันที่จะได้เคาะประตูไม้เบื้องหน้าก็ถูกเปิดขึ้นมาก่อน


                        แก๊ก!


                         ....


                      นัยน์ตาสีแดงสดของผู้เป็นพี่สบสายตามองกับพระอนุชาผู้เป็นน้องนิ่ง...


                       พระอนุชาจ้องตอบก่อนจะเหลือบไปเห็นใครอีกคนที่อยู่ด้านหลังท่านพี่ของตัวเอง จากนั้นก็ก้มมองมายังเสื้อผ้าของท่านพี่ที่มันยับย่นยู่ยี้ราวกับไปฟัดกับหมาแถวๆหน้าวังมาหมาดๆ ไหนจะเสื้อคลุมสีแดงสดที่ปัดด้วยไหมสีทองที่มันถูกสวมทับแบบลวกๆดูไม่ค่อยจะสมบูรณ์อย่างทุกครั้งที่พบ แล้วยังไปหน้าของท่านพี่ที่ทุกครั้งจะนิ่งเงียบแต่ตอนนี้กลับดูนิ่งเงียบแถมยังดูอ่อนเพลียซะอีก ไม่รู้ทำบ้าอะไรกันข้างใน... ส่วนอีกคนที่อยู่ข้างหลังก็ไม่ต่างกันเท่าไรเมื่อชุดท่านขุนสีฟ้าแสบตานั่นเม็ดกระดุมสีทองยังไม่ทันจะถูกกลัดหมดเลยด้วยซ้ำ ส่วนท่อนล่างเจ้าชายอู๋จี้แห่งราชวงศ์หื่นดูเหมือนะทะเลาะกับสโหร่งของตัวเองเป็นการใหญ่ ประมาณว่า...ถอดได้แต่ใส่ไม่เป็น=__=


                     "ท่านพี่!"พระอนุชาตะโกนลั่นเมื่อพบสภาพคนทั้งสอง ส่วนผู้ถูกเรียกดูเหมือนไม่สะทกสะท้านอะไรเลย


                      "มีอะไรไว้คุยวันหลังได้มั้ย ท่านพี่ง่วง"ผู้เป็นคิงเอ่ยสั้นๆก่อนบิดขี้เกียจอ้าปากหาวหวอดๆก่อนจะเดินผ่านไป


                       ไรฟร่ะ!?


                       พระอนุชาปอมก้าร้องลั่นในใจก่อนตะหวัดสายตามมองมายังเป้าหมายต่อไปที่ยังหาทางจัดการกับสโหร่งไม่ได้สักที


                      "เจ้าชายอู๋จี้!"พระอนุชาร้องเรียกก่อนที่เจ้าชายแห่งราชวงศ์หื่นจะหันกลับมาหาผู้เรียกพร้อมรอยยิ้มพรายประดับที่มุมปาก ก่อนที่พระอนุชาปอมๆจะเอ่ยถาม "เมื่อกี้เจ้าเข้าไปทำอะไรกับท่านพี่!?"


                       "ก็อย่างที่เจ้าคิดนะแหละ"เจ้าชายอู๋จี้ตอบแบบขอไปทีก่อนจะเดินตามคิงเรนออกไปในสภาพที่สโหร่งยังผูกไว้ที่เอว


                     "เฮ้ย!!"พระอนุชาร้องเสียงหลงหน้ากิ๊งก่าเริ่มซีดลงไปเหลือ 2 นิ้ว ไม่น่าเชื่อว่าท่านพี่จะมีเชื้อวายแล่นพล่านไปทั่วทั้งตัวแบบนี้ คิดได้ดังนั้นพระอนุชาก็เริ่มหน้าซีดเป็นกิ๊งก่าโดนต้มเมื่อจิ้นไปถึงเหตุการณ์ภายในระหว่างคนทั้งสอง

......................................



                        "เอาละ! พระโอรสและพระธิดาทั้งหลายโปรดจงฟังกระหม่อมหน่อยเถิด..."อำมาตย์แอ๊คพยายามตะโกนบอกเจ้าลูกลิงที่ตั้งแต่เข้าห้องเรียนมาดูเหมือนจะอยู่ไม่สุขสักคนเล่นเอาอาจารย์อำมาตย์แอ๊คกี้เริ่มเกิดอาการเอือมระอา



                           นึกแล้วอยากเอาขี้เถายัดปากตายให้หมดทั้งราชวงศ์-_-^


                       อำมาตย์แอ๊คพูดในใจก่อนจะกุมขมับเมื่อพระธิดาป้อก็งัดนิยายเรทขึ้นมาอ่านอย่างโจ่งแจ้ง พระธิดาบีบีและพระธิดาเมโลดี้ก็ขุดขนมสารพัดชนิดมากองเต็มโต๊ะอย่างสำราญ ส่วนพระโอรสเก๊กเซียมก็กำลังแปลงร่างเป็นหน้ากากทักซิโด้พร้อมกับเอาหมวกลายสนุ๊ปปี้มาใส่แล้วร่อนไปร่อนมาเพราะคิดว่าตัวเองเป็นซุปเปอร์แมน พระโอรสคาเฟยกำลังง่วนอยู่กับไอติมรสเลือดแท่งใหญ่ที่แม่บ้านเอามาให้ พระธิดาดาวี่กำลังง่วนอยู่กับการทำตุ๊กตาวูดูไว้ทำพิธีสาปแช่งคนเขียน (เย้ย=[]=) พระธิดาลิลจี้กำลังวุ่นวายกับถุงตดมหาประลัยที่แม้แต่สกังค์ยังตาย โดยที่เจ้าตัววางแผนจะโยนถุงตดที่ว่าเข้าไปที่ห้องคนเขียน =[]= พระธิดาโอ๋กำลังสำราญกำลังการร่อนเกลือเพื่อที่จะเอาไปใส่ในโถดองแล้วหมกฝังไว้ใต้ทะเล พระธิดากริ๊งกำลังอ้าปากกว้างพลางเลียจุ๊ปปาจุ๊บในมือไปมาโดยไม่สนสายตาประชาชี พระธิดามารินะกำลัง..เอ่อ...หลับสนิคาโต๊ะเรียนโดยมีเยงกรนและน้ำลายไหลออกมาเป็นระยะๆ ส่วนพระธิดาเต่างเด้ง จิบิจังและเฟย์จังกำลังซ้อมแปลงเป็นแม่มดโดเรมีอย่างแข็งขัน



                       แบบนี้ต้องเล่นแง่ซะหน่อยเจ้าพวกลูกลิงจะได้หันมาสนใจ


                      คิดได้ดังนั้นท่านอำมาตย์แอ๊คก็กระแอ่มไอแต่เหล่านักเรียนผู้น่ารัก(น่าตื้บ)ก็ยังคงวุ่นวายอยู่กับกิจกรรมของตนเองหาได้สนใจพระอาจารย์ไม่


                       "โว้ว!องคร์รัชทายาท!! พระอาจารย์จะสนวิชาประวัติศาสตร์โปรดฟังกระหม่อมด้วย!"ท่านอำมาตย์แอ๊คแหกปากดังลั่นแต่ก็ยังเปล่าประโยชน์จนกระทั่ง...



                          ออดดดดดดดดดดด


                           เสียงออดหมดเวลาดังขึ้นก่อนจะตามมาด้วยเสียงเฮลั่นห้องของนักเรียนผู้น่ารัก-___-^



                          ปัง!!


                         เสียงประตูถูกเปิดออกอีกครั้งเผยให้เห็นบุรุาหนุ่มที่สวมชุดท่านขุนสีฟ้าสะท้อนแสงกับสโหร่งตัวยาว


                         "ไฮ~นักเรียน"เจ้าชายอู๋จี้เอ่ยทักทาย "นั่งลงก่อนนักเรียนที่รักเพราะกระหม่อมจะเข้าคลาสสอนต่อ"แค่เท่านั้นเหล่านักเรียนตัวดีก็บ่นกระปอดกระแปด แล้วเจ้าชายอู๋จี้ก็ตรงไปหาอำมาตย์แอ๊คที่ยืนอยู่หน้าชั้นเรียน  "เออ.. ท่านอำมาตย์"แอ๊คกี้หันมามองผู้ที่เรียกตน "ท่านช่วยผูกมันให้ข้าใหม่ทีสิ "เจ้าตัวว่าพลางชี้ไปที่สโหร่งที่ยังสวมไม่เรียบร้อย (เนื่องจากผูกไม่เป็น - -)


                          "อ่า..."อำมาตย์แอ๊คกี้อ้าปากค้าง เวงของกำหรือนี้อยู่ดีๆก็ให้เขามาผูกโสหร่งให้มันต่อหน้านักเรียน แล้วอำมาตย์แอ๊คก็ออกอาการหน้าซีดเผือด ส่วนเจ้าชายอู๋จี้ก็ชิงพูดขึ้นก่อน


                            "ไม่ต้องทำเขินหรอก ทีตอนนั้นท่านยังแก้ออกให้ข้าได้ท่านก็ต้องผูกใหม่ให้ข้าได้สิ "แค่เท่านั้นแหละเหล่านักเรียนก็ส่งเสียงร้องกรี๊ดกร๊าดออกมาอย่างเปิดเผยเล่นเอาท่านอำมาตย์แอ๊คหน้าซีดเผือด ไม่รู้ว่าตัวเองไปผูกๆแก้ๆให้อีกฝ่ายตั้งแต่เมื่อไร


                            "เออ...แล้วเจ้าจะให้ข้าผูกๆแก้ๆให้เจ้าตรงนี้เลยเหรอ?"แต่อย่างน้อยท่านอำมาตย์แอ๊คก็ยังใจดีอุส่าต์ทวงถาม (ไม่รู้ว่ามีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงหรือเปล่า -- --" ) ส่วนเจ้าายอู๋จี้ส่งยิ้มหวานละลายใจเพศที่สามพลางตอบ


                        "ก็แล้วแต่ท่านสิ เรื่องของเราจะได้ไม่เป็นความลับอีกต่อไป" แค่เท่านั้นท่านอำมาตย์แอ๊คกี้ก็กุมขมับลงไปอีกรอบนึกแล้วอยากเสยคนตรงหน้าด้วยปากสักที>_<


 

1,061 ความคิดเห็น