~~ ** ราชวงศ์ริ้ดเดิ้ล ** ~~

ตอนที่ 19 : บุกทะเลสาบและ...ตะลุยบ้านริ้ดเดิ้ล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 มิ.ย. 49




                    ท้องน้ำเน่าที่แสนกว้างใหญ่เต็มไปด้วยขยะและซากปลาเน่าที่กำลังลออยขึ้นอึดได้ที่ กลิ่นของมันชวนดมเป็นอันมากเมื่อหญ้าในทะเลเริ่มเหม็นเน่า แต่ร่างของบุรุษตัวน้อยที่กระโจนลงไปยังคุ้งน้ำนั่นหาได้สะทกสะท้านไม่ เขายังคงลงมือจ้วงน้ำไม่ยั้ง เพื่อให้ตัวเองดำน้ำลึกลงไปเรื่อยๆ พร้อมกับพ่นฟองอากาศเพื่อช่วยหายใจออกมาเป็นระยะๆ ดวงตาคู่น้อยๆทั้งสองข้างกวาดตามองรอบ หวังที่จะหาอะไรสักอย่าง... แล้วเขาก็สะดุดเข้ากับบางสิ่ง...

                 อืม~


                  หางยาวๆ


                  ตัวใหญ่ๆ


                  มีขาสี่ข้าง?



                หัวโตพร้อมเขี้ยวเต็มปาก...



                   ปลานีโม!!



                   เอ๊ย~!!!



                  จระเข้~!!!!




                     เมื่อเห็นดังนั้นพ่อหนุ่มตัวน้อยก็จ้วงขึ้นไปด้านบนทันทีก่อนจะตกเป็นมื้อค่ำของพ่อชลาวันหนุ่ม - -"" เมื่อขึ้นมาได้ก็กระชับมีดสั้นไว้ในมือนิ่งรอวันพ่อชลาวันบุกขึ้นมา!!



                   100 เมตร



                   50 เมตร



                   30 เมตร



                   10 เมตร



                    5 เมตร



                  ฟึ่บ!!



                    พ่อหนุ่มน้อยจ้วงแทงๆจระเข้ไม่หยุด เมื่อเจ้าจระเข้พยายามอ้าปากงับเขา เด็กหนุ่มก็อัดถังออกซิเจนใส่ปากมันที แน่นอน...คุณคงยังไม่เคยเห็นจระเข้สำลักถังออกซิจนตายใช่มั่ย??? พ่อหนุ่มน้อยนามคาฟยจะทำให้เราได้ชมกัน...


                     จระเข้ยักษ์อ้าปากกว้างโดยมีถังออกซิเจนคาอยู่ในปาก พร้อมกับร่างของมันที่บิดไปมาด้วยความทรมาน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นนอนหงายท้องนิ่ง....



                         ตามสันนิษฐานของนายแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ระบุเอาไว้ว่าจระเข้ตัวนี้ ...  สำลักออกซิเจนตาย!! =[]=!!



                    ....


                  เรียบร้อย

                   ...


                    คาเฟยว่าในใจก่อนพยายามลากซากจระเข้ตัวใหญ่ขึ้นมาบนบก จากนั่นเด็กนุ่มก็ดึงมีดที่ปักคาหัวของจระเข้ผู้โชคร้ายออกก่อนใช้นิ้วชี้ปาดโลหิตสีเข้มที่ปลายคมมีดแล้วฉวยเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย จากนั้นเมื่อลองลิ้มชิมรสที่มันถูกปาก พ่อหนุมตัวน้อยก็จัดการกรีดตามผิวหนังของจระเข้ยักษ์ ก่อนจะปล่อยให้เลือดสีแดไหลเยิ้มลงตามตัวของมันแล้วจัดการหาปล่องไม้ไผ่ไว้รองเลือดให้มารวมกันที่จุดๆเดียว แล้วต่อหลอดกาแฟแบบยาวเพื่อส่งตรงเข้าปากตัวเองขณะที่เขากำลังนอนกินลมสบาย


                  .................................................................



                    เท้าน้อยๆของใครบางคนเหยียบลงบนหญ้านุ่มสีเขียวที่มันขึ้นรกสูงมาจนเกือบถึงหัวเข่า ตาทั้งสองข้างกวาดมองสถานที่โดยรอบอย่างรู้สึกหวาดหวั่นเมื่อเบื้องหน้าไม่ไกลออกไปนักคือรูปปั้นของยมฑูตที่มีปีกสีดำ และโดยรอบนั่นมันก็คือแผ่นกินที่ระเกะระกะไปทั่ว โอ๋จี้ แพล๊ตตินั่มเดินสำรวจแผนหินแผ่นแรกแล้วก็อึ้งกึ่มกี่ไปสองนาที ก่อนจะสรุปได้ว่าตัวเอง(อาจจะ)หลุดมาแถวๆสุสานตระกูล ' ริ้ดเดิ้ล '



                ริ้ดเดิ้ล!!


                 งั้นต้องได้เจอแม่ทอมสิ~>___<



                   กี๊ซ~~ซซ



                  เมื่อตั้งเป้าหมายของผู้ที่ตนอยากพบได้ โอ๋จี้ก็เริ่มตัดผ่านสุสานประจำของบรรพบุรุษตัวเองไปยังบ้านหลังใหญ่เบื้องหน้าที่อยู่ห่างออกไปไม่มาก



                  ....

                    ...

                  ...

              300  ปีผ่านมา

.                ..

                 ...

                  ...


                   ถึง...สัก...ที....



                  เหนื่อย!!



                    โอ๋จี้ประกาศก้องในใจเมื่อไม่ยักกะรู้ว่าพื้นนี้แห่งนี้มันเป็นเนินสูงๆต่ำๆ ตามแต่เจ้าของที่ปรารถนากว่าจะเดินมาถึงหน้าประตูบ้านไม้หลังโทรมแต่ขนาดใหญ่ก็เล่นเอาเหนื่อยพอดู จากนั้นเจ้าตัวก็สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต้มปอดก่อนปัดเสื้อผ้าให้ดูสะอาดเอี่ยม^___^ เพื่อที่จะได้พบโฉมหน้าของท่านแม่ทอมที่รัก ที่ท่านป๋า(คิงเรน) แอบซุ่มเงียบไว้เฉยชมแต่เพียงผู้เดียว นึกแล้วต้องขอบใจไอ้ถ้วยบอลโลกที่อยู่ริมลำธารขึ้นมาทันที^^


                     แก๊ก~



                     มือน้อยเปิดประตูออกช้าๆ ก่อนที่จะโผล่หัวเข้าไปน้อยๆเพื่อซุ่มดูสภาพการณ์ภายใน



                   ปลอดคน...


                  โอ๋จี้ว่าในใจก่อนจะขยับสองเท้าเข้ามาในบ้านช้าๆและ..

                  ปัง!!


                    ผลักประตูปิดทันทีด้วยไม่เกรงเลยว่านี้คือบ้านใคร

 
                   จากนั้นก็ชะเง้อไปมองยังบันไดทางขึ้นชั้นสอง ซึ่งฟันธงได้เลยว่ามันคือห้องนอนชัวร์!! คิดได้ดังนั้นแผนชั่วจะลักหลับท่านแม่(?)ของตัวเองก้ผุดขึ้นในสมอง พร้อมกับเท้าทั้งสองข้างที่ขึ้นบันไดไปช้าๆถึงแม้บันได้เจ้ากรรมมันจะส่งเสียงร้องเอ๊ยดอ๊าดเป็นระยะๆก็เถอะ



                  ปะตูบานที่หนึ่ง...


 
                 ประตูบ้านแรกถูกเลือกโดยมีน้อยๆ ก่อนจะขยับลูกบิดประตู



                  ผ่าง!!


                 และพบกับความว่างเปล่า....


                 บานที่สอง...

               บานถัดมานั่นอยู่ฝั่งซ้ายมือ



                กึก!!


               มันติดขัดนิดนึงเหมือนกับประตูมันติดและ...



                หยากไย่....



                 พื้นไม้เก่าๆผุๆพังๆ...



                  และ...

                  เออ...



                 งูเขียวหางไหม้!!


                  เอ๊ย!!



                   นากินี!!!



                    โฉมหน้าของนากินีสุดสวยแห่งบ้านริ้ดเดิ้ลถูกยลโฉมแก่สายตาเมื่อนางพญาตัวโปรดของผู้เป็นเจ้าบ้านกำลังเพลิดเพลินกับอาหารรสเลิศจากรังหนูในบ้าน นยน์ตาสีอำพันหันมามองผู้บุกรุกนิ่ง ก่อนจะผละจากอาหารรสเลิศตรงหน้ากลับมายังผู้บุกรุก...

                      ...

                      เผ่น!!

                      ...

1,061 ความคิดเห็น