[ฟิคแปล Marvel - Avengers] Frost and Fire // Loki X OC pt.1

ตอนที่ 3 : {2} 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 195
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    24 พ.ค. 62

{2}





หลังจากการอาบน้ำที่ยาวนานและเพลิดเพลินไปกับชุดใหม่ ; (เสื้อยืดคอกลมที่ใหญ่มากเกินไปและกางเกงซับเหงื่อ) ฉันก้าวออกจากห้องน้ำ ใช้ผ้าขนหนูทำให้เส้นผมแห้ง ฉันโยนผ้าเข้าไปในตะกร้าขนาดใหญ่ สะดุ้งหลังจากที่แขนของฉันขูดกับกำแพง

"บ้าเอ๊ย!" ฉันสบถ ประคองแขนตัวเองขึ้น

"เธอโอเคนะ?" เสียงของสตาร์คดังขึ้นมาจากด้านหลังฉัน

ฉันยืนตัวตรง ยังคงประคองแขนตัวเองอยู่

"ฉันโอเค แค่โดนแขนน่ะ" ฉันถอนหายใจ

"เธอดูรุงรังนะ" สตาร์คถอนหายใจออกอย่างเสียงดัง "ฉันพยายามที่จะพาแบนเนอร์ลงมาที่นี่เพื่อมาดูเธอให้ได้รับผ้าพันแผลบางส่วนบนแขนพวกนั้น ใช่ฉันรู้ ที่จริงเธอไม่ควรดึงโซ่แบบนั้น"

"ให้ตาย" ฉันเย้ยหยัน "คุณโชคดีที่ฉันไม่ได้พยายามที่จะละลายโซ่ และเชื่อฉันสิ มันวิ่งไปมาในความคิดของฉันตลอดมากกว่าหนึ่งครั้ง"

"นั่นไม่เจ็บ...ใช่ไหม?" สตาร์คถาม หยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋าเสื้อของเขา

"ฉันทนทานต่อไฟ โทนี่" ฉันขัดใจ มองดูนิ้วมือของเขาแตะลงบนหน้าจอมือถืออย่างรวดเร็ว

"ถูกต้อง สาวผู้มากับไฟ" สตาร์คหัวเราะ "ไปพบแบนเนอร์ด้านบน ห้าชั้นขึ้นไป"

"ก็ได้" ฉันถอนหายใจ มุ่งหน้าไปทางลิฟท์

"เมอเรย์" สตาร์คเรียก ทำให้ฉันหยุด "ขอบคุณที่ไม่วิ่งออกไป"

"ฉันไม่ทำมันเพราะฉันต้องการอาบน้ำ" ฉันหัวเราะ "และคุณยังติดหนี้ฉันเรื่องอาหาร"

พอดีกับที่ฉันก้าวเข้าไปในลิฟท์และกดปุ่มสำหรับชั้นที่เหมาะสม ในไม่ช้าประตูก็เปิดอีกครั้ง ฉันก้าวออกมามองไปรอบๆ ที่คอมพิวเตอร์ต่างๆ และโต๊ะทำงานรกๆ

"มนุษย์ตัวเขียว! คุณอยู่ที่นี่ไหม?" ฉันตะโกนออกมา เดินไปเรื่อยๆระหว่างจอภาพ

"ผมอยู่นี่ แต่โปรดเรียกผมแค่บรูซ" แบนเนอร์พูดขณะถอดแว่นตาของเขา

"สตาร์คส่งฉันมาที่นี่" ฉันอธิบาย ขณะที่ยังคงประคองแขนของตัวเองอย่างเบามือ "การดึงโซ่อย่างหนักไม่ได้ดีต่อผิว หวังว่าฉันจะไม่ทราบมาก่อน"

บรูซหัวเราะ เขาตรวจแขนของฉันอย่างช้าๆและค่อยๆ

"ใช่ ไม่ได้เล่นๆเลย" บรูซพาฉันไปที่โต๊ะที่มีอุปกรณ์ปฐมพยาบาลต่างๆ "นั่งลงสิ"

ฉันกระโดดขึ้นไปบนโต๊ะ สะดุ้งเมื่อข้อมือของฉันเฉียดไปกับขอบของโต๊ะ

"ให้ตายเถอะ!" ฉันเปล่งเสียงดัง จับที่ของมือของตัวเองเมื่อมันเริ่มเลือดออกอีกครั้ง "ฉันจะทำอย่างนั้นอีกกี่ครั้งกัน?"

"อาจจะบ่อย" บรูซหัวเราะ เริ่มที่จะเช็ดแขนของฉัน "นี่อาจจะเจ็บหน่อยนะ"

เมื่อเขาเริ่มเช็ด แอลกอฮอล์ก็กระทบบาดแผลของฉัน ทำให้ฉันต้องขู่ฟ่อด้วยความเจ็บปวด

"บ้าจริง!" ฉันคำราม "ฉันจะต้องทำงานด้วยความขัดเคืองแน่"

"บอกฉันเกี่ยวกับมัน" เขาเคือง ขณะพันแขนของฉันอย่างเบามือด้วยผ้าพันแผล "เสร็จเรียบร้อย"

"ขอบคุณบรูซ" ฉันถอนหายใจ และลงจากโต๊ะ "ฉันสามารถหาอาหารแถวนี้ได้ที่ไหน?"

"เอ่อ ห้องครัว ลงไปสามชั้น" บรูซตอบ

"ลงสามชั้น เข้าใจล่ะ" ฉันยิ้ม "ขอบคุณอีกครั้งนะบรูซี่"

"แค่บรูซ!" บรูซตะโกน พอดีกับที่ฉันก้าวเท้าเข้าไปในลิฟท์

ฉันหัวเราะ เอื้อมมือไปกดปุ่มลิฟท์และรอ การเดินทางระยะสั้นๆสิ้นสุดลงเมื่อฉันก้าวออกมาที่ชั้นใหม่ ห้องครัวมีขนาดใหญ่ และสว่างจากแสงธรรมชาติที่ส่องผ่านหน้าต่าง

"มาดูกัน" ฉันพึมพำกับตัวเอง ขณะขุดคุ้ยตู้เย็นสองประตูขนาดใหญ่ "ทำอะไรดี ทำอะไรดี..."

"สลัดดีที่สุดเสมอ" เสียงที่ราบเรียบพูดขึ้น

ฉันหันกลับไปอย่างรวดเร็ว ลูกบอลไฟปรากฎขึ้นในมือทั้งสองข้างของฉัน

"ว้าว ทำมันได้ง่ายๆเลยสินะ"

"โลกิ" ฉันพูด ดับไฟในมือและหันกลับไปสำรวจตู้เย็นอีกครั้ง "ฉันเป็นผู้หญิงที่กินมากกว่าสลัด"

โลกิหัวเราะ พิงตัวเองไปกับกรอบประตู

"งั้นเจ้าเป็นผู้หญิงประเภทไหนล่ะ?" เขาพูดเบาๆ ยกมือกอดอก

คว้าสิ่งที่ดูเหมือนอาหารจีนที่เหลืออยู่กับเบียร์ ฉันปิดประตูตู้เย็น และหันมาเผชิญหน้ากับโลกิอีกครั้ง

"ร้อนแรง" ฉันยิ้มเย้ย อุ่นอาหารในจานด้วยมือของฉัน

มักจะต้องโอ้อวดพลังเสมอ...

"ไฟ?" โลกิถามขณะที่ฉันเริ่มกิน

"ช่าย" ฉันพยักหน้า "ค่อนข้างสะดวกสบายสำหรับอุ่นอาหาร ทำให้ร่างกายอบอุ่น และทำลายพวกเมืองเล็กๆ คุณก็รู้...เรื่องปกติ"

โลกิหัวเราะ ขณะสางมือของเขาผ่านเส้นผมสีดำยาวของตัวเอง

"ข้าชอบนิสัยเจ้าจัง" เขายิ้มเย้ยและลุกขึ้นยืน เดินตรงมาที่ฉัน "เจ้ามีนามว่าอะไร?"

"เมอเรย์" ฉันพูดช้าๆ ผลักภาชนะที่ว่างเปล่าออกไป "ไอเดน เมอเรย์"

"ไอเดน..." โลกิพึมพำ "ข้าชอบมันนะ"

"ขอบคุณ" ฉันยิ้ม หันไปคว้าขวดเบียร์ของตัวเองที่เคาน์เตอร์ข้างๆ "เทพแห่งการหลอกลวง"

"นั่นข้าเอง" โลกิภูมิใจ "เจ้าคือเทพ ใช่ไหม?"

"อาจจะประมาณนั้น" ฉันถอนหายใจ จิบเครื่องดื่ม "มีพลัง...แค่ไม่มีอาวุธประจำกายหรืออมตะ จนกว่าฉันจะคู่ควรกับมัน"

"สักวันเจ้าจะคู่ควร...เจ้าเป็นเทพีแห่งอะไร?" โลกิถาม ยืนอยู่หน้าฉันไม่กี่ฟุต

"ก็.." ฉันเริ่ม ขณะดื่มเบียร์ที่เหลือของฉันไปด้วย "ชื่อของฉันหมายถึงเจ้าแห่งเพลิง มาจากชาวไอริช ชื่อของฉันมาจากการแยกคำของเทพเซลติกแห่งดวงอาทิตย์"

"น่าสนใจ" โลกิฮึมฮัม "ไอเดนเทพีแห่งไฟ ผู้ปกครองทั้งมวล"

"ฉันเป็นเหมือนเทพี 'ผู้ปกครองเมืองเล็กๆ' มากว่า" ฉันหัวเราะ "ฉันไม่แน่ใจว่าการครอบงำโลกเป็นสิ่งที่ฉันชอบหรือถนัด(1)"

"โอ้ แต่มันอาจเป็น" โลกิยิ้ม

"ไม่" ฉันส่ายศีรษะ "คุณก็เห็น ก่อนที่คุณจะสามารถปกครองโลกโดยรวมได้ คุณต้องทำให้โลกกลัวคุณ ทุกคนจะต้องกลัว ก่อนที่คุณจะสามารถปกครองพวกเขา ควบคุมพวกเขา"

โลกิหัวเราะ "เจ้าฉลาด"

"แล้วก็นะ" ฉันชี้ไปที่โลกิ "ตอนนี้คุณถูกขังอยู่ ใช่ไหมล่ะ?"

ฉันก้าวเข้ามาใกล้เขา ยื่นแขนทะลุผ่าน 'โลกิ'

"เจ้ารู้ได้อย่างไ--"

"อย่างที่คุณบอก ฉันฉลาด" ฉันหัวเราะ และเดินผ่านภาพลวงตาของโลกิ ทำให้มันหายไป

มักจะต้องโอ้อวดพลังเสมอ...





*****
(1) มาจากสำนวน my cup of tea ในเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษนะคะ แปลว่า สิ่งที่สนใจ ถนัด ชอบ และทำได้ดี มักใช้ในความหมายเชิงปฏิเสธมากกว่าค่ะ

เป็นอย่างไรบ้างคะ กับตอนที่สอง ตอนนี้ยาวมากเลยค่ะเหนื่อยสุดๆ ฉันเพิ่งผ่านช่วงสอบกับการเรียนซัมเมอร์อันแสนหฤโหดมาค่ะ ใกล้จะเปิดเทอมอีกแล้ว ก็คงไม่ได้มาต่อบ่อยๆแล้วล่ะค่ะ ทั้งการบ้านเอย ทั้งควิซเอย แต่สัญญาว่าจะไม่ทิ้งเรื่องนี้แน่นอนค่ะ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจและกดเฟบนิยายนะคะ หายมีตรงไหนแปลผิดพลาดสามารถติชมได้เลยค่ะ!






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #6 krewpetch (@krewpetch) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 08:55

    น้าสนใจคะ//จะรอตอนต่อไปน้าา.
    #6
    0
  2. #5 Tonfon_nn (@Tonfon_nn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 06:24

    สนุกมากกกก
    #5
    0
  3. วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:43
    น่าสนใจนะเนี่ย
    เป็นกำลังใจให้เด้อ
    #4
    0