DHK⭐ สาวหอคุโระ​ไม่เกรียนขนาดนั้น

ตอนที่ 8 : 4-2 ค่ำคืน​ซา​กุระ​สีขาว​

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 มิ.ย. 59

4-2  ค่ำคืน​ซากุระสีขาว





ท้องฟ้าเป็นสีน้ำเงินเข้มปลอดโปร่ง  ดวงจันทร์​ครึ่งเสี้ยวเหลืองนวลทอแสงสวยงาม


อาจารย์​มิทซึทานิยืนโบกมือให้กับอายูมิและมาริที่หน้าประตู   หอคุโระ​ในเวลานี้​  มองไปก็ชวนให้เสียวสันหลัง  


“ทั้งสองคนโชคดีนะ  มาริจัง ฝากฮีนะที่ไม่เอาไหนด้วย”


“เดี๋ยว​สิ  มิทจัง  ใครไม่เอาไหน ยังไง​ก็​ฝากดูคุโรโกะด้วยล่ะ  มิทจ้างงงง~!”


อิจิโกะหน้าซีดหันมองหลังอย่างหวิวๆ   “ฮีนะ อย่า​พูดอย่างนั้นสิ..”


“ถ้ากลัวก็ไปด้วยกันสิคะ มิทซึทานิซัง” มาริพูดสีหน้าเรียบ  ทั้ง​เหม่อมองจันทร์ตาเศร้าๆ


“ไม่เป็นไร​จ้ะ  เชิญ​สองคนไปเดทกันเถอะ  ฮ้าวว~!”

อิจิโกะพูดไปหาวไป “ง่วงซะแล้ว  เป็นครูมันเหนื่อยแค่ไหนรู้ไหม..ขอตัว”


“เห้!  มิทจัง แก่แล้วก็งี้”


“ฮีนะบ้า!!   อุ้ย!”  อิจิโกะหันมองมาริอย่างรู้สึกผิด


“งั้นก็ไปเดทกันเถอะ  มาริตัน”


“เอ๊ะ ยูมิซัง  เดท?  ใช่ซะที่ไหน ยูมิ.. บ้ะ..  ไม่ใช่สักหน่อย”  มาริเสียงสั่นอายๆ


“ได้ไปเดทกับคนน่ารักอย่างมาริ  ใครๆ ก็คงอิจฉา”


“ไม่..” มาริพูดด้วยเสียงแผ่วเบา “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก”


“จ้าๆ  งั้นเราไปดูซากุระกันโลดดด~!”


“แล้วอย่าไปรบกวนชาวบ้านชาวช่องเค้าล่ะ!!”


อิจิโกะตะโกนส่งท้าย เธอถอนใจอย่างอดห่วงไม่ได้  แล้ว​จึงสะบัดปลายผมหางม้าเดินเข้าบ้านพักไป


“ว้าว  ดวงจันทร์​สวยมากเลยเนอะ มาริตัน”


“อื้ม  ไปกันเถอะ ยูมิ”


ระหว่าง​ทางเดินจากหอคุโระไปหอชิโระ  มีแสงสว่างจากเสาไฟสีขาวตลอดทาง  


“ที่หอคุโระ  น่าจะ​มีซากุระบ้างเนอะ มาริตัน”


“อื้ม”


“แล้วหอชิโระเป็นยังไง”


มาริสะดุ้งเล็กน้อยที่ยูมิเอ่ยถาม  แต่​ยังคงปิดปากเงียบ ทั้งสองต่างเดินมองปลายเท้าเรื่อยมา โดยไร้บทสนทนาใดใด


“ข้างหน้า​นี่ไง”


มาริชี้ให้ดูป้ายหอทำด้วยแผ่นเหล็กสีเทา  สลักตัวหนังสือสีขาว ‘หอชิโระ’ สวนหย่อมสีเขียวด้านหน้าโล่งกว้าง มีรั้วไม้สีขาวกั้นหน้าหอ ไม้ดอกไม้ประดับเรียงรายขนาบข้าง  

แม้เพียงดูจากด้านนอก  หอ​ชิโระ​แตกต่างจากหอคุโระราวฟ้ากับเหว


‘อื่ออืออื้ออื่ออืออื้ออื๊ออื๋อออ….ฮืมม..นานาน้านานานานา..’


อายูมิ​กับมาริหันมาสบตากัน  บ่งบอกว่าทั้งสองได้ยินเสียงใครกำลังฮัมเพลง  แม้เสียงไกลออกไป แต่กลับไพเราะก้องกังวานติดในหู


“มาริมาริ”  อายูมิ​ตาตื่นหูผึ่ง แทบจะดิ้นตายอยู่หน้าหอชิโระ


“ชู่~!” มาริเอานิ้วชี้ปิดปากเป็นนัยให้อายูมิเงียบ แล้วกวักมือเรียกให้เดินตามมา  ทั้งสองเดินลัดมาด้านหลังหอชิโระ


สายลมยามค่ำคืนพัดกลีบดอกซากุระปลิว  แสงจันทร์สะท้อน​ส่องขับผิวขาวนวลผ่อง  เรือนผมบางเบาสีอ่อนยาวสยาย ประดับโบว์ใหญ่สีขาวสะดุดตา  ชุดนอนเดรสยาวคลุมเข่าสีเดียวกัน  เจ้าของ​น้ำเสียงต้องมนต์เงยหน้ามองคนทั้งคู่  


“สวัสดี​ยามฟ้ามืดเนะ~!”


สาวสวยใต้ต้นซากุระใหญ่กล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มบริสุทธ์ราวกับเด็กน้อย



××××××××××

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น