DHK⭐ สาวหอคุโระ​ไม่เกรียนขนาดนั้น

ตอนที่ 6 : 3-2 ราเม็ง​คัพจับฉ่ายหม้อไฟ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 มิ.ย. 59

3-2 ราเม็ง​คัพจับฉ่ายหม้อไฟ




“น.. นี่มัน​อะไร​กันคะ”

มาริสูดดมกลิ่นหอมของแป้งราเม็งลอยปะปนกลิ่นผงปรุงรสอ่อนๆ ของซุปไก่ หมู เนื้อ ซีฟู้ดและเห็ดหอมเส้นบะหมี่หลากสีพันกันอัดแน่นอยู่ในหม้อต้มน้ำเดือด  บางเส้นลอยอึดเบียดตัวขึ้นมา จนแทบจะทะลักออกมาจากหม้อต้ม

“ก็หม้อไฟไง  งานฉลองก็ต้องหม้อไฟอยู่แล้ว”

อายูมิ​มีสีหน้าภาคภูมิใจสุดๆ ขณะที่​มาริดูสลดทันตา

“ราเม็งคัพจับฉ่ายหม้อไฟเหรอคะ”

“ราเม็ง​คัพจับฉ่ายหม้อไฟเหรอ  สุดยอด​  คุโระคาวะ​ซังสุดยอด  คิดชื่อเมนูให้ด้วย  แหล่มมาก”

“ใช่ซะที่ไหน..” มาริส่ายหน้าเนือยๆ ขณะที่อายูมิยังมัวครุ่นคิดอะไร พลางพึมพำ   “เพื่อการนี้โดยเฉพาะ”

“กินแต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบนี้ ไม่ดีต่อสุขภาพนะคะ”

“โหโห  ยอดไปเลย  สุดยอดๆ”

“อะไร​กันคะ” มาริขมวดคิ้วมองอายูมิที่กำลังตื่นเต้น

“เสียงไง  เสียงหวานมากๆ เลย  เข้ากับใบหน้าน่ารักๆ สุดๆ เหมาะจะเป็นนักพากย์มากเลย”

“เอ๊ะ ฉันหรือคะ” มาริก้มหน้าจับแก้มแดงช่ำเหมือนลูกมะเขือเทศ “อายนะคะ  ชมกันหรือคะ พูดจริงๆ นะเหรอ..”

“ฉันน่ะ อยาก​มีคุโระอยู่ในนามสกุลบ้าง  เท่สุดๆ ไปเลย  เหมือนชื่อหอเลยล่ะ”

“เอ๊ะ คุณ​ฮินาโมริ​เนี่ย  แปลกคนจังเลย”

“ฮึ  แหม  คุโระมาริก็  อย่าเรียกคุณเลย น่าอายออก  เรียก อายูมิ​ก็ได้”

“อายูมิซังสินะคะ  คุโระ​มาริเหรอ”  มาริเอานิ้วเกาแก้มเบาๆ ทั้งพึมพำเสียงหวานอ่อยๆ  “งั้นเรียก​ยูมิซังได้ไหมเอ่ย”

“ได้สิๆ  อ่า  ถูกเรียกด้วยชื่อเล่นด้วยล่ะ” อายูมิ​ทำท่าปลาบปลื้มใหญ่

“ว่าแต่ทำไมนามสกุลคุโระถึงได้แปลกล่ะ หอคุโระ​เองก็ด้วยเหรอ”

“อะไรกัน  ก็แปลกอยู่ชัดๆ  ฟังดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้ แต่ที่จริงก็​ไม่นะ เพราะมียูมิ​ซังอยู่  ไม่งั้นฉันคงแย่แน่”

“มาริตัน  ขอกอดหน่อย”

“เอ๊ะ  ไม่ได้ย่ะ  ถึงจะเป็นลูกผู้หญิงด้วยกัน”

“นี่ฉันดูไม่น่าไว้ใจเหรอ”

“ยูมิน่ะ ทำตัวให้เหมือนคนปกติไม่เป็นหรือยังไงกัน”

อายูมิ​จ้องใบหน้ามาริที่แสดงอารมณ์โกรธหน่อยๆ แล้วก็​หัวเราะออกมา

“ตลกสุดๆ เลย  มาริตัน  มาริตัน ตลกสุดๆ ไปเลย”

“เห๊ ฉันน่ะเหรอ  ไม่จริงหน่า ทุกคน เอ๊ะไม่สิ  ไม่เคยมีใครพูดแบบนี้มาก่อน  ฉันน่ะ มีตัวตนด้วยเหรอ”

“หื้ม  คุโระมาริ  เวลามืดมนแล้วเท่สุดๆ ไปเลย”

“มืดมน.. ฉันเหรอ..” มาริเอียงคอมอง

“ถ้าถือมีด ตอนนี้​ ฉันกลัวแน่  แต่ไม่หรอก ที่จริง มาริน่ะ น่ารักออกจะตายไป”

“น่าลัก!?!”

“น่ารัก  กระดกลิ้นด้วยสิ  เธอน่ารักจะตายไป”

“จะตายไป”

“ม.. ไม่ใช่อย่างนั้น  เอางี้ ฉันจะพูดความในใจของฉัน  เธอก็ช่วยรับฟัง..”

“รับฟัง!?!”

“ใช่ๆ  รับฟัง”

“อือฮึ  เก่งมากมาริ”

“เก่งมาก!?!”

“ฉันน่ะ  ตลอดมา  โดยตลอดมา  ที่สุดเลย  ที่สุดเลย..” 

อายูมิ​ทำหน้าจริงจังพร้อมตะเบงเสียง

“ชอบกินราเม็งคัพมากที่สุดเลย  ชอบที่สุดเลย”

“ชอบที่สุดเลย!?!”

“เพราะงั้นถึงได้จัดชุดใหญ่เพื่อเธอ  เพราะชอบกินมันมากที่สุดเลย  งานเลี้ยงต้อนรับ​มาริตันน่ะ ถึงได้เป็นราเม็งคัพจับฉ่ายหม้อไฟไงล่ะ”

“เอ๊ะ” 

มาริตกใจนิดหน่อย  จากนั้น​ก็​หัวเราะเบาๆ พลางก้มหยิบผ้าเช็ดหน้าสีหวานมาป้องปาก ทั้งใช้มันซับน้ำตาเบาๆ ใบหน้านวลเนียนกลับมาแจ่มใส มาริหันมายิ้มให้อายูมิจากส่วนลึกของหัวใจ

“ยูมิซัง ขอบคุณ​นะ”

“ไม่เป็นไร​ๆ เรื่องแค่นี้เอง”

“แต่ว่า​ถ้า​ไม่ได้​นามสกุล​คุโระคาวะ ยูมิซังจะยังดีกับมาริแบบนี้..”

“อ่า  นั่นสินะ  ตอนแรกที่รับรายชื่อมาจากวาตะวาตะซัง  ตื่นเต้น​มากเลย  ยิ่งได้เห็นคุโระในนามสกุลยิ่งตื่นเต้นใหญ่  จนหัวใจแทบหลุดไปกองกับพื้น”

“งั้นเหรอคะ  ยูมิซัง..”มาริโกรธจนแผ่รังสีมืดมนออกมาโดยรอบ

“เมิน~ซะ~เถอะ​~!”



××××××××××

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น