Maria แม่พระซาตาน

ตอนที่ 3 : ปฐมบทแม่พระซาตาน - บทที่ 2 เข้าป่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 156
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    21 พ.ค. 60


บทที่ 2
เข้าป่า

     ภายในรั้วปราสาทมีเทียร์อันแสนอบอุ่น มวลหมู่พฤกษาชูช่อแข่งขันอวดใบสีมรกตอย่างไม่ยอมแพ้กัน 

     หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว หนึ่งเจ้าชายและสองเจ้าหญิงน้อยแห่งอาณาจักรก็มาฝึกเวทมนตร์ตามตารางที่สนามฝึกซ้อมกันอย่างแข็งขัน

     ครืนน

     "เจ้าหญิงมารีอา พระทัยเย็นก่อนเถิดขอรับ"

     ครืนนนน

     หลังจากเหตุการณ์เปิดตัวคู่หมั้นบนโต๊ะอาหารเสร็จสิ้น ผู้เป็นราชาแห่งอาณาจักรก็เพียงแค่ทำหน้ากะล่อนแล้วกล่าวว่า 'อ้าว พ่อยังไม่ได้บอกหรอกหรือ?' พลางแลบลิ้นปลิ้นตาราวกับว่าตนเองนั้นดูน่ารักน่าเอ็นดูเสียเต็มประดา

     ต่างจากเด็กสาวผู้ที่รู้ตัวว่ามีคูหมั้นต่างแคว้นตั้งแต่อายุอานามเพียงห้าปีนั้นถึงกับใจไม่อยุ่กับเนื้อกับตัว เมื่อถึงเวลาฝึกซ้อมเวทมนตร์ก็กลั้นใจไม่ให้ตนเองเรียกพายุขนาดย่อมออกมาไว้ไม่อยู่

     ชาติที่แล้วไร้วาสนาเรื่องเนื้อคู่ ทั้งชาติก็เอาแต่ทำงานงกๆยังไม่เคยแต่งงานมีแฟนก็รักๆเลิกๆจนอายุอานามปาเข้าไปยี่สิบเจ็ด

     ชาตินี้ก็มีว่าที่สามีตั้งแต่อายุห้าขวบ แถมมันเป็นใครก็ไม่อาจทราบด้วยไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันมาก่อน

     ฟังแล้วอยากจะเรียกมหาพายุออกมาหลายๆลูกถล่มโลกนี้เสียจริง

     ว่าแล้วก็เรียกออกมาอีกลูกดีกว่า

     ครืนนนนนน

     "เจ้าหญิง..." อาจารย์ผู้ควบคุมการฝึกว้อมเวทมนตร์ก็ได้แต่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

     เจ้าหญิงตัวน้อยที่ทั้งอ่อนหวาน(?) น่ารัก(?)และนิสัยดี(?)วันนี้เกิดไปกินรังแตนอะไรมา

     จะให้เขาลงมือหยุดเวทมนตร์ก็ได้อยู่หรอก แต่ถ้าหากทำให้เจ้าหญิงไม่พอพระทัยนี่จะเกิดอะไรบ้างก็ไม่อาจทราบได้

     รู้ๆกันอยู่ว่าถึงแม้ราชินีอาราเทียจะทรงเที่ยงธรรม แต่ราชาเซริอุสนั้นสปอยล์เจ้าหญิงน้อยทั้งสองมากขนาดไหน

     ยิ่งเจ้าหญิงทั้งสองที่จิตใจดี(?) มีเมตตา(?)และเป็นที่รักของประชาชน หากทำอะไรให้ไม่พอพระทัยประชาชนอาจลุกฮือจนถึงขั้นก่อกบฎก็เป็นได้!

     เพราะฉะนั้น...

     "เจ้าหญิง หยุดเถิดขอรับบ กระหม่อมขอร้องงง"

     เขาเลยทำได้แค่กล่าวอ้อนวอนให้เด็กหญิงเบื้องหน้าหยุดเรียกพายุมาทำลายสนามฝึกซ้อมเสียที

     "พี่มาเรียคะ ใจเย็นๆก่อนนะคะ" เสียงใสดังขึ้นจากริมฝีปากบางสีชมพูอ่อนระเรื่อของผู้เป็นน้องสาว ทำให้มารีอาได้สติก่อนจะคลายเวทที่ร่ายไว้ออกจนหมด

     "นาเรีย..."

     "คะ? พี่มาเรีย"

     "สนใจรับคู่หมั้นไปแทนพี่ไหมคะ?" เสียงหวานกล่าวถามผู้เป็นน้องสาว

     "ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันยังอายุน้อยอยู่" นารีอากล่าวปฏิเสธอย่างนุ่มนวลพร้อมส่งยิ้มหวานให้คู่สนทนา

     "ชิ ฉันก็อายุเท่ากับหล่อนนี่แหละ" เจ้าหญิงมารีอาบ่นพึมพำในลำคอ

     เจ้าหญิงทั้งคู่นั้นแม้ว่าจะมีลำดับศักดิ์เป็นพี่น้อง ทว่าทั้งสองนั้นเกิดในปีเดียวกันโดยผู้พี่นั้นเกิดในช่วงของต้นปีและผู้น้องเกิดในช่วงปลายปี ดังนั้นจะนับว่าทั้งคู่มีอายุเท่ากันก็ไม่ผิดไปเสียทีเดียว

     "ว่าอย่างไรนะคะ?"

     "พี่หมายถึงว่าอายุเพียงห้าขวบก็รู้สึกเหมือนหมดอิสระในการเลือกคู่ครองแล้ว รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่น่ะค่ะ" เจ้าหญิงองค์โตกล่าวพลางแสร้งทำสีหน้าลำบากใจกับเหตุการณ์ที่เพิ่งได้รับรู้เร็วๆนี้ ดวงตาสีทับทิมฉายแววเศร้าสร้อยออกมาทำเอาผู้มองรู้สึกอยากเข้าไปปลอบประโยนอย่างน่าประหลาด

     จะไม่ให้เศร้าได้ยังไงล่ะ เพิ่งเกิดมาได้ห้าปียังไม่ทันได้แร... แค่กๆ ไม่ทันได้บริหารเส่นห์ก็มีคู่หมั้นเสียแล้ว

     เสียดายความงามอันไร้ประโยชน์ของร่างนี้เสียจริง

     "แต่ว่าเกิดมาเป็นราชวงศ์ย่อมต้องทำหน้าที่เพื่อแผ่นดิน เสียสละความสุขส่วนตนเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม พี่ไม่เป็นไรหรอกค่ะ" มารีอากล่าวเสียงสั่นพร้อมทั้งแสร้งฝืนยิ้มอย่างน่าสงสาร

     เอาเถอะ เธอจะพยายามคิดในแง่บวกเข้าไว้ มีคู่หมั้นก็ดีไปอย่างที่ไม่ต้องดิ้นรนหาสามีให้ตนเอง

     "พี่มาเรีย..."

     "น้องมาเรีย..."

     "เจ้าหญิงมารีอา..."

     เมื่อได้ฟังความรู้สึกของเด็กหญิงตรงหน้า หัวใจของผู้ฟังทั้งสามก็อ่อนยวบอย่างไม่ทราบสาเหตุ

     โดยในวันรุ่งขึ้นเรื่องที่เจ้าหญิงลำดับที่หนึ่งทรงหมั้นหมายแล้วเป็นหัวข้อใหม่ในการสนทนาของผู้คนชาวมีเทียร์ว่า 'แม่พระผู้อ่อนโยน ผู้ยอมเสียสละตนเองเพื่ออาณาจักร' โดยมีประชาชนจำนวนมากที่ส่อเค้าว่าไม่เห็นด้วยกับการเสียสละ(?)ของเจ้าหญิงมารีอาในครั้งนี้

     โดยไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนแอบแสยะยิ้มอยู่ในมุมมืด

     หลังจากที่ควบคุมอารมณ์ได้ก็เล่นละครเสร็จไปแล้วหนึ่งฉาก การฝึกซ้อมใช้เวทมนตร์ก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นเช่นเคย ผู้ที่ได้รับคำชื่นชมว่ามีพรสวรรค์ทางด้านเวทมนตร์ก็ไม่ใช่ใครอื่น เป็นมารีอาที่หลังจากเรียกพายุออกมาถึงสามลูกแล้วยังคงฝึกเวทมนตร์ต่อได้แบบชิลๆราวกับว่าพลังเวทในตัวของเธอนั้นมีอยู่อย่างไม่จำกัด

     พรสวรรค์อย่างนั้นรึ

     เธอเกลียดคำนี้ที่สุด!

     ใครจะรู้บ้างเล่า ว่าสิ่งที่เธอมีนั้นไม่ใช่พรสวรรค์แต่อย่างใด หากแต่เป็นพรแสวงจากการแอบฝึกเวทมนตร์อย่างเป็นประจำโดยที่ไม่มีใครรู้

     อา... ถึงแม้ว่าในตอนแรกที่เธอขยันฝึกเพราะเห็นว่ามันน่าสนใจดีก็ตามแต่

     ทุกๆวันการเรียนการสอนของเหล่าเจ้าชายเจ้าหญิงสามพี่น้องจะหมุนวนเปลี่ยนไปตลอด

     วิชาการต่อสู้และการใช้อาวุธนั้น เจ้าชายรัชทายาทเซริอัสเรียกได้ว่าเป็นอันดับหนึ่ง วิชามารยาท ดนตรีและการเต้นรำนั้นเจ้าหญิงลำดับที่สองคะแนนเฉือนพี่สาวของตนไปเล็กน้อย ส่วนวิชาเวทมนตร์ ประวัติศาสตร์ การปกครอง การคำนวนและองก์ความรู้ต่างๆนั้นย่อมต้องเป็นเจ้าหญิงมารีอา

     อย่างอื่นยังพออะลุ่มอล่วยได้ ทว่าหากระดับสติปัญญาของเธออยู่นเกณฑ์ที่ต่ำกว่าเด็กอายุห้าถึงหกขวบแล้วล่ะก็เธอคงไม่รู้จะเอาไปไว้ที่ไหนดี





     "เจ้าหญิง เสด็จกลับกันเถิดเพคะ เข้าไปในป่าลึกมันอันตรายนะเพคะ" เมย่ากล่าวพลางใช้มือเรียวปัดป่ายกิ่งไม้ที่ขวางเส้นทางออก แล้วมุ่งหน้าตามเด็กหญิงตัวน้อยข้างหน้าอย่างเสียไม่ได้

     "อยู่กันสองคนให้เรียกว่ายังไงคะ?" มารีอามุ่งหน้าตรงไปอย่างแข็งขันโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหรือหันหลังกลับตามคำขอของอีกฝ่าย "ถ้าเมย่าอยากจะกลับแล้วก็กลับไปก่อนก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันค่อยตามไปทีหลัง"

     เดินอีกไม่ไกลก็น่าจะถึงแล้ว แหล่งกำเนิดของต้นฟิลด์ไฟร์

     สมุนไพรชนิดนี้นิยมนำมาใช้รักษาอาการเนื้อตัวเย็นเฉียบจากเวทน้ำหรือน้ำแข็ง หรือจากอากาศอันหนาวเย็น เหล่าประชาชนที่อยู่ในเมืองหนาวนิยมนำมาต้มดื่มเวลาที่อากาศหนาวเย็นกว่าปกติ เนื่องจากสมุนไพรชนิดนี้มีฤทธิ์ร้อน หากสภาพอากาศและสภาพร่างการของผู้ดื่มเป็นปกติจะทำให้ร่างกายร้อนรุ่ม

     หากใช้ในปริมาณที่พอเหมาะก็สามารถแสดงเป็นคนป่วยได้ไม่ยาก

     ใช่ เมื่อถึงวันที่ขบวนเสด็จจากไออัสมาถึง เธอจะป่วย!

     เพราะมนุษย์ไม่สามารถบังคับให้ร่างกายของตนเองป่วยหรือหายจากอาการป่วยได้ดังใจนี่สิ เธอจึงต้องลำบากบุกป่าฝ่าดงมาหาเจ้าสมุนไพรชนิดนี้

     "อ๊ะ มาเรียคะ ใช่ต้นนี้หรือเปล่า?" เมย่าอุทานพลางชี้ไม้ชี้มือไปที่สมุนไพรต้นเล็กๆที่มีใบลักษณะเป็นรูปหยดน้ำสีฟ้าอ่อน

     "ไม่ใช่หรอกค่ะ นั่นคือต้นฟิลด์ไอซ์ แม้จะมีลักษณะใกล้เคียงกันแต่สรรพคุณของมันตรงกันข้ามเลยนะคะ" เจ้าหญิงน้อยเดินเข้าไปเด็ดใบของสมุนไพรต้นที่ว่าออกมาจนเหลือแต่ก้านกับใบอ่อนอีกเล็กน้อย

     เก็บเอาไว้ก็ไม่เสียหายนี่นา เผื่อจะมีประโยชน์ในอนาคต

     "เมย่าช่วยมองหารอบๆนี้หน่อยนะคะ ปกติสมุนไพรสองชนิดนี้มักจะขึ้นอยู่บริเวณใกล้เคียงกัน ต้นฟิลด์ไฟร์จะมีสีออกส้มแดงนะคะ" มารีอากล่าวพลางเก็บสมุนไพรเมื่อครู่ลงในแหวนมิติของตน ก่อนจะสอดส่ายมองดูรอบๆอย่างละเอียดถี่ถ้วน

     "ค่ะ!" เมย่าขานรับอย่างแข็งขัน ก่อนจะพยายามหาอย่างไม่แพ้กัน

     รีบๆหาให้เจอเร็วๆเถอะค่ะ จะได้รีบออกจากป่านี้กัน

     เด็กหญิงทั้งสองเดินแหวกพุ่มไม้หาสมุนไพรกันอย่างขะมักเขม้น ก่อนที่จะแหวกไปเจอกับบางสิ่ง

     บางสิ่งที่ไม่ใช่สมุนไพร

     บางสิ่งที่เหมือนจะเป็นอันตราย

     "กรรรส์"

***

     กลับมาเซย์ไฮแล้วจ้า ที่มาช้านี่ไม่ใช่อะไรหรอกนะ แต่แม่ของเก๊าป่วยเป็นโรคความดันโลหิตสูงเลยต้องพาไปหาหมอตามที่หมอนัด

     ส้วนอีกสาเหตุนึงคือ rov เพลินมือไปหน่อย แหะๆ มีรูปมาอวดด้วย อิอิ


รูปนี้ต้องขอบคุณ Violet ที่เดินมาให้คิลฟรีๆถึงหน้าป้อมตั้ง 8 ครั้ง (ถ้า Violet อ่านอยู่เราขอโต๊ด อย่าอันเฟบเราเลย 5555X


รูปนี้แสดงให้เห็นว่าไม่ว่าจะเล่นสายไหนก็สามารถทำ MVP ได้ทั้งนั้น (ถ้าหากเก่งพอ)


รูปนี้แสดงให้เห็นว่าชัยชนะไม่ได้อยู่ที่จำนวนคิล แต่อยู่ที่การตีป้อมต่างหากโว้ย
หงุดหงิดมากเวลาเจอเพื่อนร่วมทีมที่สนใจแต่ฟาร์มกับไล่คิลชาวบ้านเค้าไปทั่ว จนป้อมโดนตีจะแตกแล้วนางยังไม่สนใจเลย

สุดท้ายนี้ขอให้ทุกคน(ที่เล่น) ช่วยกันดันป้อมอย่างมีสตินะจ๊ะ ไม่ใช่เอาแต่ไล่คิลไปทั่ว MVP มันไม่ได้อยู่ที่จำนวนคิล(มั้งนะ)

ปล.อย่าถามว่าทำไมใช้ Veera เพราะเพิ่งเล่นแค่ 4 วันยังไม่มีตังค์ซื้อตัวดีๆ ตอนนี้เก็บตังค์ซื้อตัวเทพๆอยู่

ด้วยลักซ์
Clemente

จิ้มสิๆ <<< ฝากเพจเก๊าด้วยน้าา จิ้มเยยๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #20 Alphadel (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 19:52
    เจ้าหญิงจิตใจงาม??? กับการเตรียมการหนีคู่หมั้น ถ้าหาสมุนไพรไม่ได้ ลองให้ไอตัวที่ร้อง "กรรร" มันกัดดู คงจะหายไม่ทันคู่หมั้นมาแน่ๆ สนใจลองมั้ยคะ 555
    #20
    1
    • #20-1 MyNameIsTee(จากตอนที่ 3)
      3 พฤษภาคม 2560 / 05:41
      โอ้ เป็นความคิดที่ดีนะ แต่ไม่รู้ว่ามาเรียเราจะลองรึเปล่านี่สิ 555555
      #20-1
  2. #6 tsukihana ihime (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 09:58
    สนุกๆๆๆๆ ห้ามทิ้งนะคะ อัพต่อเร็วเด้ออออออ
    #6
    0