ระบบเลี้ยงแมว

ตอนที่ 6 : ทนไม่ไว้(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    12 ส.ค. 63

บทที่6

ทนไม่ไหว

... สวัสดี ผม คือ แมว พวกคนเรียกพวกเราว่าอย่างนั้น ผมอยู่ที่นี้มาตั้งแต่เกิด...

บ้านของผม พวกคนเรียกว่า สวนสาธารณะเก่า มีลักษณะต้นไม้ยืนต้นตาย ม้านั่งชำรุจ มีเศษไม้ใบและกิ่งไม้เกื่อนกลาด 

พวกแมวจะซ่อนตัว อยู่ใต้กิ่งไม้ขนาดใหญ่ โดยกิ่งไม่จะสุ้มๆ เป็นลักษณะ เหมือน กองขยะ

นี้พ่อแม่ของผม...

และน้องๆ...

แม่ของผม เคยเป็นแมวเลี้ยงมาก่อน ลักษณะขนสวย สีสวาท แต่โดนเอามาปล่อย ที่นี้ แม่บอกกับผมว่า ตอนมาอยู่ ใหม่ๆ ลำบากมาก แต่โชคดี ที่เจอพ่อของผม...

...พ่อของผม อดีตเคยเป็น นังเลงเจ้าถิ่นแถวนี้ ขโมยอาหารคน แย่งอาหารแมว อันตพาน ตัวอื่นๆ ลักษณะของพ่อผม ขนสีขาว แต่... เปื้อนดิน พ่อเคยเล่าให้ผมฟัง ว่าเคยเจอแม่

ตอนเป็นแมวเลี้ยง...

เมื่อนานมาแล้ว ต้อนไปขโมยของกิน คนในบ้าน ตอนนี้พ่อกับแม่ของผม ชรามากแล้ว ผมเลยต้องหา โดย ใช่วิธีเดียวกับพ่อ

"ระวังตัวด้วย"

ทุกครั้งที่ผมไปขโมยอาหาร พ่อจะเตือนอยู่เสมอ เพราะท่านรู้ว่ามันอันตราย

แต่ผมพิเศษกับตัวอื่น...ผมฟังภาษาคนรู้เรื่อง

ส่วน พวกน้องๆ บ้างตัว ไปหากินเอง (มีครอบครัว) แต่บ้างตัว ก็ยังอยู่ ผมมีพี่น้องหลายตัว แต่ ต้อนนี้ มีผม และน้อง อีกสามตัวยังอยู่

แต่ว่า...

ช่วงนี้ มีคน เข้าไปไหน สวนแมว บ่อยมาก ที่ผม เรียกอย่างนี้ เพราะมีแมว เยอะมาก ไม่ใช่ครอบครัวผม ครอบครัวเดียว

ส่วนมากจะเป็นแมวชรา...และแมวเด็ก

โดยพวกคนจะเอามาทิ้ง...

และครั้งนี้ก็คง เหมือนเดิม เอาแมวมาปล่อย เห้อ... 

บ้างครั้ง ผม ก็แบ่งอาหาร ไปให้พวกแมวเหล่านั้น มันชั่ง เหมือนพ่อกับแม่ของผมเหลือ เกิน

เอ่อ ไม่ใช่พวกคนเอาแมวมาปล่อยอย่างเดียว พวกนั้น เอายาเบื่อ มาด้วย ใช่...พวกคนตั้งใจจะฆ่าแมวที่นี้ด้วย

เพราะ... พวกแมวที่นี้มีอาชีพ! ขโมยอาหารของคนโดยเฉพาะ

แง่ละ คนพวกนั้นเกียจแมว อย่างพวกเราจะตาย ผมและแมวตัวอื่นๆ จำเป็นต้องทำ!ถ้าไม่ทำ! ก็ไม่มีอะไรกิน 

ก็พวกเราไม่มีงานอย่างอื่นนิ!!!...

พวกคน มีอาชีพ หลายอย่างให้เหลือกก็ทำ แล้ว แมวละ! มันมีทางเหลือกที่ไหน!?

คนใจดีก็มี เอาอาหารมาให้ แต่...

"อะไรนะครับ จะไม่ให้อาหารแมวหรอ"

"ใช่ ถ้าให้อาหาร พวกนั้นก็จะมาขออีก"

"คุณไม่ใจร้ายกับพวกเขาเกินไป หน่อยหรือ พวกเขาทำงานไม่ได้ ไม่เหมือนพวกเรานะคุณ"

"ถ้า... คุณอยากจะให้อาหาร ก็เอาไปเลี้ยงที่บ้าน"

ผมบังเอิญ ได้ยิน คนใจดีที่เอา อาหารมาให้ พวกแมวประจำ กำลัง พูดกับผู้ชายอีกคน ว่าไม่ให้อาหารแมว

และ...พี่ผู้ชายใจดี อาจ...กำลังตกงาน

เห้อ... อาทิตย์หนึ่งแล้วที่ผม ไม่ได้ออก จาก สวนแมว เพราะห่วง แมวตัวอื่นๆ พวกคนว่างยาถี่เหลือเกิน และ...

ผมไม่อยากพูดถึง...

พวกคนเคยไปอธิทาน เพื่อขอพร ในวัดงั้นผมของอธิบายบ้างแล้วกัน...

.....

...กลิ่นอาหาร ทำไมหอมจัง ผมกำลังนอนหลับกลางวันอยู่ รู้สึกตัว เนื่องจากได้กลิ่นอาหารชนิดนี้

พี่ชาย มีคนเอาอาหารมาให้ ไปดูเร็ว น้องชายของผม แต่เกิดคนละคอก เดินมาหาผม

และก็พิเศษนะ...น้องชายของผมนะ!

ที่ครอบครัวเรารอดมาได้ส่วนหนึ่ง ก็มาจาก น้องชายนี้ละ คือ...

อาหารที่มียาเบื่อ...จะรู้ทันที่

ผมเดินออกไปก็เจอกับ คนเด็ก กับอาหารเม็ดกองโต หลายกอง 

หือ! คนเด็กพูดคนเดียว

และแล้ว เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง หนึ่งคนหลายแมว จองตากันไปมา ผมเห็นคนเด็ก มองมาทางผม และน้อง ดวงตาเธอ โตกว้าง ดังเจอขุนทรัพย์มหาศาล

เมฆเริ่มจำก้อนเป็นสีดำมหึมา ขนาดใหญ่ จากมีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ กับ มืดไปขนัดตา และแล้ว คนเด็กก็เดินออกไปทัันที่ ในขนะที่เมฆกำลังก่อตัว

แมวบ้างตัวมองมาทางผม ประมาณว่า 'กินได้ไหม' ผมสายหน้าไป เพราะผมไม่ได้ ยินพูดของเธอเลย 

"กินได้ไม่วะ อาหารนะ" ผมถามน้องชาย

"ได้ แต่..." มันทำน่าสังสัย

"อะไร" ผมงงปกติ มันบอกกินได้ก็ไม่มีปัญหาสิ

"มันมีบางอยางที่ผมไม่รู้อะ มันบอกไม่ถูก"

ตอนนั้นไม่รู้ตัว ว่าผมเดินมาที่กอง อาหาร และไม่ใช่ผมตัวเดียว ทั้งครอบครัวของผม และแมวตัวอื่นๆ ก็เช่น เดียวกัน ดังมนต์สะกด ให้เหล่าแมวเดินไปหา

ใหน กลิ่นที่หอมเย้ายวน...

แล้ว รสชาติละ จะเป็นอย่างไร...

แมวบางตัว หิวมาก เดินมาถึงกองอาหาร กินเลยทันที่ ปกติ จะระวังตัวมาก แต่ต้อนนี้

"อ้ามมม กอบๆๆ" ผมกินอาหาร ที่คนเด็กเอามาให้ โดยไม่รู้ตัว มารู้ตัวตอนที่กลืนไปแล้ว หลายคำ

อ่า...ความรู้สึกนี้คืออะไร ร่างกาย ไม่ปวดแล้ว แผลที่มีอยู่ก็หาย

ฮือ...ขอบคุณ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอบคุณคำอธิฐาน ผม ดีใจมาก ผมหันไปหาครอบครัวตัวเอง เออ...

พวกเขาหาย! เดียว!

"พ่อ แม่ ไอ้น้องชายทั้งหลาย ป้าๆลุงๆ"ผมตกใจหนักกว่าเก่าเพราะ...

จากแมวที่ซูบผ่อม กลาย เป็นแมวที่สมบูรณ์...

จากแมวชรา ที่เกือบจะเดินไม่ไหว กลับดูแข็งแรงกว่าเก่า... 

เชื้อรา แผลเน่า ไม่มีแมวตัวไหนเป็นแล้ว ทุกตัวหายแล้ว...

...คำอธิทานขอผมคือ... ขออาหาร หายจากโรค และเหล่าแมวปลอดภัย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น

  1. #3 อัมพร? (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 19:17

    เนื้อเรื่องแปลกดีค่ะ

    #3
    1
    • #3-1 skysee(จากตอนที่ 6)
      24 กรกฎาคม 2563 / 20:25
      ขอบคุณค่ะ ฝากด้วยค่ะแต่งเรื่องแรก
      #3-1
  2. #2 0979760254 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 14:49
    สนุกมากๆเลยค่ะ
    #2
    1
    • #2-1 skysee(จากตอนที่ 6)
      24 กรกฎาคม 2563 / 14:50
      ขอบคุณนะค่ะ ฝากด้วยค่ะนี้เป็นเรื่องแรกเลย
      #2-1