ระบบเลี้ยงแมว

ตอนที่ 28 : แมวสายเที่ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 ส.ค. 63

บทที่21

แมวสายเที่ยว

"พี่ค่ะ! โคล่า หายไปค่ะ" พี่พนักงานมูลนิธิฯ สายลม เพื่อแมวจร ได้บอกกับพี่พนักงานอีกคน ในมูลนิธิฯ เนื่องจากเธอ ได้เช็คกล่องวงจรปิดทั้งหมด

ไม่เห็น แม้แต่เงา...

โคล่า เป็นแมวสีดำสนิทตาสีเหลือง เพศผู้ และอยู่ในช่วงวัยรุ่น เป็นแมวสีดำตัวเดียว ในมูลนิธิฯ

"ลองย้อนเวลาดูซิ"

"ค่ะ" พนักงานคนนั้นรีบ ย้อนดูเวลาทันที่ จน...ผ่านไปสามชั่วโมง ทราบว่า เจ้าโคล่า เดินออกจากมูลนิธิฯ ไปตั้งแต่เมื่อเช้า เวลาประมาณ 07.00น. หลังกินอาหารแล้ว

กินเสร็จแล้วก็ไป!!!...

คุณนิต เดินออกมาจากห้องพักผ่อนแมว หลังจากเล่นกับแมวได้ประมาณสามชั่วโมง ว่าจะกลับบ้านแล้ว แต่...ได้ยินว่าโคล่าหาย!!!

"เอาเป็นว่า โพสต์หาเจ้าโคล่า ในโซเชียลเถอะ" 'นี้มันก็ดึกแล้ว' คุณนิตบอกให้พี่พนักงานโพสต์ลงกลุ่มต่างๆ เพื่อตามหาเจ้าโคล่า อีกแรง

เพทต่างๆ ทั้ง เพท แมวไฮโซ และ เพท มูลนิธิ สายลม เพื่อแมวจร คุณพันธ์ได้ให้คนที่ดูแลแมวทั้งสองที่ เป็นคนจัดการ เนื่องจากรู้งานกันอยู่แล้ว

"งั้น น้องคุณ กับบ้านก่อนนะค่ะ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน"

ส่วนเจ้าโคล่าที่ทุกคนในโซเชียลมิเดียและพนักงานของมูลนิธิฯ ตามหา อยู่นั้น...

"เดโม หลับไปซะแล้ว" พิสัยพิจารณาเจ้าแมวย่องเบา! ที่มานอนบนอกเข้า ขนของมันสีดำสนิท สีของตา คือ สีเหลือง 

เจ้านี้นอนเก่งมาก...

กินน้ำ แล้วนอน!!!...

พิสัย พรุ่งนี้ต้องไปสมัครงานพร้อม พี่ฟ้า พี่ฟ้าจะเป็นคนพาไป พี่เข้าใช้ลาพักร้อน เพื่ออยู่กับลูกสองวัน

ได้ยินพูดอยู่...

พิสัย ขึ้นเตียงพร้อมนอนหลับ ไปกลับเจ้าแมวขนดำ ที่นอนอยู่ข้างๆ ก่อนนอน ตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้

มันงั้นสายแน่...

แล้วไม่นาน ชายหนุ่มก็กลับไป ส่วนเจ้าแม่ขนดำ หลุดขึ้นแล้วไปนอนซุกซอกคอชายหนุ่ม

ดัง คู่รัก???คู่ซี่ ต่างสายพันธุ์...

"คุณเป็นอะไร กลับ ฟ้า ดารา" พิสัยตื่นมาแล้วเตรียมตัวมาสมัครงาน โดย ฟ้า ดารา เป็นคนพามาที่ จุดรับสมัครพอ กรอกใบสมัครได้สักพัก ทางฝ่ายบุคคลก็เรียกไปสัมภาษณ์

'อันนี้? มันคือคำสัมภาษณ์หรอ' พิสัยคิดในใจ มันแปลกๆนะ

"ผม เป็นน้องครับ"

"ฟ้า ดารา ไม่มีญาติที่ไหน" สายตาของฝ่ายบุคคล สาดสายตามาทางผม ด้วยตานิ่งๆแต่ดูหน้ากลัว 'อะไรวะ นี้!'

"ผม เป็นน้องที่อยู่แถวบ้าน ที่ชัยภูมินะครับ" และชายหนุ่มต้องเหล่าเกียวกับ ตัวผม ว่าเป็นมาเพราะอะไร ด้วยสายตาของฝ่ายบุคคลท่านนี้ มองด้วยแววตา บ้างครั้งนิ่ง บ้างครั้งดู...ดุ

บอกกลายๆว่า ถ้าโกหก ตาย!!!

"คุณ พิสัย คุณได้งาน"

"ขอบคุณครับ"

"เป็นเลขาผม"

หือ!!! ผมมาสมัครฝ่ายผลิต ไงกลาย มาเป็นเลขของ ของคุณ ฝ่ายบุคคลละ?

"ผมขอแนะนำตัวนะครับ ผมอีวาน ท็อป เรียกผมว่า อีวาน ก็แล้วกัน พรุ่งนี้เริ่มทำงานนะครับ"

"ครับ! ผมขอตัวนะครับ" พิสัยรับคำงงและขอตัวออกมา

.

.

.

แม่ครับ ผมขอไปมูลนิธินะครับ เนื่องจากเมฆ ลางานมาหนึ่งวันแล้ว ไม่ได้เกรงใจ พี่พนักงานงาน แต่...กลัวขาดรายได้

"ไป ทำไหม? อะลูก" ฟ้า ดารา ไม่ทราบว่าลูกตัวเอง ไปทำงานพาร์ทไทม์ ที่นั้นเลยถามว่าไปทำไหม

สุดท้าย ความลับไม่มีในโลก เมฆ่าบอกกลับแม่ตัวเองทั้งหมด รวมไปถึงย้ายไปอยู่ชัยภูมิ เพราะ ค่าใช้จ่ายถูกว่าที่กรุงเทพฯ

ฟ้า เองก็เคยคิดว่าจะย้ายกลับไปอยู่ชัยภูมิ เหมือนกัน แต่อยากให้ลูกได้อนาคตที่ดีๆ จนลืมถามลูกของตัวเองไป ความสุขของเมฆ ก็คือความสุขของ ฟ้า ดารา

เดียวคอยว่ากัน...

สองแม่ลูก นั่งรอพิสัยประมาณ3ชั่วโมง? ฟ้า ดารา ส่งสัยว่า พิสัยเป็นอะไรหรือป่าว สุดท้ายก็ไปถามพี่พนักงาน ที่จุดสมัคร บอกว่าสัมภาษณ์อยู่!!! 

ที่ไปถาม เพราะว่าพิสัยโดนเรียกไปคนแรก แต่...คนที่มาสัมภาษณ์คนหลังๆกลับไปหมดแล้ว

"พี่ฟ้า" พิสัยเดินออกมา เดินตรงมาหาสองแม่ลูกทั้นที่ ทั้งสามคน ว่าจะไปเที่ยวในกรุงเทพฯ

ฟ้า ดารา ลางานมาเพื่อจะพาเมฆไปเที่ยวอยู่แล้ว ประจวบกับพิสัยเดินทางมาหางานพอดี ก็เลยไปเที่ยวกันทั้งสามคน

พรุ่งนี้ ฟ้าดารา ก็กลับไปทำงานเหมือนเดิม เมฆก็ไปหยุดพัก เพราะเป็นวันอาทิตย์ ส่วนพิสัย ได้ทำงานเลขา!เป็นวันแรก

ฟ้า ดารา เดินพาลูกชายและพิสัย ไปในร้านขายมือถือ

"พี่ซื้อ ให้ผมหรอ ครับ!"

"พิสัย เธอรวยกว่าพี่อีกนะ ต้องซื้อให้พี่ถึงจะถูก" พิสัยหัวเราะร่า เมื่อพี่สาวคนสวยของตัวเองย้อนมา ฟ้าดารา ถามรายละเอียดของมือถือแต่ละรุ่น และซื้อมา

แล้ว ยื่นมาให้ลูกชายของเธอ...

เมฆา ตกใจที่แม่ซื้อโทรศัพท์ให้ ฟ้า ยิ้มให้ลูกชาย ถึงแม้เธอไม่อยากให้ลูกเล่นโทรศัพท์มาก แต่...โซเชียลมิเดีย ก็มีประโยชน์ไม่น้อยเหมือนกัน

"ขอบคุณครับแม่"

"แม่ขอให้ เมฆ ประสพความสำเร็จในความฝันนะ" เด็กชายทั้งดีใจ แต่กลันน้ำตาไหวก็ไม่ให้ไหล ฟ้า ดาราลูบหัวลูกชายเธอ

"พี่ โคล่ากลับมาแล้ว แล้วก็ไปแล้ว!" พี่พนักงานคนเดิม เห็นโคล่าผ่านกล้องวงจรปิด เจ้าแมวขนดำ กินอาหาร แล้วก็เดินออกจากประตู มูลนิธิฯ

แม่ สายเที่ยว...

ถ้ามันมีผับแมว!!! แมวๆทั้งหลายคงไปแด็นซ์???แล้ว คุณนิต คิดแบบตลกขบขัน คงบังคับแมวตัวนี้ไม่ได้

ก็เราเป็นที่(พักใจ)กินอาหาร นิ!!!...






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น