แหวนมิติ

ตอนที่ 6 : นิยายของฉิงเหว่ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8895
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 784 ครั้ง
    16 ส.ค. 61

 

และแล้วก็ถึงวันที่รอคอย วันนี้เป็นวันที่สามารถเปิดประตูมิติได้ 

หลางหลินค่อนข้างอยู่ในอารมณ์ดี เพราะตอนนี้เขามีไฟและน้ำใช้แล้ว ทำให้เขานอนเเบบเต็มอิ่มและรู้สึกดีขึ้นเมื่อไม่ต้องก่อไฟหุงข้าวอีก

เขาในตอนนี้เต็มไปด้วยความตื่นเต้น เมื่อถึงเวลาการเดินทางข้ามมิติอันลี้ลับ 

ด้านหน้ามีประตูมิติปรากฏแล้ว

ประตูมิติข้างหน้าอ้าออก เหมือนกับว่า มันต้องการเชื้อเชิญให้เขาไปเดินเล่น ในดินแดนมหัศจรรย์

ส่วนกระต่ายน้อย ในเวลานี้มันหลบอยู่มุมหนึ่ง กระต่ายน้อยรู้สึกไม่ดีเลยเมื่อมองไปที่ประตูนั่น เหมือนกับว่ามันเป็นความชั่วร้ายบางอย่าง ที่กระต่ายน้อยไม่อยากจะยุ่งด้วย

"เอาล่ะ วันนี้ฉันจะไปที่ไหนกันนะ" เช่นเคย หลางหลินไม่ลืมที่จะหยิบมีดทำครัวขึ้นสนิมติดมือไปด้วย นี่คืออาวุธในมือของเขาชิ้นเดียว และมันทำให้มั่นใจขึ้น ถึงแม้ว่ามันจะมีขนาดเล็ก แต่หากโดนแทงเข้าอย่างจัง ก็อาจถึงตายได้

หลางหลินกระชับมีดในมือก่อนจะค่อยๆ หายลับเข้าไปในประตู

××××××××××

อีกมิติ

ตึกสตาร์ทาวเวอร์

เป็นตึกที่มีความสูงถึง 50000 เมตร! มันเป็นตึกที่สูงสุดในเมืองนี้ เมืองนี้เป็นเมืองที่มีประชากรอยู่หลายล้านคน และเป็นแหล่งท่องเที่ยวมีระดับของชนชั้นสูง

บนชั้นที่ 20 ของตึกสตาร์ทาวเวอร์ ชั้นนี้เป็นชั้นสำหรับหนังสือ มันมีหนังสืออยู่ทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นหนังสือเก่าแค่ไหนที่นี่ก็มีหมด 

ในโซนนวนิยาย หญิงสาวคนหนึ่งหน้าตาน่ารักยืนอ่านหนังสือด้วยรอยยิ้ม

หนังสือที่เธออ่านมีชื่อว่า บัลลังก์สีเลือด หนังสือเรื่องนี้เธอเคยอ่านมานับครั้งไม่ถ้วน แต่มันก็ไม่ทำให้เธอเบื่อเลยเมื่อหยิบมันขึ้นมาอ่านซ้ำ 

เหมือนกับว่า... หนังสือเล่มนี้มีมนต์เสน่ห์พิเศษ เธอรู้ว่ามันสนุกทุกครั้งที่อ่านซ้ำ ราวกับว่า เรื่องราวมันต่างไปจากเดิมทุกครั้งที่อ่าน 

อยู่ๆ เธอก็ร้องไห้น้ำตาของเธอไหล แต่มันก็ไม่อาจลบความงดงามของเธอได้

เธออ่านถึงตอนที่พระสนมของฮ่องเต้ถูกเคี่ยนตี เพราะว่าแอบเล่นชู้กับองค์ชายเก้า แน่นอนว่าพระสนมย่อมเป็นคนชั่วร้ายถึงได้ทำอย่างนั้น แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เธอก็ยังร้องไห้ให้กับพระสนม นั่นเพราะเธอชอบตัวร้ายอย่างพระสนมนั่นเอง และถึงแม้พระองค์จะจับได้แต่ก็ไม่ได้ฆ่านางเพราะความรักที่มีอยู่ จนเกิดเรื่องวุนๆ ขึ้น

"คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?" อยู่ๆ ก็มีเสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้น ทำให้เธอรีบเช็ดน้ำตาบนใบหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตอบไปว่า 

"เปล่า ฉันไม่เป็นอะไร เพียงแต่หนังสือเล่มนี้มันสนุกจนทำให้ฉันเสียน้ำตาได้เท่านั้น" เธอหันไปมอง ก็พบกับชายที่มีขาข้างหนึ่งงองุ้ม 

เขาเป็นคนพิการ? แต่อย่างไรก็ตาม สายตาที่เธอมองก็ไม่ได้รังเกียจเลย หรือแม้นแต่เสื้อราคาถูกบนร่างของเขา เธอก็ไม่ได้ดูถูกเลยแม้แต่น้อย

นี่แสดงให้เห็นว่า เธอไม่ได้มองคนที่ภายนอก

แน่นอนว่าคนที่ถามไม่ใช่ใครอื่น เขาคือหลางหลิน!

เมื่อครู่เขาเพิ่งออกมาจากประตูมิติ โชคดีจุดที่เขาออกมามันไม่มีคน ไม่อย่างนั้นคงเป็นเรื่องแย่แน่ถ้ามีคนเห็นประตูมิติ

เมื่อเขาออกมาก็ต้องประหลาดใจ เพราะโครงสร้างของที่นี่ ดูล้ำกว่าโลกเป็นอย่างมาก เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ก็ต้องตกตะลึงกับภาพตรงหน้า เพราะภาพที่เขาเห็นอยู่ในตอนนี้ มันเต็มไปด้วยรถที่บินบนท้องฟ้า มันไม่มีล้อหรืออะไรมีเพียงไอพ่นเล็กๆ ด้านล่างเท่านั้น

มันเต็มไปด้วยความหรูหราและทันสมัย เทคโนโลยีของที่นี่จากที่เขาเห็น มันล้ำกว่าโลกเป็นอย่างมาก

อย่างน้อยเขาก็คิดว่าโลกต้องใช้เวลา 100 ปี ถึงจะสร้างอารยธรรมแบบนี้ได้ 

และผู้คนที่นี่ก็แต่งชุดกันประหลาดเป็นอย่างมาก พวกเขาส่วนใหญ่แต่งชุดแฟนซี เหมือนกับว่าอยู่ในงานเลี้ยงของชนชั้นสูง

แต่มันก็ไม่ใช่แค่นั้นนั้นเพราะการแต่งตัวอย่างนี้ มีให้เห็นอยู่ทั่วไป

และเพราะชุดที่เขาใส่ มันจึงทำให้เขาถูกมองเหมือนตัวตลก เขาจึงลากขาของตัวเองหลบไปอยู่ในโซนนิยาย 

ซึ่งทำให้เขาได้พบกับเธอคนนี้ 

"ผมต้องขอโทษคุณด้วย ที่ขัดจังหวะการอ่านของคุณ" หลางหลินขอโทษ เขาไม่นึกเลยว่าเธอจะฟังภาษาจีนออก มันทำให้เขารู้สึกดีเล็กน้อยที่ได้คุยกับมนุษย์ในอีกมิติที่พูดภาษาจีนเหมือนกัน 

"ไม่เป็นไร ที่จริงฉันก็อ่านมันมาหลายครั้งแล้วล่ะ แต่ทุกครั้งที่ฉันอ่าน ฉันมักจะตกอยู่ในอารมณ์ของตัวละคร มันเหมือนกับว่าเป็นมนต์สะกด" เธอพูดพร้อมรอยยิ้ม 

ดูเหมือนจะไม่โกรธจริงๆ หลางหลินจึงถามต่อ

"ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ นั่นแสดงให้เห็นเลยว่านักเขียนท่านนี้ต้องเก่งเป็นอย่างมาก ถึงได้ทำให้คนอ่านอินไปกับตัวละคร" หลางหลินถึงจะจนยังไง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่เคยอ่านนิยายมาก่อน 

เขาเคยอ่านนิยายในห้องสมุดสมัยเรียน นิยายที่นั่นเป็นนิยายเก่า และค่อนข้างขาด แต่มันก็ทำให้เขาสนุกและเพลิดเพลินไปกับช่วงเวลานั้นได้ เขาไม่เคยลืมถึงช่วงฉากสำคัญต่างๆ 

"ใช่เขาเก่งมาก เขาเป็นนักเขียนที่มีผลงานมาได้สิบปี แน่นอนว่าระยะเวลาแค่สิบปีมันไม่ได้นานอะไร  แต่ถึงอย่างนั้นผลงานของเขาก็สร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมาก ผลงานของเขาถูกตีพิมพ์ซ้ำๆ จนนับครั้งไม่ถ้วน และถูกสร้างเป็นภาพยนตร์และซีรีย์โด่งดังอีกหลายเรื่อง" เธอพูดพร้อมกับกอดอก สีหน้าของเธอในตอนนี้เต็มไปด้วยความสุข เหมือนกับว่าเธอเทิดทูนเขา ดั่งกับพระเจ้า

"แล้วเขาชื่อว่าอะไรล่ะ?" หลางหลินเมื่อได้ยินเธอบอกว่าหนังสือของนักเขียนท่านนี้โด่งดังเป็นอย่างมาก เขาก็มีความคิดแปลกๆ ขึ้น

ที่นี่ไม่ใช่โลกมันคนละมิติ หากเขาเอาผลงานนี้ไปยังโลกและบอกว่าเป็นผลงานของเขา เขาจะไม่โด่งดังเป็นพลุแตกเลยเรอะ!

แน่นอนว่าจะไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นผลงานของคนอื่น เพราะมันมาจากอีกมิติยังไงล่ะ!

เธอไม่ได้โกรธเลยเมื่อเห็นเขาถามอย่างนั้น ถึงแม้นักเขียนจะโด่งดังขนาดไหน แต่คนก็มักจะไม่ค่อยใส่ใจในชื่อของพวกเขาหรือหน้าตาหรอก

และคนด้านหน้าของเธอ ก็ดูเหมือนกับคนไม่มีเงิน และแน่นอว่าเขาคงไม่มีเงินซื้อหนังสือมาอ่านหรอก จริงมั้ย?

เพราะงั้นเธอถึงไม่โกรธ คนไม่รู้ย่อมไม่ผิด

"ฉิงเหว่ย! เขามีชื่อว่าฉิงเหว่ย ผลงานของเขามีด้วยกันห้าเรื่อง แต่ละเรื่องก็โด่งดังทั้งนั้น อย่างเช่นเล่มนี้" 
เธอยกหนังสือในมือให้ดู แล้วพูดต่อ "นี่คือบัลลังก์สีเลือด มันเป็นหนังสือเเจ้งเกิดของฉิงเหว่ย เเละมันก็เป็นหนังสือเล่มโปรดของฉันเลย เนื้อหาของมันไม่ได้ยาวมากเพียงสามเล่มจบ ใจความกระชับและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น คุณจะวางมันไม่ลงเลยหละ หากได้ลองอ่าน"

ดูเหมือนหญิงสาวจะชื่นชมฉิงเหว่ยเป็นอย่างมาก พร้อมกับยื่นหนังสือเล่มนั้นให้อ่าน

หลางหลินหยิบมาจากมือ หนังสือเล่มนี้มีสองร้อยกว่าหน้า ปกเป็นสีแดงเงาวับคล้ายเลือดสดๆ สันหนังสือเป็นสีทองอร่าม มันดูหรูหราและน่าเก็บสะสม และมันก็เป็นภาษาจีนที่เขาสามารถอ่านได้

เขาเปิดหนังสือไปที่หน้าแรก เรื่องย่อของมัน.....
  เกี่ยวกับฮ่องเต้ที่ไร้หัวใจ เขาเป็นทรราชผู้โหดเหี้ยม หัวใจของเขาด้านชาเพราะความรัก เขาเคยถูกหลอกลวงด้วยพระสนม พระสนมนั้นมีใบหน้าที่งดงามยิ่งกว่าใครๆ ในยุคนั้นฮ่องเต้ทรงโปรดปรานนางเป็นอย่างมาก ไม่ว่านางอยากจะได้อะไรพระองค์ก็ทรงให้

แต่เเล้ววันหนึ่ง พระองค์จับได้ว่านางลักลอบได้เสียกับองค์ชายเก้าซึ่งเป็นน้องชายของพระองค์ นางกล้าที่จะมีชู้ทั้งที่เป็นของเขา! ตั้งแต่นั้นมาจิตใจของพระองค์ก็เต็มไปด้วยชั้นน้ำแข็ง

และเรื่องมันก็เริ่มเดินตั้งแต่ตอนที่มีหญิงสาวธรรมดาเข้ามาเป็นนางกำนัลในวังหลวง ใบหน้าของนางไม่ได้งดงามหรืออะไร เป็นเพียงหญิงสาวบ้านๆ เท่านั้น 

เรื่องราวของหญิงสาวต้องต่อสู้ภายในวัง และต้องทนรับอารมณ์ของฮ่องเต้ ฟังดูแล้วมันก็เหมือนกับนิยายทั่วไป เรื่องราวความรักของนางกำนัลที่ต้องเอาชนะใจของฮ่องเต้จอมเย็นชา  ซึ่งไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย และชื่อของนิยายมันก็ฟังดูไม่เข้ากับเนื้อเรื่องเอาซะเลย แต่.......เพราะตอนจบของนิยายมันค่อนข้างที่จะหดหู่ จึงได้ชื่อว่า บัลลังก์สีเลือด 

ซึ่งแน่นอน นิยายนี้เจาะตลาดเฉพาะกลุ่มผู้หญิง กลุ่มผู้หญิงคือเป้าหมายหลัก เพราะส่วนมากแล้วนิยายพล็อตแบบนี้ ผู้หญิงจะชอบอ่านกันเป็นอย่างมาก ถึงแม้มันจะเป็นพล็อตซ้ำๆ แต่อย่างไรมันก็ขายได้

นั่นเพราะความนิยมยังไม่เสื่อมถอย นิยายแบบนี้จึงขายได้เรื่อยๆ

"น่าสนใจดีนี่ ผมอยากจะหานิยายสนุกๆ อ่านอยู่พอดีคุณช่วยแนะนำให้ผมหน่อยได้มั้ย" หลางหลินอยู่ที่นี่ได้ไม่นานนัก เขาจะเสียเวลามาอ่านไม่ได้ ได้แต่ให้เธอแนะนำเรื่องสนุกๆ จากนั้นเขาก็จะขโมยกลับโลกของตัวเอง

และถึงแม้การกระทำของเขาจะผิด แต่ก็ไม่มีใครจับเขาได้หรอก เพราะเขามาจากอีกมิติหนึ่ง

"ได้สิ ฉันนึกแล้วว่าคุณจะต้องชอบ" เธอยิ้มถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าเขามีเงินซื้อหนังสือหรือไม่ แต่ก็อยากแนะนำหนังสือที่สนุกๆ ถึงแม้มันจะเป็นการเสียเวลา แต่เพราะมันเป็นความสุขของเธอ ที่ได้เห็นคนยิ้มเวลาอ่านหน้า จึงทำให้เธอมีความสุขไปด้วย

เธอชี้ไปที่ชั้นหนังสือสือแนะนำ บนชั้นนั้นล้วนเป็นหนังสือที่ติดอันดับขายดี และตีพิมพ์หลายครั้งเป็นอย่างมาก

และแน่นอนว่ามีหนังสือของฉิงเหว่ยอยู่ในนั้นทุกผลงาน ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นนักเขียนที่มีพรสวรรค์

ยังมีหนังสือของคนอื่นด้วย ซึ่งหนังสือเหล่านั้นก็น่าสนใจไม่แพ้กัน 

หลางหลินมองบนชั้นหนังสือด้วยรอยยิ้ม "นี่มันคือขุมทรัพย์สำหรับฉันชัดๆ เหอะเหอะ ดูเหมือนฉันจะรวยแล้วสิ" เขาอยากจะหัวเราะให้ดังๆ แต่ก็กลัวว่าจะทำให้เธอคิดว่าบ้าได้ จึงคิดในใจเงียบๆ 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 784 ครั้ง

471 ความคิดเห็น

  1. #467 StarXteR (@guy555444) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 21:43
    แทนที่จะไปเอาพวกเทคโนโลยี100ปีข้างหน้า... มาเอานิยายแทนซะงั้น =..=
    #467
    0
  2. #445 silensehun (@silensehun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 11:31
    ความคิดโคตรแย่เลยอะ
    #445
    0
  3. #246 ghjnbvffjkk (@ghjnbvffjkk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 06:30

    ประตูหลังเข้าไปน่าจะเป็นแบบว่าคนอื่นมองไม่เห็นประตูน่าจะดีกว่านะแล้วขณะช่วงที่เปิดประตูน่าจะเป็นช่วงที่เวลาหยุดนิ่งสัก30วิ เพื่อให้หาที่ตีเนียนหลบไม่เป็นที่สังเกตุได้ แต่ก็ไม่ทำให้ใช้ประโยชน์ของเวลาที่หยุดมากเกินไป

    #246
    0
  4. วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 05:26
    นี่สงสัยว่าในฐานะนักเขียนคนหนึ่ง คุณยินยอมที่จะให้พระเอกของคุณทำสิ่งที่ผิดจรรยาบรรณนักเขียนเหรอ? หรือจะมีบทเรียนหลังจากนั้น???
    #214
    0
  5. #211 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 23:42
    ถูกเคี่ยนตึ >> เฆี่ยน
    #211
    0
  6. #146 kikomako (@kikomako) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 17:21
    จริงๆน่าจะกวดมาให้หมด อิอิ จะได้มีตีพิมเรื่อยๆ ความจนจงหนีไปๆๆๆๆ ความรวยจงมาาาา อุว่ะหะหะ #อิ๊นนนอินนนน
    #146
    0
  7. วันที่ 13 กันยายน 2561 / 01:59
    นั่น..นั่นมัน!!
    หลินคนขี้ขโมย วางมือของนายไว้บนศีรษะ หยุดการกระทำที่จะเป็นตัวอย่างที่ดีงาม แฮ่ม ที่ไม่ดีต่อเยาวชนเดี๋ยวนี้นะ
    #95
    0