แหวนมิติ

ตอนที่ 334 : ซายะแสดงพลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    24 ก.ค. 62

      “เกือบไปแล้วสิ หากไม่ได้เวทเคลื่อนย้ายของฉันล่ะก็ มีหวังป่านนี้เราได้เป็นผีเฝ้าบ่อโคลนแล้ว” ไอราถอนหายใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ การใช้พลังไปกับเวทเคลื่อนย้ายเปลืองพลังมาก โดยเฉพาะการเอาพ่อมดที่แข็งแกร่งอีกคนติดมาด้วย แม้แต้เธอเองก็แทบสลบ

      “มันเป็นไปได้ยังไง มันโดนเธอซัดพลังไปซะขนาดนั้นแต่ยังสามารถลุกขึ้นมาโจมตีได้อีก นี่มันเป็นอมตะหรือไง?” โลเวลค่อนข้างงุนงงเมื่อเห็นว่ามังกรซากศพลุกขึ้นมาสู้ได้ ทั้งๆที่มันถูกโจมตีเข้าอย่างจังๆ สำหรับพ่อมดแม่ที่แกร่งสุดในอาณาจักรเรื่องที่เห็นมันเหลือเชื่อเกินไป ใครจะคิดว่ามังกรซากศพอันตรายถึงเพียงนี้

      ปึก..! ในขณะที่พวกเขากำลังหอบหายใจอยู่นั้น ประตูหัวกะโหลกกลับปรากฏตรงกลางสนามรบ
มันปรากฏตรงจุดที่บอลสีดำระเบิดไปเมื่อครู่!
จากนั้นมีคนสองคนเดินออกมาจากประตู เป็นผู้ชายผมสีแดงและเด็กสาวโกธิคโลลิต้า...!

      “นี่ที่น่ะเหรอ คือต่างมิติ...” ซายะมองไปรอบๆ อย่างสนอกสนใจ ท่าทางเธอดูเหมือนกับเด็กตัวเล็กๆ
เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาก็หัวเราะออกมา

      “หัวเราะอะไรกันคะ นี่เป็นครั้งแรกที่หนูข้ามมิติ ก็ต้องตื่นเต้นเป็นธรรมดา ไม่เหมือนกับพี่ชายนี่! เชอะ” ซายะมองค้อนก่อนจะสะบัดหน้าไปทางอื่น

      “ที่พี่ตลก นั่นเพราะว่านี่มันไม่ได้เป็นครั้งแรกน่ะสิ” เขาอมยิ้ม

      “หมายความว่ายังไงคะ?” ซายะงุนงง

      หลางหลินบอกว่า “ซายะเองก็มาจากต่างมิติ จำไม่ได้เหรอ เพราะฉะนั้นนี่จึงไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อยที่ซายะข้ามมิติ!”

      เธอบุ้ยปากเหมือนกับเด็กๆ “แบร่ นั่นก็นานมาแล้ว จะให้ซายะจำได้ยังไง”

      “ฮ่าฮ่า ก็โอเค” เขาเลิกล้อเล่น “ว่าแต่ที่นี่ที่ไหนกันนะ...?”

     หลางหลินมองไปรอบๆ ถึงแม้จะเป็นเขาเองก็ยังรู้สึกได้ถึงพลังด้านลบ พลังด้านลบของมังกรซากศพกำลังกัดกินพื้นที่รอบๆ

      “ดูเหมือนที่นี่จะเป็นภูเขาอะไรซักอย่างนะคะ” ซายะว่า ก่อนจะยื่นมือออกไปจับพื้นดินสีดำ “พลังจากพื้นดิน...หนูสัมผัสได้ถึงพลังด้านลบจำนวนมหาศาล ดูเหมือนว่าพื้นที่ตรงนี้ เพิ่งจะเกิดการต่อสู้มาหมาดๆ”

       “ใช่ และดูเหมือนว่าคนที่ทำให้เป็นแบบนี้ จะเป็นมังกร!”

       “พี่ชายรู้ได้ยังไงคะ?” ซายะทำหน้าสงสัย

      หลางหลินชี้ไปที่ท้องฟ้า “ดูนั่นสิ”

      ซายะมองตามขึ้นไป ริมฝีปากของเธอบิดเบี้ยวเมื่อเห็นมังกรกำลังบินอยู่ อีกทั้งเหมือนมันจะรู้ตัวแล้วว่ากำลังมีคนจ้องมอง มันพุ่งลงมาจากท้องฟ้าด้วยความเร็วสูง!

      ท้องฟ้ากรีดร้องเมื่อมันพุ่งลงมา!

      พลังงานสีดำจำนวนมากออกมาจากปีกของมังกรซากศพ!

      มันคือพลังงานด้านลบ!

      “บ้าน่า มีคนอยู่ที่นั่นได้ยังไง!” ไอรากรีดร้อง “เฮ้โลเวล รีบใช้สมบัติของนายเร็วเข้า เราต้องไปช่วยพวกเขา!”

      ไอราเป็นแม่มดที่แข็งแกร่ง อีกทั้งยังเป็นคนที่กล้าหาญ ถึงแม้เธอจะเป็นหญิงสาวแต่ความกล้าของเธอนั้นหาได้น้อยกว่าผู้ชายไม่!

      โลเวลส่ายหน้าด้วยความขาดเขลา “ถึงแม้พวกเราจะเป็นพ่อมดแม่มดอันดับหนึ่ง แต่การต้องเอาชีวิตไปทิ้งเพราะช่วยชีวิตมนุษย์ที่แสนจะอ่อนแอ นี่มันโคตรจะตลกเลย”

      “โลเวล นี่นาย!” นัยน์ตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ

      “หยุดงี่เง่าได้แล้วไอรา!” เขาตบปากเธอ “ฉันร่วมต่อสู้กับเธอมานับครั้งไม่ถ้วน ฉันเข้าใจดีว่าเธอรู้สึกยังไงแต่อย่างใดก็ตามศัตรูคราวนี้ต่างจากตัวอื่นๆที่เราเคยสู้ด้วย ถ้าหากเราออกไปตอนนี้แล้วพลาดท่า อาณาจักรเหล็กดำคงสูญสิ้น เธออยากจะให้เป็นอย่างนั้นเหรอ? เพื่อคนสองคน เธอยอมเสียสละอาณาจักรเหรอ!”

       “นั่นมัน...” เธอก้มหน้างุด น้ำเสียงของเธอสั่นคลอน

      โลเวลลูบศีรษะของไอรา “สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้คือกลับอาณาจักร จากนั้นรวบรวมมือดี พ่อมดแม่มดระดับหัวกะทิ รับรองเลยว่าด้วยจำนวนและอาวุธเวท เจ้ามังกรซากศพจะต้องตายแน่”

      ไอรานิ่งเงียบ ใบหน้าของเธอขมวดมุ่น สักพักก็พูดว่า “จริงอย่างที่นายว่า ตอนนี้เราทำได้แค่หนีไปก่อน ส่วนสองคนเหล่านั้น...แต่เอ๊ะ เกิดอะไรขึ้นน่ะ!”

      “มันอะไรเกิดขึ้น!” โลเวลเองก็ตื่นตกใจกับภาพที่เห็นเช่นกัน มันเป็นไปได้อย่างไร

      “ดูนั่นสิ...! พวกเขาไม่เป็นอะไรเลย” ไอราชี้ไปที่หลางหลินและซายะ พวกเขายืนอยู่ตรงนั้นโดยไร้ซึ่งรอยขีดข่วน ทั้งๆที่ถูกโจมตีโดยมังกรซากศพ

      “มันเป็นไปได้ยังไง ก็ในเมื่อพวกเราเห็นกันเต็มสองตานี่นา มังกรซากศพโจมตีพวกเขา แต่มันกลับเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย!” โลเวลขยี้ตาตัวเอง แต่ภาพตรงหน้ายังคงเหมือนเดิม
ชายหนุ่มและหญิงสาวยังยืนอยู่ที่นั่น ยืนเช่นนั้นเหมือนกับครั้งแรกที่เห็น

      ไอรานิ่งเงียบ เธอไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น ปกติแล้วพวกเขาจะต้องตายสิ แต่นี่กับยืนชิวๆเหมือนกับว่าการโจมตีของมังกรซากศพนั้นไร้ความหมายสำหรับพวกเขา

       “คิกคิกคิก พี่ชายเมื่อกี้หากไม่ได้หางของหนูป้องกันล่ะก็ ป่านนี้ร่างกายคงแหลกเละไปแล้ว” 

      เมื่อครู่นี้ซายะป้องกันการโจมตีของมังกรซากศพด้วยหางงูเล็ก
ด้วยการสะบัดหางของเธอถึงกับดีดให้มังกรซากศพลอยกลับขึ้นไปในอากาศ และเพราะเหตุนี้เองที่ทำให้ไอราและโลเวลงุนงง

      “ขอบใจนะ แต่ตอนนี้มันกำลังมาแล้วสิ และดูเหมือนจะมาเพิ่มอีกตัวด้วย อีกทั้งกลิ่นอายของพวกมันยังมากกว่าเมื่อครู่ ดูท่ามันจะโกรธหนูไม่น้อยเลย” หลางหลินบอก ท่าทางของเขาดูไม่กังวลแม้จะเผชิญหน้ากับมังกรที่ทำให้ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีดำ

       ซายะเอามือป้องปาก พลังงานสีม่วงแผ่ออกมาจากร่าง พลังงานสีม่วงนั้นเริ่มถักทอจนเกิดเป็นชุดเกราะงูเล็ก

       เธอดูเหมือนกับงูน้อยน่ารักเเต่เต็มไปด้วยพลังงาน!

       “ไม่ใช่มีแค่มังกรสองตัวนะพี่ชาย แต่ยังมีมนุษย์อีกสองคน ดูเหมือนการต่อสู้ที่เพิ่งเกิดขึ้นนี้จะเป็นพวกเขาเองที่ทำให้เจ้ามังกรได้รับบาดเจ็บ และพวกเขาเองก็เช่นกัน และตอนนี้ก็กำลังแอบมองพวกเราอยู่”
      
       ด้วยการเป็นหนึ่งเดียวกับสิ่งประดิษฐ์แนวคิด ทำให้พลังงานของเธอนั้นครอบคลุมพื้นที่แถบนี้แทบทั้งหมด

       ซายะรับรู้ทุกการเคลื่อนไหว!

      “มีคนแอบมอง? แล้วยังไง จะมองก็ปล่อยให้มันมองไป ยังไงซะพวกเราก็อยู่ที่นี่แค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น” หลางหลินไม่ได้ใส่ใจ ยังไงซะเขาก็ต้องกลับมิติของตัวเอง ถึงแม้คนพวกนั้นจะแอบมองแล้วรู้ความลับของเขา แต่มันก็แค่นั้น

      “คิกคิก นั่นสินะคะ ดูเหมือนหนูจะคิดมากเกินไปหน่อย” ร่างกายของเธอล้อมรอบด้วยพลังงานสีม่วง พลังงานจำนวนมหาศาลนั้นสร้างจากความคิด ยิ่งความคิดแข็งแกร่งเท่าไหร่ พลังงานที่ปลดปล่อยออกมาก็ยิ่งมากเท่านั้น!

       คลืน...!!
ท้องฟ้าเปลี่ยนไปเป็นสีดำอีกครั้ง มีควันดำจำนวนมากถูกปล่อยออกมาจากมังกรซากศพ
ตอนนี้มันบินอยู่บนท้องฟ้าสองตัว มันบินเป็นวงกลมเหมือนลูกบอลที่เชื่อมต่อกัน
ในระหว่างนั้นร่างของซายะก็เปลี่ยนไป ลำแสงสีม่วงโอบอุ้มร่างของเธอจนมีขนาดใหญ่ พลังงานของเธอทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน!

      “นี่มันเกิดอะไรขึ้น! เด็กนั่นไม่ใช่คนธรรมดา อีกอย่างเธอมีพลังระดับนี้ได้ยังไงกัน!” โลเวลกรีดร้อง พลังงานจำนวนมากที่ปล่อยออกมาทำให้เขาปวดหัว

      ไอราสร้างม่านพลังสีดำ ม่านพลังปกป้องพวกเขาจากพลังงานของซายะ “นายเคยได้ยินเรื่องพ่อมดในตำนานมั้ย”

       “พ่อมดในตำนาน? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เธอกำลังจะบอกว่าเด็กนั่นคือพ่อมดแม่มดในตำนาน? นี่ไอรา เรื่องนั้นน่ะเป็นแค่นิทานหลอกเด็กเท่านั้น มันจะไปมีจริงได้ยังไง” 

      โลเวลส่ายหน้า เรื่องพ่อมดในตำนานเป็นแค่เรื่องเล่าตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม จนกลายเป็นนิทานก่อนนอนในยุคปัจจุบัน ไม่มีใครเชื่อถึงการมีอยู่ของพ่อมดในตำนาน เพราะตั้งแต่เกิดมาพวกเขาก็ไม่เคยเห็นเลยสักครั้ง

       “แล้วนั่นคืออะไร...?” ไอราชี้ไปที่ท้องฟ้าอีกครั้ง โลเวลส่ายศีรษะ กำลังจะพูดแย้งแต่ต้องเอามืออุดปากเงียบ เพราะสิ่งที่เขาเห็นนั้นเกินความเข้าใจมาก

      มีงูสีม่วงขนาดใหญ่ปรากฏบนท้องฟ้า!

      พลังงานสีม่วงระยิบระยับ!

      มีชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่หัวของงูเล็ก!

      มันเป็นหลางหลินเอง!

      “นี่พี่ชาย ทำไมถึงไม่ยอมเปลี่ยนร่างช่วยหนูสู้ล่ะ” ซายะถาม เธอพูดผ่านพลังจิตเข้ามาในหัวโดยตรง

      “พี่แค่อยากจะชมพลังของหนูสักหน่อย เพราะงั้นจัดได้เต็มที่เลยนะ” หลางหลินไม่ได้พูดทั้งหมด ที่จริงแล้วเขาแค่อยากจะเห็นว่าพลังของสิ่งประดิษฐ์แนวคิดที่มีพลังเทียบเท่าขั้นคริสตัลนั้น จะทรงพลังมากแค่ไหน!

      “คิกคิกคิก งั้นก็ได้ หนูจะแสดงพลังนั้นให้เห็นเอง จับไว้แน่นๆล่ะ!” ร่างของงูเล็กเคลื่อนผ่านท้องฟ้า ซายะบินเข้าไปหามังกรซากศพที่กำลังบินเป็นวงกลม
ทันทีที่มันเห็นเธอเข้ามาใกล้ ก็ปล่อยควันดำจำนวนมากออกมา ควันนั้นมีใบหน้าของภูติผี มันไม่มีร่างกาย มีเพียงใบหน้าที่ไร้ดวงตาเท่านั้น

      “โง่จริง คิดว่ากลเล็กๆ นี่จะทำอะไรฉันได้!” ซายะไม่ได้หลบการโจมตีนั้น เพียงคำรามครั้งหนึ่งภูติผีเหล่านั้นก็สลายกลายเป็นควัน
มันถูกทำลายด้วยการคำรามของเธอ!

      “พลังอะไรกันนี่!! แม้พวกเราอยู่ตรงนี้ยังได้รับผลกระทบนั้น นี่หรือคือพลังของพ่อมดในตำนาน!” ม่านพลังมนต์ดำถึงกับแตกสลายเพราะเสียงคำราม ไอรารีบสร้างม่านพลังขึ้นมาใหม่ถึงสิบชั้น ถึงแม้ว่าใบหน้าของเธอจะซีดเผือด แต่ดวงตายังจ้องท้องฟ้าไม่กระพริบ
เธอกำลังมองการต่อสู้ของซายะ!

      “นี่คือพ่อมดแม่มดในตำนานของจริง!” แม้แต่โลเวลที่ไม่เชื่อในตอนแรกยังต้องยอมรับ 

     ด้วยพลังงานของซายะที่ปลดปล่อยออกมานั้น แม้แต่คนโง่ยังรู้เลยว่าไม่มีพ่อมดแม่มดคนไหนสามารถทำเช่นนั้นได้ นอกเสียจากว่า...เป็นพ่อมดในตำนาน!

     มังกรซากศพเมื่อเห็นว่าซายะสามารถทำลายควันดำง่ายๆ ด้วยการคำรามนี่ยิ่งทำให้มันโกรธ พลังงานด้านลบจำนวนมากถูกปล่อยออกมาอีกครั้ง

     ปีกของมันล้อมรอบไปด้วยพลังงานด้านลบ เมื่อเป็นเช่นนี้การเคลื่อนไหวบนท้องฟ้าของมังกรซากศพจะยิ่งเร็วขึ้นเป็นอีกเท่าตัว!

     คลื่น...!
ท้องฟ้าราวกับจะฉีกขาดจากพลังของทั้งสามที่ปล่อยออกมา

     หลางหลินถูกปกป้องด้วยม่านพลังสีม่วง ม่านพลังนี้ถูกสร้างโดยซายะ เขาจะไม่ได้รับผลกระทบจากคลื่นพลังเมื่ออยู่ในม่านพลังสีม่วง

     หางของมังกรซากศพฟาดลงมา มันเหมือนกับเกลียวคลื่นที่กำลังหมุนในอากาศ!

     ซายะหลบการโจมตีนั้นแล้วเปิดปาก มีลำแสงขนาดใหญ่สีม่วงถูกยิงออกไป!

     ลำแสงนั้นกวาดผ่านท้องฟ้าให้สว่างวาบ ท้องฟ้าสว่างเป็นสีม่วงเหมือนกับดาวตก!

     มังกรซากศพไม่อาจหลบลำแสงพลังงานมหาศาลนั้นได้ ร่างของมันถูกเป่าให้เป็นขี้เถ้า!

     หลางหลินมีใบหน้าค่อนข้างแย่ “อย่าทำลายมันหมดแบบนั้นสิ เหลือร่างกายไว้ให้พี่ได้ไปทำไบโอชิปสักหน่อยก็ยังดี”
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

471 ความคิดเห็น

  1. #457 Atrno (@Atrno) (จากตอนที่ 334)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 21:52

    แง้ๆๆๆ
    #457
    0